Reklama

Życie raz jeszcze

2016-02-24 08:47

Tadeusz Szyma
Niedziela Ogólnopolska 9/2016, str. 56

Krzysztof Tadej
Zdjęcia do filmu „Życie po cudzie”

Wprawdzie żyje się tylko raz, ale ludzie cudownie uzdrowieni czy też w ogóle przedziwnie ocaleni od niechybnej śmierci mają prawo myśleć, że otrzymali w darze jakby drugie życie

Ludzie cudownie ocaleni od chwili swego powrotu do zdrowia czy też wyjścia cało z jakiejś strasznej, śmiertelnie groźnej opresji zaczynają na nowo odliczać upływający im czas. Sceptycy wdzięczność swą adresują do bezosobowego losu, wierzący zaś kierują ją do wszechmocnego Boga, a także do Maryi i świętych patronów, o których wstawiennictwo prosili w modlitwach, oraz do wszelkich mocy niebieskich.

Wiernych nastawionych refleksyjnie i wyczulonych moralnie szczególnie intryguje i niepokoi tajemnica doznanej łaski oraz jej zobowiązujący charakter – bo przecież tylu jej nie doznaje mimo gorących pragnień. A jeśli ktoś otrzymuje tak wspaniały dar, to zapewne nie bez powodu. Co więc należy uczynić z darowanym na nowo życiem? Z każdym dniem, więcej – z każdą bezcenną chwilą, gdyż po otarciu się o śmierć poczucie wartości życia zwykle wzrasta...

Każdy z takich przypadków to osobna historia. Zazwyczaj bardzo ciekawa, często dramatyczna, nierzadko przejmująca. Spisywanie takich historii ma długą tradycję, zwłaszcza w literaturze hagiograficznej. Czyniono to dla ożywienia ludowej pobożności, mnożenia budujących przykładów, dawania do myślenia niedowiarkom... Ale też na Bożą chwałę, dla uwielbienia Boga Miłosiernego.

Reklama

W dzisiejszej dobie rolę przekaziciela takich wruszających historii szerszemu gronu społecznemu przejmują też czasem media masowe, zwłaszcza telewizja. Jednym z przejawów tego była wiosną ubiegłego roku dokumentalna audycja Redakcji Programów Katolickich Telewizji Polskiej, zatytułowana „Życie po cudzie” autorstwa Krzysztofa Tadeja. Na łamach „Niedzieli” omawiałem cztery niezwykłe opowieści o cudownych uzdrowieniach, zestawione w tym programie. Jego autor poszedł dalej tym tropem i pod koniec minionego roku zaciekawił widownię telewizyjnej Jedynki dalszym ciągiem tamtego przedsięwzięcia, zatytułowanym tym razem „Moje drugie życie”. Ponieważ tytuł ten będzie wkrótce powracać w innych kanałach TVP, warto i teraz zwrócić na niego uwagę.

W obecnym wydaniu ów dokumentalny projekt układa się w swego rodzaju ekranową antologię opowieści o cudownych uzdrowieniach. Tym razem jest ich w programie prawie dwa razy więcej. Rosnąca liczba solidnie udokumentowanych i sprawnie prezentowanych na telewizyjnym ekranie niezwykłych przypadków „drugiego życia” cieszy, ale też skłania do pytań. Po pierwsze: czy nie lepiej byłoby jednak wszystkie te historie poznawać w mniej licznych zestawach, a nie od razu wszystkie razem? I czy nie lepiej w zestawieniach, w których poszczególne opowieści jakoś się ze sobą wiążą, a nie w takich, kiedy w większości są całkiem osobne? Zyskałyby na tym i forma audycji, i spójność przekazu, wymagającego wszak większego skupienia i głębszej refleksji odbiorcy.

W porównaniu z wiosenną edycją programu i ta nie mniej skłania do przemyśleń. – Jaki jest plan Boga wobec naszego dziecka? – pytają rodzice ocalonego przed laty z agonii Alberta Szułczyńskiego, który jest dziś organistą w Niepokalanowie, a którego cudowne uzdrowienie przesądziło o kanonizacji Brata Alberta Chmielowskiego. – Co mam jeszcze do zrobienia? – pyta sam siebie uleczony z bardzo złośliwego raka w jamie nosowej i w dodatku ocalony z katastrofy samolotowej, zapewne przez wstawiennictwo Jana Pawła II, emigracyjny dziennikarz i fotograf Tadeusz Matkowski. – Dlaczego mnie to spotyka? – mówi ze zdumiewającym spokojem i ufnością Krystyna Bandyk, matka wielodzietnej rodziny, cudownie wyleczona z nowotworu mózgu, lecz po urodzeniu kolejnego dziecka stająca na nowo wobec innego ogniska tej strasznej choroby.

– Trzeba dziękować za dobre i za złe – zaleca prof. Violetta Bielecka, dyrygująca Chórem Filharmonii Podlaskiej, która doświadczeniu śmiertelnego zagrożenia życia zawdzięcza, jak mówi po wyleczeniu, powrót do Boga. A skruszona poczuciem, że za mało kochała, s. Elżbieta Siepak z krakowskich Łagiewnik bardziej sobie ceni łaskę zakonnego powołania, która jest największym miłosierdziem. Większym nawet niż cudowne uzdrowienie z choroby nowotworowej, które jednak pozwoliło jej doczekać kanonizacji s. Faustyny.

Może najbardziej wzruszająca w tym obszernym zestawie jest historia darowania drugiego życia małemu góralowi Szymonowi Smętkowi, który wyrasta na utalentowanego kabareciarza. A że u Boga wszystko jest możliwe, jak głosi motto tego dokumentalnego programu, świadczy też casus uleczonej siłą zbiorowej modlitwy po straszliwym wypadku samochodowym córeczki państwa Makarewiczów z Suwalszczyzny. Warto więc wsłuchać się uważnie we wszystkie opowieści wygłaszane w parominutowych monologach i dwugłosach. A jeszcze lepiej – nagrać je sobie w telewizyjnej nagrywarce i odtwarzać po jednej. I rozważać.

* * *

Zapraszamy przed telewizory

25 lutego, czwartek, godz. 23.40, TVP Polonia – film „Moje drugie życie”

26 lutego, piątek, godz. 15.20, TVP Polonia – film „Moje drugie życie”

25 marca, Wielki Piątek, godz. 14.30, TVP 3 – film „Życie po cudzie”

26 marca, Wielka Sobota, godz. 11.20, TVP 3 – film „Moje drugie życie”

Tagi:
uzdrowienie

Reklama

Bp Czaja wyjaśnia: nie ma czegoś takiego jak „Msza z modlitwą o uzdrowienie”

2019-04-10 18:22

tk, mp, bp kep / Warszawa (KAI)

Nie ma czegoś takiego jak Msza św. z modlitwą o uzdrowienie – stwierdził w rozmowie z KAI bp Andrzej Czaja. Przewodniczący Komisji Nauki Wiary KEP był gościem obrad wyższych przełożonych żeńskich zgromadzeń zakonnych, która obraduje w Warszawie. Biskup opolski mówił m.in. o pozytywnych i negatywnych wpływach tzw. pentekostalizacji na życie Kościoła w Polsce.

Eliza Bartkiewicz/episkopat.pl

Hierarcha zapowiedział wydanie dokumentu poświęconego kryteriom eklezjalności wspólnot w Kościele.

Już w ub. roku bp Czaja wyjaśniał w jednym z wywiadów, że pentekostalizmem nazywa się ruch religijny, który zrodził się na początku XX wieku w Stanach Zjednoczonych, w nurcie ewangelikalnego protestantyzmu. Ruch ten przyznaje centralne miejsce wydarzeniu Pięćdziesiątnicy, tajemnicy wylania Ducha Świętego na apostołów zgromadzonych w Jerozolimie. Stąd nazwa: „ruch zielonoświątkowy” – tłumaczył biskup opolski.

Dziś o zjawisku pentekostalizacji bp Czaja mówił w Warszawie podczas Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych. W rozmowie z KAI wyjaśniał, że zjawisko to w świecie teologii zachodniej oznacza bardziej dzieło odnowy życia duchowego w Kościele na bazie nowego doświadczenia obecności i działania Ducha Świętego.

Biskup opolski zaznaczył, że pentekostalizacja może mieć także dobry wpływ na Kościół katolicki. Wspomniał tu o mocnym akcentowaniu osobistej relacji z Jezusem, otwarcia na działanie Ducha Świętego czy nacisk na teologię słowa Bożego.

Natomiast obawy co do wpływów ruchów pentakostalnych wynikają z obecnego tam przesadnego akcentowania doświadczenia religijnego konkretnego lidera prowadzącego grupę. Jest to niekiedy źródłem przedmiotowego potraktowania słowa Bożego. „Czasami używa się słowa Bożego dla potwierdzenia prawdziwości mojego przeżycia religijnego, a z tego przeżycia robi się normę postępowania własnego lub całej wspólnoty” – wyjaśniał biskup.

Zdaniem bp. Czai, kładąc akcent na doświadczenie osobiste, ruchy pentakostalne lekceważą tradycję i refleksję teologiczną na rzecz tego, co się przeżywa, a więc emocji. To z kolei powoduje wyłączenie zdrowego rozsądku i refleksji nad przeżywaniem swojej wiary. „W konsekwencji mamy takie różne zjawiska jak tarzanie się po podłodze czy inne dziwne zachowania” – wskazuje biskup, przywołując zjawisko określane jako „Toronto Blessing” [„Błogosławieństwo z Toronto” – nabożeństwa, które pojawiło się na początku 1994 r. w jednym ze zborów zielonoświątkowych w Kanadzie. W trakcie modlitwy uczestnicy tracili przytomność, padali na ziemię, wpadali w euforyczne stany itp. – przyp. KAI]. Bp Czaja zapowiedział, że kierowana przezeń Komisja wyda notę na ten temat.

Próbując wyjaśnić popularność ruchów pentakostalnych bp Czaja ocenił, że zachęcają one ofertą szczęścia, przebaczenia, zdrowia. Z tego właśnie wynika, jego zdaniem, popularność modlitw o uzdrowienie, uwolnienie itd. „To, co mnie niepokoi, to próby wplatania w liturgię Mszy św. - której kształt Kościół dokładnie określa – jakichś dodatkowych modlitw czy rytuałów. Tak, jakby sama Msza św. nie wystarczała – zwraca uwagę bp Czaja. – W ten sposób deprecjonuje się wartość sakramentów, a jednocześnie podważa skuteczność ich działania, a wprowadza się jakieś „sakramentalia” czy różne inne ryty - dodaje, wspominając także zakazaną przez episkopat tzw. „spowiedź furtkową”.

Pytany o ocenę tzw. Mszy św. z modlitwą o uzdrowienie z punktu widzenia nauki wiary bp Czaja stwierdził, że praktyki różnych tego rodzaju nabożeństw a nawet Mszy są niepokojące. Przypomniał, że w 2000 r. Kongregacja Nauki Wiary wydała instrukcję na temat modlitwy o uzdrowienie pt. "Ardens felicitatis desiderium", która te sprawy porządkuje.

„Nie ma czegoś takiego jak Msza św. z modlitwa o uzdrowienie. Każda Msza jest bowiem więcej niż uzdrowieniem – jest zbawcza, jest zbawieniem. Elementem zbawienia jest uzdrowienie – oczywiście wszystko według woli Bożej” – tłumaczy bp Czaja. Precyzuje następnie, że dopuszczalne są nabożeństwa – które także mają określona strukturę – czy modlitwa o uzdrowienie po Mszy św. „Natomiast psychomanipulacją jest ogłaszanie podczas Mszy czy nabożeństw o uzdrowienie, że oto w tej chwili Pan Bóg uzdrawia tego czy innego, konkretnego uczestnika takiej modlitwy” – podkreślił biskup opolski dodając, że „ogłasza się uzdrowienia, a nikt tego nie weryfikuje”.

Zdaniem hierarchy u podstaw, czy w tle tego typu działań, widać niebezpieczną tendencję do „robienia” chrześcijaństwa i sprowadzania go na poziom terapii, albo zaspokajania podstawowych ludzkich pragnień i potrzeb: zdrowia, szczęścia, przebaczenia.

Bp Czaja zapowiedział, że Komisja Nauki Wiary, we współpracy z Zespołem ds. Nowej Ewangelizacji, opracuje dokument poświęcony kryteriom eklezjalności wspólnot w Kościele.

Trzydniowe spotkanie Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń w Polsce rozpoczęło się w Warszawie wczoraj. Mszy św. inaugurującej obrady przewodniczył abp. Salvatore Pennacchio, nuncjusz apostolski w Polsce.

Pierwszego dnia siostry spotkały się z bp. Arturem Mizińskim, sekretarzem generalnym Konferencji Episkopatu Polski, który przedstawił aktualne sprawy Kościoła w Polsce. W środę zaś siostry wysłuchały bp. Andrzeja Czai, przewodniczącego Komisji Nauki Wiary KEP, który mówił m.in. o pentekostalizacji.

Jutro siostry wysłuchają wykładu bp. Jacka Kicińskiego, przewodniczącego Komisji KEP ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego. Będzie on mówił o nadziejach i wyzwaniach życia konsekrowanego. Zaplanowano też wystąpienie ks. Piotra Kroczka, Kościelnego Inspektora Danych Osobowych.

Obradom przewodniczy matka Maksymilla Pliszka, służebniczka BDNP, przewodnicząca Konferencji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Podejrzany o zabójstwo 10-latki z Mrowin przyznał się

2019-06-17 11:51

na podstawie TVN24

Zarzut zabójstwa postawiła prokuratura 22-letniemu mężczyźnie, który został w niedzielę zatrzymany w związku z morderstwem 10-letniej dziewczynki z Mrowin na Dolnym Śląsku – powiedział w poniedziałek PAP Marek Pindera z Prokuratury Okręgowej w Świdnicy.

cocoparisienne/pixabay

22-latek usłyszał zarzut zabójstwa ze szczególnym okrucieństwem. Początkowo miał przedstawiać alibi. Później przyznał się do stawianych mu zarzutów.

Jak poinformował inspektor Mariusz Ciarka, rzecznik Komendanta Głównego Policji, mężczyzna znał rodzinę zamordowanej Kristiny.

Ciało dziewczynki odnaleziono w czwartkowe popołudnie. Wcześniej zgłoszono jej zaginięcie. Na ciele dziecka widniały rany kłute. A prokuratorzy poinformowali, że zabójstwo miało znamiona szczególnego okrucieństwa.

Mariusz Pindera z Prokuratury Okręgowej w Świdnicy powiedział PAP, że w poniedziałek nadal będą prowadzone czynności w tej sprawie. "Dziś prokurator zdecyduje m.in. o wniosku o areszt" - powiedział prokurator. Mężczyźnie grozi dożywocie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W Sejmie projekt uchwały ws. potępienia "nienawiści i pogardy antykatolickiej"

2019-06-18 12:41

lk / Warszawa (KAI)

Projekt uchwały "w sprawie potępienia wszelkich aktów nienawiści i pogardy antykatolickiej" trafił do Sejmu. O przyjęcie uchwały wnioskują posłowie Kukiz`15, a jej autorem jest zbliżony do ugrupowania Prawica RP niezależny poseł Jan Klawiter.

Kancelaria Sejmu/Rafał Zambrzycki

Na tekst projektu składa się jedno zdanie: "Sejm Rzeczypospolitej zdecydowanie potępia wszystkie akty nienawiści i pogardy antykatolickiej i wzywa do ich potępienia wszystkie podmioty życia publicznego: państwa i organizacje międzynarodowe, władze publiczne i ośrodki opinii społecznej".

W uzasadnieniu złożenia projektu przypomina się, że katolicyzm i katolicy są ofiarami notorycznych prześladowań i wrogości w wielu miejscach świata. "Mimo to, nienawiść antykatolicka nie została do tej pory wprost potępiona, co samo w sobie stanowi wyraz pogardy antykatolickiej" - brzmi uzasadnienie projektu.

Projekt przypomina o niedawnych "drastycznych aktach nienawiści antykatolickiej", jakimi były atak nożownika na ks. Ireneusz Bakalarczyka we Wrocławiu oraz "profanacje w czasie ostatnich manifestacji politycznego ruchu homoseksualnego".

Zdaniem wnioskodawców, świadczy to o potrzebie jednoznacznego nazwania i potępienia wszystkich tych przejawów wrogości wobec ludzi i wspólnot, które mają prawo do pokoju społecznego, poszanowania swej godności i bezpieczeństwa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem