Niedziela, 19 lipca. Szesnasta Niedziela zwykła.

• Mdr 12, 13.16-19 • Ps 86 • Rz 8, 26-27 • Mt 13, 24-30

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”».

To, co dziś słyszymy od Jezusa o królestwie niebieskim, poszerza, a może i pogłębia nasze wyobrażenia o nim. To nie jest tak, że miejsce w nim mają tylko dobrzy i święci. To ziarno zasiane na roli gospodarza to my. Ale na roli znajduje się też miejsce dla chwastów, ludzi, którzy są źli, jakby pod władzą złego. Co więcej, wszyscy – i ziarno, i chwasty – mogą rosnąć, wzrastać, korzystając z bogactwa tej gleby, aż do żniwa. W czasie żniw dokonuje się ostateczne rozliczenie i oddzielenie chwastów od zboża. Dlaczego nie wcześniej? Aby wyrywając chwasty, nie uszkodzić pszenicy. W czasie żniw następuje konkretny zbiór: chwasty powiązać w snopki i na spalenie, pszenicę zaś do spichlerza gospodarza. Czy moja wędrówka przez życie jest takim pielgrzymowaniem, w którym korzystam i karmię się bogactwem gleby Kościoła, na której zostałem zasiany? I czy przynoszę plon, którego oczekuje gospodarz, Pan Bóg? On daje mi wszystko do tego, abym osiągnął zbawienie.

H.C.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".