Vollering wygrała w niedzielę w Nicei po samotnej akcji ostatni etap uciekając Polce, ale to Niewiadoma-Phinney odniosła wcześniej najbardziej spektakularne zwycięstwo w tej edycji wyścigu - w piątek po samotnej, ponad ośmiokilometrowej ucieczce wygrała siódmy etap kończący się na słynnej Mont Ventoux.
W niedzielę 31-letnia Polka po raz pierwszy stanęła na drugim miejscu podium TdF kobiet po tym, jak triumfowała w 2024 r., a w latach 2022, 2023 oraz 2025 była trzecia.
Kasia, bo tak nazywają ją nie tylko bliscy, ale również koleżanki i rywalki z tras, przeszła długą drogę od pierwszych kroków w sporcie do sukcesów stawiających ją w gronie najlepszych zawodniczek świata. Na rowerze spróbowała sił w wieku sześciu lat zachęcona przez rodziców, szczególnie ojca Stanisława, wielkiego miłośnika kolarstwa, który do dziś z zapałem jeździ na rowerze, a w piątek dopingował córkę na zboczu słynnej Góry Wiatrów.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Usportowiona rodzina pchnęła ją na drogę kariery kolarskiej. Jako 14-latka rozpoczęła poważne treningi w klubie WLKS Krakus Swoszowice, pod szkoleniowym okiem Zbigniewa Klęka, pierwszego wychowawcy tak znanych zawodników, jak Rafał Majka czy Tomasz Marczyński.
Początki nie były łatwe. Kobiece kolarstwa z trudem torowało sobie miejsce w polskim sporcie, dziewczynki na wyścigowych rowerach były obiektem żartobliwych uwag, a pojawiły się też opinie, że Kasia „jest za ładna na kolarstwo”.
Reklama
Nie zraziło to jednak późniejszej triumfatorki Tour de France. Zaczęła odnosić pierwsze lokalne sukcesy, bez kompleksów rywalizowała z chłopcami. Jej talent został dostrzeżony w krajach o bogatszych tradycjach i stosunkowo szybko, bo już w wieku 19 lat wyjechała z Polski, dołączając do elitarnego holenderskiego zespołu Rabobank-Liv. W barwach tej drużyny zaczęła sięgać po zwycięstwa, wygrywając między innymi w 2014 roku czteroetapowy wyścig Euskal Ekumeneen Bira w Hiszpanii.
Coraz mocniejsza pozycja w światowym peletonie sprawiła, że kontrakt zaproponował jej silny zespół Canyon-SRAM, gdzie trafiła w 2018 roku i w którym ściga się do dziś. Od wielu sezonów jest niekwestionowaną liderką drużyny zarówno w wyścigach jednodniowych, jak i w kobiecych tourach.
Od lat jest też najmocniejszym punktem reprezentacji w międzynarodowych imprezach. Dwukrotnie (2015, 2016) była młodzieżową mistrzynią Europy, również dwukrotnie wicemistrzynią Europy elity, zdobyła brązowy medal mistrzostw świata (2021), trzykrotnie reprezentowała Polskę w igrzyskach olimpijskich. W 2024 roku sięgnęła po tytuł mistrzyni świata w kolarstwie grawelowym, w którym wyścig prowadzi w dużej części po szutrowych drogach.
W zawodowym kolarstwie ma w dorobku 22 zwycięstwa, z których najważniejszym był triumf w Tour de France 2024. W największym i najbardziej prestiżowym kolarskim wyścigu kobiet startuje od początku historii tej imprezy, gdy wydłużono ją najpierw do ośmiu, a ostatnio to dziewięciu etapów, a w dotychczasowych zawsze stawała na podium w końcowej klasyfikacji.
Do największych sukcesów w tzw. klasykach zaliczyć trzeba zwycięstwa w Walońskiej Strzale, Amstel Gold Race czy Trofeum Alfredo Binda. Aż czterokrotnie zajęła drugie miejsce w jednym z najtrudniejszych wyścigów jednodniowych - Strade Bianche w Sienie.
Reklama
Najmocniejszą stroną Niewiedomej-Phinney jest jazda w górzystym terenie. Słabiej wypada w samotnej jeździe na czas, choć w tegorocznym Tour de France pokazała, że w tej specjalności zrobiła duże postępy. Na przeszkodzie w odnoszeniu zwycięstw etapowych stoi brak umiejętności sprinterskich. Stąd niezliczone drugie i trzecie miejsca w wyścigach z płaskimi końcówkami, gdzie nie jest w stanie nawiązać walki z najszybszymi zawodniczkami peletonu.
Na co dzień mieszka i trenuje w Andorze. Jej partnerem treningowym, a od 2024 także mężem, jest były amerykański kolarz Taylor Phinney. Jego rodzina także związana jest ze sportem - ojciec to pierwszy amerykański zwycięzca etapowy Tour de France, matka to złota medalistka olimpijska w kolarstwie i znakomita zawodniczka w łyżwiarstwie szybkim.
Taylor po zakończeniu kariery zainteresował się sztuką. Katarzyna podziela jego malarskie hobby, pasjonuje się też dobrą kawą, kulturą kawiarnianą oraz zdrową kuchnią i pieczeniem. Oboje są fanami odpoczynku na łonie natury, uwielbiają piesze wędrówki górskie i podróże oraz oczywiście rowerowe wycieczki po Pirenejach.
Największe sukcesy Katarzyny Niewiadomej-Phinney: Mistrzostwa świata: brąz: ze startu wspólnego 2021 Mistrzostwa świata w kolarstwie grawelowym: złoto: 2024 Mistrzostwa Europy: złoto: 2015 i 2016 ze startu wspólnego U-23 srebro: 2016 i 2025 ze startu wspólnego brąz: 2020 ze startu wspólnego Igrzyska Europejskie: srebro: 2015 ze startu wspólnego Tour de France: 1. miejsce 2024 2. miejsce 2026 3. miejsce 2022, 2023, 2025 Strzała Walońska 1. 2024 Amstel Gold Race 1. 2019 Trofeum Alfredo Binda 1. 2018 Strade Biance Donne 2. 2016, 2017, 2017, 2026
(PAP)
olga/ sab/ pp/
