Reklama

Przerwać marazm (cz.1)

Niedziela łowicka 6/2003

Z mgr. inż. Zbigniewem Burzyńskim - prezydentem Kutna - rozmawia Andrzej Stachowicz

Andrzej Stachowicz: - Jest Pan nowym prezydentem Kutna. Często bywa tak, że nowa władza rozpoczyna urzędowanie, przedstawiając bilans otwarcia. Wszyscy zainteresowani mogą wtedy zweryfikować rzetelność informacji podawanych przez wcześniej rządzącą ekipę. Jest możliwość oceny realizacji uchwały budżetowej czy stopnia zaawansowania ważniejszych inwestycji. Wiadomo wtedy, która ekipa co zrobiła i za co odpowiada. Weźmy pod uwagę chociażby problem zadłużenia miasta.

Zbigniew Burzyński: - Wydaje się bardzo zasadne taki bilans przygotować i my to zrobimy. Nie zajmowaliśmy się tym do tej pory, ponieważ brakowało czasu. Druga tura wyborów była późno, weszliśmy do urzędu dopiero ok. 20 listopada ub.r. i trzeba było konstruować budżet. Teraz, kiedy on już jest, a my mamy za sobą autopoprawki oraz poprawki do niego, znamy stan finansów i wiemy, gdzie tak naprawdę jesteśmy. Krótki bilans zrobimy, choć i bez niego wiadomo, że nie jest najlepiej.

- W kampanii wyborczej walkę z bezrobociem uznał Pan za priorytet w pracy lokalnego samorządu. Bezrobocie w powiecie kutnowskim przekroczyło 13 300 osób, w mieście ponad 6 000 ludzi daremnie szuka pracy. Upadła odlewnia "Centrozap", a protestujący przeciw ogłoszeniu jej upadłości odlewnicy wypisali na transparentach tylko dwa wyrazy: "Kutno umiera". Czy Kutno umiera, Panie Prezydencie?

- Nie można tak powiedzieć. Na pewno sytuacja jest zła, gorsza niż była, ale to wynika z sytuacji gospodarczej państwa. Wiemy, że jest recesja, że huraoptymistyczne opinie pana ministra Kołodki mają się nijak do praktyki i nie przekładają się na działania w terenie. Dopóki ta sytuacja w kraju się nie poprawi, najprawdopodobniej sami nie damy sobie rady. Prowadzimy rozmowy z kilkoma firmami, potencjalnymi inwestorami. Nowe inwestycje to jeden ze sposobów pozyskiwania miejsc pracy. Trzech inwestorów kupiło już grunty i mają rozpocząć budowę. Nie ma jednak co liczyć, że te działania zlikwidują bezrobocie, mogą je jedynie zmniejszyć w jakiś sposób. By zlikwidować 6-tysięczne bezrobocie, trzeba by postawić ogromny zakład na miarę Peugeota, Mercedesa - to jest nierealne. Tymi małymi krokami, poprzez zakłady zatrudniające 60, 100 czy 150 ludzi zamierzamy osiągać pozytywne skutki. Grunty nabyła już firma farmaceutyczna "Nobilus Ent", która chce zatrudnić ok. 70 pracowników, firma ,,Vector" chce budować pralnię przemysłową i zatrudnić na początek 120-140 ludzi. Obecny na naszym rynku "EKOGAL" planujący w nowym obiekcie zatrudnić ok. 50 osób. Prowadzimy rozmowy jeszcze z kilkoma innymi inwestorami, ale dopóki "nie wbita jest łopata w ziemię", niczego nie można być pewnym.
Równolegle prowadzimy rozmowy z miejscowymi podmiotami. Trzeba wypracować mechanizmy wzajemnego wspierania się.

- Kutno było miastem kolejarzy i było z tego dumne. Kolej dawała pracę ponad 3 tys. ludzi, a ponad 15 tys. utrzymanie. Obecnie nie wykorzystujemy naszego doskonałego położenia geograficznego. Jak zatrzymać choć na minutę tę rzekę przewalających się przez miasto ciężarówek? Jak zamienić to na złotówki czy euro?

- Pamiętam te czasy, mój ojciec był kolejarzem. Rzeczywiście obserwujemy ogromną degradację kolei. To się zaczęło wcześniej, w latach 90. Kolej jest takim przedsiębiorstwem, które nie ma związków z samorządem, chyba, że samorząd chce dopłacać do biletów. Mimo wielu wystąpień o ochronę miejsc pracy, nic nie wskóraliśmy. PKP dzieliły się co rusz na nowe spółki, które, niestety, wyprowadzały się z Kutna. Już w poprzedniej kadencji próbowaliśmy ponownie uruchomić kutnowską kolej. Zamierzaliśmy utworzyć przeładunkową bazę dla kontenerów z Gdańska i Gdyni, mamy nawet podpisane wstępne umowy z portowymi bazami kontenerowymi na współpracę. Niestety, na razie sprawa jest na papierze, brakuje w Warszawie lobby na rzecz tego przedsięwzięcia.

- Przecież w tym kierunku powinni działać nasi posłowie. Niestety, nie udało mi się słyszeć, jak dotąd, jakiegoś choć jednego konstruktywnego wystąpienia naszych parlamentarzystów z trybuny sejmowej w obronie tego, z czego Kutno może i powinno dostatnio żyć. Proponuje się jedynie jakiś szybki pociąg do Łodzi, co skutecznie przemienić może nasze miasto tylko w noclegownię. Niepokoi też malejąca z sezonu na sezon liczba połączeń. Do Warszawy jest tylko jeden pociąg osobowy, reszta to bardzo drogie, praktycznie niedostępne dla przeciętnego kutnianina ekspresy lub superekspresy.

- Kolej poszła nie w tę, co powinna, stronę, transport zrobił się drogi. Niemniej sądzę, że przynajmniej część tirów na kierunku wschód - zachód winna być ładowana na lawety i nimi transportowana. Tak robi Szwajcaria.

- Kutno to miasto nie tylko bezrobotnych, ale i bezdomnych. Zarząd stawia na budownictwo mieszkaniowe w formule TBS. Dla kogo będziecie budować? Jakie są szanse na pozyskanie środków pozabudżetowych na finansowanie inwestycji mieszkaniowych (np. z Krajowego Funduszu Mieszkaniowego)?

- Budownictwo może być siłą napędową gospodarki i rzeczywiście zapotrzebowanie na mieszkania jest w Kutnie ogromne. Tym bardziej, że nowe mieszkania to szansa na zatrzymanie emigrującej w świat młodzieży. W poprzedniej kadencji nie za wiele mieszkań wybudowano i my chcemy ten marazm przerwać. Będziemy korzystać z funduszy zewnętrznych, stosując taki trochę "mieszany" system, zarówno w budownictwie komunalnym - który sami finansujemy - jak i w TBS-owskim. Mieszkania komunalne powstaną tylko za nasze pieniądze i wiadomo, że nie będzie tego relatywnie dużo. Rządowy program wsparcia budownictwa realizowany jest przez Krajowy Fundusz Mieszkaniowy i już przygotowujemy wnioski, by ewentualnie na przyszły rok pozyskać fundusze zewnętrzne. Zabezpieczając 1/3 kwoty potrzebnej na inwestycję, brakujące 2/3 możemy otrzymać z KFM.
Wiele osób obawia się, że TBS jest budownictwem drogim. Jest ono drogie wtedy, gdy w kosztach nie partycypuje gmina. My będziemy chcieli jako miasto partycypować w kosztach do wysokości 1/3 kwoty. Swój projekt przedstawimy prawdopodobnie na marcowej sesji rady, którą chcemy poświęcić właśnie problemom budownictwa. Miasto, wchodząc jako partycypant, będzie zwalniać mieszkańca od opłaty wstępnej. Będziemy oferować to rozwiązanie mieszkańcom budynków komunalnych tym, którzy dają gwarancję spłaty czynszu. Widzimy w tym działaniu sposób na uwolnienie mieszkań o niskim standardzie dla najbiedniejszych i bezdomnych. Planujemy, iż w tym systemie zdołamy w ciągu kadencji wybudować ok. 200-300 mieszkań.

cdn.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Serce Jezusa wszelkiej chwały najgodniejsze

Niedziela zamojsko-lubaczowska 24/2004

[ TEMATY ]

Serce Jezusa

Agnieszka Bugała

Figura Serca Pana Jezusa z kościoła przy ul. Kruczej we Wrocławiu

Po maju, w którym czciliśmy Matkę Bożą prowadzącą nas do Jezusa, nadszedł czerwiec poświęcony czci Bożego Serca. Po uroczystości Bożego Ciała obchodzimy w całym Kościele uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Oddając Cześć Bożemu Sercu, mamy na myśli Serce Jezusa żyjące w Jego uwielbionym Ciele, ale przede wszystkim czcimy Jego miłość ku ludziom. Bo serce jest symbolem miłości. Jeśli chcemy powiedzieć o kimś, że jest niedobrym człowiekiem, mówimy, że jest bez serca. Miłość Jezusa ku nam nie jest abstrakcyjna, ale konkretna, tkwiąca w Jego Sercu. Bo miłość posłała Syna Bożego na ziemię, z miłości dał się przybić do krzyża, miłość kazała Mu zostać z nami w Eucharystii.
Miłość Boga okazana ludziom w Sercu Jezusa była zawsze dostrzegana i czczona w Kościele. W pierwszych wiekach czczono ją w postaci zranionego boku i przebitego Serca Zbawiciela. Serce Jezusa czciło wielu świętych: św. Gertruda, św. Franciszek z Asyżu, św. Bernard z Clervoux, św. Franciszek Salezy i inni. Św. Bonawentura tak się modlił: „Patrz, duszo moja! Twój najsłodszy Oblubieniec otworzył bok Swój, aby ci darować swoje Serce”.

Główną jednak promotorką kultu Najświętszego Serca Jezusa w XVII w. była św. Małgorzata Maria Alacoque, pokorna zakonnica, wizytka, która we Francji miała widzenia Pana Jezusa. Kościół uznał jej widzenia za prawdziwe, a ją ogłosił świętą. Pan Jezus w objawieniach św. Małgorzacie wyraził swą wolę i pragnienie, aby ludzie bardziej oddawali cześć Jego Sercu i Je miłowali. Święta dzięki swym wysiłkom i wytrwałości osiągnęła to, że kult Serca Pana Jezusa, połączony z wynagradzaniem za grzechy ludzi, przybrał określone formy i rozwijał się pomyślnie. Godnym uwagi jest to, że pierwszą książkę o Najświętszym Sercu Pana Jezusa Cor Jesu meta cordium (Serce Jezusa celem serc wszystkich) napisał Polak zmarły w opinii świętości o. Kasper Drużbicki. Książka ta ukazała się drukiem w Poznaniu w roku 1672 na 3 lata przed objawieniami św. Małgorzaty Alacogue.


Do Stolicy Apostolskiej zaczęły napływać prośby o ustanowienie święta ku czci Serca Pana Jezusa. Najczęściej i najliczniej przychodziły one z Polski, gdzie kult Bożego Serca szerzył się i rozwijał. Pierwszą prośbę z Polski do Rzymu o ustanowienie święta Najświętszego Serca Pana Jezusa wysłali król August II i biskup Konstanty Szaniawski. Prośba jednak została odrzcona. Niezrażeni tym biskupi polscy ponowili swe prośby do papieża Klemensa XIII. Dołączył do nich król August III. Prośby te zostały wysłuchane. Papież Klemens XIII 6 lutego 1765 r. bullą Petentibus Plerisgue Episcopis Poloniae (Na liczne prośby Biskupów Polski), zgodził się na wprowadzenie święta i nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa. W niecałe sto lat później, na prośby biskupów z innych krajów, papież Pius IX dekretem z 26 sierpnia 1856 r. to święto rozszerzył na cały świat i nabożeństwu nadał formy liturgiczne. W setną rocznicę rozszerzenia uroczystości Serca Zbawiciela na cały świat, w roku 1956 papież Pius XII przypomniał i uczcił tajemnicę Bożego Serca, wydając encyklikę Haurietis aguas (Będziecie czerpać ze zdroju).

Tak więc kult Najświętszego Serca Pana Jezusa ma podstawy w nauczaniu Kościoła. Objawienia dane św. Małgorzacie Marii Alacogue nie były główną racją powstania nabożeństwa do Bożego Serca, ale okazją przypomnienia tej prawdy wiary, którą Kościół zawsze wyznawał, choć czynił to w różny sposób.
Za miłość i cześć do Bożego Serca dał Pan Jezus przez św. Małgorzatę 12 obietnic. Przypomnę dwie pierwsze, najważniejsze. Jedną z nich jest obietnica tzw. pierwszych piątków miesiąca odprawianych w naszych kościołach. Oto ona: „Tym wszystkim, którzy przyjmą Komunię wynagradzającą za grzechy, które ludzie popełniają, w 9 pierwszych piątków miesiąca - obiecuję, że nie umrą bez sakramentów św., bez kapłana”. Jest to wielka i ważna obietnica mówiąca o zbawieniu człowieka. Piątek, dzień śmierci Pana Jezusa, jest wyróżniony z pośród innych dni tygodnia. Odprawiający pierwsze piątki powinni pamiętać, że wynagradzają Panu Jezusowi za grzechy innych ludzi. Gdyby sami w tym czasie Boga ciężko obrażali, byłoby to niezrozumieniem obietnicy Pana Jezusa.

Inna obietnica: „Będę błogosławił, ochraniał i opiekował się domem, gdzie będzie czczony obraz Mego Serca”. Jest to piękna obietnica świadcząca o wielkiej miłości Jezusa do naszych rodzin, do nas wszystkich. Nie wystarczy jednak zawiesić obraz na ścianie, aby stać się beneficientem tego błogosławieństwa. Obraz ma nam pomagać czcić Boże Serce przez modlitwę i życie chrześcijańskie.
Niech czerwiec będzie dla nas odnowieniem czci i miłości Bożego Serca, które tak bardzo nas ukochało. Odmawiajmy Litanię do Serca Pana Jezusa mówiącą o dobroci Jego Serca i o łaskach, których może i chce nam to Serce udzielać. Zachęca nas do tego św. Piotr Apostoł, ponagla nas: „Chrystusa Pana święćcie w sercach waszych” (por. 1 P 5, 15).

CZYTAJ DALEJ

Jak stać się prawdziwym mężczyzną? Odkryj w sobie pewność siebie, siłę i odwagę wojownika

2020-06-03 11:02

[ TEMATY ]

mężczyzna

mężczyźni

freelyphotos.com

Jak odkryć swoją męską tożsamość? Jak przestać być wreszcie chłopcem, a stać się dojrzałym mężczyzną? Jak ukształtować młodych chłopaków, aby w przyszłości byli odpowiedzialnymi mężami i ojcami, a także by potrafili prowadzić innych mężczyzn?

Istnieje wiele teorii na temat kryzysu męskości i jego przyczyn, natomiast bardzo niewiele mówi się o tym, co zrobić, żeby ów kryzys pokonać. Bo co to znaczy być prawdziwym mężczyzną? Kto nim jest?

Jason M. Craig napisał inspirującą książkę, ukazującą się pod patronatem "Niedzieli", która - łącząc dobrze udokumentowane badania naukowe, Pismo Święte i praktyczne przykłady z życia - zajmuje się procesem przejścia od chłopięctwa do dojrzałej męskości. Autor wskazuje na ważną rolę, jaką w tym procesie odgrywają ojcowskie przywództwo, inicjacja w męskość, dyscyplina oraz rytuały. Dzieli się doświadczeniami, dzięki którym sam stał się mężczyzną, i podpowiada, co trzeba zrobić, aby odnaleźć w sobie taką męskość, jakiej oczekuje od nas Bóg. Przekonuje, że prawdziwą męskość można osiągnąć niezależnie od wieku.

Pasjonująca lektura dla mężczyzny, który chce odkryć swoją prawdziwą tożsamość!

Aby stać się mężczyzną, musimy sprawdzić swoje siły, nauczyć się podejmować wyzwania, w końcu wziąć odpowiedzialność za siebie i za innych. Jak tego dokonać, dowiesz się z tej rewelacyjnej książki Jasona M. Craiga.

Andrzej Lewek

Lider wspólnoty Mężczyźni Świętego Józefa

Jeśli pragniesz odkryć swoją męską tożsamość lub chcesz poprowadzić swego syna do dojrzałości, potrzebujesz dobrego przewodnika. Jason M. Craig nie udziela banalnych odpowiedzi, ale wskazuje drogę od bycia chłopcem do stania się mężczyzną. Obowiązkowa lektura dla każdego ojca.

Michał Piekara

Lider wspólnoty Przymierze wojowników

Jason M. Craig jest magistrem teologii i absolwentem Augustine Institute. Przeszedł na katolicyzm. Współzałożyciel organizacji Fraternus - parafialnego bractwa mężczyzn, którzy pełnią funkcję mentorów dla młodszych pokoleń. Redaguje stronę ThoseCatholicMen.com i jest założycielem St. Joseph's Farm, gdzie organizowane są rekolekcje dla mężczyzn. Mąż Katie i ojciec sześciorga dzieci.

Więcej o książce: Zobacz

Wydawnictwo eSPe

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję