Wielki Post jako czas nawrócenia
Papież przypomina, że Wielki Post jest przede wszystkim czasem nawrócenia, polegającym na umieszczeniu Boga w centrum życia każdego człowieka, „by wiara odzyskała zapał”, a serca nie rozpraszały się codziennymi zmartwieniami. Jako drogę do tego nawrócenia, Leon XIV proponuje słuchanie Słowa Bożego i podjęcie konkretnego postu, a także praktykowanie tych dwóch zobowiązań we wspólnocie z innymi – np. w rodzinie albo parafii.
Słuchać tak, jak Pan Bóg
Leon XIV zauważa, że słuchanie jest nieodzowne w każdej relacji i, że
Pomóż w rozwoju naszego portalu
słuchanie Słowa w liturgii wychowuje nas do bardziej prawdziwego słuchania rzeczywistości.
Zachęca, by, słuchając Słowa Bożego, uczyć się od Boga słuchania „tak, jak On”, z wrażliwością m.in. na los ubogich, który wymaga odpowiedzi członków współczesnego społeczeństwa i Kościoła.
Skromny styl życia i powstrzymanie się od złych słów
Pomocą w przyjęciu usłyszanego Słowa Bożego jest post, rozumiany jako konkretna praktyka, służąca uporządkowaniu ludzkich pragnień i ukierunkowaniu ich na Boga i na czynienie dobra. Papież proponuje, aby realizować go poprzez przyjęcie skromnego życia i powstrzymanie się od złych i raniących wypowiedzi.
Zacznijmy rozbrajać nasz język, rezygnując z ostrych słów, pochopnych osądów, mówienia źle o nieobecnych, którzy nie mogą się bronić, oraz unikając oszczerstw – zachęca Ojciec Święty – Starajmy się natomiast nauczyć się ważyć słowa i pielęgnować uprzejmość: w rodzinie, wśród przyjaciół, w miejscach pracy, w mediach społecznościowych, w debatach politycznych, w środkach przekazu, we wspólnotach chrześcijańskich. Wtedy wiele słów nienawiści ustąpi miejsca słowom nadziei i pokoju.
Zaproszenie dla rodzin i wspólnoty
Na zakończenie Leon XIV zaprasza, by słuchanie Słowa Bożego i praktykowanie postu realizować wspólnie – w parafiach, rodzinach i wspólnotach, także zakonnych, aby nawrócenie dotyczyło nie tylko osobistej postawy, ale też wzajemnych relacji.
Zachęca wiernych do modlitwy o taką łaskę Wielkiego Postu, która sprawi, że nasze ucho będzie bardziej uważne na Boga i na tych, którzy są ostatnimi. Prośmy o moc postu, która dotknie również języka, aby zmniejszyła się liczba słów, które ranią, a powiększała się przestrzeń dla głosu drugiego człowieka. Podejmijmy też wysiłek, aby nasze wspólnoty stały się miejscami, w których krzyk cierpiących zostanie wysłuchany, a słuchanie zrodzi drogi wyzwolenia, czyniąc nas bardziej gotowymi i gorliwymi w przyczynianiu się do budowania cywilizacji miłości.
