Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Pielgrzymka piesza osób konsekrowanych do Kalwarii Pacławskiej

Niedziela zamojsko-lubaczowska 32/2015, str. 2

[ TEMATY ]

pielgrzymka

s. Teresa Sobótka CSNJ

Jedną z inicjatyw w Roku Życia Konsekrowanego w diecezji zamojsko-lubaczowskiej była piesza pielgrzymka osób życia konsekrowanego do Kalwarii Pacławskiej. Idea pielgrzymowania zrodziła się w sercu ks. Ryszarda Mazurkiewicza, wikariusza biskupiego do spraw życia konsekrowanego, po lekturze encykliki Papieża Franciszka.

Na pielgrzymi szlak wyruszyliśmy 6 lipca z kościoła Ojców Franciszkanów w Zamościu, gdzie razem z wiernymi uczestniczyliśmy we Mszy św., której przewodniczył i wygłosił homilię biskup diecezjalny Marian Rojek, na koniec udzielając trzynastu pielgrzymom indywidualnego błogosławieństwa. Na drogę wzięliśmy ze sobą mały bagaż i przede wszystkim intencje powierzone nam przez Pasterza diecezji, intencje Ojca Świętego i jego pielgrzymkę do Ameryki Łacińskiej, intencje Kościoła i Ojczyzny, naszych zgromadzeń zakonnych, rodzin, tych, którzy polecali się naszym modlitwom oraz osobiste intencje.

Trasa pielgrzymki przebiegała przez Krasnobród, Hutę Różaniecką, Oleszyce, Moszczany i Przemyśl. Każdego dnia gromadziliśmy się na Eucharystii koncelebrowanej przez księży pielgrzymujących oraz księży posługujących w danym miejscu. Ks. Franciszek Grzywa, misjonarz Krwi Chrystusa, głosił nam słowo Boże w oparciu o czytania z dnia i encyklikę „Laudato si”.

Reklama

Czas pielgrzymki wypełniony był śpiewem pieśni religijnych, szczególnie maryjnych, Godzinek czy modlitwą różańcową. Był też czas na medytację słowa Bożego i na osobistą modlitwę. Po dwóch dniach pielgrzymowania dołączyły do nas siostry nowicjuszki franciszkanek misjonarek Maryi wraz z mistrzynią. Przez dwa pierwsze dni szliśmy w upalnym słońcu, trzeciego dnia w ulewnym deszczu i biciu piorunów, zaś następnego dnia wśród pól, łąk w silnym powiewie wiatru. Ostatniego dnia, w sobotę, zgromadziliśmy się na Mszy św. koncelebrowanej w katedrze przemyskiej. Pielgrzymów powitał Ksiądz Proboszcz i przedstawił krótką historię tego miejsca. Mszę św. celebrował i słowo Boże wygłosił biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej Stanisław Jamrozek. Ostatni dzień drogi to czas, kiedy grupa 19 sióstr i trzech księży powiększyła się o kolejne 3 siostry z diecezji przemyskiej. Najpierw piękna panorama Przemyśla, później górzysty odcinek drogi wraz z serpentynami prowadzący do celu. Dzięki łasce Bożej dotarliśmy na Kalwarię 11 lipca o godz. 15.30, niosąc wielką wdzięczność Bożej Opatrzności, która czuwała nad nami, i wdzięczność za pomoc wielu życzliwych osób, które nas przyjmowały, gościły i udzielały schronienia. W Godzinie Miłosierdzia trwaliśmy na wspólnej modlitwie adoracyjnej przed wystawionym Najświętszym Sakramentem przy ołtarzu Matki Bożej Słuchającej.

Podczas pielgrzymowania doświadczaliśmy wiele wzruszających momentów, np. gdy przychodziliśmy do miejscowości, w której zatrzymaliśmy się na posiłek, po śpiewie na powitanie, mieszkańcy zbliżali się do krzyża, żegnali się i z czcią całowali krzyż. W Krasnobrodzie miłą niespodzianką były pozdrowienia od sióstr klarysek, które towarzyszyły nam modlitwą i obdarowały nas różańcami. W innym miejscu, w Hucie Różanieckiej, ks. proboszcz Marek Barszczowski pokropił nas wodą święconą, zaprosił do kościoła, w którym zebrali się mieszkańcy, by nas przywitać i zabrać na nocleg. W Moszczanach na powitanie wyszły siostry szarytki, pracownicy i mieszkańcy Domu Pomocy Społecznej, a w Przemyślu na powitanie przyszło wiele sióstr z różnych zgromadzeń zakonnych i w swoich klasztorach dały nam schronienie.

Pielgrzymując drogami wśród lasów, łąk, dojrzewających łanów zbóż, uwielbialiśmy Boga Stwórcę za piękną przyrodę i stworzenia. Krzyż, a za nim my, osoby konsekrowane, w pewien sposób przemawialiśmy do spotykanych ludzi, którzy reagowali wdzięcznym uśmiechem, znakiem krzyża, skłonem. Byli i tacy, którzy dołączali do pielgrzymki i szli pewien odcinek drogi. Dla nas, pielgrzymujących, to nowe doświadczenie; w Roku Życia Konsekrowanego podjęliśmy wspólną drogę, by razem: kapłani diecezjalni, misjonarz Krwi Chrystusa, albertynka, felicjanka, józefitka, franciszkanki misjonarki Maryi, siostry Najświętszego Imienia Jezus, serafitki dać świadectwo miłości Boga ponad wszystko, świadectwo wiary, jedności w różnorodności charyzmatów, by dać świadectwo radości, pokoju, braterstwa i nabrać nowych sił duchowych.

2015-08-06 10:03

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Zadarko do pielgrzymów: jadąc przez miasta i wsie, dajecie świadectwo wiary

2020-07-06 17:06

[ TEMATY ]

pielgrzymka

Krzysztof Świertok

Jadąc przez miasta, wsie w trudnych warunkach epidemii dajecie świadectwo, że człowiek potrafi otworzyć serce na łaskę Boga – powiedział bp Krzysztof Zadarko w czasie inauguracji Pielgrzymki Rowerowej na Jasną Górę, która dotarła do Skrzatusza.

Po dwóch dniach jazdy uczestnicy XI Pielgrzymki Rowerowej na Jasną Górę, którzy wystartowali 4 lipca z Koszalina, dotarli do Skrzatusza. Tu powitał ich bp Krzysztof Zadarko, delegat KEP ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek, który przewodniczył Mszy św. w diecezjalnym sanktuarium Matki Bożej Bolesnej. Wzięli w niej udział także ci uczestnicy pielgrzymki rowerowej, którym w tym roku nie było dane dołączyć do grupy cyklistów, z powodu pandemii ograniczonej do 11 osób, a którzy chcą jej towarzyszyć duchowo i przez łącza internetowe.

W homilii bp Zadarko docenił determinację pielgrzymów, którzy mimo trudnych okoliczności ruszyli na pielgrzymi szlak i dają w ten sposób świadectwo wiary. Nawiązując do słów papieża Franciszka zauważył, że sport jest nie tylko fascynacją, ale przestrzenią, która prowadzi do spotkania z drugim człowiekiem, formą do budowania bliskości nawet z rywalem – poprzez doświadczenie wspólnoty.

Biskup namawiał, by czas pielgrzymowania poświęcić nie tylko na zmaganie się z wysiłkiem, ale także na medytację, odkrywania piękna człowieczeństwa i wiary.

– Jadąc przez miasta, wsie i spotykając ludzi zadajecie sobie sprawę, że to nie jest tylko wasza prywatna sprawa. Ale że przejeżdżając przez Polskę właśnie w tych trudnych warunkach epidemii dajecie świadectwo, że człowiek potrafi otworzyć serce na łaskę Boga i zaufać Mu całkowicie – mówił.

Reżim sanitarny ograniczający wiele działań duszpasterskich, a w przypadku pielgrzymki rowerowej redukujący liczbę jej uczestników, bp Zadarko polecił traktować jako formę ascezy. – Asceza to dyscyplina potrzebna człowiekowi, by opanowując samego siebie, otwierał serce na Boga i drugiego człowieka – powiedział i przekonywał, by tych ograniczeń nie traktować jako zła koniecznego, ale jako szacunek i miłość wobec innych. – Respekt wobec przepisów nie jest niczym innym jak szacunkiem wobec nich.

Pielgrzymom towarzyszą słowa "Wymagajcie od siebie, choćby inni od was nie wymagali". To wezwanie św. Jana Pawła II z jego II pielgrzymki do ojczyzny, przypomniane w setną rocznicę urodzin papieża. Wygłoszone na pielgrzymim szlaku konferencje oparte o nauczanie papieża będą dostępne dla wszystkich, także online na fanpage'u rowerowa.info.

– Św. Jan Paweł II bardzo mocno stawia nam pytania o wiarę – mówi ks. Tomasz Roda, kierownik pielgrzymki. – I prowadzi nas, byśmy następnie my stawiali wymagania samym sobie, po to, by żyć w prawdzie, być człowiekiem bez względu na mody. Chcemy przez te osiem pielgrzymkowych dni uczyć się, jak pilnować daru, który złożył Bóg w każdym z nas, jak to szanować, rozwijać – w sferze ciała, emocji, ducha.

CZYTAJ DALEJ

To jest CUD!

2020-07-07 10:03

[ TEMATY ]

Radio Maryja

Maryja

Tak skwitowała urzędniczka SANEPID-u wyniki testu na koronawirusa ojców franciszkanów z Niepokalanowa. 107 testów i wszystkie ujemne.

To nie możliwe, aby w tak dużej społeczności nikt nie miał pozytywnego wyniku. Wszystko zaczęło się w piątek, 26 czerwca 2020 r. Wieczorem karetka pogotowia zabrała jednego z braci do szpitala. Brat ten wrócił do klasztoru z urlopu 22 czerwca. Czuł się nie najlepiej dlatego pojechał do lekarza. Dostał antybiotyki i wrócił do klasztoru.

W klasztorze w ciągu tych kilku dni miał kontakt bezpośredni z około 30 braćmi. Według pracownika SANEPID-u kontakt bezpośredni, to taki, w którym dana osoba przebywała z zarażonym minimum 15 minut, w odległości mniej niż 2 metry.

Brat jest między innymi fryzjerem, ostrzygł w tym czasie kilku braci. Ponadto całą wspólnotą spotykamy się na posiłkach w refektarzu i kilka razy dziennie w kaplicy na modlitwie. Nieświadomi zagrożenia nikt nie unikał z nim kontaktu. W ciągu tych pięciu dni pobytu w klasztorze po urlopie brat ten był w wielu miejscach wspólnego przebywania.

Chory po wykryciu korona wirusa został przewieziony do szpitala jednoimiennego w Warszawie i przebywa tam do dnia dzisiejszego. Jest podłączony do respiratora. Jego płuca oddychają w 60 %. Jest utrzymywany w śpiączce farmakologicznej.

Do szpitala zakaźnego trafił jego rodzony brat i bratowa oraz 90-letnia mama, która jest na OIOMI-e. Stan naszego współbrata jest nadal poważny, ale stabilny. Kiedy w sobotę 27 czerwca dotarła do klasztoru informacja o koronawirusie naszego współbrata, strach padł na wszystkich. Zrozumieliśmy, że to nie żarty. Zostaliśmy natychmiast objęci przez SANEPID kwarantanną do 10 lipca. Została zamknięta bazylika dla udziału wiernych oraz wszystkie miejsca pracy, w których pracują osoby z zewnątrz. Wprowadziliśmy zalecenia SANEPIDU co do ograniczenia spotkań między sobą. Z twarzy zniknął uśmiech, usta zakryły maseczki. Przeszliśmy w internetowy reżym nabożeństw.

Od współbraci z innych klasztorów, parafian, sympatyków naszego sanktuarium, naszych rodzin i znajomych otrzymaliśmy wiele wsparcia duchowego i materialnego, za co z serca wszystkim dziękujemy. Wielu zapewniało nas o modlitwie.

Czekaliśmy z niecierpliwością na piątek, 3 lipca. W tym dniu zrobiono nam wymazy. Teraz pozostało tylko czekać na sobotę, jak na wyrok. Dzięki Bogu z piątku na sobotę było comiesięczne czuwanie modlitewne przed pierwszą sobotą. Tym razem byli tylko zakonnicy. Odmówiliśmy trzy części różańca przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. Na zakończenie była Msza św. Razem z nami przez internat modliło się kilkaset osób.

Przyszła pierwsza sobota, 4 lipca, a z nią comiesięczne spotkanie „Oddaj się Maryi”: konferencja, świadectwa, Msza św. z zawierzeniem wszelkich spraw Matce Bożej oraz nabożeństwo wynagradzające Niepokalanemu Sercu Maryi.

Wszystko jak co miesiąc ale bez udziału wiernych. Można nas było oglądać przez YouTube na kanale NIEPOKALANÓW oraz słuchać transmisji przez Radio Niepokalanów. Pomimo pustki w bazylice czuło się obecność ludzi, że są tu z nami, że tak jak my zawierzają się Niepokalanej. To św. Maksymilian nauczył nas, aby ze wszystkim przychodzić do Niej.

Była to najspokojniejsza pierwsza sobota od 4 lat. Nikt nie prosił o poświęcenie dewocjonaliów, chwilę rozmowy, spowiedź. Tak cicho jak nigdy. Spokojnie można było zjeść posiłek, odpocząć i dalej czekać na „wyrok”. Chyba już każdy w klasztorze brał pod uwagę różne scenariusze. Po południu okazało się, że wyniki będą dopiero w niedzielę.

Wieczorem, w trakcie codziennego różańca odmawianego w kaplicy św. Maksymiliana w intencji zakończenia epidemii, rozdzwoniły się dzwony na bazylice. Cóż to może być, czy nie daj Boże coś niedobrego się stało z naszym chorym bratem, ale w klasztorze nie ma takiego zwyczaju, a może Ojciec Święty zachorował?

Pytań było wiele.

Na Apel Maryjny wchodzi do kaplicy św. Maksymiliana gwardian klasztoru i ogłasza przez mikrofon: wyniki na koronowirusa wszystkich braci są ujemne. Według urzędniczki SANEPID-u: To jest CUD !!!

Przez cały okres epidemii nie zdarzyło się nigdzie w Polsce, a być może i na świecie, aby nikt, z tak dużej grupy mającej kontakt z osobą zarażoną, nie został zarażony. Zanim gwardian ogłosił wyniki wraz z pracownikiem SANEPID-u kilka razy sprawdzał listy. 100 % zdrowych.

Chwała Bogu!

Niepokalana po raz kolejny pokazała, że troszczy się o swój Niepokalanów. Odbieramy tę łaskę jako znak, że Matce Najświętszej podoba się to, co od kilku lat robimy: pierwsze soboty z zawierzeniem, wspólny Różaniec, nabożeństwa pokutne i Msze święte za grzechy aborcji, pielgrzymki pokutne, czuwania nocne, Wielkie Zawierzenie Niepokalanemu Sercu Maryi, które już za miesiąc odbędzie się po raz Czwarty, Sztafeta Różańcowa i wiele innych. Niech ta Boża interwencja będzie iskrą, która zapali nasz naród nową miłością do Boga i ludzi i wleje w nasze serca wiarę, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Tak jak 100 lat temu Maryja przyszła z pomocą naszym przodkom, ukazując się bolszewikom i przepędzając ich spod Warszawy, tak niech w naszych czasach przyjdzie nam z pomocą i zwycięży naszych wrogów.

Dziękujemy Wam, że z nami byliście. Polecamy każdego z Was Maryi i życzymy abyście doznali, jak dobra i czuła jest nasza MATKA.

Franciszkanie z Niepokalanowa

Ogłoszenie o. Grzegorza Szymanika - gwardiana Niepokalanowa o wynikach badań.

"Zawierz się Maryi, nasza Mama nigdy Ciebie nie zawiedzie."

CZYTAJ DALEJ

Zmarł śp. ks. kan. dr Jan Sambor

2020-07-07 11:48

[ TEMATY ]

ksiądz

śmierć

Beata Pieczykura/Niedziela

ks. Jan Sambor

Kuria Metropolitalna w Częstochowie z przykrością informuje, że zmarł nagle śp. ks. kan. dr Jan SAMBOR.

Emerytowany proboszcz parafii pw. Św. Judy Tadeusza w Częstochowie, wieloletni wykładowca Katolickiej Nauki Społecznej oraz Dyrektor Administracyjny w Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Częstochowskiej, Prorektor Wyższy Instytut Teologiczny im. NMP Stolicy Mądrości w Częstochowie.

Szczegóły dotyczące pogrzebu zostaną podane w najbliższym czasie.

Miłosierny Boże, spraw, aby Twój sługa, kapłan Jan, którego w ziemskim życiu zaszczyciłeś świętym posłannictwem, radował się wiecznie w niebieskiej chwale. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję