Nie da się zrozumieć pontyfikatu Leona XIV bez św. Augustyna. Biskup Hippony to duchowy i teologiczny punkt odniesienia dla obecnego papieża, który wywodzi się z zakonu augustianów. Aby przybliżyć myśl i postać tego wielkiego Ojca Kościoła przytaczamy archiwalne nagranie przemówienia, jakie na temat św. Augustyna wygłosił w 1986 r. św. Jan Paweł II na Papieskim Instytucie Patrystycznym w Rzymie.
Jan Paweł II odwiedził Papieski Instytut Patrystyczny Augustinianum 17 września 1986 r. Kilka tygodni wcześniej ogłosił List Apostolski Augustinum Hipponensem z okazji 1600-lecia nawrócenia św. Augustyna.
Papież przedstawił go przede wszystkim jako wielkiego konwertytę, wielkiego
przez zdumiewające skutki, jakie dla jego życia miało nawrócenie, przez stałe i korne trwanie przy Bogu, przez bezgraniczną ufność w Bożą łaskę. Jego dusza konwertyty wyrażała się w owej słynnej modlitwie, którą tylekroć powtarzał: Daj, czego żądasz i żądaj, czego chcesz.
Jan Paweł II przypomniał, że według Biskupa Hippony nawrócenie dotyka najgłębszych warstw naszego jestestwa. Więcej, człowiek musi być nieustannie nawracany przez Boga, który jest nie tylko Stworzycielem nas jako ludzi, ale również jako ludzi dobrych.
Konieczność tego stałego nawracania się – mówił dalej Jan Paweł II – wynika nie tylko z naszej kondycji istot stworzonych, lecz również z charakteru naszej ziemskiej doskonałości, zawsze ograniczonej i zmiennej, nigdy pełnej. Toteż Augustyn, kierując się wiarą i doświadczeniem, przeciwstawia się zdecydowanie pelagiańskiej tezie o doskonałości absolutnej, którą zastępuje ideą doskonałości nieustannie doskonalonej. (…) Tę ideę nawrócenia rozwija on jako powrót człowieka do samego siebie i do Boga, dzięki czemu wymykamy się działaniu przemijającego czasu i bezustannej zmienności rzeczy.
Podziel się cytatem
Służba prawdzie
Mówiąc o św. Augustynie, Jan Paweł II zwrócił też uwagę na jego „niezmordowaną, pokorną i oddaną służbę prawdzie”. Miłość prawdy staje się u niego służbą implikującą bezustanne dociekanie, głębokie badanie, ustawiczną kontemplację. Od chwili nawrócenia zajmowało go tylko to zgłębianie, rozpowszechnianie, obrona prawdy.
Twardy polemista
Jan Paweł II zauważył, że Biskup Hippony był polemistą twardym, niestrudzonym, bardzo zręcznym.
W jego sercu jednakże zawsze była miłość, wielka miłość wobec błądzących. Nic poza prawdą nie zwycięża - powiadał. A więc to nie człowiek pokonuje człowieka, lecz prawda błąd.
Podziel się cytatem
Papież przypomniał, że w myśl tego nakazu pokornej i mężnej służby prawdzie Augustyn służył też człowiekowi. Służył jego wzniosłej wielkości, jego autentycznej naturze, jego odwiecznym przeznaczeniom. A przyszło mu żyć w czasach, kiedy pojęcie człowieka zostało poważnie zniekształcone przez wielu myślicieli – zaznaczył Jan Paweł II.
On sam został zwiedziony przez manichejczyków. Kiedy uwolnił się od ich wpływów, ukształtował pojęcie człowieka, jakie legło u podstaw nowej kultury, kultury chrześcijańskiej, do której uświetnienia i udoskonalenia przyczynił się w stopniu niezrównanym
Wystawa pt. „Jan Paweł II. Człowiek, Papież, Święty w fotografiach Gianniego Giansantiego” w Zamku św. Anioła
W przestrzeni wystawowej Zamku św. Anioła zainaugurowano wystawę fotografii, zatytułowaną „Jan Paweł II. Człowiek, Papież, Święty w fotografiach Gianniego Giansantiego”. Można ją zwiedzać do 30 listopada.
Trasa wystawy, składającej się z 40 fotografii, prowadzi przez 27 lat pontyfikatu Papieża Polaka, ilustrując zarówno wydarzenia publiczne, jak też prywatne momenty z życia Ojca Świętego. Autorem zdjęć jest Gianni Giansanti, wybitny włoski fotoreporter, który w 1988 r. został laureatem World Press Photo Award za reportaż ukazujący prywatne życie Papieża w Watykanie. Giansanti, który towarzyszył Janowi Pawłowi II podczas wielu podróży apostolskich, słynął z wybitnych fotografii, zarówno pod względem kompozycji, jak też uchwycenia atmosfery i emocji, fotografowanych scen i osób.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
„Od dziś Bóg będzie tu przemawiał do waszych serc przez 24 godziny na dobę” - powiedział abp Józef Guzdek podczas Mszy św. inaugurującej całodobową adorację Najświętszego Sakramentu w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Białymstoku. Uroczystość odbyła się w 51. rocznicę śmierci bł. ks. Michała Sopoćki oraz w 10. rocznicę ogłoszenia go Patronem Białegostoku - Miasta Miłosierdzia.
W homilii metropolita białostocki nawiązał do liturgii słowa, która ukazuje Boga jako Tego, który poucza człowieka i wskazuje mu drogę życia, szanując jednocześnie jego wolność. Przywołał fragment z Księgi Mądrości Syracha o wyborze między posłuszeństwem przykazaniom a pójściem własną drogą. Przypomniał również słowa Mojżesza o „życiu i śmierci, błogosławieństwie i przekleństwie”, podkreślając, że Dekalog jest drogowskazem, a decyzja należy do człowieka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
