Wtorek, 3 marca. Dzień Powszedni.

• Iz 1, 10.16-20 • Ps 50 • Mt 23, 1-12

Jezus przemówił do tłumów i do swych uczniów tymi słowami: «Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi. A wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy jesteście braćmi. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony».

W Wielkim Poście ważne jest słowo „nawrócenie”. Uczeń Chrystusa jest wezwany do nieustannego nawracania, do odwracania się od zła i podążania za dobrem. Słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii ukazują dwie postawy uczniów. Pierwsza z to postawa niewłaściwa, niegodna naśladowania. Ta postawa świadczy o rozdarciu słów od czynów. Druga, godna naśladowania postawa, to spójność działania słów i czynów. Postawa ucznia wynika ze słuchania Słowa Bożego, które wskazuje drogę. Pokora to właściwa postawa każdego ucznia Jezusa. Służba wobec tych, do których posłany jest uczeń, wynika z postawy Mistrza z Nazaretu, który przyszedł, aby służyć, a nie żeby Mu służono. Czy w swojej postawie ucznia staram się być spójny? Czy słucham słów Jezusa i realizuję je w codziennej postawie?

K.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".