Reklama

Franciszek

Wiara w Kubańskim odcieniu

Z coraz większym zainteresowaniem spotyka się Perła Karaibów, jak nazwano kiedyś Kubę. Jednak wszystko, co można przeczytać o tym zakątku świata, jest zaledwie kropelką wobec doświadczenia, które zdobywa się podczas pobytu w diecezji Bayamo-Manzanillo, na południowo-wschodnim krańcu wyspy

Niedziela Ogólnopolska 39/2015, str. 14-15

[ TEMATY ]

pielgrzymka

Franciszek na Kubie i w USA

Agnieszka Klimek

Muzyka i taniec są obecne w życiu Kubańczyków od najmłodszych lat

Wybór diecezji nie był przypadkowy. To miejsce dwóch biegunów: „najmniej” i „najwięcej”. Najmniej ochrzczonych katolików (niespełna 20 proc.), najmniej praktykujących (zaledwie 3-4 proc.) i najmniej księży – tylko 15. Ale za to najwięcej polskich misjonarzy – „aż” 3. Na terenie całej Kuby posługuje 5 polskich kapłanów i 2 siostry zakonne.

Mała trzódka

Sytuacja wierzących w Chrystusa na Klubie nie jest łatwa. Są zdecydowaną mniejszością. Bywa, że doświadczają niezrozumienia, że są wyśmiewani w pracy, w szkole czy wśród sąsiadów. A tym, którzy są wierzący i praktykujący, brakuje często głębszego zrozumienia istotnych prawd wiary i znaczenia sakramentów.

Pewnego dnia podeszło do mnie dwóch młodych Kubańczyków, by zapytać o księdza, bo chcieli ochrzcić dziecko jednego z nich. Jak się później okazało, drugi miał być ojcem chrzestnym. Zapytałam, dlaczego chcą je ochrzcić. „Bo to jest teraz modne dla dzieci” – usłyszałam w odpowiedzi od uśmiechniętego ojca maleństwa. Sami mężczyźni jednak już nie czuli potrzeby przyjęcia tego sakramentu. Obaj byli ateistami.

Reklama

Życie chrześcijańskie dla większości sprowadza się do przyjęcia chrztu. Swoją wiarę pogłębia zaledwie kilka procent kubańskich katolików. Inni nie mają potrzeby. Jednak ci, którzy już wiedzą, z czym wiąże się bycie ochrzczonym, żywo uczestniczą w życiu parafii. Niektórzy jako animatorzy, katechiści czy członkowie różnych grup. Bez pomocy tych świeckich, kobiet i mężczyzn, kapłani niewiele mogliby zdziałać. W czasie mojego krótkiego pobytu widziałam wielokrotnie wielkie zaangażowanie wielu z nich. Poświęcają swój czas, wiedzę, a nawet dobra materialne – i widać tego owoce. Dzieci z trzech wspólnot jednej z „polskich” parafii w ogólnokrajowym i diecezjalnym konkursie religijnym, plastycznym i poetyckim, zdobyły 10 na 15 nagród!

Zaskoczyły mnie także entuzjazm i przykład życia małżonków zaangażowanych w formację rodzin. To kolejna ważna cegiełka w budowaniu i umacnianiu chwiejnych podstaw tak mało stabilnych tam związków. Zdecydowana większość kobiet samotnie wychowuje swoje dzieci. Są porzucone przez ojców dzieci lub przebywają oni na emigracji. Tylko nieliczne pary decydują się na związek cywilny, a jeszcze mniej na sakramentalne małżeństwo. Potrzeba więc i chrześcijańskiego świadectwa życia rodzinnego. A że ono jest, widać chociażby w tym, że co roku przychodzą osoby dorosłe, które proszą o chrzest, bo chcą szukać czegoś więcej w swoim życiu i wejść do wspólnoty Kościoła.

Kubańska plantacja

W Polsce mówimy najczęściej o duszpasterskiej pracy na niwie Pańskiej. A na Kubie? Tutaj chyba najbardziej odpowiednim słowem byłaby „plantacja”, „duchowa plantacja”. Jeszcze nie tak dawno tutejszy krajobraz był zdominowany przez plantacje trzciny cukrowej, dziś jednak, po przeobrażeniach radzieckiego bloku wschodniego, wiele z nich upadło. Nieważne – niwa czy plantacja, jedno jest wszak widoczne: na wyspie brakuje kapłanów i innych osób, które prowadziłyby chrześcijańską formację. Ci, którzy już tam są, mają pod opieką kilka placówek, czasem odległych.

Reklama

Jest wiele czynników sprawiających, że czasowo nie dają rady zbyt wiele zrobić. Jednym z utrudnień jest brak komunikacji. Na Kubie telefon nadal nie jest czymś powszechnym, a łącze internetowe jest wyjątkiem. Trudno więc załatwić niektóre sprawy, organizować życie we wspólnotach. Do rangi problemu może urosnąć np. skoordynowanie programu ferii dla dzieci w ośmiu parafialnych wspólnotach. Trzeba wszędzie jechać osobiście, a to zajmuje dużo czasu. Trudności komunikacyjne dotyczą również transportu. Autobusy nie kursują regularnie. Transport opiera się na prywatnych samochodach, łapanych „na stopa”, lub ciężarówkach przerobionych do przewozu osób. W każdej parafii jest do dyspozycji tylko jeden kurialny samochód, stąd, jak mówią z uśmiechem, ksiądz jest najlepszym polskim kierowcą w parafii.

Szczególnie ujęło mnie widoczne zainteresowanie kultem Bożego Miłosierdzia. W parafii jednego z polskich misjonarzy działa całkiem spora grupka Apostołów Bożego Miłosierdzia. Uczestniczą regularnie w formacji oraz modlą się za zmarłych ze wspólnoty tzw. novenariami. Spotykają się w domu zmarłego przez dziewięć kolejnych dni, by prosić o łaskę nieba dla niego i pokój serca dla rodziny. Rok Miłosierdzia, który ogłosił papież Franciszek, jest dla nich wielką radością i... wyzwaniem, by jeszcze lepiej poznawać i stosować w życiu orędzie Bożego Miłosierdzia. Natomiast w parafii drugiego naszego rodaka w ostatnie Święto Bożego Miłosierdzia zawieszony został w prezbiterium i poświęcony obraz Jezusa Miłosiernego. W tej parafii wierni modlą się Koronką do Bożego Miłosierdzia w każdy wtorek podczas adoracji. Święto Miłosierdzia było pięknie i uroczyście przeżywane, a poprzedziła je nowenna, w której prowadzenie włączali się Kubańczycy.

Padre Polaco mile widziany

W przeddzień wyjazdu podeszła do mnie starsza pani i powiedziała, że bardzo się cieszy, iż mają w końcu księdza i codzienną Mszę św., bo nasz polski misjonarz jest pierwszym, który w tej parafii mieszka na stałe. Wcześniej tylko czasem przyjeżdżali kapłani z sąsiedniej parafii. Stała obecność księdza jest dla niej bardzo ważna, bo w Kościele czerpie nadzieję na niełatwe życie i trudności rodzinne.

Dzięki działaniom podjętym przez Papieskie Dzieła Misyjne, a szczególnie przez ich dyrektora – ks. Tomasza Atłasa, polscy księża coraz częściej odpowiadają na apel kubańskich biskupów o podzielenie się darem kapłaństwa. Pierwsi są już na Kubie półtora roku, a w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie przygotowuje się dwóch kolejnych. Ale gdyby w diecezji było ich chociaż 30... Biskup diecezji Bayamo-Manzanillo – Alvaro Bayera cieszy się polskimi księżmi i za każdym razem z serdecznym uśmiechem potwierdza: „Tak, chciałbym ich tu więcej”.

Zbliża się Nadzwyczajny Rok Miłosierdzia. W związku z tym proszę Was, Drodzy Czytelnicy „Niedzieli”, o chociaż jedną Koronkę do Bożego Miłosierdzia o nowych misjonarzy dla Kuby. W Polsce, dzięki Bogu, mamy i kapłanów, i słowo drukowane, i radio, i telewizję, i tyle duchowej pomocy na wyciągnięcie ręki. Kubańczykom brak tego wszystkiego... Nie mogę zapomnieć tak wielu oczu, w których jest radość, nadzieja, ale i ból, i smutek. Nie mogę zapomnieć ludzi, szczególnie tych na ulicy, obojętnie mijających kościół czy kapliczkę, tych, którzy, gdzieś w głębi serca czekają na Dobrą Nowinę o miłosiernym Bogu.

Autorka jest studentką II roku MID (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego), pochodzi z archidiecezji przemyskiej.

2015-09-22 11:22

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kard. Nycz: 309. WPP to pielgrzymka modlitwy o dobre przygotowanie się do beatyfikacji kard. Wyszyńskiego

2020-08-03 14:58

[ TEMATY ]

pielgrzymka

B. M. Sztajner

309. Warszawska Pielgrzyma Piesza, zwana paulińską będzie w tym roku pielgrzymką modlitwy o dobre przygotowanie się do beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego i jej rychłe nastąpienie; pielgrzymką nadziei i chrześcijańskiej, braterskiej miłości - napisał kard. Kazimierz Nycz w liście do pątników.

Warszawska Pielgrzymka Piesza jest jedną z najstarszych w Polsce. Pierwszy raz wyruszyła ze stolicy na Jasną Górę w 1717 r. 20 mężczyzn pod kierunkiem Antoniego Gromadzkiego poszło wówczas w pielgrzymce pokutnej, aby prosić o zatrzymanie epidemii dżumy. Rokrocznie 6 sierpnia wyrusza w ramach WPP ponad 5 tys. osób. W tym roku z powodu epidemii i związanych z nią ograniczeń sanitarnych na szlak pieszo ruszy tylko 50 osób. Reszta będzie pielgrzymować duchowo.

W specjalnym przesłaniu do pątników przekazanym PAP metropolita warszawski zaznaczył, że tegoroczna pielgrzymka "ma wyjątkowy charakter, choć bardzo skromny, wręcz symboliczny". "Pątniczym szlakiem podążą jedynie przedstawiciele różnych grup, aby zachować nieprzerwalność pielgrzymowania, ale duchowo – idzie cała Warszawa" – oświadczył kard. Nycz.

Zapowiedział, że będzie to "pielgrzymka modlitwy o dobre przygotowanie się do beatyfikację Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego i jej rychłe nastąpienie". "To pielgrzymka nadziei i chrześcijańskiej, braterskiej miłości – przeżywana pod hasłem +Ten zwycięża, kto miłuje+" - napisał kardynał.

Zwrócił uwagę, że słowa te nawiązują do zdania, które prymas Tysiąclecia, wypowiedział w archikatedrze św. Jana w 1966 roku i mimo upływu czasu są one wciąż aktualne. "Tylko człowiek, który miłuje jak Bóg – bezinteresownie i bezwarunkowo – jest zdolny do największych poświęceń i wie, jak pokonać życiowe trudności. Tylko taki człowiek zwycięża" - napisał kard. Nycz.

Metropolita warszawski podkreślił, że tegoroczna pielgrzymka będzie również czasem "wielkiego dziękczynienia za 100-lecie cudu nad Wisłą i setną rocznicę urodzin św. Jana Pawła II – niestrudzonego Pielgrzyma, którego duchowe bogactwo nieustannie nas zachwyca i inspiruje do dobrego życia".

Kard. Nycz podziękował także wszystkim pątnikom za trud pielgrzymowania podjęty w zupełnie nowej formie. "Dziękuję za waszą wiarę, a przede wszystkim za ochoczego ducha, który porywa do drogi" – napisał metropolita warszawski.

Życzył również pielgrzymom, by "łaska Pana otwiera ich serca na Słowo Boże i drugiego człowieka, ożywiała codzienną miłość i prowadziła do miłosierdzia".

Na zakończenie kard. Nycz polecił modlitwie pielgrzymów intencje całego Kościoła, w tym zwłaszcza archidiecezji warszawskiej, Ojczyzny i świata.

W tym roku na pątniczy szlak pieszo wyruszy tylko 50 osób. "Każda z grup pielgrzymkowych, zasadniczych i piętnastek, będzie reprezentowana przez swojego przewodnika niosącego intencje złożone do specjalnego plecaka. Pozostałe osoby to służby niezbędne do organizacji pielgrzymki i do zachowania jej duszpasterskiego charakteru" - zapowiedział kierownik pielgrzymki paulin o. Krzysztof Wendlik.

W dniach 6-14 sierpnia, pielgrzymi duchowi będą łączyć się gromadząc na codziennej mszy św. w kościele Świętego Ducha w Warszawie. Liturgie z konkretnym przesłaniem na dany dzień będą celebrowane o godz. 9 i 17 - zaznaczono. Myślą przewodnią rekolekcji, które poprowadzi paulin o. Zbigniew Ptak, będą słowa - "Jak rozkochać się w mszy św.".

"Będziemy prosić Boga o wybaczenie grzechów, które ciążą na sumieniu naszym, jak i naszego kraju, zwłaszcza grzechów pychy, niewiary, podziałów i nieposzanowania życia najsłabszego. Pójdźmy przepraszać Maryję za wszystkie zniewagi, jakich doznała w ostatnim czasie w naszej ojczyźnie, za profanację jej jasnogórskiego wizerunku, bo miłosierdzie boże objawia się tam, gdzie serce jest skruszone" – oświadczył o. Wendlik.

Zapisy na pielgrzymkę duchowa potrwają do 5 sierpnia.(PAP)

Autor: Magdalena Gronek

mgw/ godl/

CZYTAJ DALEJ

Komisja Episkopatu Polski ds. Misji: 2, 678 mln zł trafi do misjonarzy na walkę z COVID-19

Dzieło Pomocy Ad Gentes wraz z Komisją Episkopatu Polski ds. Misji przekażą polskim misjonarzom 2,678 mln zł na działalność pomocową i charytatywną. Dotąd skorzystały z niej 292 placówki misyjne. Otrzymały łącznie 584 tys. euro.

W odpowiedzi na wiele próśb od misjonarek i misjonarzy, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji w wyniku pandemii, jaka dotknęła terytoria misyjne, Dzieło Pomocy Ad Gentes wraz z Komisją Episkopatu ds. Misji 17 czerwca ustanowiły specjalny fundusz dla misji w dobie koronawirusa.

Przewodniczący Komisji KEP ds. Misji bp Jerzy Mazur zapowiedział, że otrzymają ją polscy misjonarze, którzy prowadzą domy opieki lub schroniska dla dzieci i młodzieży, opiekują się seniorami i niepełnosprawnymi. Niekiedy sami są w trudnej sytuacji ekonomicznej, a mimo to pomagają chorym i najuboższym.

"W związku z tym wsparcie w postaci lekarstw, maseczek, środków higieny osobistej oraz żywności jest dla nich konkretną formą pomocy" – powiedział PAP bp Mazur.

Dyrektor Dzieła Pomocy Ad Gentes ks. Zbigniew Sobolewski poinformował PAP, że łącznie polskie misje otrzymają 2,678 mln zł na działalność pomocową i charytatywną. Dotąd ze wsparcia skorzystały 292 misje, co daje łącznie 584 tys. euro. Dodał, że większość darczyńców to osoby indywidualne.

"Pierwsze 500 tys. zł to był dar od księży biskupów oraz wspólnot" – powiedział ks. Sobolewski.

Zaznaczył, że misjonarze wciąż potrzebują wsparcia. Stwierdził, że w Ameryce Łacińskiej najtrudniejsza sytuacja panuje w Boliwii, Ekwadorze i w amazońskiej części Peru, a ludzie popadają w skrajną nędzę i nie mają nawet na jeden posiłek dziennie. Według niego w Afryce najgorzej jest na Madagaskarze, w Kamerunie, Burundi, Tanzanii i w Zambii.

W akcję można się włączyć, wysyłając SMS-a na numer 72032 o treści "Misje" (2,46 zł z VAT) lub wpłacając pieniądze na konto Dzieła Pomocy Ad Gentes: Bank Pekao SA I O. w Warszawie 66 1240 1037 1111 0010 1498 4506 – z dopiskiem "Pandemia". Numer jest także na stronie internetowej komisji episkopatu ds. misji; http://www.misje.pl/pomoc-313/wesprzyj-on-line-368.

W Ameryce Łacińskiej i na Karaibach pracuje 766 misjonarzy i misjonarek z Polski, w tym 168 księży diecezjalnych, 403 zakonników, 178 sióstr zakonnych i 17 osób świeckich. W Afryce pracuje 730 misjonarzy, w tym 73 księży diecezjalnych, 291 zakonników, 349 sióstr zakonnych i 17 osób świeckich. W Azji posługuje 328 polskich misjonarzy – w tym gronie jest 44 księży diecezjalnych, 145 zakonników, 133 siostry zakonne i 6 osób świeckich. Z kolei w Oceanii pracuje 62 misjonarzy – 11 księży diecezjalnych, 43 zakonników, 7 sióstr zakonnych i jedna osoba świecka. Wszyscy pracują w Papui Nowej Gwinei. W Ameryce Północnej pracuje 17 misjonarzy – 4 księży diecezjalnych, 12 zakonników i jedna osoba świecka. (PAP)

Autor: Magdalena Gronek

mgw/ joz/

CZYTAJ DALEJ

Ukazało się kpmpendium o rodzinnym pogrzebie dziecka martwo urodzonego

2020-08-04 07:19

[ TEMATY ]

episkopat

stock.adobe.com

Staraniem Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin (KODR) KEP ukazało się „Kompendium pastoralne o rodzinnym pogrzebie dziecka martwo urodzonego i towarzyszeniu w żałobie osieroconej rodzinie”. Znajdziemy tu wskazówki jak rozmawiać z rodzicami, jak pomóc im przeżyć żałobę po stracie dziecka oraz teksty modlitw, pieśni, teksty liturgiczne związane z pogrzebem – mówi ks. Przemysław Drąg, Dyrektor Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin KEP.

Adresatami kompendium są przede wszystkim kapłani, rodziny doświadczające śmierci dziecka na skutek niepowodzenia położniczego oraz osoby zaangażowane w strukturach Duszpasterstwa Rodzin.

„W wielu naszych rodzinach i parafiach doświadczamy co roku wielkiego bólu związanego z utratą dziecka będącego jeszcze pod sercem matki” – mówi ks. Przemysław Drąg, Dyrektor KODR. „Dramat ten dotyka nie tylko rodziców, ale także najbliższą rodzinę. Czujemy się często bardzo nieporadni w relacji do matki, która utraciła swoje dziecko. Nie wiemy co mówić, nie wiemy do kogo skierować zbolałych rodziców w sprawach formalnych. Nie możemy przejść obojętnie wobec tak wielkiego bólu i poczucia straty. Mamy obowiązek zatroszczyć się o wszystkich, których dotyka ta tragedia” – podkreśla ks. Drąg.

Dokument określa także warunki kościelnego pogrzebu i sposobów jego celebracji, a także chrześcijańskiego przeżywania w rodzinach i wspólnocie parafialnej żałoby po niezawinionej przez rodziców śmierci w okresie prenatalnym nieochrzczonego dziecka.

Oprócz wskazań duszpasterskich dla kapłanów i rodzin, kompendium zawiera także informator pastoralno-liturgiczny, w którym zamieszczono dokumentację niezbędną do wyprawienia pogrzebu dziecku martwo urodzonemu wraz ze szczegółowym omówieniem organizacji pochówku w przypadku, gdy płeć dziecka została ustalona oraz gdy pozostaje niezidentyfikowana.

W informatorze zawarto teksty liturgiczne (rytuał) składające się na trzy możliwe formy sprawowania kościelnego pogrzebu dziecka nieochrzczonego, formularz mszalny, prefacje mszalne o zmarłych, czytania biblijne, psalmy responsoryjne, aklamacje przed Ewangelią, propozycje modlitwy wiernych i pieśni podczas Mszy pogrzebowej, a także propozycje nabożeństw z udziałem rodziców w żałobie, w tym również na Dzień Dziecka Utraconego.

Kompendium wieńczą dwa dokumenty, Międzynarodowej Komisji Teologicznej i Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski, traktujące o zbawieniu dzieci zmarłych bez chrztu. Książkę opatrzył wstępem bp Wiesław Śmigiel, przewodniczący Rady ds. Rodziny Konferencji Episkopatu Polski. Publikacja została wydana nakładem Wydawnictwa Św. Stanisława BM.

Opracowanie zostało przygotowane przez Krajowy Ośrodek Duszpasterstwa Rodzin KEP oraz Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka w Krakowie.

Wydawnictwo dostępne jest w Polskim Stowarzyszeniu Obrońców Życia Człowieka oraz Diecezjalnych Wydziałach Duszpasterstwa Rodzin. W razie niemożności nabycia kompendium w wyżej wymienionych miejscach pozycję będzie można nabyć również w Krajowym Ośrodku Duszpasterstwa Rodzin KEP.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję