Reklama

Ogólnopolski Zjazd Towarzystwa Teologów Dogmatyków

2016-09-22 10:24

Ks. Daniel Marcinkiewicz
Edycja świdnicka 39/2016, str. 8

ks. Daniel Marcinkiewicz
Prelegenci

13 września w kaplicy seminarium duchownego w Świdnicy bp Ignacy Dec przewodniczył Mszy św. na rozpoczęcie Ogólnopolskiego Zjazdu Towarzystwa Teologów Dogmatyków

Współczesny Kościół winien płakać nad śmiercią duchową swoich synów i córek, w których umarła wiara i miłość, w których grzech uśmiercił Boże życie. W żarliwej modlitwie powinien prosić Pana Boga o ich duchowe wskrzeszenie – podkreślał w homilii bp Ignacy Dec, biskup świdnicki.

W homilii bp Dec mówił o połączeniu rozumu i serca, a jednocześnie pokory i modlitwy, wskazując, że jest to prawdziwy model bycia teologiem. – Naszą misję powinniśmy pełnić w postawie rozumu i serca. Postawa rozumu to dbanie o kompetencje w dziedzinie teologii, którą uprawiamy. Chodzi tu o ciągłe dokształcanie się w swojej dyscyplinie. Chodzi tu także o poprawność metodologiczną, właściwą dla danej dziedziny wiedzy teologicznej. Dzisiaj jest tyle nierozumności nie tylko w życiu publicznym, zwłaszcza politycznym i dziennikarskim, ale zdarzają się także przypadki nierozumności w dziedzinie teologii – mówił hierarcha.

– Teologię winniśmy uprawiać na klęczkach. Teologia od „mówienia o Bogu” winna zawsze przechodzić do „mówienia do Boga”. Abp Alfons Nossol często zwracał na to uwagę. Preferował teologię nie tyle dyskutującą, co modlącą się. W teologii, jak i w życiu każdego człowieka potrzebna jest pokora i jej powinniśmy się na co dzień uczyć – podkreślał Biskup Świdnicki.

Reklama

Na zakończenie bp Dec zachęcał do żarliwej modlitwy. – Módlmy się o potrzebne dary do pełnienia misji jako kapłanów i teologów. Prośmy o dar rozumu i serca, o dar modlitwy i pokory. Niech w tym proszeniu wesprze nas św. Jan Chryzostom, Złotousty, gorliwy pasterz i teolog – zakończył kaznodzieja.

– To coroczne spotkanie profesorów i wykładowców teologii i dogmatyki daje możliwość nie tylko bliższego spotkania, ale także wymiany doświadczeń oraz przekazania informacji, jakie projekty badawcze są w obecnym czasie prowadzone i realizowane. W tym roku zastanawialiśmy się nad tym, co jest nadzwyczajne i nadprzyrodzone w Kościele. Spoglądaliśmy na to z perspektywy dogmatycznej, bowiem w ostatnim czasie, zwłaszcza po Soborze Watykańskim II, mamy ogromny rozkwit przeróżnych ruchów charyzmatycznych, które czasem budzą pytania. Na te pytania staraliśmy się szukać trafnych odpowiedzi – stwierdził ks. prof. dr hab. Ignacy Bokwa, prof. zw. UKSW (Radom).

Ogólnopolski Zjazd Towarzystwa Teologów Dogmatyków trwał w dniach 12-14 września w Świdnicy i Wałbrzychu. Spotkaniu towarzyszyło hasło: „Nadzwyczajne i nadprzyrodzone. Systematyczna perspektywa teologiczna fenomenów religijnych”. Wśród prelegentów znaleźli się: ks. dr hab. prof. KUL K. Guzowski, który przedstawił nadzwyczajność i nowość w ruchach odnowy charyzmatycznej. Pytając, co jest darem Ducha, a co kreacją człowieka. Z kolei o. prof. dr hab. J. Salij mówił o egzorcyzmach. W kolejnym dniu ks. prof. dr hab. B. Ferdek mówił o duchowości jako interioryzacji dogmatu, a ks. dr hab. G. Barth, prof. KUL, poświęcił swój wykład zbawieniu, uzdrowieniu i uwolnieniu.

W trakcie zjazdu uczestnicy mieli okazję zwiedzić sanktuarium maryjne i opactwo w Krzeszowie.

– Zjazd odbywa się w stałym terminie od poniedziałku do środy we wrześniu, jeszcze przed rozpoczęcie roku akademickiego. W tym roku po raz drugi diecezja świdnicka była gospodarzem tegorocznego zjazdu. Ostatnie takie spotkanie miało miejsce w 2013 r. – tłumaczył ks. dr hab. Jarosław Lipniak.

Towarzystwo Teologów Dogmatyków liczy 212 członków z wszystkich 11 ośrodków akademickich w Polsce. W dorocznym zjeździe wzięło udział ok. 70 osób.

Tagi:
zjazd

Reklama

Włocławek: Teologowie fundamentalni wobec obecnej „wojny kulturowej”

2019-09-17 11:34

mp / Włocławek (KAI)

Od jutra do 20 września w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku odbędzie się XV Zjazd Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce nt. „Nowa apologia w Polsce. Czego, wobec kogo i jak bronimy?" Członkami stowarzyszenia są wykładowcy tej dyscypliny, pracujący na wydziałach teologicznych i w wyższych seminariach duchownych, a także inni duchowni i świeccy absolwenci bądź doktoranci studiów fundamentalnoteologicznych.

Ks. Mariusz Frukacz

W tym roku jako przedmiot obrad polscy teologowie fundamentalni wybrali temat: „Nowa apologia w Polsce. Czego, wobec kogo i jak bronimy? Zjazd otworzy Eucharystia, sprawowana w katedrze włocławskiej pod przewodnictwem bp. Wiesława Meringa.

Referaty na temat: apologii wczoraj i dziś, apologii w obliczu aktualnej „wojny kulturowej” w Polsce i teologicznych propozycji terapii, a także wymiaru apologijnego współczesnej teologii fundamentalnej przedstawią: Barbara Stanisławczyk Bronisław Wildstein, Michał Szułdrzyński oraz księża profesorowie: Leszek Misiarczyk, Dariusz Kowalczyk SI, Damian Wąsek i Przemysław Artemiuk.

Odbędzie się również debata nad pytaniami: Świat dyktujący czy świat inspirujący? Jak nie zgubić tożsamości, idąc za pytaniami świata? Kiedy naprawdę jesteśmy apologetami? W programie znalazły się nadto: wizyta w katedrze włocławskiej i Zespole Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza, modlitwa i złożenie wieńca w miejscu męczeńskiej śmierci Bł. Księdza Jerzego Popiełuszki, zwiedzanie skansenu w Kłóbce, przedstawienie „Stanisław Kostka - długoszańska pobożna rekreacja” w wykonaniu uczniów szkoły katolickiej. Organizatorem zjazdu jest ks. dr Jacek Kędzierski, teolog fundamentalny i wieloletni dyrektor Zespołu Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku.

A oto szczegółowy program zjazdu: XV Zjazd Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce: „NOWA APOLOGIA W POLSCE. CZEGO, WOBEC KOGO I JAK BRONIMY?”

Wyższe Seminarium Duchowne we Włocławku, ul. Prymasa Stanisława Karnkowskiego 3

ŚRODA, 18 września 2019

19.30 – Zebranie Zarządu Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce

CZWARTEK, 19 września 2019

7.30 Eucharystia – przewodniczy bp dr Wiesław Mering, Biskup Włocławski. Katedra włocławska. Słowo pozdrowienia – ks. Henryk Seweryniak 9.20 Powitanie – ks. dr hab. Jacek Szymański, Rektor WSD we Włocławku 9.25 Słowo otwarcia – bp dr Wiesław Mering, Biskup Włocławski

SESJA I: APOLOGIA DZIŚ I WCZORAJ

Przewodniczy ks. prof. dr hab. Leonard Fic, prof. UKSW 9.45 – 10.20 Moje zmagania z doliną nicości – Bronisław Wildstein, członek Narodowej Rady Rozwoju przy Prezydencie RP, kawaler Orderu Orła Białego 10.20 - 10.55 O co nas pytają starożytni apologeci – ks. prof. dr hab. Leszek Misiarczyk, Prodziekan Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych UKSW 10.55 – 11.20 – Dyskusja 11.20 – 11.35 – Przerwa

SESJA II: CZEGO BRONIMY? APOLOGIA AD EXTRA

Przewodniczy ks. prof. dr hab. Łukasz Kamykowski, UPJP II w Krakowie, członek Zarządu STF 11.35 – 12.10 - Kto się boi prawdy? Apologia w obliczu wojny kulturowej w Polsce dzisiaj – dr Barbara Stanisławczyk 12.10 - 12.45 - Apologia ad extra z perspektywy Rzymu – ks. prof. dr hab. Dariusz Kowalczyk SI, dziekan Wydziału Teologii Uniwersytetu Gregoriańskiego 12.45-13. 15 Dyskusja 14.00 - Zwiedzanie katedry, modlitwa i złożenie wieńca w Miejscu męczeńskiej śmierci Bł. Księdza Jerzego Popiełuszki 15.30 - Skansen w Kłóbce – „Kiełbasa przedwyborcza” 17.30 – Wizyta w Zespole Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku – ks. dr Jacek Kędzierski, Długoszański Dyrektor 18. 00 - Św. Stanisław Kostka - długoszańska pobożna rekreacja – przedstawienie w wykonaniu uczniów Zespołu Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku, Centrum Kultury Browar B, ul. Łęgska 28 SESJA III: SPRAWOZDANIA I WYBORY ZARZĄDU STF W POLSCE

PIĄTEK, 20 września 2019 7. 30 EUCHARYSTIA – przewodniczy bp dr Stanisław Gębicki, Biskup Pomocniczy Diecezji Włocławskiej; homilia – bp dr hab. Henryk Ciereszko, biskup pomocniczy Archidiecezji Białostockiej. Kaplica WSD we Włocławku

SESJA IV: CZEGO BRONIMY? APOLOGIA AD INTRA Przewodniczy ks. dr hab. Krzysztof Kaucha, prof. KUL 9.30 – 10.05 - Czego oczekuję od Kościoła w Polsce – red. Michał Szułdrzyński, zastępca redaktora naczelnego „Rzeczpospolitej” 10.05 – 10.40 - Apologeta wobec kryzysu Kościoła w Polsce, czyli teologiczne propozycje terapii – ks. dr hab. Damian Wąsek, UPJPII 10. 40 – 11.15 Dyskusja 11.15 – 11.45 Przerwa

SESJA V: JAK BRONIMY? APOLOGIA W DIALOGU

Prowadzi Wybrany Przewodniczący STF 11.45-12.20 – Wymiar apologijny współczesnej teologii fundamentalnej – ks. dr hab. Przemysław Artemiuk, UKSW 12.20 – 13.10 Dyskusja podsumowująca - prowadzi Wybrany Przewodniczący STF w Polsce: - Świat dyktujący czy świat inspirujący? Jak nie zgubić tożsamości, idąc za pytaniami świata? - Między tradycją a czytaniem znaków czasu. Czy apologeci podzielą Kościół? - Tylko apologetyka czy także apologia w naszym wykonaniu? A jeśli tak, to kiedy naprawdę jesteśmy apologetami? 13. 10 Zamknięcie Zjazdu

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Św. Ignacy Antiocheński – biskup i męczennik

2017-12-20 12:28

Ks. Julian Nastałek
Edycja świdnicka 52/2017, str. VII

Św. Ignacy, biskup od roku 70 do 107, był drugim Następcą Piotra na stolicy w Antiochii, która dziś znajduje się w Turcji. Za panowania cesarza Trajana wybuchło prześladowanie chrześcijan i wtedy św. Ignacy jako głowa chrześcijan syryjskich został skazany na śmierć przez namiestnika Syrii. W liturgii wspomina się go 17 października

Wikimedia Commons
„Męczeństwo Ignacego z Antiochii”, Galeria Borghese w Rzymie

W Antiochii powstała kwitnąca wspólnota chrześcijańska i tam „po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami” (Dz 11,26). Euzebiusz z Cezarei, historyk z IV wieku, poświęcił cały rozdział swej „Historii Kościelnej” życiu i dziełu literackiemu Ignacego. „Z Syrii – pisze – Ignacy wysłany został do Rzymu, gdzie miano rzucić go dzikim zwierzętom na pożarcie, ze względu na świadectwo, jakie dał Chrystusowi. Odbywając swą podróż przez Azję, pod okiem surowych straży, w kolejnych miastach, gdzie się zatrzymywał, przepowiadaniem i ostrzeżeniami umacniał Kościoły; przede wszystkim z największym zapałem nawoływał do wystrzegania się herezji, które zaczynały się wówczas szerzyć i zalecał, by nie odrywać się od tradycji apostolskiej”.

Pierwszym etapem podróży Ignacego było miasto Smyrna, gdzie biskupem był św. Polikarp, uczeń św. Jana. Ignacy napisał tu cztery listy, skierowane do Kościołów Efezu, Magnezji, Tralleis i Rzymu. „Wyruszywszy ze Smyrny – pisze dalej Euzebiusz – Ignacy dotarł do Troady i stamtąd wysłał następne listy”: dwa do Kościołów Filadelfii i Smyrny, i jeden do biskupa Polikarpa. Wreszcie z Troady męczennik dotarł do Rzymu, gdzie w Amfiteatrze Flawiuszów rzucony został na pożarcie dzikim bestiom. Św. Ignacy wszystkie swoje listy rozpoczynał od słów: „Ignacy zwany Teoforem”, co znaczy: „ten, który nosi Boga”, głosi Jego naukę.

Żaden z Ojców Kościoła nie wyraził z taką intensywnością, jak Ignacy, pragnienia jedności z Chrystusem i życia w Nim. Ignacy błaga chrześcijan Rzymu, by nie uniemożliwiali mu męczeństwa, albowiem z niecierpliwością czeka na „połączenie się z Jezusem Chrystusem”. I wyjaśnia: „Nie rozprawiajcie o Jezusie Chrystusie, gdy równocześnie pragniecie świata. Niechaj nie mieszka w was zazdrość. Nawet gdybym prosił, będąc u was, nie słuchajcie; uwierzcie raczej temu, co teraz do was piszę. Piszę zaś, będąc przy życiu, a pragnąc śmierci. Moje upodobania zostały ukrzyżowane i nie ma już we mnie pożądania ziemskiego. Jedynie woda żywa przemawia do mnie z głębi serca i mówi: Pójdź do Ojca. Nie cieszy mnie zniszczalny pokarm ani przyjemności świata. Pragnę Bożego chleba, którym jest Ciało Jezusa Chrystusa z rodu Dawida, i napoju, którym jest Jego Krew – miłość niezniszczalna (…) Szukam tego, który umarł za mnie, chcę tego, który zmartwychwstał dla nas... Pozwólcie, abym był naśladowcą męki mego Boga! (…) Jestem Bożą pszenicą. Zostanę starty zębami dzikich zwierząt, aby się stać czystym chlebem Chrystusa”.

Ignacy jest wyczulony na prawdę wcielenia Syna Bożego oraz na Jego prawdziwe i konkretne człowieczeństwo: Jezus Chrystus, pisze Ignacy do mieszkańców Smyrny, „jest prawdziwie z plemienia Dawida”, „rzeczywiście narodził się z Dziewicy”, „rzeczywiście został za nas przybity”.

Ignacy nazywa sam siebie „człowiekiem, któremu powierzone zostało zadanie jedności”. Jedność jest nade wszystko cechą Boga, który istniejąc w trzech Osobach, jest Jednym w całkowitej jedności. Jedność, którą chrześcijanie mają zrealizować na tej ziemi, nie jest niczym innym, jak naśladownictwem, możliwie jak najbardziej zgodnym z Boskim wzorem. W ten sposób Ignacy dochodzi do tematu jedności Kościoła i w liście do chrześcijan w Tralleis pisze: „Jest zatem rzeczą konieczną, abyście – tak, jak to czynicie – nie robili nic bez waszego biskupa, lecz abyście byli posłuszni także i kapłanom niby Apostołom Jezusa Chrystusa, który jest naszą nadzieją. W Nim się znajdziemy, jeśli tak właśnie żyć będziemy. Trzeba też, aby i diakoni, będący sługami tajemnic Jezusa Chrystusa, podobali się wszystkim na wszelki sposób (…). Podobnie niechaj wszyscy szanują diakonów jak [samego] Jezusa Chrystusa, a także biskupa, który jest obrazem Ojca, i kapłanów jak Radę Boga i Zgromadzenie Apostołów: bez nich nie można mówić o Kościele”.

Ignacy jako pierwszy w literaturze chrześcijańskiej przypisuje Kościołowi przymiotnik „katolicki”, to jest „powszechny”: „Gdzie jest Jezus Chrystus – stwierdza – tam jest Kościół katolicki”. I właśnie na służbie jedności Kościoła katolickiego wspólnota chrześcijańska Rzymu pełni swego rodzaju prymat w miłości: „W Rzymie przewodzi on godny Boga, czcigodny, godny, by nazywać go błogosławionym... Przewodzi miłości, która ma prawo Chrystusa i nosi imię Ojca”.

Św. Ignacy Antiocheński jest prawdziwie „doktorem jedności”: jedności Boga i jedności Chrystusa, na przekór rozmaitym herezjom, które zaczynały krążyć i dzieliły człowieka i Boga w Chrystusie; jedności Kościoła, jedności wiernych „w wierze i miłości, od których nie ma nic bardziej znamienitego”. Nawołuje wiernych dnia wczorajszego i dzisiejszego do coraz doskonalszej syntezy między dążeniem do Chrystusa i oddaniem Jego Kościołowi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bielsko-Biała: najstarsza bielska świątynia znowu w średniowiecznym blasku

2019-10-17 19:30

rk / Bielsko-Biała (KAI)

Zakończyły się prace konserwatorskie przy najstarszej na terenie Bielska-Białej, XIV-wiecznej świątyni pw. św. Stanisława BM. Dzięki przedsięwzięciu kościół uchroniono przed postępującym niszczeniem, ale i przywrócono do jego pierwotnego, średniowiecznego kształtu estetycznego. Podczas prac specjaliści odkryli fragmenty barwnej polichromii na wschodniej ścianie prezbiterium.

Silar / Wikipedia
Tryptyk ołtarzowy w kościele św. Stanisława

Radości nie ukrywa proboszcz parafii ks. Zygmunt Siemianowski. „To ważny dzień dla naszej wspólnoty. Świątynia była pęknięta w dwóch miejscach - od fundamentu po strop. Zahamowano dalszy proces niszczenia, przywrócono wygląd oryginalny” – dodał.

Właściciel firmy konserwatorskiej „AC Konserwacja Zabytków” Aleksander Piotrowski poinformował, że w wyniku prac usunięto cementowe tynki na świątyni. „Przywróciliśmy natomiast, o ile to jest dziś możliwe, we wszystkich wymiarach pierwotny aspekt technologiczny budowy tej świątyni, polegający na użyciu wapna gaszonego” – zaznaczył i zaznaczył, że zewnętrzna warstwa obiektu została pomalowana farbą wapienną.

Dzięki inwestycji konserwatorsko-budowlanej wykonane zostały m.in. takie prace jak: izolacja fundamentów kościoła, konserwacja więźby dachowej oraz zabezpieczenie stropu kościoła. Przywrócono nawiązujące do średniowiecza tynki na elewacjach zewnętrznych, które zostały niefortunnie pokryte w minionym wieku tynkami cementowymi. Ich obecność stanowiła zagrożenie dla bezcennych polichromii gotyckich i renesansowych zachowanych w prezbiterium i na łuku tęczowym we wnętrzu świątyni.

Zdaniem ks. dr. Szymona Tracza, konserwatora architektury i sztuki sakralnej diecezji bielsko-żywieckiej, prawdziwą sensacją było odkrycie fragmentów barwnej polichromii na wschodniej ścianie prezbiterium. Historyk sztuki z UPJPII i przypomniał, że na ziemiach polskich na zewnątrz budowli zachowało się bardzo mało średniowiecznych wypraw tynkarskich i dekoracji malarskich.

Zabiegi konserwatorskie związane były z projektem „Stare Bielsko – odNowa – prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane w zabytkowym kościele św. Stanisława BM dla utworzenia nowej oferty kulturalnej regionu”. Jego realizacja stała się możliwa dzięki funduszom z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego, wkładu własnego parafii oraz wydatnej pomocy Urzędu Miasta Bielska-Białej. Koszt realizacji projektu wyniósł ponad 2 miliony złotych.

Gotycki kościół św. Stanisława wybudowano w drugiej połowie XIV w. Został ufundowany przez księcia cieszyńskiego Przemysława I Noszaka. To najstarszy obiekt na terenie miasta. W kościele oprócz imponującego, późnogotyckiego tryptyku z początku wieku XVI, przypisywanego Mistrzowi Rodziny Marii, znajdują się m.in. portale z 1380 roku, drzwi z zakrystii do prezbiterium z 1500 r., gotyckie polichromie.

Świątynia pełniła funkcję kościoła parafialnego dla miasta Bielska i wsi Bielsko do 1447 r. Wówczas stała się kościołem filialnym parafii św. Mikołaja w Bielsku. W 1953 r. została erygowana parafia św. Stanisława w Starym Bielsku. Od 1992 r. parafia należy do diecezji bielsko-żywieckiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem