Reklama

Sanktuaria

Nadodrzańska Królowa Pokoju

Do licznych wakacyjnych szlaków, które warto wpisać w swoje plany, należy niewątpliwie najdalej wysunięte na zachód Polski sanktuarium Matki Bożej Nadodrzańskiej Królowej Pokoju w Siekierkach n. Odrą.

Niedziela Ogólnopolska 28/2015, str. 28-29

[ TEMATY ]

sanktuarium

Ks. Robert Gołębiowski

W dniach 11-12 lipca 2015 r. w Siekierkach n. Odrą odbędą się uroczystości wprowadzenia do sanktuarium Nadodrzańskiej Królowej Pokoju obrazu Matki Bożej Szkaplerznej. Polska Prowincja Ojców Karmelitów pw. św. Józefa w Krakowie postanowiła przekazać cudami słynący obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, pochodzący z klasztoru w Rozdole na Ukrainie, datowany na XVIII wiek. Obraz został przywieziony do Krakowa, gdy karmelici opuszczali swoje wschodnie placówki, aby chronić siebie i powierzone im dobra przed zagładą. Przekazany obraz jest cenny ze względu nie tylko na wartość historyczną, ale i cześć, jaką niegdyś był otaczany. W uroczystościach wezmą udział przedstawiciele Ojców Karmelitów z Krakowa, a intronizacji obrazu dokona metropolita szczecińsko-kamieński abp Andrzej Dzięga.



Zachodniopomorska ziemia położona nad Bałtykiem i kończącą swój bieg przez naszą ojczyznę Odrą urzeka swą malowniczością i bogactwem przyrody, a zarazem pięknem historii, kultury i tradycji przyniesionej tutaj po II wojnie światowej przez licznych osadników przybywających z prastarych rubieży Rzeczypospolitej. Ziemia ta niezmiennie fascynuje potencjałem ducha i urokliwym darem stworzonego przez Boga krajobrazu. Do licznych wakacyjnych szlaków, które warto wpisać w swoje plany, należy niewątpliwie najdalej wysunięte na zachód Polski sanktuarium Matki Bożej Nadodrzańskiej Królowej Pokoju w Siekierkach n. Odrą.

Królowa Pokoju

W okolicach Siekierek i Gozdowic podczas ofensywy na Berlin w kwietniu 1945 r. stoczono krwawą bitwę. Odra pochłonęła wówczas ok. 8 tys. ofiar tych, którzy walczyli o wolność Polski. Spoczywają na Siekierkowskim Cmentarzu Wojennym – 1700 grobów żołnierzy bohaterów. Docenił tę ofiarę Kościół, gdyż jednym z wątków decyzji abp. Kazimierza Majdańskiego z 1 lipca 1984 r. było, aby ustanowić w Siekierkach sanktuarium Matki Bożej Nadodrzańskiej Królowej Pokoju. Druga myśl związana była z ponad 400-letnią obecnością na tych terenach protestantyzmu i pragnieniem wskrzeszenia kultu maryjnego. Od 31 lat z wielką pokorą ta modlitwa przedstawiana jest u stóp Maryi – przed obrazem królującym w sanktuarium. Jest to kopia cudownego obrazu Śnieżnej Królowej Pokoju ze Stoczka Warmińskiego – miejsca, w którym przebywał w odosobnieniu Prymas Tysiąclecia.

Reklama

Krzyż i pokutny Różaniec

Czym zadziwia to urokliwe miejsce? Wszystkich, którzy licznie przybywają do Siekierek, buduje niezwykłość duchowej uczty, która jest oferowana pielgrzymom. Sercem jest oczywiście wybudowana na wzgórzu majestatyczna świątynia z obrazem Królowej Pokoju, w której w niedzielę Eucharystia sprawowana jest o godz. 12.30 (sobotnia Msza św. w lecie sprawowana jest o godz. 19.00). Inspiracją do duchowych przeżyć jest cały teren wokół sanktuarium. Tuż obok kościoła położona jest Kalwaria Nadodrzańska z 15 stacjami męki Pańskiej. Szczególne nabożeństwo Drogi Krzyżowej, które gromadzi niezależnie od pogody wielu wiernych, odprawiane jest w każdy pierwszy piątek miesiąca o godz. 15.00. Kolejne głębokie w swej treści miejsce to szlak Drogi Różańcowej, powstały z inicjatywy abp. Andrzeja Dzięgi. Ważnym elementem tej drogi są odprawiane od maja do października procesje pokutne. Są one unikatowe w skali kraju i mają formę uwielbienia Maryi poprzez liczącą 3,3 km wędrówkę leśnymi dróżkami od sanktuarium aż na Cmentarz Wojenny. Każdorazowa procesja rozpoczyna się odmówieniem o godz. 15.00 Koronki do Miłosierdzia Bożego, następnie sprawowana jest uroczysta Msza św., a po niej pielgrzymi wyruszają na Drogę Różańcową. Malownicza trasa sprzyja skupieniu i modlitwie przy 20 kapliczkach maryjnych. W ten sposób pątnicy uczestniczą w refleksji nad wszystkimi tajemnicami różańcowymi zawartymi w 4 częściach tej maryjnej modlitwy. Przy każdej stacji rozważana jest jej teologiczna wymowa. Odmawia się „Ojcze nasz” i wyrusza w drogę do kolejnej stacji, podczas której odmawia się całą tajemnicę Różańca. Po 2 godzinach procesja kończy się na cmentarzu modlitwą „Anioł Pański” za poległych żołnierzy, a po powrocie do sanktuarium pielgrzymi otrzymują indywidualne błogosławieństwo. Warto dodać, że w 2014 r. w procesjach pokutnych uczestniczyło blisko 1200 osób, nie tylko z archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, ale także z różnych stron Polski. Element pokuty jest niezwykle wzruszający, a zarazem wymowny, gdyż wielu uczestników dotychczasowych procesji całą drogę przebyło boso!

Świętość męczenników

Droga Różańcowa to jedna z form modlitwy. Równolegle po drugiej stronie drogi powstał szlak uwieczniający tych, którzy w czasie wojny oddali życie za wiarę. Jest to Szlak Polskich Męczenników II Wojny Światowej – „Dona Nobis Pacem”. Męczenników wojny jest 122, ale 13 czerwca 1999 r. w Warszawie papież Jan Paweł II dokonał równoczesnej beatyfikacji 108 z nich. Przy poszczególnych stacjach tego modlitewnego wędrowania spotkamy kapłanów, siostry zakonne, kleryków oraz ludzi świeckich, dla których Bóg był najważniejszą treścią życia. Przy każdej stacji, a jest ich 9, co tworzy nowennowy charakter szlaku, postawiony jest krzyż oraz tablica, na której przeczytamy życiorys błogosławionych, intencję i modlitwę za ich przyczyną.

Matka Boża Szkaplerzna

Historycznym wydarzeniem, na które zaprasza ks. kan. Bogdan Przybysz, będzie uroczyste wprowadzenie słynącego cudami obrazu Matki Bożej Szkaplerznej do sanktuarium. Słynący z cudów wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem pochodzący z klasztoru w Rozdole na Ukrainie jest datowany na XVIII wiek. Został on ofiarowany przez Polską Prowincję Ojców Karmelitów pw. św. Józefa w Krakowie. Uroczystości potrwają dwa dni. W sobotę 11 lipca o godz. 15.00 nastąpi intronizacja obrazu pod przewodnictwem abp. Dzięgi oraz Ojców Karmelitów, a w niedzielę 12 lipca o godz. 11.00 odprawiona zostanie Msza św. dziękczynna wraz z przyjęciem szkaplerza, od wielu lat bowiem w tym miejscu wielu wiernych powierza swoje życie Matce Bożej Szkaplerznej.

Siekierki zapraszają

Tym, co wyróżnia Siekierki, jest bogactwo lasów, piękno przyrody i panująca wokół cisza skłaniająca do kontemplacji Bożych treści. Przed sanktuarium znajdują się również Grób Nieznanego Dziecka oraz Dzwon Pokoju. 15 km stąd odnajdziemy pole słynnej bitwy pod Cedynią z 972 r. oraz górę Czcibora. W pobliskich Gozdowicach można wejść na taras widokowy i podziwiać piękną panoramę wijącej się Odry i kilometrowych polderów po stronie niemieckiej. Siekierki położone są w płd.-wsch. części woj. zachodniopomorskiego, w powiecie gryfińskim, w gminie Cedynia, przy drodze nr 126, pomiędzy Mieszkowicami a Osinowem Dolnym. Kustosz sanktuarium ks. kan. Bogdan Przybysz, który wniósł ożywcze tchnienie w całokształt maryjnej atmosfery w Siekierkach, zaprasza nieustannie. Warto wcześniej zgłosić grupy pielgrzymów pod nr tel.: (91) 414-49-82.

2015-07-07 11:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Niezwykłe nabożeństwo pasyjne

2020-02-18 10:26

Niedziela częstochowska 8/2020, str. VII

[ TEMATY ]

sanktuarium

pasja

nabożeństwo

Borowno

Obraz z wizerunkiem Jezusa przy słupie biczowania doznaje w świątyni czci od blisko 200 lat

„Rozmowy z Panem Jezusem przy słupie biczowania” – takie nabożeństwo pasyjne w formie nowenny odprawiane jest w sanktuarium w Borownie.

Zawsze przed świętem Podwyższenia Krzyża Świętego oraz przed Wielkim Piątkiem odprawiamy tę nowennę do Pana Jezusa przy słupie biczowania – mówi w rozmowie z Niedzielą ks. Piotr Krzemiński, proboszcz parafii w Borownie.

CZYTAJ DALEJ

Być skałą

Niedziela Ogólnopolska 8/2016, str. 22-23

[ TEMATY ]

święto

katedra

Ks. Zbigniew Chromy

Figura Księcia Apostołów z Bazyliki św. Piotra – strażnika depozytu wiary

Katedra jest znakiem ciągłości. Nie jest ważne, kto na niej zasiądzie. Piotr nie stał się skałą ze względu na osobiste przymioty, lecz z mocy ustanowienia Bożego, czyli stał się tym, czym nie był według krwi i ciała

Święto Katedry św. Piotra w Rzymie obchodzone było już w III wieku. Z przekazów późniejszych, dotyczących lat trzydziestych IV stulecia, dowiedzieć się możemy, że obchodzone było 22 lutego. Kościół skupiał się w nim na szczególnej więzi, jaka łączyła Piotra z Chrystusem, będącej źródłem prymatu Apostoła i jego następców. Treści obchodów nie wiązano jeszcze z żadnym materialnym atrybutem tej władzy. Ważny był sens obchodów, który wyrażał powszechne przekonanie, że Stolica Piotrowa jest znakiem jedności Kościoła. Papież św. Damazy polecił zawrzeć to w słowach umieszczonych na watykańskiej chrzcielnicy: „Una Petri sedes, unum verumque lavacrum”.

Obchody święta

Z czasem w Kościele zaczęto obchodzić dwa święta poświęcone tej samej tajemnicy odnoszącej się do wybrania Piotra i udzielonej mu władzy. Książę Apostołów był bowiem pasterzem w dwóch wspólnotach. Dlatego też jedno ze świąt, obchodzone 18 stycznia, było dziękczynieniem za pasterzowanie w Rzymie, drugie, obchodzone 22 lutego, związane było z jego posługą w Antiochii. Sobór Watykański II, dokonując reformy kalendarza liturgicznego, uznał, że nie ma potrzeby powielania świąt, które w gruncie rzeczy wskazują na to samo. Święto Katedry św. Piotra wyznaczono więc ponownie na 22 lutego, choć kalendarz ambrozjański zatrzymał datę 18 stycznia, by nie łączyć obchodów z Wielkim Postem.

Widzialny znak

Ponieważ najpiękniejsza duchowa treść domaga się widzialnego znaku, dlatego też z czasem pojawiła się potrzeba znalezienia godnego wyrazu dla bogatej teologicznej prawdy dotyczącej roli papieża w Kościele. Wierni zaczęli skupiać swe duchowe myśli wokół papieskiego tronu, który do V wieku przechowywany był w baptysterium Bazyliki św. Piotra, wybudowanym przez papieża Damazego. Czy posiadano wówczas autentyczne relikwie? Nie jest to wykluczone, skoro tron biskupa, jego miejsce przewodniczenia, od początku otaczano wielkim szacunkiem. Być może udało się zebrać i przechować części krzesła, na którym zasiadał święty Apostoł, by mieć namacalne świadectwo jego obecności, widzialny znak jego roli, którą w swoich następcach spełnia w Kościele.

Z polecenia Aleksandra VII w poświęconej kilkadziesiąt lat wcześniej Bazylice św. Piotra Gianlorenzo Bernini wykonał marmurowy, bogato zdobiony ołtarz, którego częścią stała się spiżowa katedra. W niej 17 stycznia 1666 r. zamknięto zespolone resztki drewnianego tronu, odtąd ukrytego przed oczyma wiernych. Relikwie ostatni raz wystawiono na widok publiczny w XIX wieku. Pius IX, który na Soborze Watykańskim I zdefiniował dogmat o nieomylności papieża, trzy lata wcześniej postanowił wystawić relikwie do publicznej adoracji.

100 lat później za zgodą Pawła VI szczątki katedry poddano specjalistycznym studiom. Przeniesiono je do watykańskiej zakrystii kanoników i wkrótce rozpoczęły się badania. Wyodrębniono poszczególne części mebla, kierując się ich zewnętrznym wyglądem: odróżniono ciemne drewno akacjowe, stanowiące część wewnętrzną katedry, od pożółkłego drewna dębowego, które pełniło rolę wspierającą i podtrzymującą. Dokładnie określono stopień zniszczeń związany z upływem czasu, zarówno przed, jak i po umieszczeniu ich w ołtarzu Berniniego. Wykonano też specjalistyczne badania ustalające datację drewna. Wyniki wykazały, że okres pochodzenia badanego materiału jest bardzo szeroki. Niektóre części można datować na lata 870-880, czyli epokę karolińską, inne na okres dużo wcześniejszy. Część materiału może pochodzić z XII-XIII wieku.

Znak ciągłości

Drewno znalezione w katedrze Berniniego może więc w części, a nawet w całości, materialnie nie przynależeć do Piotrowego tronu, z którego Apostoł przewodził rzymskiej wspólnocie. Jakkolwiek by było, jest ono symbolem wiary i ciągłości papieskiej posługi, której podejmuje się każdorazowo wybrany następca Piotra. Paweł VI, mówiąc o katedrze Berniniego, stwierdził, że pomnik ten ma przede wszystkim wskazywać na powagę i władzę pasterza i nauczyciela, który zasiada na Piotrowej katedrze. Materialna istota zachowanych szczątków nie ma większego znaczenia.

Spiżowa katedra wieńcząca absydę Bazyliki Watykańskiej zdaje się unosić ku górze, z lekkością poruszając myśli i spojrzenia, podtrzymywane tchnieniem światła płynącym z alabastrowego witraża. Duch Święty, który buduje, ożywia i uświęca Kościół, w znaku gołębicy otacza go skrzydłami opieki. Promienie światła niesione są przez aniołów. Tron jaśnieje i wznosi się ku wyżynom, a dynamizm dzieła jest znakiem świeżości nauczycielskiej misji papieża. Z drugiej jednak strony katedra, symbolizując Magisterium Piotra, osadzona jest mocno na czterech pięciometrowych postaciach. To doktorzy Kościoła, Wschodu i Zachodu. Razem są niczym budowla. Ołtarz jest jak Urząd Nauczycielski Kościoła, który czerpie z Boga i z ludzi, jest syntezą Bożego tchnienia, ludzkiej refleksji, doświadczenia. Misja Piotra jest ściśle złączona z ołtarzem, katedra, zamknięta w świątyni, przez alabastrowe okno przegląda się w świecie, w promieniach Ducha Świętego niesie objawioną prawdę na zewnątrz Kościoła – do całego stworzenia.

Katedra jest znakiem ciągłości. Nie jest ważne, kto na niej zasiądzie. Wskazuje ona na odwieczny zamysł Boga. Piotr nie stał się skałą ze względu na osobiste przymioty, lecz z mocy ustanowienia Bożego, czyli – jak to ujmie papież Benedykt XVI – stał się tym, czym nie był według krwi i ciała.

Głębokie są treści wpisane w prymat Piotra w Kościele. Katedra z Bazyliki Watykańskiej wyraża ich wiele. Jest znakiem, który wierni ze czcią podziwiają, mając wiarę i ufność w Chrystusowym Kościele. Obchodzenie święta Katedry św. Piotra jest skupieniem się wokół Papieża, okazją do modlitwy za niego, by ten, który zasiadł na papieskim tronie, był pewnym znakiem prawdy na wzór światła, soli i skały.

CZYTAJ DALEJ

Ks. Jakub Bartczak: Lubie być księdzem

2020-02-22 11:27

[ TEMATY ]

muzyka

Najnowszy utwór ks. Jakuba Bartczaka pochodzi z płyty: Bóg jest, działa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję