Czytelnia Biblijna została utworzona z inicjatywy Instytutu Nauk Biblijnych i Biblioteki Uniwersyteckiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Znajduje się na czwartym piętrze budynku Biblioteki Głównej KUL przy ul. Fryderyka Chopina 27.

- Uroczystość zaplanowana została w ramach przeżywanego przez nas Tygodnia Biblijnego: czasu, który ma zwrócić uwagę, że relację z Bogiem nawiązujemy przez to, że Go słuchamy, przyjmujemy od Niego dar Słowa – podkreślił bp Adam Bab. - Bóg mówiący do człowieka znalazł słuchacza, tego słuchacza swoim Słowem przemienia, czyni z niego kogoś nowego – dodał, życząc by nowa Czytelnia była miejscem wprowadzającym w słuchanie Boga, w przyjmowanie daru, jakim jest Słowo, a także miejscem lepszego rozumienia Słowa.

Jak powiedział ks. prof. Mirosław Wróbel, dyrektor Instytutu Nauk Biblijnych KUL, Czytelnia Biblijna jako nowoczesne laboratorium Słowa i spotkania, staje się ważnym pomostem między dorobkiem dawnych profesorów, a pytaniami współczesnych badaczy i studentów. - Pragniemy, aby Czytelnia Biblijna mogła służyć nie tylko pracownikom i studentom naszego Instytutu, ale także otwierała swoje drzwi dla pracowników i studentów wszystkich dyscyplin naukowych, zwłaszcza Europy Środkowej i Wschodniej – zaznaczył ks. prof. Mirosław Wróbel. - Biblia bowiem jest duszą nie tylko teologii, ale całej nauki. I aby owocnie realizować postulat harmonizowania „Fides et ratio", tak mocno akcentowany przez patrona naszej uczelni, św. Jana Pawła II, potrzeba nam głębokiego zanurzenia w Słowie Bożym, w naukach biblijnych i w interdyscyplinarności, która dzisiaj jest czymś niezwykle ważnym, aby przez Boże objawienie docierać do tego, czym żyje współczesny człowiek i próbować szukać odpowiedzi na te najbardziej trudne, ważne pytania. Ks. prof. Wróbel dodał iż otwarcie czytelni to sygnał, że Instytut Nauk Biblijnych KUL nieustannie się rozwija. - To zaproszenie do wejścia w głąb tekstu, który choć liczy tysiące lat, w murach naszej Alma Mater wciąż jest odczytywany na nowo – tłumaczył.

Prof. Iwona Niewiadomska, prorektor KUL ds. nauki, mówiła podczas uroczystego otwarcia Czytelni, iż chciałaby, by nowa przestrzeń stała się rozumianym wielowymiarowo miejscem spotkania: człowieka z człowiekiem, z Instytutem Nauk Biblijnych, ze studentami, a także z kulturą i dziedzictwem. Miejscem, w którym możemy poznać nasze korzenie. - Trzeba być aktywnym, żeby tę wiedzę poszerzać, żeby o niej dyskutować i żeby być świadomym tego, jaki mamy rodowód. Bo to stanowi siłę w kontekście bycia sobą w tak szybko zmieniającej się cywilizacji. Stanowi rodzaj kotwicy - zaznaczyła prof. Niewiadomska.

Tysiące woluminów w wyjątkowej czytelni

- Aktualnie księgozbiór liczy około ośmiu tysięcy woluminów. Serce i rdzeń Czytelni Biblijnej stanowią teksty samej Biblii - wydane w językach oryginalnych (hebrajskim, aramejskim i greckim), żydowskie targumy, starożytne przekłady Pisma Świętego (łacińskie, syryjskie, koptyjskie, etiopskie, staro-cerkiewno-słowiańskie), tak zwane „poligloty" (zestawiające różne starożytne wersje tekstu) oraz najważniejsze tłumaczenia na języki nowożytne - wyjaśnia Roman Zając, kustosz Oddziału Udostępniania Zbiorów BU KUL. - Zgromadzone zostały w niej wszystkie przekłady Biblii na język polski (zarówno katolickie, protestanckie, mariawickie, prawosławne, jak i żydowskie, nie wyłączając przekładów świeckich i o charakterze eksperymentalnym), które ułożono zgodnie z chronologią ich powstawania. Ciekawostką są wydania gwarowe ksiąg świętych (m.in. kaszubskie, śląskie i góralskie) oraz wierszowane parafrazy tekstu biblijnego - dodaje Roman Zając.

Ponadto w Czytelni znajdują się publikacje dotyczące translatoryki biblijnej, historii tłumaczeń biblijnych, wpływu Biblii na kulturę i popkulturę, encyklopedie i słowniki biblijne, konkordancje, publikacje z zakresu filologii, archeologii biblijnej, geografii i przyrody biblijnej, atlasy biblijne, przewodniki po Ziemi Świętej, opracowania na temat historii, religii i mitologii ludów starożytnego Bliskiego Wschodu oraz Egiptu w kontekście dziejów biblijnych i wiary Izraela, wstępy do Pisma Świętego, prace dotyczące natchnienia, kanonu, historii i krytyki tekstu biblijnego (w tym faksymilia najważniejszych manuskryptów), hermeneutyki biblijnej, historii egzegezy i biblistyki, komentarze do poszczególnych ksiąg biblijnych Starego i Nowego Testamentu, dzieła egzegetyczne, publikacje omawiające teologię biblijną, historię Izraela i judaizmu oraz czasy Nowego Testamentu i narodzin chrześcijaństwa.

- Ważny dział stanowią opracowania na temat rabinicznej i patrystycznej interpretacji Pisma Świętego, wydania apokryfów biblijnych oraz zwojów znad Morza Martwego. W Czytelni dostępne są (w otwartym dostępie) wybrane serie wydawnicze i czasopisma o charakterze biblistycznym, a terminale komputerowe umożliwiają korzystanie z bogatych zasobów cyfrowych. Pomieszczenie zostało dostosowane zarówno do pracy indywidualnej, jak i grupowej - zaznacza kustosz.

Biblie w zbiorach Biblioteki Uniwersyteckiej KUL

Otwarciu Czytelni Biblijnej towarzyszył wernisaż wyjątkowej wystawy „Biblie w zbiorach specjalnych Biblioteki Uniwersyteckiej KUL”.

- Wystawa prezentuje najcenniejsze i najciekawsze egzemplarze rękopiśmienne i starodruczne Pisma Świętego w zbiorach specjalnych. Chcąc zobrazować bogactwo tych zbiorów autorzy scenariusza przyjęli kryterium językowe. W gablotach zobaczymy więc Biblie hebrajskie, greckie, łacińskie, polskie i wielojęzyczne. Wśród trzynastu dzieł prezentowanych na wystawie najstarszy jest łaciński, pergaminowy rękopis Biblii wykonany w XV wieku, prawdopodobnie na terenie Francji. Jest to niewielkiego formatu podręczna książka, przeznaczona do indywidualnej lektury, napisana drobnym pismem gotyckim - tłumaczy dr Arkadiusz Adamczuk, starszy kustosz naukowy w Oddziale Zbiorów Specjalnych i Ochrony Dziedzictwa BU KUL.

- Wśród Biblii hebrajskich wyróżnia się arcydzieło kaligrafii z poł. XVIII wieku. Karta pergaminowa zawierająca pięć tzw. Megilot wykonana mikropismem przez Aarona Wolffa Herlingen z Gewitsch, nadwornego kaligrafa cesarskiego w Wiedniu, zawiera pięć ksiąg Starego Testamentu, każda z nich przepisana po hebrajsku, po łacinie i po niemiecku. Fragmenty te odczytywane były w wielkie święta żydowskie. Jest to jedyny tego typu obiekt w Polsce - zaznacza dr Arkadiusz Adamczuk.