Reklama

O „Zbiegu” i nie tylko

2016-06-15 11:44

Rozmawia Anna Przewoźnik
Niedziela Ogólnopolska 25/2016, str. 50-53

Archiwum Marcina Stycznia

MARCIN STYCZEŃ - pieśniarz, kompozytor, autor tekstów, lektor, dziennikarz. Znany z interpretacji wierszy Karola Wojtyły oraz Ernesta Brylla, ostatnio z najnowszej autorskiej płyty „Zbieg”. Artysta niezależny od wielkich wytwórni, mód i dyktatury mainstreamowych mediów. Zależny za to od swoich słuchaczy. To dla nich tworzy. Wspólnie z nimi odbywa podróż, która wiedzie w głąb. Obdarzony ciepłym głosem, który koi i niepokoi, pobudza do refleksji i daje nadzieję

Anna Przewoźnik: – Twoja przygoda ze sceną muzyczną trwa już ponad 20 lat!

Marcin Styczeń: – Tak, mnie samemu trudno uwierzyć, że to już tak długo. Moja pierwsza płyta ukazała się 10 lat temu, czyli w 2006 r., sam więc zapytuję, skąd te 20 lat. Kiedy to minęło...

– Tym bardziej, że widzimy młodego mężczyznę.

– No nie aż tak młodego, w tym roku kończę 38 lat :). Swoją drogę muzyczną rozpoczynałem w 1994 r. Pojechałem na konkurs młodych talentów do Polskiego Radia Katowice i tam udało mi się wygrać jedną z październikowych edycji. Wtedy po raz pierwszy zaprezentowałem autorskie kompozycje, śpiewałem swoje piosenki i ten moment uważam za początek mojej przygody z muzyką.

– Fonograficznie rozpoczynałeś od poezji Karola Wojtyły i płyty do tych trudnych przecież wierszy, postawiłeś sobie ambitne zadanie.

– To było spore wyzwanie, ale miałem już praktykę, bo śpiewałem wiersze od najmłodszych lat. Starałem się, jak najlepiej przekazać teksty, które Karol Wojtyła pisał jako młody – wówczas 20-letni mężczyzna. Pisał je w czasie wojny, a drukiem ukazały się pierwszy raz w 1946 r. Zmierzyłem się z nimi, mając lat 28, więc jakiś bagaż doświadczeń już miałem. Mam w sobie pewnego rodzaju wrażliwość i tęsknotę za tymi treściami i tym doświadczeniem duchowym, które opisywał Karol Wojtyła. To są wiersze głęboko mistyczne, opisujące jego bezpośrednie doświadczenie Boga.

– Trzeba też wspomnieć o Erneście Bryllu i jego wpływie na Twoją twórczość.

– Tak, zawsze podkreślam, że spotkanie Ernesta Brylla to jak trafienie 6 w totolotka. To nie jest przypadek. Publiczność, która słuchała moich interpretacji wierszy Karola Wojtyły, wręcz domagała się zaśpiewania Brylla. Jestem dość niepokornym artystą i nie lubię, kiedy ktoś wybiera mi autorów, ale odpowiedziałem na te prośby. Sięgnąłem po jego poezję. Skomponowałem muzykę, potem bezpośrednio dotarłem do Mistrza. Od początku zagrała między nami „chemia” artystyczna. Myślę, że nawet Bryll nie podejrzewał, że nasza współpraca będzie tak owocna – nagraliśmy w sumie pięć płyt i wydaliśmy książkę z płytą „Duchy Poetów”. Jest też wspólna płyta „Golgota Jasnogórska” nagrana z Joanną Lewandowską, za którą otrzymaliśmy Feniksa w 2014 r. Jest się więc z czego cieszyć. Cały czas pracujemy z Ernestem w radiowej Jedynce. Raz w miesiącu prowadzimy program: „Oj gębo moja”. Rozmawiamy o naszej, polskiej tożsamości. Pytamy, jaka jest ta nasza polska gęba. Co decyduje o tym, że jesteśmy Polakami.

– Słowa mają ogromne znaczenie. A słowa z muzyką?

– Myślę, że jeszcze większe. Z jednej strony słowo dociera do nas na poziomie racjonalnym, budzi pewne skojarzenia. Muzyka z kolei działa bezpośrednio na emocje. Można się zachwycić brzmieniem głosu. Czasami nie rozumiemy, co ktoś śpiewa, a jednak wywołuje to w nas dreszcz. Dlatego to połączenie sensu, które niesie ze sobą słowo, z emocjonalnym elementem muzycznym jest mieszanką iście wybuchową.

– Bez publiczności artysta nie istnieje, ale czy nie śpiewasz również, choć trochę, dla siebie?

– Każda twórczość jest sposobem na wyrażanie siebie, swoich najgłębszych emocji, najbardziej intymnych przemyśleń – w inny sposób nie do wypowiedzenia. Z drugiej strony, chodzi też o to, by coś ludziom dać. Bez publiczności artysty po prostu nie ma. W twórczości nie chodzi o to, żeby napisać, co się czuje, ale żeby napisać tak, by poczuł to ten drugi. To jest cała tajemnica. Można sobie wiele rzeczy pisać z potrzeby serca, ale sztuka zaczyna się wtedy, kiedy to, co ja czuję, staje się uniwersalne, kiedy to jest tak napisane, że inny powie: nie potrafiłbym tak napisać, ale tak czuję. Jeżeli dostaję listy, e-maile, sygnały od swoich słuchaczy, że jakaś piosenka zmieniła ich życie albo pomaga im radzić sobie z życiem, to wtedy dziękuję Bogu za talent, który służy innym.

– Tytuł najnowszej płyty „Zbieg” kojarzy się z uciekaniem. Czy ucieczka to dobry sposób na życie?

– No właśnie, tak prowokacyjnie nazwałem tę piosenkę i płytę. Jestem po trosze takim uciekinierem, ale nie myślę sobie, że ten zbieg to ja. To mój umysł, który ucieka. Każdy z nas trochę ucieka. Moja osobista droga jest ucieczką od wewnętrznego zniewolenia w stronę wewnętrznej wolności.

– W takim razie dobrze, że to ucieczka ku wolności.

– Zbieg, o którym śpiewam, to umysł, który ciągle gdzieś ucieka, bo każdy z nas ma takie doświadczenia, że albo żyje się przyszłością, albo przeszłością. Wiele osób rozpamiętuje swoje historie i przez to nie może żyć tu i teraz. Ta przeszłość ciągle rzutuje na bieżące życie. Nie chodzi o to, by nie mieć marzeń, ale nie wolno żyć w ciągłej iluzji.

– Czy można powiedzieć, że płyta „Zbieg” jest drogowskazem?

– O! Właśnie tak. Ja w ogóle myślę o sobie, że jestem takim drogowskazem. Nie myślę o sobie jak o moralizatorze, który mówi ludziom, jak żyć, ale mówi: Zapraszam was, pójdźcie tą drogą. Może ta droga, którą ja idę, dla was też przez jakąś chwilę będzie ważna.

Tagi:
muzyka Niedziela Młodych

Reklama

Modlitwa w formie muzyki - płyta Iwony Pietrali już jest!

2019-12-04 11:59

Red.

Wierzę, że płyta "Jestem blisko" przyniesie Tobie i Twoim bliskim wiele radosci i pięknych momentów. Namaszczona Jego obecnoscią dotknie każdego serca! - tak o swojej debiutanckiej płycie mówi nominowana do Debiutu Roku festiwalu Chrześcijańskie Granie - Iwona Pietrala, której utwory już biją rekordy popularności

youtube.com

Mam nieskończoną ilość muzycznych pomysłów na to, aby pokazać światu, że Bóg jest blisko nas! Większość utworów powstaje po mojej modlitwie osobistej i są oparte na Słowie Bożym - zwierza się Iwona.

Czekają na Ciebie świeże, nowoczesne aranżacje, które budzą serce do życia i napełnieją nadzieją. Przygotowałam również współpracę z innymi niesamowitymi artystami. Na płycie znalazło się dziesięć utworów po polsku i dwa w języku angielskim. Mamy ogrom świadectw, że te utwory otwierają serca na przyjęcie Ewangelii - mówi artystka.

Płytę można zamówić poprzez stronę internetową Iwony Pietrali: iwonapietrala.com

Poniżej przedstawiamy Państwu dwa utwory, z którego jeden zdobył już prawie pół miliona wyświetleń na Youtubie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

2016-12-08 06:54

mlk / br, Warszawa / KAI

Kościół katolicki 8 grudnia obchodzi uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Wydarzenie Niepokalanego Poczęcia Maryi jest zasługą specjalnej Bożej łaski. Tajemnica ta pokazuje szczególną rolę Maryi a także, że każdy z nas cieszy się Bożą pomocą w zadaniach, które Bóg stawia na drodze naszego życia.

Niepokalana wg. bł. Urszuli Leduchowskiej/fot. Graziako

Czym jest niepokalane poczęcie? Wyraża prawdę o tym, że rodzice Maryi - Joachim i Anna - poczęli swoją córkę, która została przez Boga zachowana od zranienia grzechem pierworodnym. Poczęcie nieskalane przez grzech pierworodny dotyczy tylko Maryi, która w wyjątkowy sposób została zachowana od grzechu ze względu na to, że stała się Matką Syna Bożego.

Niepokalane poczęcie jest czymś innym od dziewiczego poczęcia Jezusa Chrystusa przez Maryję z Ducha Św. Boża interwencja w wypadku początku życia Maryi nie polegała na zastąpieniu działania rodziców, ale na ochronie jej duszy przed skutkami grzechu pierworodnego. Oczywiście Syn Boży w swoim człowieczeństwie również nie był dotknięty grzechem.

Prawdę o niepokalanym poczęciu Maryi można przyjąć jednie rozumem oświeconym wiarą. Kościół uroczyście ogłosił ją jako dogmat wiary w środku epoki racjonalizmu i scjentyzmu w połowie XIX w. Dokonał tego papież Pius IX w 1854 r. w bulli "Ineffabilis Deus" (Niewyrażalny Bóg). Czytamy tam następującą formułę: "Powagą Pana Naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszą ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć".

Dogmat ukazuje niezwykłość i wolność Bożego działania. Chociaż zbawienie ludzkości dokonało się przez śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa, na mocy przewidzianych zasług Zbawiciela Maryja już uprzednio została odkupiona i tym samym zachowana od grzechu pierworodnego. W ten sposób Bóg przygotował ją do niezwykłego zadania w historii zbawienia.

Według wiary katolickiej każdy człowiek przychodzący na świat jest naznaczony grzechem pierworodnym. Grzech ten jest "przenoszony" wraz z przekazywaniem natury ludzkiej, która u Prarodziców, ze względu na ich nieufność i nieposłuszeństwo Bogu - o czym mówią pierwsze rozdziały Biblii - została pozbawiona pierwotnej świętości i sprawiedliwości. Grzech pierworodny - jak wyjaśnia Katechizm Kościoła Katolickiego (nr 404) - nie jest popełniany lecz zaciągany, nie jest aktem ale stanem, w jakim poczyna się człowiek. Z grzechu pierworodnego uwalnia człowieka dopiero chrzest święty.

Maryja natomiast od tego dziedzictwa grzechu została zachowana, dlatego też Pismo św. nazywa Ją "Pełna łaski" (Łk 1,28). Kościół naucza, że wypadało aby Ta, która miała stać się "Matką swojego Stworzyciela" i Zbawiciela świata była w sposób szczególny przygotowana przez Boga. "Niepokalanie poczęta" oznacza nie tylko, że Maryja była wolna od grzechu pierworodnego, ale też wyraża Jej szczególną bliskość z Bogiem, całkowite zawierzenie Bogu, wewnętrzną harmonię i pełnię człowieczeństwa.

Wolność od grzechu i doskonałość nie sprawia, że Maryja staje się daleka ludziom. Wręcz przeciwnie, Jej wspólnota z każdym człowiekiem jest nieporównywalna z niczym, ponieważ to co ludzi dzieli, co oddala ich od siebie, to przede wszystkim wyrastający z grzechu egoizm, którego w Maryi nie było. Dlatego jest Ona Matką nie tylko kochającą, ale też rozumiejącą i współczującą. Prawda o niepokalanym poczęciu jest również dla wszystkich chrześcijan znakiem ukazującym, jak wielkie rzeczy Bóg może zdziałać w człowieku, i jakie ma plany wobec każdego: doprowadzić do pełni człowieczeństwa i świętości.

Wiara w niepokalane poczęcie Najświętszej Maryi Panny ma wielowiekową tradycję. Teologiczny spór na ten temat toczył się już od pierwszych wieków. Za uznaniem niezwykłego przywileju Maryi opowiadali się już św. Justyn (100-167), św. Ireneusz (ok. 140-200), a zwłaszcza św. Augustyn (354-430) natomiast przeciwny mu był w późniejszym czasie m.in. św. Tomasz z Akwinu (1224-1274). W XV stuleciu istniały już pierwsze orzeczenia Kościoła na ten temat, choć nie miały one jeszcze rangi dogmatu. W 1617 r. papież Paweł IV zakazał wygłaszania publicznie opinii sprzecznych z wiarą w Niepokalane Poczęcie. W 1661 r. na prośbę króla Hiszpanii Filipa IV papież Aleksander VII wydał bullę, w której streszcza dzieje kultu Niepokalanego Poczęcia używając tam słów, które Pius IX powtórzył w swojej formule dogmatycznej. Papież Klemens XI ustanowił w 1708 r. dzień 8 grudnia świętem obowiązującym w całym Kościele powszechnym. Wreszcie 8 grudnia 1854 r. Pius IX ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny.

Dogmat jest to obiektywna prawda wiary zawarta w objawieniu Bożym, którą nauczycielski urząd Kościoła (papież lub sobór) przekazuje w powszechnym nauczaniu zwyczajnym lub uroczystym. Dogmaty są niezmienne, mogą natomiast być coraz głębiej przez Kościół poznawane, dlatego też ich formuła może być uściślana. Jak pisze św. Tomasz z Akwinu, dogmat ujmuje prawdę, która przekracza zdolność naszego poznawania i pojęciowania. Ukazuje prawdę, która nie jest w ten sposób wyczerpana, ale do poznania której dążymy.

Jak dotąd ostatni dogmat ogłosił w 1950 r. papież Pius XII. Zawarty on jest w konstytucji apostolskiej "Munificentissimus Deus" i głosi, że Maryja została wzięta do nieba z ciałem i duszą.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Szczyrk: modlitwa za ofiary wybuchu gazu

2019-12-08 21:27

rk / Szczyrk (KAI)

W intencji ofiar niedawnej katastrofy, ich bliskich, a także wszystkich, którzy nieśli i wciąż niosą pomoc modlono się 8 grudnia św. w kościele parafialnym w Szczyrku. Wielu uczestników Mszy św. wspominało zmarłych tragicznie sąsiadów i przyjaciół.

Foto-Rabe/pixabay.com

Proboszcz parafii św. Jakuba Apostoła ks. Andrzej Loranc, który przewodniczył liturgii, wyjaśnił, że jest to modlitwa, w której wierni proszą, „by tych, którzy ucierpieli w katastrofie, objąć modlitwą”, a także „prosić o Boże błogosławieństwo dla tych, którzy żyją, a dla tych, którzy odeszli, o życie wieczne”.

„Przychodzimy pełni bólu, smutku, przygnębienia. Przechodzimy też pełni nadziei, jako ludzie wierzący” – dodał i wskazał na Maryję , która stała pod krzyżem swojego Syna. „Ona umiała zawierzyć Bogu. Prośmy o to, abyśmy i my potrafili” – dodał kapłan.

W kazaniu ks. Andrzej Sander wspomniał o jednej z ofiar tragedii, która miała przystąpić w przyszłym roku do I komunii świętej. „Otrzymujecie dziś medaliki z Matką Bożą, a nasza koleżanka Michalina już ją widzi. Jest razem z nią” – tłumaczył obecnym na modlitwie koleżankom i kolegom nieżyjącej dziewczynki.

W wyniku wybuchu gazu, do którego doszło 4 grudnia, pod gruzami domu, należącego do jednej rodziny, zginęło osiem osób, w tym czworo dzieci.

Caritas bielsko-żywiecka poinformowała, że środki finansowe przeznaczone na pomoc dla najbliższych ofiar katastrofy w Szczyrku należy wpłacać na rachunek bankowy diecezjalnej Caritas: 47 1240 1170 1111 0010 6323 0610 z dopiskiem: Pomoc Szczyrk.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem