Reklama

Niedziela Przemyska

Rok Życia Konsekrowanego

Karmelici Bosi z Bożego Ogrodu

Niedziela przemyska 21/2015, str. 6

[ TEMATY ]

zakon

zakony

Archiwum Karmelitów Bosych w Przemyślu

Ofiara eucharystyczna we wspólnocie zakonnej Karmelitów Bosych

Ofiara eucharystyczna we wspólnocie zakonnej Karmelitów Bosych

Karmelici Bosi w Przemyślu wpisują się w piękną i bogatą historię zakonu karmelitańskiego. Kościół i klasztor górujący nad miastem znajduje się w obrębie dawnych murów miejskich. Fundację założył starosta przemyski i właściciel Krasiczyna – Marcin Krasicki w 1620 r. Do fundacji przyczynił się o. Andrzej od Jezusa, Brzechwa, który był pierwszym Polakiem w Zakonie Braci Bosych NMP z Góry Karmel i zasłynął jako wybitny kaznodzieja, czym najprawdopodobniej zwrócił uwagę hr. Marcina Krasickiego.

Wierni duchowości

Po wielu perypetiach i historycznych zawirowaniach klasztor nadal pozostaje własnością karmelitów, co od początku było wolą fundatora. Dzisiaj wspólnota liczy dziewięciu braci. Do ich posługi należy prowadzenie parafii, grup duszpasterskich, szczególnie blisko związanych z duchowością karmelitańską jak: Bractwo Szkaplerza Świętego, Bractwo św. Józefa, wspólnota Świeckiego Karmelu, Karmelitański Ruch Ewangelizacyjno-Modlitewny, posługa innym wspólnotom zakonnym. Część klasztoru pełni funkcję domu rekolekcyjnego, dokąd można przyjechać na zorganizowane rekolekcje lub indywidualne dni skupienia. Karmelici propagują także nabożeństwo szkaplerzne, a więc duchowość maryjną, która została głęboko związana z historią zakonu i darem szkaplerza udzielonym wszystkim karmelitom, a przez nich całemu Kościołowi i wszystkim wierzącym.

Reklama

Jeden z naszych współbraci, o. Marian Zawada pięknie napisał, iż „Karmel to wiele wieków istnienia, to długa historia, dramatyczna i wspaniała, historia proroków, pielgrzymów, krzyżowców, eremitów, mendykantów, misjonarzy i mistyków, artystów, teologów i mistrzów duchowych, świętych i grzeszników, historia przebiegająca przez najbardziej gorące miejsca i czasy Kościoła, historia czuwająca u źródeł. To, co narodziło się gdzieś na skrawku Ziemi Obiecanej, stało się pragnieniem i dziedzictwem tysięcy ludzi chcących spotkać Boga – nosi imię Karmel”. Do pustelników gromadzących się na Górze Karmel przyłączali się też krzyżowcy. Św. Brokard, przełożony już zorganizowanej wspólnoty zakonnej, wyprosił od patriarchy jerozolimskiego, św. Alberta, regułę, która by utwierdziła i uprawomocniła ich sposób życia. Tradycja podaje, iż Bracia z Góry Karmel otrzymali regułę w 1209 r.

Śladem Eliasza

Zakon karmelitański ma za sobą długą i bogatą historię. W języku polskim Góra Karmel oznacza „Ogród Boży”. Jest to górskie pasmo rozciągające się nad Morzem Śródziemnym w północnej części państwa izraelskiego. Wznosi się ono na wysokość 546 metrów n.p.m. nad Zatoką Hajfy. Długość tego pasma wynosi 39 km w kierunku południowo-wschodnim. Państwo Izrael ogłosiło ten obszar Parkiem Narodowym Góry Karmel. Tu właśnie bierze swój początek zakon karmelitański, który tradycją sięga do czasów proroka Eliasza, działającego na tej górze w IX wieku przed Chrystusem.

Symbolikę związaną z historią Karmelu możemy odczytać z herbu zakonnego, na którym widnieje krzyż w kształcie góry – symbol Góry Karmel. Miejsce to zostało uświęcone działalnością proroka Eliasza, który prowadził surowe życie pokutne, oddane modlitwie i walce z bałwochwalstwem. Następcą Eliasza był Elizeusz, jego uczeń. Dwie gwiazdy nad symbolem góry oznaczają właśnie protoplastów zakonu, Eliasza i Elizeusza. U szczytu, ręka trzymająca miecz to symbol ducha, jakim charakteryzował się Eliasz – „prorok jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia” (Syr 48,1). Duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili w podobnym stylu życie modlitwy. Nazywali się Braćmi Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, gdyż Jej osobę obrali na duchową towarzyszkę i przewodniczkę w służbie Bożej. Tradycja utożsamia Ją z małym obłokiem zwiastującym wielką ulewę, wypatrzonym przez Eliasza. Ona, Gwiazda Morza, jest główną Patronką Zakonu – symbol trzeciej gwiazdy. Matkę Bożą symbolizuje także korona i wieniec z gwiazd dwunastu. Wreszcie na wstędze unoszącej się nad tarczą herbową widnieje napis w języku łacińskim, będący wyrazem charyzmatu zakonnego i oznaczający: „Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Pana, Boga Zastępów”.

2015-05-21 12:26

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Łaska konsekracji

Życie konsekrowane to sposób życia poświęconego szczególnie Bogu i pracy dla dobra Kościoła, ujęty w formę życia wspólnotowego – zakony, zgromadzenia, instytuty świeckie oraz indywidualnego (np. dziewice konsekrowane, pustelnicy). To życie w jakimś sensie uprzywilejowane, bo dotykające samej istoty Boga, z którym poprzez akt konsekracji człowiek wchodzi w niezwykłą zażyłość. Wyjątkową formą życia konsekrowanego jest kapłaństwo. Poprzez kapłańskie ręce Bóg ofiarowuje się ludziom.

CZYTAJ DALEJ

Bp Bryl do ministrantów: żyjcie pięknie jak św. Stanisław Kostka

2021-09-18 12:27

[ TEMATY ]

ministrant

ministranci

Karol Porwich/Niedziela

- Chciałbym, aby ta pielgrzymka była mocnym poruszeniem i zaproszeniem do pięknego życia tak jak żył nasz dzisiejszy patron św. Stanisław Kostka - mówił biskup kaliski Damian Bryl podczas XIII Pielgrzymki Ministrantów Diecezji Kaliskiej do Narodowego Sanktuarium św. Józefa, której towarzyszyły słowa „Nazwałem Was przyjaciółmi” (J 15, 15b).

W homilii celebrans prosił ministrantów, aby pomagali uczestnikom liturgii w pięknym spotkaniu z Panem Jezusem. - Służba liturgiczna jest po to, żeby służyć Panu Jezusowi. Bardzo chciałbym, żebyśmy mocno dbali, aby zawsze Pan Jezus był w centrum wszystkiego i żeby wszystko co robimy było dla Niego. Dbajcie o to, aby w taki sposób służyć przy ołtarzu, aby pomóc uczestnikom liturgii, a nie przeszkadzać – powiedział bp Bryl.

CZYTAJ DALEJ

Dziękczynienie za beatyfikację

2021-09-18 20:54

[ TEMATY ]

kard. Stefan Wyszyński

Kalwaria Rokitniańska

beatyfikacja kard. Wyszyńskiego

Katarzyna Krawcewicz

Pod hasłem „Wszystko postawiłem na Maryję” odbyło się 18 września nabożeństwo Kalwarii Rokitniańskiej. W jego trakcie dziękowano za beatyfikację kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Wspólna modlitwa rozpoczęła się Godziną Miłosierdzia w Bazylice Rokitniańskiej. Po Mszy świętej pątnicy przewiezieni zostali do pierwszej stacji „Wieczernik” i rozpoczęło się nabożeństwo Kalwarii Rokitniańskiej. Rozważania poprowadził ks. Damian Drop, diecezjalny duszpasterz powołań. Na zakończenie pątnicy odśpiewali Apel Maryjny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję