Reklama

Szlachectwo zobowiązuje. Już szesnasty raz

2016-11-23 13:09

Ks. Adam Stachowicz i Barbara Kubicka
Edycja sandomierska 48/2016, str. 4-5

Archiwum autora
Janów Lubelski – spotkanie sztabu

Akcja „Szlachetna Paczka” z roku na rok staje się coraz prężniejsza. Jak podkreślają organizatorzy, „dociera do prawdziwej biedy. Takiej, dla której kontakt z wolontariuszem i pomoc materialna staną się impulsem do zmiany”. Wprawdzie finał akcji następuje w połowie grudnia, kiedy to wolontariusze trafiają do wielu rodzin z konkretną pomocą, ale już teraz zaczął się czas otwarcia bazy rodzin w potrzebie. A pomoc świadczona w ramach „Szlachetnej Paczki” jest różnoraka: są w niej i piecyki gazowe, i małe oraz duże sprzęty AGD, buty i odzież zimowa… – co tylko danej rodzinie jest najbardziej potrzebne. Na rzeczach materialnych się nie kończy. Niezamożne rodziny są szkolone w zakresie zarządzania swoim budżetem: w sposobach zarówno zarabiania, jak i wydawania pieniędzy; ci, którym w rozwinięciu skrzydeł przeszkadza skomplikowana sytuacja prawna, mogą liczyć na pomoc wolontariusza, który doprowadzi do jej rozwiązania, osoby starsze i samotne w ramach projektu są aktywizowane i zachęcane do wychodzenia ze swojej samotności, zaś tam, gdzie barierą jest choroba – doprowadza się do szeregu bezpłatnych konsultacji lekarskich. Nowością jest skierowany nie tylko dla osób opuszczających dom samotnej matki czy dom dziecka projekt „Start w samodzielność”. Działa też Akademia Przyszłości – inicjatywa, dzięki której dzieci od najmłodszych lat są uczone zaradności: jak czytamy, są przeprowadzane „od porażki w szkole do sukcesu w życiu”. Organizatorzy wskazują, że w ciągu 15 lat swojego trwania „Szlachetna Paczka” dotarła do wielu tysięcy rodzin. Tylko w ubiegłym roku pomoc przekazana dla ok. 20 tys. rodzin w paczkach sięgnęła wartości 54 mln zł: „wartość paczek przygotowanych dla jednej rodziny wyniosła średnio 2600 zł, a w przygotowywanie pomocy dla jednej rodziny angażowały się średnio 43 osoby” – możemy wyczytać ze sprawozdania złożonego przez organizatorów. Darczyńcą był również papież Franciszek.

Czas na działanie

Już zaczął się czas, kiedy można zostać darczyńcą i przygotować pomoc dla konkretnej rodziny z listy na www.szlachetnapaczka.pl . Korzystający z pomocy są wcześniej typowani przez wolontariuszy, którzy szczegółowo opisują, jakie wsparcie jest najbardziej potrzebne. Jakkolwiek to brzmi, do akcji włączane są tylko te rodziny, które na to zasługują. – Naszym celem jest mądra pomoc, czyli taka, która daje szansę na zmianę. Zwracamy dużą uwagę na historię rodziny i przyczyny jej trudnej sytuacji oraz na to, czy rodzina podejmuje jakieś kroki, by swoją sytuację zmienić – zapewniają wolontariusze. Chodzi o to, aby nie utrwalać patologii np. długoletniego, dziedziczonego przez pokolenia bezrobocia, ponieważ dopóki wspiera się ludzi w takiej sytuacji, nie daje się im żadnego asumptu, by chcieli coś w swoim życiu zmienić. Oczekiwanie pomocy, niezależnie z jakiego źródła, staje się wtedy niejako wyborem sposobu na życie, sposobu, który mimo trudności działa. A jak coś działa, po co to zmieniać? W „Szlachetnej Paczce” chodzi o coś innego, a mianowicie o to, by pomoc była wędką, a nie rybą. – Uważam, że pomaganie bez upewnienia się, że jest ono potrzebne, jest błędem. Jeśli żebrak wyjdzie na ulicę i zarobi 200 zł dziennie, to już nigdy nie będzie szukał innej pracy – mówi o ogólnym mechanizmie powstawania dysfunkcji w jednym z wywiadów ks. Jacek Stryczek, twórca projektu „Szlachetnej Paczki”. – Jeśli ktoś bowiem raz zakosztuje tego, że może nieźle zarobić, wyglądając na biednego, to już nie będzie mu się opłacało tego zmieniać – dodaje.

Na terenie diecezji sandomierskiej działa kilkanaście rejonów, gdzie udało się zorganizować liderów i wolontariuszy. Każdy, wchodząc na stronę internatową „Paczki”, a następnie na dane województwo i rejon, może wybrać rodzinę i zapoznać się z jej historią. Dokonanie wyboru jest niejako zobowiązaniem się do przekazania konkretnej pomocy, zasadność której wcześniej zweryfikowali wolontariusze.

Reklama

Jedną paczkę może przygotowywać nawet kilkadziesiąt osób. Często robią to szkoły, pracownicy różnych firm i instytucji. – Przy niewielkich nakładach finansowych, jeśli np. składa się cała grupa przyjaciół, można zrobić wspaniały prezent dla rodziny, która tego potrzebuje – mówi Lucyna, jedna z ubiegłorocznych osób włączających się w akcję.

Chcesz zrobić prezent świąteczny najbardziej potrzebującym rodzinom? Wybierz jedną z nich. Przyłącz się do akcji „Szlachetna Paczka”.

Mówią darczyńcy

Darczyńcy chętnie opowiadają, dlaczego pomagają. Ich historie są nie mniej wzruszające niż historie obdarowanych. Panowie Szymon i Łukasz z Nowej Dęby paczki przygotowali pierwszy raz. – Kiedyś sam byłem w nieciekawej sytuacji, korzystałem z pomocy i wiem, jak to wygląda, kiedy ma się wszystko i nagle wszystko się traci. Ani ja, ani żona nie mieliśmy wtedy pracy. Tylko fakt, że pomagali nam rodzice, pozwolił przetrwać ciężkie chwile. Teraz jest nieźle, więc pomagamy – mówi pan Szymon. – Jeszcze jedno: chcieliśmy pomóc, bo są tacy, którzy mogą, a nie pomagają – dodaje pan Łukasz. Skrzyknęli więc znajomych. Prezenty przygotowywało w sumie 12 osób. Do danej rodziny pojechała pralka, odzież i żywność. – Mama popłakała się z radości – relacjonują wolontariusze, którzy zawieźli paczkę.

Okiem wolontariusza

Jedną z ubiegłorocznych wolontariuszek była Paulina Piekarz. Zapytana, dlaczego tak się stało, podkreśla, że zrobiła to z prostego powodu. – Pomaganie innym i dawanie choć trochę radości i promyka nadziei, to moja pasja – mówi. – Kiedy widzę uśmiech na twarzy drugiego człowieka, jest to dla mnie najlepszy prezent świąteczny, jaki mogłabym sobie wymarzyć – dopowiada. Na pytanie o pozyskiwanie darczyńców, dodaje: – Darczyńcy zgłaszali się w większości sami, jednak duży wpływ na to miały działania promocyjne typu pojawianie się na różnych miejskich eventach z flagą „Paczki” przez wolontariuszy ubranych w charakterystyczne koszulki czy indywidualne rozmowy i opowiadanie innym o projekcie „Szlachetna Paczka” – wylicza Paulina.

Bycie wolontariuszem „Szlachetnej Paczki” jest ogromnym wyzwaniem, ale i wielkim szczęściem. Możemy patrzeć, jak członkowie obdarowanych rodzin zmieniają się dzięki pomocy niosącej wiarę w siebie oraz przekonaniu o swojej wyjątkowości. Akcja daje obdarowanym siły, aby stawać się lepszym człowiekiem i znajdować wyjście ze swej trudnej sytuacji. Oby ta inicjatywa się rozwijała i nadal znajdowały się osoby, które będą ją podejmować.

Tagi:
szlachetna paczka akcja

Wspomnienia Polskich Dzieci Wojny w Porąbce

2019-09-17 14:31

Monika Jaworska
Edycja bielsko-żywiecka 38/2019, str. 6

SP nr 1 w Porąbce
Podziękowania dla seniorów, którzy dzielili się wspomnieniami wojennymi

Porąbka włączyła się w ogólnopolską akcję pod nazwą „Przerwany marsz...”, która polegała na symbolicznym dokończeniu 2 września br. przerwanego przez wybuch II wojny światowej marszu do szkoły ówczesnej młodzieży. – Przekroczenie progów szkół przez przedstawicieli wojennego pokolenia w sposób symboliczny dokończyło ich przerwaną przed osiemdziesięciu laty edukację – tłumaczył wiernym proboszcz parafii Narodzenia NMP w Porąbce ks. Zdzisław Grochal.

Akcja miała miejsce w Szkole Podstawowej nr 1 im. Mikołaja Kopernika w Porąbce. Poprzedziła ją uroczysta Msza św. którą celebrował ks. Jan Franc. W kościele zgromadzili się również seniorzy, którym, wojna przerwała edukację we wrześniu 1939 r. Po wspólnej modlitwie uczestnicy udali się do budynku szkoły na uroczysty apel połączony z występem uczniów 6 klasy. – Ta ogólnopolska akcja, w której wzięliśmy udział, była okazją do wspólnej inauguracji nowego roku szkolnego, integracji pokoleń poprzez obecność Polskich Dzieci Wojny oraz odśpiewania naszego hymnu narodowego. Przedstawiciele pokolenia, któremu wybuch II wojny światowej 80 lat temu uniemożliwił radosny powrót z wakacji, dziś symbolicznie dokończyli swój marsz, przychodząc do szkoły – podkreślili pracownicy podstawówki. Wspomnieniami z czasów wojennych podzieliło się 5 starszych osób: Genowefa Gąsiorek, Anna Pękala, Teresa Wykret i małżonkowie Jan i Maria Sadlikowie. Na zakończenie wręczono dostojnym gościom czerwone róże w podziękowaniu za obecność i świadectwo.

Akcja „Przerwany marsz...” powstała z inicjatywy Rady Dzieci i Młodzieży Rzeczypospolitej Polskiej przy Ministrze Edukacji Narodowej RP. Młodzi zaproponowali organizację spotkań młodszego i starszego pokolenia w 1. dniu szkoły w polskich placówkach po to, aby wszystkie pokolenia wspólnie mogły przywitać nowy rok szkolny 2019/2020.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tajemnice Światła

Ks. Adam Galek
Niedziela w Chicago 41/2003

„Z wierności dla ciebie ziemio, mówię o świetle,
którego ty dać nie możesz,
mówię o świetle
bez niego nie spełni się człowiek
bez niego i ty się nie spełnisz - ziemia - w człowieku.”
(„Obrzęd” Karol Wojtyła)

Modlitwa różańcowa jest bardzo ważną i trudną rozmową z Bogiem, kontemplacją Boga. Modlitwa różańcowa - opowieść o życiu Syna Bożego, cudowna historia naszego zbawienia. Obrazy tajemnic naszej wiary. W 24. rocznicę swojego Pontyfikatu Jan Paweł II ogłosił List Apostolski Rosarium Virginis Mariae o Różańcu Świętym, w którym ustanowił okres od października 2002 do października 2003 - Rokiem Różańca. Nowością było to, że Różaniec został wzbogacony o nową tajemnicę - Tajemnicę Światła. Światłem jest sam Jezus Chrystus, który powiedział:
„Ja jestem światłością Świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” (J 8,12).
Warto sobie przypomnieć tę niedawno ogłoszoną tajemnicę raz jeszcze, w ostatnim miesiącu Roku Rożańcowego, po to aby zawsze nosić to światło w sercu.

Pierwsza tajemnica światła - Chrzest Jezusa w Jordanie

„Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło” (Mt 4,16).
W momencie przyjęcia chrztu w Jordanie, Jezus przyjął także Ducha Świętego, tym samym Bóg Ojciec namaścił go słowami: „Tyś jest Mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.
Tak zaczyna się droga Chrystusa, początek głoszenia odpuszczania grzechów, życia wiecznego, świadczenia o niezmiernej miłości Boga Ojca.
Światło towarzyszy nam od początku przyjścia na świat. Gdy jesteśmy przynoszeni przed ołtarz, rodzice zapalają świecę od Paschału, który jest symbolem Światłości i Nieskończoności Boga. Kapłan wypowiada wtedy słowa: „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. W ten sposób zaczyna się droga wiary każdego człowieka należącego do wspólnoty Kościoła.

Druga tajemnica światła - Objawienie się Jezusa na weselu w Kanie

„Zróbcie wszystko cokolwiek wam powie” (J 2,5).
Jezus został zaproszony na wesele do wspólnego radowania się, biesiadowania, świętowania daru miłości dwojga ludzi, kobiety i mężczyzny. Dom, do którego został zaproszony, był zwykły, pełen trosk i spraw codziennych. Jezus rozwiązał ich problemy, ponieważ byli mu posłuszni i zachowali to, co dobre do samego końca.

Trzecia tajemnica Światła - głoszenie królestwa bożego i wzywanie do nawrócenia

„Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1,15).
Cała działalność Chrystusa, Ewangelia życia, Jego nauki, odpuszczanie grzechów, głoszenie miłosierdzia Bożego - to ciągła misja, która uświadamia ludziom tajemnicę Boga i jego Królestwa. Współczesny człowiek, zagubiony w stercie spraw codziennych, zagoniony wśród doczesności, nie ma czasu na myślenie o świętości, o zbawieniu, wieczności. Ciągle biega, ale tak naprawdę za czym? I czy warto tak biec?

Czwarta tajemnica światła - Przemienienie na górze Tabor

„To jest Syn mój. Jego słuchajcie” (Łk 9, 35).
Wysoka góra - świadek modlitwy Jezusa, przemienia Chrystusa - Światłości świata.
Uczniowie - trzech świadków chwały Najwyższego Boga, a zatem świadków tego, co ma nadejść: cierpienia i krzyża dla zbawienia ludzkości. Nie wiedzieli co mają powiedzieć, długo potem milczeli. Jednak nielicznym wybranym dane było oglądać chwałę Chrystusa, Jego przemienienie, Jego zjednoczenie z Bogiem Ojcem. Tylko nieliczni zostali szczególnie wybrani, by nosić ślady cierpieniai miłości Chrystusa do nas, ślady haniebnej śmierci na krzyżu. Poniżonego krzyża, który został wywyższony.

Piąta tajemnica wiary

„Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze mnie” (J14,6).
Chrystus daje nam swoje Ciało jako pamiątkę życia, śmierci i zmartwychwstania do światłości Boga. Chrystus daje nam także Kielich Nowego Przymierza we Krwi Swojej, oraz Nowy Testament jako drogowskaz do Królestwa Bożego. Chrystus obnażając Siebie w Eucharystii, daje nam cała prawdę o Sobie, Bogu Ojcu i Duchu Świętym. Daje nam największą tajemnicę naszej wiary, Eucharystię - najdoskonalszą modlitwę, spektakl naszej wiary, siły i miłosierdzia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Czuwanie u Urszulanek

2019-10-17 20:24

Agata Pieszko

W urszulańskim Liceum Ogólnokształcącym, mimo późnych godzin, uczniowie adorują i czuwają przed wspomnieniem św. Urszuli, patronki szkoły.

Agata Pieszko

– To czuwanie jest tradycją szkoły, ponieważ 21 października wspominamy świętą Urszulę, patronkę liceum i chcemy się do tego święta jak najlepiej przygotować przez wspólną modlitwę. Dbamy, by nie była to tylko uroczystość z tradycji, ale żeby także duch na tym skorzystał – mówi s. Klara Pyza.

Pierwszym punktem spotkania jest zazwyczaj konferencja, prowadzona przez kogoś, kto pracuje z młodzieżą. W tym roku był to ks. Piotr Rozpędowski, który po wspólnej kolacji wraz młodzieżowym zespołem Kompania Jonatana poprowadził modlitwę uwielbienia przy Najświętszym Sakramencie.

– Staramy się proponować taką formę modlitwy, którą młodzież lubi. W tym roku zaprosiliśmy młodzieżową Kompanię Jonatana, kierując się ideą, żeby młodzi mówili do młodych. Chcemy, żeby Pan Bóg stał im się przez to bliższy – dodaje s. Klara, Urszulanka.

Podczas modlitwy ks. Piotr pytał młodych, kto jest królem ich serca i czy przypadkiem nie panuje tam bezkrólewie. Zachęcał uczniów, by oddali swoje serce Jezusowi i dali mu zasiąść na Jego zasłużonym tronie. Młodzież najpierw nieśmiało adorowała w ławkach, jednak gdy poczuli Bożą obecność, wiele rąk pojawiło się w górze, a języki rozwiązały się, wielbiąc Boga radosnymi pieśniami oraz tańcem.

– To nie jest obowiązkowe wydarzenie, dlatego tym bardziej cieszy nas to, że tylu uczniów chce przyjść po lekcjach i spotkać się z Jezusem późną porą. W tym czasie zapraszamy także dodatkowo kapłanów, aby posługiwali sakramentem pokuty i pojednania –  mówi s. Zuzanna Filipczak, dyrektorka Liceum Ogólnokształcące Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej we Wrocławiu.



CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem