W homilii ksiądz biskup przypomniał kilka faktów z życia św. Frassatiego i mówił o powszechnym powołaniu do świętości. Zauważył, że wprowadzenie relikwii jest takim zaproszeniem, by do niej dążyć.

Nawiązał do słów Jezusa: „Ja jestem droga, prawdą i życiem” (J 14,6). – I właśnie taką drogą poszedł św. Piotr Jerzy Frassati, którego przed chwilą uroczyście wprowadziliśmy do naszej świątyni. Pozostanie tutaj dla nas punktem odniesienia, inspiracją, byśmy szli drogami świętości. Kim był ten, którego relikwie dziś wprowadzamy? Wystarczy popatrzeć na jego obraz – to młody, radosny i radykalny święty – mówił bp Nykiel.

Przypomniał życiorys świętego, urodzonego w Turynie w 1901 r. – Był synem zamożnej rodziny, mógł więc wybrać dostatnie i luksusowe życie, wybrał jednak Ewangelię. Kochał góry, świat, sport i życie. Ale nade wszystko ukochał Pana Jezusa. W hierarchii jego wartości Jezus był na pierwszym miejscu. Stąd też w jego życiu obecne były adoracja i Różaniec św., którego nie wypuszczał z rąk. Chętnie pomagał ubogim, składał wizyty w najbiedniejszych dzielnicach miasta. Potrafił dzielić się pieniędzmi. Bardzo często robił to w tajemnicy – opowiadał hierarcha.

Przypomniał motto świętego: „Verso l`alto" - ku górze, ku szczytom - i tłumaczył, że chodziło o szczyty świętości. Frassati zmarł w wieku 24 lat zarażony chorobą Heinego-Medina, której nabawił się, służąc chorym.

– Na jego pogrzeb przyszły tysiące ludzi, zwłaszcza tych najsłabszych, biednych, poranionych. Rodzina dopiero wtedy zrozumiała, jak wielki był ich syn. Był człowiekiem o wielkim sercu – mówił bp Nykiel i tłumaczył: – Relikwie błogosławionych i świętych nie są jakimś magicznym znakiem, talizmanem, ale przypomnieniem, że świętość jest możliwa dla każdego z nas. Że jesteśmy do niej powołani na mocy chrztu św. Świętość jest możliwa tutaj, dziś, we Wrocławiu, w parafii Ducha Świętego.

Ksiądz biskup tłumaczył, że świętość nie jest zarezerwowana tylko dla duchownych.

– Nie wstydźmy się być świętymi, nie wstydźmy się tego pięknego powołania – nawoływał i zachęcał: – Św. Piotr Jerzy Frassati pokazuje, że można być nowoczesnym i świętym. Można mieć głęboką wiarę, można być radośnie radykalnym. On nie bał się mówić o Jezusie wśród kolegów.

Bp Nykiel nawiązał do współczesności, w której często wiara jest deprecjonowana i wskazał na pokusę oddzielania wiary od życia codziennego.

Zauważył, że św. Frassati również żył w niełatwych czasach, ale dawał świadectwo wiary i miał odwagę sprzeciwiać się niesprawiedliwości. – Jego wiara kształtowała jego wybory społeczne. Dziś także potrzeba ludzi sumienia – w codzienności, pracy, rodzinie, szkole, przestrzeni publicznej. Potrzeba chrześcijan, którzy będą czytelni, tzn. tacy, na których patrząc, możemy łatwo stwierdzić, że należą do Chrystusa, że Chrystus w nich żyje. Relikwie, które dziś instalujemy, są niemym, konkretnym pytaniem, czy moja wiara rzutuje na moją codzienność, na moje życiowe decyzje – pytał hierarcha.

Przypomniał, że Pier Giorgio Frassati był człowiekiem uśmiechu, potrafił żartować, kochał wspinaczki, miał wielu przyjaciół.

– Świętość to codzienność życia. Ona nie odebrała mu radości, a wprost przeciwnie – ona ją pogłębiała. Czasem człowiek myśli, że wiara w Pana Boga coś zabiera. A tymczasem wiara nadaje sens naszemu życiu, naszemu dziś i naszemu jutru, bo nasze życie nie polega na konsumpcji, ale na darze z siebie – tłumaczył bp Nykiel i prosił: – Patrzmy ku górze, zmierzajmy ku szczytom!

Na koniec pytał, co my, jako wspólnota parafialna, możemy konkretnie zrobić. Wskazał trzy proste drogi inspirowane życiem św. Frassatiego: Eucharystia częstsza niż tylko niedzielna, konkretne czyny miłosierdzia przynajmniej raz w miesiącu i jedna decyzja ku górze, wynosząca mnie z moich słabości.

– Świętość zaczyna się od małych kroków. Dziś relikwie św. Piotra Jerzego Frassatiego zostały umieszczone w tej świątyni, ale pojawia się pytanie, czy jego przykład zostanie umieszczony w twoim i moim sercu. Niech Duch święty uczyni nas wspólnotą ludzi ku górze, ku świętości – życzył regens Penitencjarii Apostolskiej.