Reklama

Śp. ks. prał. Ludwik Warzybok chluba Kościoła częstochowskiego

2016-04-20 11:32

Ks. Ireneusz Skubiś
Edycja częstochowska 6/2016, str. 7

W latach 60. XX wieku, kiedy rozpoczynałem pracę kapłańską, katechizacja odbywała się przy parafii. Wspomniałem, jak bardzo gorliwi byliśmy w przekazie wiary, co było rzeczą kluczową dla każdego biskupa i kapłana. Pamiętam – i dziś chciałbym przypomnieć skromną, a jakże wielką postać śp. ks. prał. Ludwika Warzyboka (dziś skończyłby 95 lat), naszego diecezjalnego kierownika ds. katechizacji (dyrektora wydziału katechetycznego).

Ksiądz Prałat przeżywszy 94 lata, odszedł do Pana 7 marca ub.r. Jego pogrzeb odbył się z udziałem abp. seniora Stanisława Nowaka. Ks. Warzybok całe swoje życie poświęcił pracy wychowawczej i katechetycznej. Był katechetą w Osjakowie, w parafii św. pw. Jakuba w Częstochowie i w parafii pw. św. Tomasza w Sosnowcu-Pogoni. W 1964 r. znalazł się w Częstochowie i został współpracownikiem najpierw bp. Stefana Bareły, a potem abp. Nowaka. Budowała nas przede wszystkim postawa tego skupionego kapłana. To był człowiek modlitwy, Eucharystii. Jednocześnie miał dobry kontakt z księżmi, pochylał się nad każdym uczniem i poważnie traktował pracę katechetyczno-wychowawczą. Zawsze spokojny, dyskretnie uśmiechnięty, nigdy na nikogo nie podniósł głosu. Serdeczny, cichy, skupiony i życzliwy.

Z perspektywy można powiedzieć, że był to święty kapłan. Z ogromnym szacunkiem wypowiadał się o swoim biskupie i był autentycznie zatroskany o wszystko, co dzieje się w diecezji. Jego pracę doceniał kard. Stefan Wyszyński, choć ks. Ludwik nigdy nie zabiegał o ludzkie względy. Ewangelię i życie religijne traktował zawsze poważnie, pełen uszanowania i czci dla Chrystusa i Jego Kościoła. Swoim cichutkim życiem dawał przykład umiłowania wartości najwyższych. Ubogi – nigdy niczego się nie dorobił – jakże był bogaty miłością Chrystusa i Kościoła. Kapłani naszej diecezji winni brać przykład z takich wspaniałych duszpasterzy i katechetów. Bo któż jak nie kapłan ma stanowić wzór autentycznego życia Ewangelią i miłością? Ksiądz ma dawać najwyższy przykład szacunku dla Eucharystii, wyrażający się przez piękne i godne sprawowanie liturgii.

Ks. prał. Ludwik Warzybok przeżył życie bardzo świątobliwie, a katechizacja w jego wydaniu miała wyraz bardzo odpowiedzialny. Swego rodzaju aureolą, dodającą blasku jego osobie, była miłość jego uczniów, z których wielu odwiedzało go, gdy był już w podeszłym wieku, co świadczyło o głębokich więzach łączących ich z tym kapłanem. Bywało, że niektóre osoby znalazły pracę w naszej redakcji, bo dobre świadectwo wydał o nich ks. Warzybok. Ja nigdy nie zawiodłem się na ludziach, których polecał.

Przez długie lata ks. prał. Ludwik Warzybok był dyrektorem Domu Księży Emerytów. Ileż troski i poszukiwań kosztowało go, żeby znaleźć fundusze na rozbudowę domu. Ale też pochylał się nad każdym z jego mieszkańców w sposób braterski i ojcowski. On sam jako dyrektor domu nigdy się nie wywyższał. Zawsze też był niezwykle wdzięczny za każdy przyjazny gest wobec jego osoby, dziękował za każdą wizytę i dobre słowo.

Zauważmy, że tacy ludzie jak Ksiądz Prałat nigdy nie mówili: naśladujcie mnie, ale ich życie inspirowało do tego, by ich naśladować. Dlatego tak wiele osób korzystało z jego rad duchowych, z sakramentu spowiedzi – był wspaniałym spowiednikiem. Jego penitenci pamiętają o nim do dziś.

Wspomnę jeszcze o udziale ks. Warzyboka w budowaniu „Niedzieli”. Gdy w 1981 r. uzyskałem pozwolenie ówczesnych władz na wznowienie tygodnika, Ksiądz Prałat znalazł się w pierwszym gronie redakcyjnym. Należeli do niego m.in.: ks. prał. Ksawery Sokołowski, ks. prof. Józef Życiński, o. Jerzy Tomziński, ks. inf. Marian Mikołajczyk. Ks. Warzybok przez wiele lat pracował w redakcji, wspierał nas swoją radą, pisał teksty homilii niedzielnych – później wydane w serii Biblioteki „Niedzieli”. Troszczył się o to, by były bliskie życiu, łagodnie wskazujące kierunek, niepogwałcające wartości człowieka. Często korzystał z literatury niemieckiej, żeby przekazać stare prawdy w sposób nowy i odkrywczy.

Jestem wdzięczny ks. prał. Ludwikowi Warzybokowi za te lata wspólnej pracy nad tworzeniem „Niedzieli”. Pracowaliśmy na zupełnie nowym gruncie, bez potrzebnych środków finansowych. Ale duża doza dobrego serca, głębokich poszukiwań intelektualnych i duchowych, wielka życzliwość sprawiły, że dzieło rosło, a nam dobrze było ze sobą. Ksiądz Prałat budował nas swoim spokojem, pogodą ducha i przeogromną dobrocią. Dziś wierzymy, że modli się za nami u Boga.

Najważniejszym celem księdza winno być piękne kapłańskie życie, prawdziwie oddane Chrystusowi i Ewangelii, i takie życie zostanie nagrodzone przez Pana Boga. A codzienny kapłański rachunek sumienia powinien zaczynać się od pytania: Czy ten dzień był zgodny z nauczaniem Boskiego Mistrza Jezusa Chrystusa? Życie Księdza Prałata Ludwika było życiem kapłana świętego. Kościół częstochowski chlubi się takim człowiekiem. Może nawet należałoby pomyśleć, czy taki kapłan nie powinien znaleźć się w chwale ołtarzy...

Edukacja seksualna po katolicku - znakomity przykład

2019-10-18 08:22

Marcin Przeciszewski / Warszawa (KAI)

Piękno i głęboki sens ludzkiej seksualności: w służbie miłości, a nie w oderwaniu od niej – ukazuje książka: „Powiedz mi, co to jest miłość?”, autorstwa Inès de Franclieu, która wydana została niedawno w polskim tłumaczeniu. Może być ona cenną pomocą rodzicom w edukacji seksualnej dzieci, rekomendowaną przez Związek Dużych Rodzin „Trzy Plus”. Książka jest przeznaczona dla rodziców i dzieci od 5 do 12 lat.

YouTube.com

"Powiedz mi, co to jest miłość" jest pozycją unikalną – podkreśla znany świecki psychoterapeuta Szymon Grzelak. - Autorka łączy w niej praktyczne podejście mądrej, kochającej matki z profesjonalizmem psychologicznym i medycznym. Łączy głębię z prostotą ujęcia - prostotą konieczną, by dzieci mogły zrozumieć intymne prawdy miłości i seksualności. O seksualności pisze z wrażliwością i delikatnością, ale zarazem wprost - bez uciekania od tematów trudnych - stwierdza.

Swój przewodnik po miłości i seksie, Inès de Franclieu rozpoczyna od prezentacji dzieciom tajemnicy płci człowieka i związanych z tym różnic pomiędzy chłopcem a dziewczynką. Ukazuje jak stopniowo zmieniają się narządy płciowe w okresie dojrzewania. Pomaga dziecku w poznaniu i zaakceptowaniu swego ciała oraz dokonujących się w nim zmian. A powstające nowe życie traktuje jako prawdziwy cud, którego etapy warto jest poznać. Od momentu poczęcia, poprzez poszczególne etapy ciąży, aż do urodzin. Powstawanie życia autorka ukazuje nie tylko jako fakt biologiczny, ale zawsze jako owoc miłości.

Życie płciowe człowieka autorka prezentuje więc w kontekście rozwoju uczuć wyższych. Ludzkie ciało i seks przedstawia jako najpiękniejszy instrument miłości, do której każdy z nas winien jednak dorosnąć. Dorosnąć i chronić po to, aby móc się nim nie tylko cieszyć, ale i obdarowywać drugą osobę. Dlatego ostrzega przed rozpoczynaniem życia seksualnego zbyt wcześnie. Prezentowana przez nią koncepcja życia seksualnego jest wizją głęboko chrześcijańską, choć werbalnie się do niej nie dowołuje.

Autorka książki radzi, aby rozmowy z dziećmi na ten temat rozpoczynać wcześnie, już od 5 roku, kiedy pojawiają się pierwsze ich pytania. W dzisiejszym świecie – tłumaczy - bardzo łatwo się zetknąć z wulgarnym językiem, a nawet pornografią, dlatego warto jest zacząć rozmowę w dzieckiem jak najwcześniej, zanim uzyska dostęp do tej wiedzy od rodzeństwa lub starszych kolegów.

„Rozmowy z dziećmi – podkreśla - zwłaszcza w młodszym wieku, będą krótkie, gdyż szybko zaspokajają one swoją ciekawość. Warto je powtarzać i w kolejnych rozmowach, inicjowanych przez nas lub dziecko, poszerzać zakres naszych odpowiedzi, zgodnie z potrzebami dziecka”.

Przyznaje, że rozmowy te powinny być prowadzone po pierwsze „w sposób rozważny” a po drugie winny być one „zindywidualizowane”, czyli dostosowane do poziomu rozwoju i wrażliwości dziecka.

Zapewnia rodziców, że „takie rozmowy z dzieckiem na tematy miłości i seksualności nie tylko dają mu poczucie bezpieczeństwa, ale również umacniają relację rodzic–dziecko i stanowią bazę do przyszłych rozmów, gdy stanie się ono nastolatkiem”. Najważniejsze jednak – zdaniem autorki – jest to, aby taką rozmowę zacząć już teraz... .

Książka może być cenną pomocą nie tylko dla rodziców, ale również nauczycieli, katechetów i wychowawców.

Książce towarzyszy strona internetowa: powiedzmi.pl, a zamówienia można składać na adres e-mail: kontakt@powiedzmi.pl

„Powiedz mi, co to jest miłość? Ciało-Miłość-Życie-Seksualność”; Inès de Franclieu; Wydawnictwo Inter Global Oświata, Warszawa 2019.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież do Indian amazońskich: Ewangelia musi się inkulturować

2019-10-18 19:16

Beata Zajączkowska/vaticannews / Watykan (KAI)

Ewangelia musi się inkulturować, aby „ludy przyjęły nauczanie Jezusa we własnej kulturze”. Papież Franciszek mówił o tym w czasie spotkania z grupą około 40 Indian amazońskich. Część z nich uczestniczy w synodzie, a pozostali biorą udział w innych okołosynodalnych inicjatywach, jakie odbywają się w Rzymie.

Vatican News / AFP
Papież do Indian amazońskich

Na początku spotkania dwoje przedstawicieli rdzennych ludów Amazonii podziękowało Papieżowi za zwołanie synodu i poprosiło go o pomoc w zapewnieniu spokojnego i szczęśliwego życia ich ludom, w ochronie ziemi i wody, tak aby mogli z nich korzystać także ich potomkowie.

Franciszek mówił o tym, że Ewangelia jest ziarnem, które pada w ziemię i wzrasta zgodnie z cechami danej ziemi. Mówiąc o regionie amazońskim, wskazał na niebezpieczeństwo nowych form kolonizacji. Odwołując się do początków chrześcijaństwa, które zrodziło się w świecie żydowskim, rozwijało się w świecie grecko-łacińskim, a w końcu dotarło do innych ziem, w tym słowiańskich, wschodnich i amerykańskich, Ojciec Święty podkreślił, że Ewangelia musi się inkulturować, aby „ludy przyjęły nauczanie Jezusa we własnej kulturze”.

W czasie spotkania z Papieżem przedstawicielom Indian towarzyszyli abp Roque Paloschi, metropolita Porto Velho w Brazylii, i kard. Claudio Hummes, relator generalny Synodu Biskupów. Spotkanie miało charakter bardzo spontaniczny. Franciszek otrzymał w prezencie m.in. tradycyjny łuk oraz pióropusz, w którym chętnie pozował do zdjęć.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem