Reklama

Chluba miasta i regionu

2016-11-03 09:50

Małgorzata Oroń
Edycja lubelska 45/2016, str. 4-5

Małgorzata Oroń
Sztandar szkoły otaczany jest wielkim szacunkiem

Liceum Ogólnokształcące nr 1 im. Stanisława Staszica w Lublinie, jedna z najstarszych szkół średnich w Polsce, z kilkuwiekową tradycją i ponadczasowymi wartościami, obchodziła jubileusz 430-lecia istnienia

Zjazd absolwentów oraz byłych nauczycieli i pracowników rozpoczął się 22 października w kościele garnizonowym od Mszy św. sprawowanej przez ks. Krzysztofa Gałana, dyrektora Wydziału ds. Wychowania Katolickiego Kurii Metropolitalnej w Lublinie. Wśród licznie zebranych absolwentów i przyjaciół szkoły obecni byli przedstawiciele władz państwowych, samorządowych oraz organizacji lokalnych, które od lat współpracują z placówką.

Drzewo i gmach

W kazaniu ks. Krzysztof Gałan porównał szkołę do drzewa, które wydaje owoce w postaci absolwentów. – Szkoła jest wielkim krzewem, które kształtuje swoje latorośle. Dyrektorzy i nauczyciele to ogrodnicy, którzy dbają o młode latorośle, aby jak najlepiej rosły i przynosiły jak najlepszy owoc – mówił. Kaznodzieja podkreślał, że celem i powołaniem szkoły jest „ukształtowanie człowieka doskonałego; człowieka, który, wychodząc z niej z bagażem wiedzy, wykorzysta ją jak najlepiej”. – Każdy uczeń musi pamiętać, że kiedyś ktoś upomni się o ich wiedzę. Ich obowiązkiem będzie wówczas zrobić z niej jak najlepszy użytek – mówił. Ksiądz Dyrektor przypomniał słowa Ludwika Pasteur’a, że „trochę wiedzy oddala od Boga, ale dużo wiedzy sprowadza do Niego z powrotem”. – Każdy człowiek, który wchodzi w społeczność szkolną, powinien być znawcą świata i poznawać Tego, który go stworzył. Dlatego tak ważnym jest, aby w szkole ramię w ramię szły nauka i katecheza – podkreślał. Na zakończenie ks. Gałan powiedział, że każdy z absolwentów i obecnych uczniów, pracowników i przyjaciół liceum tworzy cegłę, z której budowany jest gmach szkoły. Oprócz cegły potrzebna jest też zaprawa, która spaja i łączy. – Tą zaprawą jest miłość, której nie rozumiemy jako uczucia, ale jako gotowość do czynienia dobra dla bliźniego. Takimi czynami każdy daje prawdziwe świadectwo wobec szkoły i wiary – podkreślał.

Nadzieja w rękach nauczycieli

Oficjalna część uroczystości jubileuszowych odbyła się w budynku szkoły w auli im. Bolesława Prusa. Wśród gości obecni byli m.in. posłowie na Sejm RP z Sylwestrem Tułajewem i Lechem Sprawką, Krzysztof Żuk – prezydent Lublina, reprezentanci Kuratorium Oświaty i Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie, a także rektorzy uniwersytetów, radni, dyrektorzy szkół średnich oraz licznie zebrani absolwenci i pracownicy szkoły.

Reklama

Zgromadzonych przywitał Stanisław Stoń, dyrektor szkoły. Zaznaczył, że jubileuszowe obchody są wyrazem wdzięczności i pamięci o ludziach, którzy tworzyli chlubną historię I LO. Obecność gości była świadectwem tego, iż została doceniona wartość nauki i wiedzy, jaka jest przekazywana w murach tej szkoły od pokoleń. W podziękowaniach Pan Dyrektor przywołał słowa patrona szkoły: „Nauczycielom powierzany jest największy skarb społeczeństw; w ich rękach jest złożona cała nadzieja narodu”. Podkreślił, jak wiele każdy absolwent zawdzięcza swoim opiekunom i nauczycielom. Zwracając się do uczniów, podziękował im za bardzo dobre wyniki w nauce, wygrywane konkursy i olimpiady, zaangażowanie w życie szkoły i budowanie jej dobrego wizerunku wśród społeczeństwa.

Podczas uroczystej akademii głos zabrał Krzysztof Żuk, który zwrócił uwagę, że „wielu absolwentów wypełnia przestrzeń miasta swoją kreatywnością i innowacyjnością”. Pan Prezydent podziękował wszystkim tym, którzy angażują się w proces budowana kapitału ludzkiego przez naukę. Na zakończenie oficjalnej części spotkania kilkunastu nauczycielom szkoły zostały wręczone medale Prezydenta Miasta w ramach uznania za włożoną pracę w proces kształcenia młodych obywateli.

Jezuickie korzenie

Szkoła powstała w 1586 r. jako kolegium jezuickie. Pierwsze zajęcia prawdopodobnie odbywały się w kamienicy Tęczyńskich przy ul. Jezuickiej. W 1589 r. odwiedził ją król Zygmunt III Waza w ramach uznania za powszechnie uznawaną renomę procesu kształcenia młodych żaków. Kolegium jezuickie przestało istnieć w 1773 r., po tym jak papież Klemens XIV podjął decyzję o likwidacji zakonu. Majątek szkolny przekazano wówczas Komisji Edukacji Narodowej, a samą szkołę przemianowano na Lubelską Szkołę Wojewódzką. Kolejne zmiany były ściśle związane z wydarzeniami historycznymi; placówka była zamykana przez zaborców, zmieniano program nauczania. W latach 50. XIX wieku szkoła przeniosła się do budynku przy ul. Narutowicza. W 1905 r. uczniowie przystąpili do strajku i bojkotu zajęć lekcyjnych; żądali m.in. wprowadzenia języka polskiego, zniesienia systemu policyjnego w szkole i wolności zgromadzeń na jej terenie. Dzięki ustępstwom rządu rosyjskiego, który zgodził się na tworzenie szkół prywatnych z wykładowym językiem polskim, powstała idea stworzenia takiej szkoły w Lublinie. Grupa ziemian i inteligencji założyła Spółkę Cywilną Szkoły Średniej; w ten sposób w 1906 r. powstała ośmioklasowa filologiczna prywatna szkoła im. Stanisława Staszica, mieszcząca się w budynku przy Bernardyńskiej 12, a następnie przy ul. Królewskiej. Po odzyskaniu niepodległości przekształcono ją w Państwowe Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Lublinie. W 1933 r. rozpoczęły się prace nad budową nowego budynku szkoły przy al. Racławickich. Placówka działa tam do dziś. W roku szkolnym 1970/71 pierwszy raz utworzono, w dotychczas męskiej szkole, klasy koedukacyjne.

Tagi:
szkoła

Jubileusz szkoły im. Jana Pawła II

2019-07-03 08:40

O. Dyzma Gul i Ewa Suchan
Edycja częstochowska 27/2019, str. VIII

Jolanta Kopanicka
Dzieci ucieszyły wszystkich swoim śpiewem

Szkoła Podstawowa nr 37 im. Jana Pawła II w Częstochowie świętowała 60. rocznicę powstania. Uroczyste obchody miały miejsce 15 czerwca i połączone były z festynem rodzinnym. Uczestniczyła w nich społeczność szkoły, mieszkańcy dzielnicy, byli dyrektorzy, emerytowani nauczyciele i pracownicy szkoły oraz zaproszeni goście. Obecny był proboszcz zaprzyjaźnionej parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Częstochowie o. Juwencjusz Knosala. Wszystkich uczestników uroczystości powitała Ewa Suchan, dyrektor szkoły.

Uroczystym obchodom rocznicowym towarzyszyły m.in. występy artystyczne uczniów szkoły i wielu zespołów oraz pokazy strażackie i policji konnej. Działały też: kawiarenka, grill i chłopski stół. Można było wygrać wspaniałe nagrody w „Loterii fantowej – los i cegiełka”.

Szkoła otrzymała imię Jana Pawła II w 2000 r. Grono pedagogiczne i uczniowie stale pamiętają o świętym patronie, m.in.: co roku uczestniczą w spotkaniu Rodziny Szkół noszących imię Jana Pawła II na Jasnej Górze, przygotowują akademie i przedstawienia prezentujące życie Karola Wojtyły i jego pontyfikat, a także odwiedzają rodzinne miasto Świętego – Wadowice w rocznicę Jego urodzin. Papież Jan Paweł II jest i stale będzie w pamięci społeczności szkolnej, a papieskie wskazania będą nadawały jej kierunek życiowej drogi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje dziecko nie chce chodzić do kościoła

2019-07-10 09:40


Niedziela Ogólnopolska 28/2019, str. 10-13

„Nasze dziecko odwróciło się od Pana Boga i od Kościoła”.
Nikt nie zdoła policzyć, w ilu domach z ust rodziców, babć i dziadków da się usłyszeć tę bolesną skargę. Wychowywali swe latorośle, jak umieli, przynieśli do chrztu, przygotowali do I Komunii św., do bierzmowania – i oto nagle słyszą:
„Wypisuję się z Kościoła”, „Jestem niewierzący”, „Jestem dorosły, to moja sprawa, nie wtrącajcie się”.
Do tych deklaracji mogą jeszcze dochodzić agresja wobec Kościoła (czytaj: duchowieństwa), przystępowanie do sekt, życie bez sakramentalnego małżeństwa, związki homoseksualne...

©Cheryl Casey – stock.adobe.com

Joanna Krawczyńska, matka dorosłego syna

Problem się pojawił, gdy syn wyjechał na studia do dużego ośrodka akademickiego. Miałam nadzieję, że ten czas będzie dla niego etapem autentycznego rozwoju, także w wierze. że zaangażuje się w duszpasterstwo akademickie. Polecaliśmy mu z mężem wspólnotę, w której w czasach studenckich się poznaliśmy. W naszej rodzinie był to częsty temat wspomnień z okresu młodości – czasu pieszych pielgrzymek, ŚDM z papieżem Janem Pawłem II. Spodziewaliśmy się, że nasz syn znajdzie dla siebie wspólnotę, a tam... może przyszłą towarzyszkę życia. Tymczasem on nie odnalazł się w duszpasterstwie akademickim z różnych powodów. Próbował też sił w kościelnym wolontariacie, ale bez skutku. Gdy przyjeżdżał do domu, próbowałam go wypytywać, zachęcać, ale dostrzegłam, że te tematy zupełnie go nie interesują. Zaczęłam podejrzewać, że gdy zostaje na miejscu studiów na weekend, to w niedziele nie chodzi do kościoła. Aż któregoś dnia oświadczył, że nie pójdzie z nami w niedzielę na Mszę św., bo „on w Kościele nic dla siebie nie odnajduje i nie ma potrzeby tam chodzić”. Nie mogłam się z tym pogodzić, wciąż pytałam, co się stało – nasz syn, ministrant, lektor, absolwent szkoły katolickiej, odrzuca dziś Kościół. Gdzie popełniliśmy błąd? Może łatwiej by było, gdyby podał jakieś konkretne zarzuty, które można byłoby odeprzeć, podyskutować, wytłumaczyć...

Zaproponowałam, aby porozmawiał z zaprzyjaźnionym z księdzem, wiedziałam, że ma do niego zaufanie. Rozmawiali nawet niejeden raz. Początkowo udało się księdzu nakłonić naszego syna do odbycia spowiedzi. Ale po pewnym czasie wszystko wróciło.

Najpierw problem dusiłam w sobie, nie chciałam o tym mówić głośno. Nie było to trudne, gdyż syn rzadko przyjeżdżał. Zaczęły mnie dręczyć wyrzuty sumienia. Choć nie jest to mój grzech bezpośredni, czułam, że muszę go wyznać na spowiedzi. Spowiednik poradził mi, by synowi przypominać, że się za niego modlimy. Często się zdarza, gdy młodzi ludzie wyjeżdżają na studia, wydaje im się, że cały świat do nich należy. Po studiach, gdy pojawiają się problemy z pracą, z mieszkaniem, wracają i zaczynają szukać pomocy u Pana Boga. Ksiądz radził, by problem po prostu przeczekać i przemodlić.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Marek Jędraszewski: To Duch Święty, który działa w Kościele umacnia wszystko to, co dobre w naszych sercach

2019-07-17 13:28

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Publikujemy zaproszenie abpa Marka Jędraszewskiego na 39. Pieszą Pielgrzymkę Krakowską na Jasną Górę, która odbywać się będzie pod hasłem: „W mocy Bożego Ducha” w dniach od 6 do 11 sierpnia 2019 r.

Archiwum Archidiecezji Krakowskiej

Wakacje to czas dany człowiekowi przez Boga po to, aby zregenerował on wyczerpany pracą organizm, aby zebrał myśli i dał chwile wytchnienia swojemu umysłowi. Wielu z Was wyruszy w świat, aby poznawać i odkrywać miejsca i krajobrazy, które będą dosłownie zapierać dech w piersiach, pozostaną na długo w pamięci i które pomogą doświadczyć, jak wielki jest Pan Bóg – Stwórca świata.

Ze swej strony zapraszam wszystkich Was do wzięcia udziału w tegorocznej 39. Pieszej Pielgrzymce Archidiecezji Krakowskiej na Jasną Górę. Wyruszmy wspólnie na szlak, aby przez wędrówkę po polskiej ziemi dziękować Panu Bogu za to, że cały czas troszczy się o każdego z nas. Dzięki codziennemu ubogacaniu samego siebie przez nowe doświadczenia, pogłębianiu treści naszej wiary oraz otwieraniu się na drugiego człowieka stajemy się autentycznymi świadkami naszej wiary. Celem naszego pielgrzymowania będzie Jasnogórska Kaplica z cudownym obrazem Matki Bożej – Królowej naszej Ojczyzny. Przez ręce naszej Matki polecać będziemy wszystkie intencje osób pielgrzymujących do Jej stóp oraz intencje tych, którzy będą duchowo łączyć się z pątnikami.

W tym roku będziemy pielgrzymować pod hasłem „W mocy Bożego Ducha”. To Duch Święty, który działa w Kościele umacnia wszystko to, co dobre w naszych sercach, abyśmy dając dobro z siebie, zawsze otrzymywali stokroć więcej. Tak działa Pan Bóg, który jest hojny, łaskawy i bogaty w miłosierdzie. Osoba Ducha Świętego, szczególnie nam bliska przez hasło tegorocznej pielgrzymki, została uwypuklona przez św. Jana Pawła II, który przed czterdziestu laty, podczas swojej pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny tak wołał podczas homilii wygłoszonej w trakcie Mszy św. sprawowanej na ówczesnym placu Zwycięstwa: „I wołam, ja, syn polskiej ziemi, a zarazem ja: Jan Paweł II papież, wołam z całej głębi tego tysiąclecia, wołam w przeddzień Święta Zesłania, wołam wraz z Wami wszystkimi: Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej Ziemi!”

Serdecznie Was zapraszam do wzięcia udziału w Pieszej Pielgrzymce Archidiecezji Krakowskiej na Jasną Górę. Niech czas wędrówki do duchowej stolicy naszej Ojczyzny ubogaci Was samych i całą naszą Archidiecezję – duchowymi darami i łaskami płynącymi od Pana Boga, który nieustannie czuwa i umacnia swój lud.

Na cały trud pielgrzymowania z serca błogosławię

+ Marek Jędraszewski

Arcybiskup Metropolita Krakowski

Kraków, czerwiec 2019 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem