Niewinny challenge, czy niebezpieczne wyzwanie?
Jednym z niepokojących zjawisk są internetowe challenge, czyli wyzwania zachęcające do wykonania określonego zadania i opublikowania nagrania w sieci. Więcej informacji o tym zjawisku można znaleźć tutaj:
Wiele z nich ma niewinny, zabawny lub charytatywny charakter. Niektóre jednak nakłaniają do podejmowania ryzyka, zażywania niebezpiecznych substancji, samookaleczania, narażania się na urazy czy wykonywania czynności, których skutków młody człowiek może nie być w stanie przewidzieć.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Dlaczego dzieci podejmują takie wyzwania? Często nie dlatego, że chcą zrobić sobie krzywdę. Pragną zaimponować rówieśnikom, zdobyć popularność, polubienia i uznanie, a czasem po prostu nie chcą być jedynymi, którzy odmawiają. Presja grupy, ciekawość i przekonanie, że „innym nic się nie stało”, mogą osłabić ich zdolność oceny ryzyka. Dodatkowo algorytmy mediów społecznościowych podsuwają kolejne nagrania, sprawiając, że niebezpieczne zachowania zaczynają wydawać się czymś powszechnym i akceptowanym.
Na co warto zwrócić szczególną uwagę?
Niepokój powinny wzbudzić między innymi:
• nagłe zainteresowanie niebezpiecznymi wyzwaniami, oglądanie lub udostępnianie podejrzanych nagrań;
• tajemniczość związana z aktywnością w sieci, ukrywanie rozmów lub korzystanie z nowych, nieznanych dorosłym grup i kont;
• niewyjaśnione urazy, ślady na ciele, nagłe pogorszenie samopoczucia lub nietypowe zachowania;
Reklama
• wycofanie, rozdrażnienie, lęk, problemy ze snem albo silna potrzeba ciągłego sprawdzania reakcji innych;
• wypowiedzi sugerujące, że dziecko musi coś zrobić, aby udowodnić swoją odwagę, zdobyć akceptację lub uniknąć ośmieszenia.
Pamiętajmy jednak, że żaden z tych sygnałów sam w sobie nie oznacza, że dziecko uczestniczy w niebezpiecznym wyzwaniu. Powinny one raczej skłaniać do spokojnego zainteresowania się jego sytuacją i rozmowy, a nie do pochopnych oskarżeń.
Jak rozmawiać z dzieckiem o niebezpiecznych challenge’ach?
Przede wszystkim spokojnie, bez straszenia i oceniania. Zapytajmy, jakie wyzwania są obecnie popularne wśród jego rówieśników, czy spotkało się z takimi nagraniami i co o nich sądzi. Warto wspólnie zastanowić się, kto ponosi odpowiedzialność za skutki takiej zabawy, czy nagranie pokazuje całą prawdę i czy warto ryzykować zdrowie dla kilku chwil popularności.
Powiedzmy dziecku jasno, że ma prawo odmówić, nawet jeśli wszyscy inni podejmują wyzwanie. Odwaga nie polega na robieniu wszystkiego, czego oczekują inni, lecz także na umiejętności powiedzenia „nie”. Warto przećwiczyć z nim proste odpowiedzi: „Nie robię takich rzeczy”, „To może być niebezpieczne” albo „Nie muszę nikomu niczego udowadniać”.
Reklama
Równie ważne jest zapewnienie dziecka, że jeśli natrafi na niepokojące treści, otrzyma niebezpieczne polecenie lub już podejmie ryzykowne działanie, może przyjść do rodzica po pomoc. Nie powinno obawiać się, że pierwszą reakcją dorosłego będzie krzyk, zawstydzanie czy odebranie telefonu. W trudnej chwili potrzebuje przede wszystkim bezpieczeństwa i wsparcia.
Warto również interesować się tym, z jakich aplikacji korzysta dziecko, jakie treści ogląda i z kim rozmawia w sieci. Nie chodzi o nieustanną kontrolę, lecz o mądre towarzyszenie, dostosowane do wieku dziecka, oraz ustalenie jasnych zasad korzystania z Internetu. Jeśli natrafimy na niebezpieczne nagranie, nie udostępniajmy go dalej. Zgłośmy je administratorom platformy, a w sytuacji realnego zagrożenia zdrowia lub życia niezwłocznie szukajmy pomocy.
Jako rodzice, czy dziadkowie, nie zawsze będziemy mogli uchronić dzieci przed wszystkimi niebezpieczeństwami, ale możemy pomóc im nauczyć się je rozpoznawać. Nasza obecność, zainteresowanie i zaufanie mogą mieć większe znaczenie niż niejeden zakaz.
Nie czekajmy, aż pojawi się problem. Porozmawiajmy z dziećmi już dziś. Zapytajmy, co oglądają w Internecie, co je fascynuje, co niepokoi i czy kiedykolwiek czuły presję, by zrobić coś wbrew sobie. Czasem jedna spokojna rozmowa może pomóc podjąć decyzję, która uchroni młodego człowieka przed poważnymi konsekwencjami.
Zadbajmy wspólnie o to, aby internet był dla naszych dzieci przestrzenią rozwoju, a nie miejscem, w którym dla popularności narażają własne bezpieczeństwo.
