Reklama

Niedziela Rzeszowska

Matka Boża Niepokalana patronką Gorlic

Matki Boża Niepokalana została patronką Gorlic. Uroczystość ogłoszenia tego faktu miała miejsce 27 czerwca 2015 r. na Rynku gorlickim. Rozpoczęła się sesją Rady Miasta i wpisem do kroniki

Eucharystii przewodniczył bp Jan Wątroba, koncelebransem był m.in. bp Jan Niemiec – biskup pomocniczy diecezji kamieniecko-podolskiej, który wygłosił homilię. Uroczystość mogła się odbyć dzięki temu, że 12 listopada 2014 r. Stolica Apostolska na prośbę biskupa ordynariusza Jana Wątroby nadała Matce Bożej Niepokalanej tytuł patronki Miasta Gorlice.

O. Paweł Gomulak OMI – misjonarz oblat Maryi Niepokalanej przygotowywał gorliczan do przeżycia tej uroczystości poprzez rekolekcje. Na początku Mszy św. kanclerz Kurii odczytał akt nadania miastu Gorlice tytułu patronki miasta.

Ordynariusz diecezji poświęcił kopię obrazu Matki Bożej Niepokalanej z gorlickiej bazyliki, który następnie zawisł w holu Urzędu Miasta. Wierni oczekujący na uroczystą Mszę św. mogli wysłuchać programu słowno-muzycznego dotyczącego Patronki miasta w wykonaniu młodzieży z I LO im. Marcina Kromera w Gorlicach. Muzyczną oprawę zapewniły połączone chóry parafialne z Kobylanki i bazyliki oraz chór „Carvatianum” z Gorlic. Przyjeżdżających gości witały na granicach miasta transparenty „Niepokalana – gorliczanom”.

Reklama

Starania o patrona miasta

W 2012 r. wspólnota Stowarzyszenia Rodzin Katolickich z parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny wraz z grupami i stowarzyszeniami działającymi przy pozostałych gorlickich parafiach oraz z ich proboszczami wystąpiła do Rady Miasta z inicjatywą obywatelską ustanowienia patrona Miasta Gorlice. Z kilku przedstawianych propozycji najbardziej przekonująca była Maryja Niepokalana. Przemawiały za tym nie tylko argumenty religijne (jest patronką gorlickiej bazyliki), ale również kulturowo-historyczne. Od samego początku istnienia parafii i pierwszego kościoła farnego pw. Narodzenia NMP (XIV wiek), Maryja była opiekunką duchową miasta. Wznosząc obecną świątynię (1878-92), gorliczanie również poświęcili ją Maryi, umieszczając na frontonie dedykację: „Gorlicenses Virgini Deiparae” (Gorliczanie Dziewicy, Bogurodzicy). Za patronatem Maryjnym dla całego miasta przemawiał również fakt, że bazylika jest „matką gorlickich kościołów”, z której wywodzą się wszystkie pozostałe gorlickie parafie.

Tradycja „Maryjek”

Dowodem ciągłości tego kultu jest przetrwanie unikatowej tradycji „Maryjek” sięgającej XVIII wieku. Wówczas to mieszkańcy Gorlic i okolic wymierali z powodu choroby zakaźnej. „Maryjki” żarliwą modlitwą do Matki Bożej wyjednały zmiłowanie Boga nad gorliczanami chorymi na dżumę. Do dzisiaj na pamiątkę tego wydarzenia w bazylice, w dniu Jej święta (8 grudnia), w Mszy św. odpustowej uczestniczą „Maryjki”, ubrane w białe szaty z pięknymi sercami na piersiach symbolizującymi Serce Maryi. Dziewczęta te, na wzór Maryi, świadczą o wartościach tak niepopularnych we współczesnym świecie. Z tej grupy niejednokrotnie wywodziły się powołania zakonne.

Opiekunka Gorlic

W historii miasta Pani Gorlicka była potężnym Orędownikiem u Boga. Historia nie oszczędzała Gorlic. Tak było 100 lat temu, kiedy w czasie bitwy pod Gorlicami miasto i świątynia w 90 procentach uległy zniszczeniu. Po ludzku sądząc, wydawało się, że miasto nie podniesie się nigdy ze zgliszcz. Z pomocą Bożą, Maryi i ludzi opatrznościowych, takich jak ks. Bronisław Świeykowski, miasto wracało do życia, podnosiło się z ruin. Odbudowa Gorlic, świątyni gorlickiej, nastąpiła stosunkowo szybko. Świątynia była konsekrowana 26 maja 1929 r. Jednak nie na długo zapanował pokój. Przyszła II wojna światowa. Wielu gorliczan oddało życie w obronie ojczyzny i wartości, wielu walczyło na różnych frontach, tułając się po świecie. I kiedy już zdawało się, że zaświeciła jutrzenka wolności – wprowadzono komunizm. Jednak wiara i Maryja były fundamentem i oparciem, z których czerpano nadzieję i siłę w dążeniu do wolności. Naród jednoczył się w wierze i nie tracił nadziei, nawet wtedy, gdy Maryję – Królową Polski „uwięziono”. Przeżyliśmy to również w Gorlicach w czasie peregrynacji Matki Bożej Częstochowskiej w symbolach pustych ram i świecy. Wierni tak licznie gromadzili się przed „pustymi ramami”, że świątynia ich nie mieściła. Przy konfesjonałach długie kolejki, a ileż prawdziwych nawróceń… Tak było też w czasie nawiedzenia naszego miasta przez Matkę Bożą Fatimską w 1993 r. i w czasie peregrynacji Matki Bożej Częstochowskiej w 2001 r. Pobożność maryjna gorliczan trwa nadal, czego przykładem jest liczny udział wiernych w środowych nowennach, nabożeństwach maryjnych oraz pielgrzymkach.

2015-07-09 11:26

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Michał broni nas w walce!

[ TEMATY ]

film

patronat

archanioł Michał

www.rosemaria.pl

Kim dla nas współczesnych jest Michał Archanioł? Czy jego misja wciąż trwa? Czy odczuwamy jego obecność w naszym życiu? Czy objawienia i interwencje św. Michała wpływają na losy świata? Dwuczęściowy film wydawnictwa Rosemaria: „Broń nas w walce” daje odpowiedzi na te pytania i zabierze cię w świat nieznanych i często zapomnianych miejsc związanych z objawieniami tego Archanioła w Europie oraz Polsce.

Ta wyjątkowa podróż pozwoli ci zbliżyć się z większą ufnością do tego potężnego Obrońcy przed złem, odkryć jego moc i pogłębić duchową relację.

Współczesna sytuacja pokazuje jak bardzo jest to potrzebny film. „Broń nas w walce!” pobudza wiarę, inspiruje do nawrócenia i zmiany. Pokazuje moc św. Michała, której doświadczyć może każdy z nas! Wielu ludzi potrzebuje takiej zmiany, uwolnienia od szatańskich sideł, poznania św. Michała. „Broń nas w walce!” to trzy lata wyjazdów w miejsca znane i te zapomniane, a tak ważne dla kultu św. Michała. Rozmowy z ludźmi oddanymi św. Aniołowi, peregrynacje cudownej figury oraz specjalne przesłanie od św. Michała dla nas Polaków, budzące wielką ufność w szczególną opiekę nad naszym narodem tego Archanioła. Jest to pierwszy w Polsce film tak dogłębnie poruszający tematykę św. Michała. Dlatego film ten może stać się dobrym dziełem ewangelizacyjnym. Film został doceniony na XXXIV Międzynarodowym Festiwalu Filmów Katolickich Niepokalana i zdobył I nagrodę w swojej kategorii.

Św. Michał wciąż działa, chroni nas, Kościół i cały świat przed odwiecznym wrogiem człowieka – szatanem!

Do walki ze złem pod sztandarem św. Michała zachęca nas w filmie bł. Bronisław Markiewicz: „Stójmy przy św. Michale dzierżącym zwycięską ręką chorągiew Krzyża Chrystusowego. I pamiętajmy pod tą chorągwią idąc na przód i walcząc pokonamy szczęśliwie wszystkie zasadzki i napaści złego ducha” Niech ten film zachęci Cię do ufnego zawierzenia się św. Michałowi Archaniołowi.

Film można nabyć telefonicznie: 61 8687 345 oraz na stronie: www.rosemaria.pl

CZYTAJ DALEJ

Dystrybutor filmu o Najświętszym Sercu Jezusa: ten kult ma gigantyczny potencjał duchowy

2020-02-28 10:44

[ TEMATY ]

film

Materiał prasowy

Dziś na ekrany kin wchodzi film „Najświętsze Serce”. O tym, dlaczego w tym roku dla Polaków ma to wielkie znaczenie i jak odnaleźć sens kultu Najświętszego Serca Jezusa, mówi w rozmowie z KAI Andrzej Sobczyk, prezes Stowarzyszenia Rafael.

Łukasz Kaczyński (KAI): Dlaczego postanowiliście dystrybuować ten film w Polsce?

Andrzej Sobczyk: - Inspiracja wzięła się bezpośrednio z zagranicy od jego hiszpańskich twórców, którzy pokazali nam swoje dzieło. Poruszeni jego treścią z marszu stwierdziliśmy, że chcemy uczestniczyć w upowszechnianiu poprzez ekrany kinowe historii kultu Serca Jezusowego wiernym, a zwłaszcza pomóc im zrozumieć przesłanie, które płynie z objawień Małgorzaty Marii Alacoque.

KAI: O czym opowiada film i jaka jest jego budowa?

- Film jest historią fabularną z elementami dokumentu, w której poznajemy pisarkę przeżywającą kryzys twórczy. Ma napisać kolejne książki, jednak nie jest w stanie, mimo, że zbliża się koniec terminu wyznaczonego przez wydawcę. W tym momencie znajoma proponuje jej, by zainteresowała się osobą św. Małgorzaty Marii Alacoque. Pisarka zaczyna zgłębiać temat - samej świętej, której ciało przez kilkaset lat po śmierci pozostało nietknięte, objawień Serca Jezusa oraz 12 obietnic, które Chrystus dał ludziom, którzy czczą Jego serce. W toku dzieła zostają przedstawione losy pisarki, która dociera nawet do Watykanu. W filmie pojawia się też wątek polskich Łagiewnik. Zdradzę jeszcze tylko, że końcówka dzieła szczególnie porusza, gdyż dotyka cudów eucharystycznych, a więc rzeczy, których nie można pojąć rozumem, a które bardzo uwrażliwiają serce i ducha.

- Dlaczego film dokumentalno-fabularny to dobry sposób na przypomnienie kultu Najświętszego Serca Jezusa?

- Z mojego doświadczenia wiem, że sale kinowe to bardzo dobre miejsce ewangelizacji. Dobrze wyprodukowany film może z wielką mocą trafić do osób, które może na co dzień nie są blisko Kościoła. Tym razem chcemy trochę uporządkować ten element naszej wiary, o którym na pewno każdy słyszał, choćby w postaci uczestnictwa w 9 pierwszych piątkach miesiąca, co przecież wynika bezpośrednio z 12 obietnic Chrystusa, które przekazał On Małgorzacie Marii Alacoque czy też chodzenia na nabożeństwa czerwcowe. Co więcej, na pewno większość z nas pamięta z rodzinnych domów obrazy Jezusa z rozpalonym sercem. Ale czy wiemy co jest z nim związane? Nie da się ukryć, że w życiu duchowym naszych przodków ten kult był bardzo istotny. Dlatego warto poznać jego korzenie, a teraz można to zrobić w przystępny sposób - po prostu idąc do kina.

- Jakie przesłanie może wynieść widz z takiego religijnego seansu?

- Jeśli przyjdzie na niego z otwartym sercem, to na pewno zostanie ono poruszone. Najmocniejszy przekaz tego filmu to odkrycie tego, że Serce Jezusa zawsze przyjmuje człowieka. I że kieruje się względem nas niepojętą głębią miłosierdzia Boga. Osobiście dla mnie najbardziej przejmującym fragmentem dzieła było, kiedy główna bohaterka odkrywa jak ludzie odwrócili się od Serca Jezusowego, w tym także papież, który początkowo, wbrew prośbom św. Małgorzaty Marii Alacoque nie chciał poświęcić świata Sercu Jezusa i że miało to swoje konsekwencje w postaci tragicznych zdarzeń. Zacząłem się wtedy zastanawiać jak w przyszłości nas - którzy żyjemy w niełatwych czasach - ocenią następne pokolenia. Jak będą patrzeć na naszą wiarę i przyjmowanie takich objawień, jak tych dotyczących Najświętszego Serca Jezusa. Czy zobaczą głębokie zaufanie, czy ich odrzucenie.

- Polacy już kiedyś pokazali, że wierzą Sercu Jezusowemu. To znak na współczesne czasy, które są niełatwe już nie tylko światopoglądowo?

- Tak, to prawda. W tym roku przypada 100. rocznica zawierzenia losów naszej ojczyzny Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Miało to miejsce w 1920 r., kiedy bolszewicy stali u granic Warszawy. Jak wiemy Polska została wtedy ochroniona, wydarzył się Cud na Wisłą. A papież Benedykt XV ten gest zawierzenia naszych rodaków ocenił jednoznacznie, pisząc, że nic stosowniejszego nie można było zrobić w celu naprawienia zła tamtych czasów. Sądzę, że te słowa są cały czas aktualne i obowiązujące - że na zło każdych czasów, którego również współcześnie nie brakuje, doskonałą odpowiedzią jest powierzanie się z ufnością Sercu Jezusa. Jednocześnie obchodzimy również 100. rocznicę kanonizacji św. Małgorzaty Marii Alacoque, co także zachęca do zapoznania się z objawieniami, których doświadczyła.

- Film „Najświętsze Serce” wchodzi do kin tydzień po premierze w Hiszpanii. To bardzo szybka reakcja.

- Tak. Było z tym trochę trudności, bo czasu było niewiele. Jednak jego wydźwięk jest na tyle istotny, że uznaliśmy, że trzeba podjąć wszelkie możliwe kroki, by polscy widzowie nie musieli za długo czekać. Jesteśmy bardzo pozytywnie zaskoczeni, gdyż w Polsce jest około 130 kin, które zdecydowały się wyświetlić dzieło. Adresy tych kin można znaleźć na stronie rafaelfilm.pl.

- Jak zachęcić ludzi, by wybrali się do kin?

- Ten film buduje wiarę. Naprawdę przybliża do dobrego i kochającego Boga, który zawsze czeka na człowieka. I jedno wiem na pewno - pomoże zrozumieć nam kult Serca Jezusowego, w którym większość z nas wyrosła, ale być może nie zdaje sobie sprawy z jego gigantycznego potencjału duchowego, wynikającego z objawień św. Małgorzaty Marii Alacoque. To jest swego rodzaju wyjątkowy testament duchowy, który otrzymaliśmy i bardzo konkretne obietnice Pana Jezusa. Warto z nich skorzystać.

CZYTAJ DALEJ

Droga Krzyżowa z kard. Wyszyńskim

2020-02-29 01:13

[ TEMATY ]

kard. Stefan Wyszyński

Droga Krzyżowa

archikatedra warszawska

Cudowny Krucyfiks Baryczków

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

Cudowny Krucyfiks Baryczków po ponad półrocznej renowacji powrócił do archikatedry

Ponad 1,5 tys. warszawiaków uczestniczyło w Drodze Krzyżowej, która w pierwszy piątek Wielkiego Postu przeszła ulicami Starego Miasta do archikatedry św. Jana Chrzciciela. W czasie nabożeństwa odtwarzano nagrania rozważań Czcigodnego Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego.

Był to również dzień modlitwy i pokuty za grzech wykorzystywania seksualnego małoletnich. Droga Krzyżowa rozpoczęła się w kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Nowym Mieście. Poprowadził ją bp Piotr Jarecki, biskup pomocniczy archidiecezji warszawskiej. Wstęp i rozważanie przy pierwszej stacji odczytał aktor Michał Chorosiński. Następnie uczestnicy nabożeństwa wyruszyli ulicami Nowego i Starego Miasta do archikatedry, niosąc duży, drewniany krzyż. Przy XI stacji, która znajdowała się już w murach matki kościołów archidiecezji, na ramionach przedstawicieli Akcji Katolickiej spoczął odrestaurowany Cudowny Krucyfiks z Kaplicy Baryczków. Krzyż powrócił do archikatedry po ponad półrocznej renowacji. Przy ostatniej stacji symbolicznie niosła go także 96-letnia Barbara Gancarczyk-Piotrowska. 16 sierpnia 1944, jako sanitariuszka, wraz z koleżanką z oddziału Teresą Potulicką-Łatyńską pomogła wynieść z płonącej katedry Krucyfiks Baryczkowski. Pozostała z rannymi żołnierzami na Starym Mieście do upadku tej dzielnicy i wkroczenia Niemców.

Mszy św. o błogosławione owoce beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego przewodniczył bp Rafał Markowski, sufragan warszawski. W homilii hierarcha nawiązał do Ślubów Jasnogórskich, których tekst 16 maja 1956 r. napisał uwięziony w Komańczy kard. Wyszyński. Przekonały go do tego słowa Marii Okońskiej, która podsunęła Prymasowi myśl, że św. Paweł najpiękniejsze listy pisał z więzienia. Bp Markowski zwrócił uwagę, że prawdopodobnie kard. Wyszyński nie do końca zdawał sobie sprawę, jak wielkie owoce przyniosą Śluby Jasnogórskie. - Milion osób powtarzało tekst ślubowania, artykułując zwłaszcza jedno słowo: przyrzekam - przypomniał biskup pomocniczy archidiecezji warszawskiej. Śluby miały zatrzymać ateizację społeczeństwa. Władze komunistyczne chciały zapanować nad duszami Polaków.

Kard. Wyszyński - jak podkreślił bp Markowski - wiedział, że “nie załatwi tego jednorazowe ślubowanie, które było nie tylko uroczystością, ponieważ trzeba jeszcze zrealizować to, co się ślubowało”. Dlatego zrodziła się idea 9-letniej Wielkiej Nowenny, prowadzącej do duchowego odrodzenia narodu polskiego. - To miał być proces, rzeczywista praca nad sobą. Kard. Wyszyński wiedział, że nie chodziło o słowa, ale o życie i o czyny – dodał bp Markowski. Prymas wierzył, że to Maryja jest w stanie dotrzeć do dusz Polaków i przemienić ludzkie serca. Sam doświadczył Jej opieki. Zdecydował, że to dzięki Maryi uratuje naród i dokona odrodzenia.

- Wielka Nowenna przyczyniła się do pogłębienia duchowości Polaków. Polska była wspólnotą. Tylko wtedy, kiedy jest się jednością, można uzyskać wolność – mówił bp Markowski. Dodał, że kard. Wyszyński “dokonywał wielkich rzeczy tylko dlatego, że bezgranicznie ufał Bogu i jemu zawierzył całe swoje życie i całą swoją posługę”. - To jest wiara, w której człowiek nic nie pozostawia dla siebie, wszystko składa i opiera na Bogu. To wiara, która rodzi świętych, to wiara wielkich świętych minionych pokoleń, to również wiara, która zrodziła świętość kard. Wyszyńskiego – podkreślił hierarcha.

Po zakończeniu Mszy św. celebransi udali się do grobu Prymasa Tysiąclecia, gdzie odśpiewano Apel Jasnogórski. Następnie dr Ewa Czaczkowska wygłosiła prelekcję na temat programu milenijnego Prymasa Wyszyńskiego. Skupiła się na czterech elementach: odnowie człowieka, oddaniu w niewolę miłości jako wyrazie duchowej wolności oraz masowości i odbudowie wspólnotowości.

Do północy przy Cudownym Krucyfiksie Baryczków czuwali i modlili się warszawiacy oraz wierni z wielu stron archidiecezji, zawierzając Jezusowi zbliżającą się beatyfikację Prymasa Tysiąclecia i prosząc o jej jak najlepsze owoce.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję