Reklama

Jubileusze i nagrody

90 lat robimy swoje

Prawie 4 tys. przejechanych kilometrów, 5 wspólnych dni i nocy, wiele emocji, łez i wzruszeń, moc wrażeń, ciepłych, szczerych rozmów i przyjaznych gestów. A wszystko to pod znakiem „Niedzieli”, która w dniach od 4 do 8 kwietnia 2016 r. zorganizowała pielgrzymkę do Włoch

Poniedziałek 4 kwietnia 2016 r. Rozpoczyna się nasze pielgrzymowanie. Data wybrana nieprzypadkowo. 4 kwietnia 1926 r. wyszedł pierwszy numer „Niedzieli”. Mamy 90 lat! Jest za co dziękować, ale i o co prosić. Do Wiecznego Miasta pod opieką księży redaktorów Mariusza Frukacza i Krzysztofa Hawro wyruszają autokary z naszymi czytelnikami i pracownikami. Doskonała okazja, by pobyć razem, poznać się i ubogacić. 6 kwietnia na miejscu, w Rzymie, dołączają do nas pielgrzymi, którzy różnymi środkami lokomocji dotarli, aby uczestniczyć w pielgrzymce „Niedzieli”.

Siła w czytelnikach

Kim i skąd są nasi czytelnicy, co ich pociąga w „Niedzieli”, dlaczego wybrali się na wyprawę, trudną zwłaszcza dla osób chorych i starszych? Przyznaję się, że jestem dziennikarką „Niedzieli”, i zaczynam rozmawiać. Coraz bardziej serce mi rośnie, a słowa uskrzydlają. W naszej pracy i trudzie jest sens. Niby o tym wiemy, ale usłyszeć słowa potwierdzenia z ust innych, dla których tak naprawdę jesteśmy, jest nie do przecenienia. – Jesteście ostoją prawdziwych wartości, tradycji, wiary, przywiązania do Pana Boga i Ojczyzny; Potrzebujemy Was; Róbcie dalej swoje; Nie wyobrażam sobie niedzieli bez „Niedzieli”; Czytałam inne czasopismo, ale to u Was odnalazłam to, czego w prasie katolickiej szukałam; Nie mogę doczekać się cotygodniowych felietonów ks. Ireneusza Skubisia, a także edytorialów red. Lidii Dudkiewicz, są takie treściwe, dotykają sedna naszych polskich i kościelnych spraw. Raz po raz padają w moją stronę takie i podobne zdania.

Reklama

Pielgrzymi z całej Polski

Są z nami ludzie z całej Polski. Jest p. Maria z okolic Poznania, są teściowa z synową – p. Barbara z parafii Śleszyn w diecezji łowickiej i p. Mariola z parafii pw. Ducha Świętego w Płocku. – Choruję na depresję, właśnie wyszłam ze szpitala po 6 tygodniach pobytu – zwierza mi się p. Mariola. – Pielgrzymkę odbywam w intencji mojego powrotu do zdrowia. Są przeurocze panie z Piaseczna – Bogusia i Krysia. – Uwielbiam ks. Skubisia, to znaczy jego felietony – uściśla p. Krysia, gdy się uśmiecham. Jest p. Małgorzata z Warszawy, która rozszerza w stolicy Apostolat Margaretka, obejmujący opieką modlitewną poszczególnych kapłanów. – W najbliższym czasie modlitwą chcemy otoczyć również inne osoby życia konsekrowanego – mówi mi z błyskiem w oku. Są panie Małgorzata i Ewa z archidiecezji łódzkiej, konkretnie z parafii Dobra k. Strykowa. – Niech Pani koniecznie to napisze – mówią zgodnie. – Nasz Ksiądz Proboszcz ceni „Niedzielę” i regularnie zachęca do jej lektury. Na pewno bardzo się ucieszy, gdy o tym u Was przeczyta. Nie mogłabym zapomnieć o chorej na Parkinsona p. Halinie z Kielc. Jeszcze niedawno, bo w zeszłym roku, nasza dzielna pątniczka nie była w stanie samodzielnie się poruszać, a teraz odważnie wyruszyła w daleki świat. Podróżowały z nami osoby z Warszawy, Roztocza, Warmii, Podhala, Gdyni, a nawet... z Niemiec, wymieniać by można jeszcze długo. A za każdą z tych osób stała jej osobista historia i intencja, z którą podróżowała: o dar potomstwa, zdrowia, uleczenia z alkoholizmu, nawrócenia, a nawet w intencji... redakcji „Niedzieli” i jej pracowników. Taki niezwykły dar otrzymaliśmy od s. Bożeny Kruk ze Zgromadzenia Sióstr Córek Najczystszego Serca Najświętszej Maryi Panny (sercanki bezhabitowe), która na koniec naszej wędrówki do tego się przyznała. Z serca dziękujemy.

Wdzięczność

Pielgrzymi wdzięczni byli za obecność z nimi w Rzymie abp. Wacława Depo, który nie szczędził im czasu ani gestów serdeczności. – Księdza Arcybiskupa podziwiam za jego mądre słowa podczas Apelu Jasnogórskiego, który codziennie oglądam w telewizji. Teraz przekonałam się, jaki to ciepły człowiek – powiedziała p. Aleksandra z Warszawy o Metropolicie Częstochowskim.

2016-04-13 08:21

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Niedziela” Boża i nasza

Niedziela Ogólnopolska 16/2017, str. 3

[ TEMATY ]

Niedziela

Niedziela

90 lat Niedzieli

Bożena Sztajner/Niedziela

Z okazji uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego pochylę się przez chwilę nad naszą „Niedzielą”, której pierwszy numer, z datą 4 kwietnia 1926 r., został wydany właśnie na Wielkanoc. Dlatego też co roku w okresie świątecznym pamiętamy o urodzinach „Niedzieli”.

W tę Wielkanoc zamykamy rok 90-lecia naszego tygodnika, który trwał od 4 kwietnia 2016 r. Na jego otwarcie Redakcja wraz z Czytelnikami odbyła pielgrzymkę do Watykanu. Podczas spotkania z papieżem Franciszkiem usłyszeliśmy, że „Niedziela” jest wielkim darem Bożej Opatrzności dla narodu. Kolejnym etapem świętowania 90-lecia tygodnika była pielgrzymka na Jasną Górę. Prezydent RP Andrzej Duda w przekazanym z tej okazji przesłaniu wskazał, jak w swojej długiej historii „Niedziela” wpływała i nadal wpływa na duchową i patriotyczną formację Polaków. Obchody 90-lecia „Niedzieli” kończymy wydaniem Księgi Pamiątkowej pt. „Dla nieba i dla chleba”.

Posłuchaj: Edytorial 16/2017

Gazeta, radio, telewizja, książki oraz internet – dziś te wszystkie środki przekazu tworzą pod szyldem „Niedzieli” znaną grupę medialną z chlubną tradycją. „Niedziela” wiernie towarzyszy Polakom w sztafecie kolejnych pokoleń, ogarniając ich wszystkie dzienne sprawy – duchowe i materialne. W jednym z listów urodzinowych wydrukowanych w Księdze Pamiątkowej czytamy o dwóch skrzydłach „Niedzieli”, wzbijających się w niebo i uskrzydlających innych. Te skrzydła to dwa słowa: „Regina Poloniae”, wypisane na pieczęci każdego numeru naszego tygodnika. W innym liście czytamy słowa podziwu dla „Niedzieli” za to, że w morzu dzisiejszej bylejakości jasno realizuje cele, którym służy już ponad 90 lat. W naszej Księdze Pamiątkowej są też słowa mówiące o tym, że tygodnik „Niedziela” stał się przestrzenią swoistej próby sił i konfrontacji z duchem „tego świata”, który „utracił pamięć” o chrześcijańskich korzeniach.

Nasza „Niedziela” pielęgnuje dziedzictwo, ale także śmiało idzie drogami teraźniejszości ku przyszłości. Jest pismem opiniotwórczym, wchodzi w głośny spór cywilizacyjny, który toczy się w Europie i w świecie. Wykorzystuje najnowocześniejsze technologie, aby zdobywać świat dla Boga – już nie tylko przez szpalty gazety, ale również przez podbój sieci ze swoimi atrakcyjnymi propozycjami audio i wideo. „Niedziela”, wdzięczna za dotychczasową historię, śmiało idzie ku przyszłości, gotowa budować swoje piękne jutro, przyjmować trudne wyzwania i odważnie odczytywać znaki czasu, a przez to wspierać działania Kościoła prowadzącego nas ku szczęśliwej wieczności.

Serdeczne podziękowania kieruję do wszystkich, którzy wraz z Redakcją napisali naszą Księgę Pamiątkową. Szczególnie wdzięczna jestem Księżom Kardynałom, Arcybiskupom, Biskupom, Proboszczom, Dziennikarzom i Medioznawcom oraz Drogim Czytelnikom z kraju i z zagranicy. Otworzyli Państwo przed nami swoje serca, a wszelkie zapewnienia o modlitwie i rocznicowe teksty oraz wzruszające listy to najwspanialszy urodzinowy dar. To także najlepszy znak jakości pisma.

CZYTAJ DALEJ

Wiedeńska kaplica świętego Stanisława Kostki

2020-09-18 15:29

[ TEMATY ]

Wiedeń

św. Stanisław Kostka

Katarzyna Dobrowolska

Św. Stanisław Kostka

Św. Stanisław Kostka

W dniu dorocznego wspomnienia św. Stanisława Kostki (1550–1568) warto przypomnieć jedno z ważniejszych miejsc w biografii patrona dzieci i młodzieży, jakim jest kaplica jego imienia w Wiedniu.

Krótkie życie polskiego świętego było mocno związane z naddunajską stolicą. Tutaj młody Stanisław spędził trzy niełatwe dla niego lata, które zadecydowały o jego dalszej drodze życiowej.

To właśnie w Wiedniu, w trakcie nauki w kolegium jezuickim oraz pod wpływem przeżyć mistycznych podczas ciężkiej choroby, powstało wielkie pragnienie wstąpienia do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego i całkowitego poświęcenia się Bogu – jako kilkunastoletni młodzieniec podporządkował całe swoje życie temu jedynemu życzeniu, kierując się maksymą „Do wyższych rzeczy jestem stworzony i dla nich winienem żyć.”

Stanisław Kostka przebywał w Wiedniu od lipca 1564 r. do sierpnia 1567 r. Przybył tu w wieku czternastu lat, wraz ze swoim starszym bratem Pawłem, w celu kontynuowania nauki w słynnym na całą Europę kolegium jezuickim. Początkowo mieszkali w konwikcie zakonu. Jednak po zamknięciu internatu przez cesarza Maksymiliana II w 1566 r. wynajęli mieszkanie w pobliskiej kamienicy przy Kurrentgasse 2. Niewielki pokój Stanisława znajdował się na pierwszym piętrze. Piętnaście lat po jego śmierci, w 1583 r., a jeszcze przed wyniesieniem go na ołtarze, pomieszczenie przez niego zamieszkiwane przebudowano na skromną kaplicę. Kamienica bardzo często zmieniała właścicieli. W latach czterdziestych XVIII w., dwadzieścia lat po kanonizacji św. Stanisława Kostki w 1726 r., ówczesna właścicielka domu Maria Barbara Koller von Mohrenfeld poleciła przebudować kaplicę, a jej wnętrze przyozdobić bogatymi ornamentami w stylu rokoko. W miejscu, gdzie wcześniej stało łóżko i gdzie Stanisław miał objawienia postawiono ołtarz. Nad nim sto lat później umieszczono obraz autorstwa austriackigo jezuity Franza Stechera. Scena nawiązuje do wizji św. Stanisława Kostki i przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem, św. Barbarę oraz anioła podającego Stanisławowi Komunię Świętą. Na suficie znajdują się freski przedstawiające dwie sceny – ucieczkę z Wiednia oraz przyjęcia Stanisława do rzymskiego nowicjatu Towarzystwa Jezusowego na Kwirynale przez Ojca Generała Franciszka Borgiusza.

Joanna Łukaszuk-Ritter

Kaplica św. Stanisława Kostki przetrwała do dnia dzisiejszego. Ponieważ znajduje się ona cały czas w rękach prywatnych, wiedzą o niej tylko nieliczni. Obecnym właścicielem jest Zrzeszenie Chrześcijańskich Gospodyń Domowych/Berufsverband christlicher Arbeitnehmerinnen (szczególną troską otaczała i nadal otacza to miejsce była preses, dziś 92-letnia Nora Brandl, dbając o dobro kaplicy w kontekście duchowym i finansowym), a opiekę duchową sprawują jezuici. Regularnie raz w miesiącu odprawiana jest tu Msza św. – każdego 13-go o godz. 7.30, na pamiątkę wspomnienia z 13 listopada w Kościele katolickim, kiedy to papież Klemens X w 1670 r. zezwolił Zakonowi Jezuitów na sprawowanie Mszy św. oraz odmawianie godzin liturgicznych ku czci Stanisława. Kaplica jest otwarta w trakcie oktawy św. Stanisława Kostki między 13 a 20 listopada (w godz. 7.30 – 12.00 i 15.00 – 18.00). Tradycja oktawy pielęgnowana jest w tym miejscu od końca XVIII w. Możliwość zwiedzania i odprawienia nabożeństwa istnieje również po wcześniejszym uzgodnieniu terminu.

Joanna Łukaszuk-Ritter

Joanna Łukaszuk-Ritter

Wiedeńskie ślady polskiego świętego to również pobliski plac Am Hof. Na nim mieścił się niegdyś konwikt i kościół jezuitów (dzisiejszy kościół pw. Dziewięciu Chórów Anielskich), do którego uczęszczał codziennie św. Stanisław Kostka. Tu na sklepieniu kaplicy Serca Jezusowego znajduje się fresk przedstawiający niebiańską scenę – Matkę Bożą oraz klęczącego przed nią św. Stanisława, trzymającego w ramionach Dzieciątko Jezu. Scena ta ponownie nawiązuje do wizji podczas choroby młodzieńca. Konający Stanisław doznał cudu uzdrowienia od Matki Bożej i usłyszał od niej polecenie wstąpienia do Towarzystwa Jezusowego, co też, dzięki swojej głębokiej wierze i determinacji, rok później uczynił.

CZYTAJ DALEJ

Kard. Krajewski na Mszy za zamordowanego księdza: miłość nigdy nie umiera

2020-09-19 17:08

Piotr Drzewiecki

Papieski jałmużnik reprezentował Ojca Świętego na Mszy w Como w intencji zamordowanego księdza Roberto Malgesiniego, zwanego też „księdzem wykluczonych”. Pieniądze ze zbiórki Franciszek przeznaczył na pomoc dla najbiedniejszych w diecezji.

Obecność na Mszy kard. Konrada Krajewskiego to gest solidarności Ojca Świętego z cierpiącymi z powodu utraty ks. Roberta, 51-letniego wikarego, pracującego w północnych Włoszech z „ludźmi ulicy”. „Papież Franciszek jest razem z nami, jednoczy się w bólu i modlitwie z rodziną zamordowanego. Ksiądz Roberto zmarł, więc teraz żyje. Miłość nigdy nie umiera” – powiedział papieski jałmużnik.

Pieniądze zebrane podczas Mszy oraz ze zbiórki prowadzonej na placach, gdzie transmitowana była Eucharystia, zostaną przeznaczone przez papieża na pomoc dla najuboższych w diecezji, z którymi pracował zamordowany ks. Roberto.

15 września w Como, na placu św. Rocha, ks. Malgesini idąc, jak co dzień, rozdawać posiłki najuboższym, został zaatakowany przez 53-letniego bezdomnego mężczyznę tunezyjskiego pochodzenia. Zmarł na miejscu na skutek odniesionych ran od noża. Morderca sam oddał się w ręce policji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję