Reklama

Wiara

Tysiące chrześcijan w miejscu Chrztu Jezusa modliły się o pokój

Około trzech tysięcy wiernych z całej Jordanii odbyło 9 stycznia 26. doroczną pielgrzymkę do miejsca Chrztu Jezusa w pobliżu Jerycha. Popłynęło stamtąd wspólne pragnienie: aby ten rok stał się czasem trwałego i sprawiedliwego pokoju.

2026-01-10 08:09

[ TEMATY ]

Ziemia Święta

Jerozolima

Palestyna

Vatican Media

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Modlitwy za Jerozolimę, za mieszkańców Gazy i za całą Ziemię Świętą wzniosły się z najniżej położonego punktu na ziemi, który dla wiernych chrześcijańskich jest jednak miejscem najbliższym niebu. W Jordanii, na wschodnim brzegu rzeki Jordan, kilka kilometrów od Jerycha, znajduje się miejsce Chrztu Jezusa.

Wznosi się tu obecnie kościół konsekrowany w 2025 roku podczas uroczystej celebracji z udziałem kardynała sekretarza stanu Stolicy Apostolskiej Pietra Parolina oraz łacińskiego patriarchy Jerozolimy, kardynała Pierbattisty Pizzaballi.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W styczniowy dzień 2026 roku odbyła się tu Msza święta, na którą przybyły trzy tysiące chrześcijan z całego kraju. Była to doroczna, 26. pielgrzymka narodowa do miejsca Chrztu Jezusa.

Miejsce Chrztu Jezusa, potwierdzone badaniami

Uroczystość, której towarzyszyły wschodnie śpiewy religijne, zgromadziła przedstawicieli Kościoła grecko-melchickiego, maronickiego, chaldejskiego, syryjskiego oraz ormiańskokatolickiego. Współcelebrantem był także nuncjusz apostolski, arcybiskup Giovanni Dal Toso.

Kościół Chrztu Jezusa w Al-Maghtas, znany jako Betania za Jordanem - miejscem potwierdzonym obecnością trzech kościołów bizantyjskich, świadectwami pielgrzymów, odniesieniami biblijnymi i odkryciami archeologicznymi - jest jednym z największych kościołów na Bliskim Wschodzie.

Błogosławieństwo wodami Jordanu

Msgr Iyad Twal, wikariusz patriarchalny w Jordanii, przewodniczył Mszy Świętej, błogosławiąc wiernych wodami Jordanu. Wyjaśnił, że chrzest nie jest jedynie zewnętrznym obrzędem, lecz początkiem osobistej drogi wiary, prowadzącej do głębokiego doświadczenia duchowego. Wezwał także do stałego zaangażowania w prawdziwe wartości duchowe, wskazując na – jak to określił – wielkie niebezpieczeństwo: bycie blisko Boga, ale bez zdolności, by Go dostrzec, jak miało to miejsce w przypadku Heroda, uczonych w Piśmie i arcykapłanów.

Pokój dla Gazy i całej Palestyny

Poszukiwanie pokoju i pojednania przenikało modlitwy zebranych, zaledwie kilka kilometrów od Palestyny i Gazy – ziemi naznaczonej konfliktem i zniszczeniem, zarówno ludzkich istnień, jak i miejsc. Dziś jednak - jak zaznaczył biskup Twal podczas spotkania z dziennikarzami - zaczyna ona doświadczać chwili wytchnienia, ponieważ obecny czas jest naznaczony „rzeczywistą determinacją, by odbudować nowe życie, z nadzieją, że bieżący rok naprawdę będzie świadectwem trwałego, sprawiedliwego i powszechnego pokoju”. Wyraził też życzenie, aby pielgrzymi mogli powrócić do Ziemi Świętej w liczbach z przeszłości, by ponownie być „błogosławieni wodami Jordanu”.

Ocena: +30 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Podczas wycieczki do Jerozolimy chłopiec znalazł 100-letni medalion

[ TEMATY ]

Jerozolima

bazylika św. Krzyża

medalion

chłopiec

Adobe Stock

Nietypowe znalezisko w Jerozolimie

Nietypowe znalezisko w Jerozolimie

Dziesięcioletni chłopiec prawdopodobnie nigdy nie zapomni tej szkolnej wycieczki: w dzielnicy Ein Karem w południowo-zachodniej Jerozolimie odkrył na ziemi „piękny czerwony granat”, który okazał się być medalionem w kształcie krzyża ozdobionym mozaiką. Izraelski Urząd ds. Starożytności poinformował 29 grudnia, że wisiorek ma od 100 do 200 lat. Prawdopodobnie przywieźli go do Jerozolimy pielgrzymi z Europy.

Według tej informacji złoty krzyż zaprojektowano przy użyciu techniki mikromozaiki, która rozwinęła się w Rzymie około 1800 roku i była stosowana do początków XX wieku. Tą techniką łączono małe kawałki szkła i kamieni szlachetnych tworząc w ten sposób wzory. Krzyż jest „świadectwem osobistej historii pielgrzyma” i odzwierciedla „centralne znaczenie Ziemi Świętej dla trzech religii monoteistycznych” - powiedział archeolog z Jerozolimy Amit Re'em.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

W Egipcie odkryto kompleks klasztorny

2026-01-23 15:41

[ TEMATY ]

Egipt

klasztor

odkrycie

Adel_Onsi_Mohamed/pixabay.com

Na stanowisku wykopaliskowym Al-Deir w prowincji Sohag egipscy archeolodzy odkryli pozostałości dużego kompleksu klasztornego z czasów bizantyjskich. Według oficjalnych informacji, jest to największe znalezisko tego typu w regionie. Klasztor, zbudowany w całości z cegły mułowej, składał się z kilku prostokątnych budynków o wymiarach od 2,4 na 2,1 metra do 4,5 na 4,8 metra.

Budynki miały tynkowane ściany z wbudowanymi niszami, wewnątrz znajdowały się prostokątne sale, z których niektóre na wschodnich krańcach miały struktury apsydalne. Można je było prawdopodobnie zidentyfikować jako miejsca modlitwy i nabożeństw, poinformowała strona internetowa „La Brújula Verde”, powołując się na informacje z niemieckiej agencji katolickiej KNA, która zamieściła zdjęcia znalezisk. Do tych wspólnych pomieszczeń przylegały sklepione komnaty, prawdopodobnie wykorzystywane jako pojedyncze cele dla mnichów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję