Reklama

Komunikat bp. Kaszaka po pożarze katedry w Sosnowcu

2014-10-29 16:02

xpr / Sosnowiec / KAI

Ks. Tomasz Nowak

Biskup sosnowiecki Grzegorz Kaszak wystosował komunikat do diecezjan i wszystkich ludzi dobrej woli po tragicznym pożarze, który strawił dach sosnowieckiej katedry Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w nocy z 28 na 29 października oraz zniszczył słynne malowidła ścienne Włodzimierza Tetmajera. Komunikat zostanie odczytany we wszystkich kościołach diecezji sosnowieckiej w najbliższą niedzielę 2 listopada. Biskup prosi w nim o modlitewne, materialne i finansowe wsparcie odbudowy katedry w Sosnowcu oraz zapowiada, że taca zbierana w kościołach diecezji sosnowieckiej w niedzielę 9 listopada zostanie przeznaczona na odbudowę dachu katedry.

Publikujemy treść komunikatu:

Umiłowani Diecezjanie!

Dni, które teraz przeżywamy, to czas zadumy nad przemijalnością ludzkiego życia. Niejednokrotnie w tych ostatnich dniach pochylamy się nad grobami naszych ukochanych bliskich. Odmawiamy za nich modlitwy, zapalamy znicze i stawiamy na ich grobach kwiaty. A wszystko to w imię miłości do tych, których pośród nas żywych już nie ma. Z wiarą wypowiadaliśmy i wypowiadamy słowa modlitwy zanoszonej do Miłosiernego Boga za tych którzy odeszli. Przychodzimy na groby naszych bliskich z nadzieją, że kiedyś spotkamy się z nimi w domu przygotowanym nam przez Ojca. Żadne słowa, nawet najpiękniejsze, nie są w stanie oddać tego co czujemy nad grobami naszych ojców, matek, sióstr i braci…

Reklama

Dziś, z sercem przepełnionym bólem, piszę do Was, bo wiem, że wasze serca zawsze były wrażliwe na potrzeby tych, którzy znajdowali się w trudnej sytuacji. W nocy z wtorku na środę pożar ogarnął naszą zabytkową katedrę, wyrządzając ogromne szkody. Dach nie istnieje, a zabytkowe wnętrze z unikalnymi malowidłami wykonanymi przez Włodzimierza Tetmajera i Henryka Uziembło nadaje się do gruntownego remontu. Katedra sosnowiecka to nie tylko matka wszystkich kościołów naszej diecezji, ale to także perła dziedzictwa narodowego.

Na przełomie wieków my Polacy, gdy dotykały kogoś nieszczęścia, klęski, szalejące i pustoszące żywioły, spieszyliśmy z pomocą nie pytając o wyznanie, pochodzenie czy też poglądy polityczne.

Jestem wdzięczny za wszystkie znaki braterskiej solidarności w tych trudnych chwilach. Bardzo serdecznie dziękuję strażakom za ofiarne gaszenie pożaru, policji za pilnowanie porządku, a naszym drogim księżom za to, że narażając własne życie wynieśli z płonącej katedry Najświętszy Sakrament i ikonę Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Z głębi serca mówię też „Bóg zapłać” za już zaoferowaną konkretną pomoc.

Mam jednak świadomość jak wiele jeszcze potrzeba, by katedra na nowo cieszyła nas swym pięknem i stała się miejscem, z którego wspólnie razem zanosić będziemy do Boga nasze modlitwy.

Dlatego dzisiaj, gdy zbliżają się deszcze, śniegi i mrozy, jako Wasz biskup i Pasterz Diecezji Sosnowieckiej, proszę wszystkich ludzi dobrej woli o pomoc w ratowaniu zabytkowej sosnowieckiej katedry. Jak tylko najlepiej potrafię, proszę o modlitwę, o pomoc materialną i finansową. Proszę wszystkich bez względu na przekonania, przyjdźcie i teraz z pomocą w potrzebie. Wesprzyjcie to ważne i trudne dzieło odbudowy katedralnej bazyliki. W najbliższą niedzielę 9 listopada we wszystkich kościołach naszej diecezji ofiary zbierane na tacę przeznaczone będą na odbudowę naszej katedry. Można także dokonywać wpłat na konto bankowe, którego numer znajdziecie w parafialnej gablocie czy też na ulotkach. Za każde wsparcie i za każdy gest dobrej woli jeszcze raz mówię „Bóg zapłać”.

Niech Pan Bóg sam dla Was będzie nagrodą. Wasz Biskup +Grzegorz"

Nr konta: Parafia Wniebowzięcia NMP Ul. Kościelna 1 42-200 Sosnowiec numer konta: 46 1060 0076 0000 4013 1000 0975

Tagi:
pożar bp Andrzej Jeż

Bp Jeż: trzeba przebudzenia, kiedy uderza się w nasze uczucia religijne

2019-05-11 16:51

eb / Szczepanów (KAI)

„Kiedy uderza się w nasze uczucia religijne, trzeba przebudzenia, jednego mocnego frontu działania” - powiedział w Szczepanowie biskup tarnowski Andrzej Jeż podczas odpustu ku czci św. Stanisława.

pl.wikipedia.org

„Dziś jako katolicy nie możemy ukryć się za dyplomacją. Ci, którzy często są w mniejszości, przez swoją aktywność potrafią nas zdominować i sprawić, że czujemy się jak pobite wojsko. Dzisiaj potrzeba zdecydowanych działań z naszej strony, nie walki, ale obrony, która jest bardzo aktywna, która pozwala głosić Bożą prawdę” - mówił biskup w homilii.

Za przykład dawał wiernym św. Stanisława, który nie wybrał dyplomacji, ale drogę prawdy i świadectwa. „Wsławić się w oczach Pana – oto kryterium nieśmiertelnej sławy. Św. Stanisław biskup i męczennik zdobył ją, bowiem do końca swego życia bardziej słuchał Boga niż ludzi. Taka wierność kosztuje i to bardzo wiele” - powiedział.

Biskup zachęcał, by postawić sobie pytania czy bardziej nam zależy, by wsławić się w oczach Bożych czy ludzkich? Co mamy bardziej na względzie – prawdę Bożą czy opinie innych ludzi? Kogo bardziej słuchamy? „Ludzki głos łatwiej jest usłyszeć. Natomiast Boży głos wymaga z naszej strony pewnej postawy otwartości i zaangażowania. Jeżeli chcemy bardziej słuchać Boga, to musimy być bardziej ludźmi Bożej Księgi, ludźmi słowa Bożego zawartego w Piśmie Świętym” - podkreślił.

Bp Andrzej Jeż apelował, by podjąć wielkie dziedzictwo, które wskazuje św. Stanisław, że należy bardziej słuchać Boga niż człowieka. „Nie przyswajamy sobie tego dziedzictwa okolicznościowym wspomnieniem. Nie przechowujmy go w muzeum, jakby było cennym klejnotem. Naprawdę oddajemy hołd temu dziedzictwu i oddajemy cześć wszystkim świętym, kiedy staramy się ich naśladować, kiedy wnosimy ich świadectwo do naszych domów i w środowisko naszego codziennego życia; kiedy tak jak oni, staramy się bardziej słuchać Boga niż ludzi”- podkreślił.

Mszę św. poprzedziła procesja z miejsca narodzin świętego Stanisława do bazyliki. Były w niej niesione relikwie św. Stanisława BM, św. Jana Pawła II, Świętych i Błogosławionych z diecezji tarnowskiej. Bp Andrzej Jeż poświęcił także nowy ołtarz polowy w Panteonie Szczepanowskim. W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele rządu, parlamentarzyści, samorządowcy oraz pielgrzymi.

„Wpatrując się w postać św. Stanisława chcemy uczyć się od niego niezłomnej i bezkompromisowej postawy przestrzegania Bożych praw, a także jednoczenia wokół siebie skłóconych i podzielonych. Dziś prosimy św. Stanisława o zjednoczenie narodu, a także, by przewodził Kościołowi w Polsce” - powiedział ks. Władysław Pasiut, proboszcz i kustosz Sanktuarium Św. Stanisława BM w Szczepanowie.

Tygodniowy odpust odbywa się pod hasłem „W mocy Bożego Ducha, Święty Stanisław przewodzi Kościołowi Chrystusowemu”. Nawiązuje ono do 940. rocznicy męczeńskiej śmierci Biskupa. Odpust potrwa do niedzieli.

Święty Stanisław, Biskup i Męczennik, urodził się w Szczepanowie w diecezji tarnowskiej, około roku 1030. Był biskupem krakowskim w latach 1072-1079. Zginął w 1079 roku śmiercią męczeńską przez rozczłonkowanie, skazany przez króla Bolesława Śmiałego, któremu wypomniał nadużycia. Święty Stanisław, obok św. Wojciecha i Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, jest pierwszorzędnym patronem Polski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Okryci szatą Maryi

2019-07-10 09:40

Julia A. Lewandowska
Niedziela Ogólnopolska 28/2019, str. 16-17

Brązowy szkaplerz to nie talizman, nie ma właściwości magicznych. Noszenie go nie zagwarantuje nam automatycznie zbawienia. Od wieków jest on natomiast symbolem pójścia za Chrystusem na wzór Maryi, najdoskonalszej uczennicy Pana

Grażyna Kołek

Historia szkaplerza świętego sięga XIII wieku, kiedy pewnemu bogobojnemu człowiekowi – Szymonowi Stockowi w Cambridge w Anglii ukazała się Matka Boża. Szymon był generałem Zakonu Karmelitańskiego i dostrzegając zagrażające zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie do Matki Bożej o pomoc. W nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, synu najmilszy, szkaplerz twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej chwili karmelici noszą szkaplerz jako znak szczególnej więzi z Maryją. W 1910 r. papież Pius X zezwolił na zastąpienie szkaplerza (dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami) medalikiem szkaplerznym.

Dwie obietnice i dwie łaski

Tradycja Karmelu wiąże ze szkaplerzem obietnice i łaski Maryi, które przekazała Ona generałowi zakonu i zapewniła je noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. Papież Jan XXII ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z 1322 r. i dzięki niemu szkaplerz stał się powszechny. W bulli jest mowa o tzw. przywileju sobotnim. Po pierwsze, Matka Boża obiecała, że „kto w nim (szkaplerzu – przyp. aut.) umrze, nie dozna ognia piekielnego”, a w drugiej obietnicy zapewniła o wybawieniu z czyśćca w pierwszą sobotę po śmierci. Rychłe wybawienie z czyśćca otrzymają ci, którzy nosząc szkaplerz, zachowają czystość według stanu i wierność modlitwie: „Ja Matka w pierwszą sobotę po ich śmierci miłościwie przyjdę po nich i ilu ich zastanę w czyśćcu, uwolnię i zaprowadzę na świętą Górę żywota wiecznego”. Obok tego Matka Boża obiecała wspierać noszących szkaplerz na drodze naśladowania Chrystusa, a w ostatniej godzinie życia pomóc w ostatecznej walce o wieczne zbawienie. Noszący szkaplerz święty ma również uczestnictwo w dobrach duchowych całego Zakonu Karmelitańskiego za życia i po śmierci (Mszach św., pokutach, modlitwie i ofiarach).

Szkaplerz to potężna tarcza

– Znam wiele osób okrytych szatą Maryi – szkaplerzem świętym i propozycję podzielenia się doświadczeniem opieki Matki Bożej z Góry Karmel skierowaną właśnie do mnie przyjęłam z zaskoczeniem. Jestem tylko cząstką Bractwa Szkaplerza Świętego w parafii pw. Świętych Pierwszych Męczenników Polski – mówi Irena Karpeta z Częstochowy. – Po zastanowieniu propozycję odebrałam jako znak Bożej ekonomii w moim życiu. Z perspektywy lat rozumiem, że całe moje życie i to, co przede mną – łącznie z wiecznością – jest realizacją Bożego planu dla mnie i obecności w nim Maryi. W realizację tego planu wpisuje się też przyjęcie szkaplerza świętego z rąk ówczesnego księdza wikariusza, a obecnie karmelity – o. Adama Hrabiego. To przez jego kapłańską posługę i przykład życia zostało we mnie zasiane ziarenko duchowości karmelitańskiej i pojawiło się pragnienie przyjęcia szkaplerza. Data też jest znacząca – mamusia i ja przyjęłyśmy szkaplerz w uroczystość Matki Bożej z Góry Karmel 16 lipca 2001 r. Otrzymałyśmy wtedy dar matczynej opieki Maryi i szczególnych łask obiecanych wszystkim okrytym Jej płaszczem, ale też dar, który stawia wymagania, by doskonalić się w Jej cnotach. Napisałam kiedyś: „Maryjo – Drabino Jakubowa/ Flos Carmeli/cnót boskich najpiękniejszy wzorze,/ kto Ciebie naśladuje/ Niebo osiągnąć może!”. Wstępując w 2002 r. do Bractwa Szkaplerznego, przyjęłam wszystkie wypływające z tego zobowiązania i zawierzyłam się całkowicie Matce Karmelu. Ona pomagała mi opiekować się chorą mamusią i jest obecna w moich własnych doświadczeniach zdrowotnych. Od Niej uczę się pokory, zaufania, posłuszeństwa, wdzięczności, radości wbrew wszelkim przeciwnościom i otwartości na drugiego człowieka. Przez te wszystkie lata, obleczona szczególnym znakiem bliskości Maryi, Jej zawierzam się na nowo każdego ranka i z Nią zanurzam się w sen. Dla mnie szkaplerz jest potężną tarczą i osłoną przed złym, ale i wielkim zobowiązaniem, by szata mojego życia była tkana na wzór życia Maryi.

Życiowy drogowskaz

– Odkąd tylko pamiętam, kochałem Matkę Bożą. Zachwycały mnie Jej matczyna miłość i opieka, którą zawsze odczuwałem – mówi Kazimierz Świeżak, animator Bractwa Szkaplerza Świętego w Prowincji Krakowskiej. – Dlatego kiedy w 2001 r. karmelita o. Dawid w przystępny sposób opowiedział nam, jakim darem Matka Boża obdarzyła swoje dzieci, nie wahałem się i od razu wiedziałem, że pragnę też przyjąć szkaplerz święty. Celem każdego katolika jest przecież osiągnięcie zbawienia, a Pan Bóg nigdy nie nakłada na nas ciężarów nie do uniesienia i nie żąda zbyt wiele. Przyjmując szkaplerz święty, zobowiązałem się do codziennego odmawiania modlitwy „Pod Twoją obronę”, noszenia szkaplerza świętego i pobożnego życia. Daje mi to nadzieję na szczególne miejsce w sercu Matki Bożej i wierzę, że moje życie jest pod Jej szczególnym spojrzeniem i że nie pozwoli mi Ona pogubić się w drodze do nieba. Widzę też, jak Matka Boża przez te wszystkie lata nieustannie pobudza mnie do przemiany życia. Staram się regularnie spowiadać w czasie pierwszych piątków miesiąca, a w 2017 r. obudziło się we mnie pragnienie, żeby zostać nadzwyczajnym szafarzem Komunii św. Wszystko, co dobre w moim życiu, zawdzięczam Bożej łasce, opiece Królowej szkaplerza świętego i, oczywiście mojej żonie.

Szkaplerz przyjąłem 16 lipca 2001 r. z rąk o. Dawida Ulmana, karmelity z Czernej. Do jego przyjęcia zachęciło mnie zapewnienie Matki Bożej o Jej szczególnej opiece, pomocy i obronie w niebezpieczeństwach duszy i ciała oraz o tym, że kto w nim umrze, nie dozna ognia piekielnego, a Matka Boża wybawi go z czyśćca w pierwszą sobotę po śmierci. Zachwyciło mnie to. Szkaplerz stał się dla mnie drogowskazem w życiu, ponieważ jego przyjęcie zobowiązuje również do naśladowania cnót Matki Bożej, starania się o świętość życia, codziennej modlitwy.Widzę, jak to ważne wydarzenie wpłynęło na całe moje życie i ciągle je zmienia.

* * *

Maryja stanowi klucz do zrozumienia Pana Boga i jako Matka dba o wszystkie swoje dzieci. Św. Jan Paweł II podczas audiencji ogólnej 25 lipca 1988 r. w Watykanie powiedział: „A może dzieci potrzebują jakiejś szczególnej szaty, czegoś więcej niż zwykłe odzienie? (...) I właśnie Ona, Dziewica Karmelu, Matka szkaplerza świętego, mówi nam o swej macierzyńskiej trosce, o swym zatroskaniu o nasze odzienie; o nasze odzienie w sensie duchowym, którego szkaplerz jest symbolem, o odzianiu nas łaską Bożą i o wspomaganiu nas, aby zawsze była białą ta szata, którą (...) otrzymaliśmy podczas chrztu świętego. Ta biała szata jest symbolem owej duchowej szaty, w którą została przyobleczona nasza dusza – szaty łaski uświęcającej. Współpracujcie z tą dobrą Matką, Matką szkaplerza świętego, która dba bardzo o wasze szaty, a szczególnie o tę szatę, którą jest łaska uświęcająca w duszach Jej dzieci”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Raport ONZ wskazuje na ciągły wzrost liczby głodujących na świecie

2019-07-17 19:37

(KAI/VaticanNews) / Rzym

Najnowszy raport ONZ na temat bezpieczeństwa żywnościowego wskazuje, że 820 mln ludzi na całym świecie cierpi z powodu niedożywienia. Podkreślono, że choć wspólnota międzynarodowa stawia sobie ambitne cele, zakładając, że do roku 2030 plaga głodu całkowicie zniknie, to jednak statystyki pokazują, że tendencja jest wręcz odwrotna. Od trzech lat ludzi niedożywionych stale przybywa.

billycm/pixabay.com

Ofiarą głodu najczęściej padają dzieci. Co siódme rodzi się ze zbyt niską wagą. Wśród dzieci do 5. roku życia niemal 150 mln cierpi na chroniczne niedożywienie, a 50 mln – na ostry stan niedożywienia. Stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) ks. Fernando Chica Arellano podkreśla, że dane te wskazują na poważne zaniedbania wspólnoty międzynarodowej. Liczby te, a przede wszystkim ludzie, którzy kryją się za nimi, muszą nas skłonić do działania – dodał kapłan.

"Ten raport mówi nam, że ludzkość nie spełniła swych obowiązków względem naszych najuboższych braci. Głód nadal rośnie. W tym kontekście widzimy, jak trudnym wyzwaniem jest realizacja jednego z celów zrównoważonego rozwoju, który zakłada likwidację głodu do 2030 r. Trzeba robić w tym celu dużo więcej" – stwierdził w rozmowie z Radiem Watykańskim ks. Arellano. Zwrócił uwagę na bardzo niepokojące dane: 513 mln głodnych w Azji, 256 mln w Afryce, 42 mln w Ameryce Łacińskiej.

"Ale raport pokazuje nie tylko okrucieństwo głodu. Wskazuje też inny aspekt problemu: otyłość. Otyłych jest 13 proc. dorosłych, 672 mln osób. A zatem problemem jest nie tylko niedożywienie, ale również złe odżywianie. Wspólnota międzynarodowa musi robić więcej. Brak jednak woli politycznej, aby zlikwidować przyczyny głodu, które zależą od człowieka: konflikty, kryzys gospodarczy i zmiany klimatyczne. To są trzy główne czynniki, które powodują tę klęskę" – oświadczył stały obserwator watykański przy FAO.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem