W wydarzeniu wzięło udział około 20 pielgrzymów z rożnych stron Archidiecezji Wrocławskiej. Pielgrzymka rozpoczęła się przy w Białym Kościele. Następnie uczestnicy udali się w kierunku sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Nowolesiu, gdzie zatrzymali się na krótki odpoczynek i modlitwę przy obrazie Matki Bożej. Trasa prowadziła przez zróżnicowane tereny – drogi polne, odcinki asfaltowe oraz leśne ścieżki – co sprzyjało zarówno kontemplacji, jak i integracji uczestników.
Podczas wędrówki pielgrzymi mieli okazję wysłuchać konferencji poświęconej wierze i modlitwie. W jej trakcie padły słowa, które skłaniały do osobistej refleksji nad relacją z Bogiem. - Najlepiej Pana Boga poznaje się na kolanach, kiedy spotykam się z Nim na modlitwie - wskazał ks. Romańczuk, dodając: - Jaka jest moja modlitwa, takie jest moje życie. Uczestnicy zostali zachęceni, by spojrzeć na swoją codzienność w świetle tych słów i na nowo odkryć wartość osobistego spotkania z Bogiem. Nie zabrakło również odniesienia do życiowych trudności i Bożego prowadzenia. - Człowiek planuje, Pan Bóg zmienia plany – ale z trudnego położenia wydobywa jeszcze większe dobro - mówił kapłan, co szczególnie wybrzmiało w świadectwach i rozważaniach towarzyszących drodze.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
W czasie drogi pielgrzymi odmówili różaniec, koronkę do Bożego Miłosierdzia, a także mieli możliwość odprawić Drogę Światła.
Zwieńczeniem drogi było dotarcie do Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Języka Polskiego w Henrykowie. A w byłej kaplicy seminaryjnej, odprawiona została Msza święta, a homilię wygłosił przewodnik grupy: -Ewangelia ukazuje cierpliwość Jezusa wobec tych, których spotykał. Jezus nie rezygnuje z uczniów – przychodzi mimo ich lęku, niewiary i zamknięcia. Nawet ci, którzy początkowo nie wierzyli w Jego zmartwychwstanie, zostali przez Niego posłani z misją głoszenia Dobrej Nowiny - zaznaczył ks. Łukasz, dodając: - Nie trzeba być doskonałym, żeby być posłanym – wystarczy spotkać Zmartwychwstałego. Głosić Ewangelię to często bardzo proste rzeczy – dobre słowo, przebaczenie, czy odwaga przyznania się do Boga w codziennym życiu.
