Modlitwa była fundamentem tej świątyni

W homilii bp José Luís Mumbiela Sierra nawiązał do objawień fatimskich, przypominając wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, nawrócenia i zawierzenia Bogu. Podkreślił, że właśnie w świetle orędzia fatimskiego można właściwie odczytać historię miejscowego Kościoła.

Kaznodzieja przypomniał również postać bł. Władysława Bukowińskiego, którego posługa na kazachstańskiej ziemi była odpowiedzią na wieloletnią modlitwę wiernych o kapłana.

„Fundamentem, na którym zbudowana jest ta świątynia, jest wytrwała modlitwa i cierpienie ludzi, którzy przez długie lata, nie mając własnego kościoła, modlili się tutaj i znosili prześladowania. Najgłębszym jednak fundamentem jest sam Chrystus, który żyje w Kościele i żył w sercach tych wiernych, walczących różańcem o ocalenie. My dzisiaj, przesuwając paciorki różańca, rozpamiętujemy zarówno historię Chrystusa, jak i historię tych, którzy na tej ziemi byli prześladowani” – powiedział bp Mumbiela Sierra.

Vatican Media

„Tutaj także jest ziemia świętych”

Na zakończenie liturgii bp Krzysztof Wętkowski podziękował ordynariuszowi diecezji oraz proboszczowi parafii za zaproszenie i świadectwo żywej wiary miejscowej wspólnoty.

Nawiązując do diecezji włocławskiej, określanej jako „diecezja świętych”, podkreślił, że również ziemia kazachstańska wydała świadków wiary, którzy mimo prześladowań pozostali wierni Chrystusowi.

„Nie tylko we Włocławku jest diecezja świętych. Tutaj także jest ziemia świętych, którzy przez dziesięciolecia modlili się i cierpieli za ten Kościół. Macie wielkie szczęście, że relikwie umieszczone w waszym ołtarzu należą do świętego, który żył pośród was, w tym właśnie miejscu się modlił i którego niektórzy z was zapewne jeszcze pamiętają. Niech ten, który niósł wam Ewangelię i sprawował tu sakramenty, strzeże waszej wiary i nieustannie przypomina o ofierze złożonej przez waszych przodków” – powiedział bp Wętkowski, nawiązując do bł. Władysława Bukowińskiego, którego relikwie umieszczono w nowym ołtarzu.

Vatican Media

Wspólnota zrodzona z wiary zesłańców

Proboszcz parafii, ks. Szymon Grzywiński, podziękował biskupom, kapłanom diecezji włocławskiej oraz wszystkim darczyńcom z Polski i wielu krajów świata za modlitwę i wsparcie udzielone podczas budowy świątyni. Słowa wdzięczności skierował również do parafian, którzy przez lata angażowali się w powstanie nowego kościoła.

Historia miejscowej wspólnoty sięga 1936 roku, kiedy deportowano z Ukrainy dwadzieścia polskich rodzin. Mimo prześladowań religijnych w okresie komunistycznym i trudności po rozpadzie Związku Radzieckiego katolicka wiara oraz polska tożsamość przetrwały. Od blisko sześćdziesięciu lat nieprzerwanie działa tu wspólnota Żywego Różańca. Do dziś mieszkańcy często pozdrawiają się słowami „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”, a ich kazachscy sąsiedzi w okresie wielkanocnym składają katolikom życzenia słowami: „Chrystus zmartwychwstał”.