Reklama

Święty z Dzieciątkiem Jezus

2017-02-01 10:01

Ks. Marek Łuczak
Niedziela Ogólnopolska 6/2017, str. 30

W naszych kościołach do początku lutego oczy radowały bożonarodzeniowe stajenki, warto więc przypomnieć objawienie, w którym betlejemski cud ma swoje wyjątkowe znaczenie

Tak dzieje się w przypadku św. Hermana Józefa. Postać ta ukazana jest z Dzieciątkiem Jezus, co miało oznaczać, że jego miłość do Maryi musi prowadzić do naśladowania miłości Matki Najświętszej do Jezusa. W ten sposób objawienia z XII wieku ukazują teologiczną prawdę na temat Maryi, będącej drogą wiodącą do swego Syna.

Jak spotkanie przyjaciół

Niewielu jest wizjonerów, którzy zasłużyli sobie na mianowanie ich przez Maryję oblubieńcami. Tak było w przypadku wspomnianego Hermana. Zachował się opis mistycznych zaślubin tego człowieka z Maryją, która podczas objawienia wskazała na jego podobieństwo do św. Józefa i poprosiła, by przyjął imię Józef jako swe drugie imię.

Ze względu na odległość czasów, w których miały miejsce objawienia w Kolonii, historia nie zapisała wielu szczegółów. Te zaś, które znamy, pozwalają na uznanie jego świętości i mistycyzmu. Pewnego razu, kiedy jeszcze jako chłopiec udawał się do szkoły, swoim zwyczajem wstąpił do kościoła, by się pomodlić. Zwykle wychwalał Matkę Najświętszą za pomocą znanych na pamięć formuł. Tym razem jednak postanowił zrobić inaczej. Ponieważ jego obuwie uległo zniszczeniu i czuł ziąb oraz chłód, postanowił poprosić Matkę Bożą o nowe buty. I nawet się specjalnie nie zdziwił, że czekała na niego w domu nowa para. Jak się później dowiedział, matka znalazła w podłodze kilka monet i postanowiła kupić za nie na targu potrzebne obuwie.

Reklama

Nazajutrz młody Herman pragnął podziękować Maryi, ale nie miał pieniędzy, by zapalić przed Jej figurą świecę czy obdarować Ją kwiatami. Postanowił więc ofiarować Matce Bożej jabłko, które otrzymał jako śniadanie do szkoły. Ponieważ trudno mu było wspiąć się na odpowiednią wysokość, by dać Maryi owoc, drewniana figura niejako „ożyła”. Wielkie zdziwienie ogarnęło świadków tego zdarzenia, którzy widzieli postać Maryi pochylającej się w stronę chłopca i prostującej rękę, by wziąć od niego dar. Nie dziwił się tylko młody Herman, dla którego autentyczna obecność Matki Najświętszej była czymś najzupełniej oczywistym.

Wizjoner i mistyk

Św. Herman urodził się w 1150 r. w Kolonii. Jako dwunastoletni chłopiec opuścił rodzinny dom i wstąpił do Zakonu Norbertynów. Do jego codziennych obowiązków należało usługiwanie zakonnikom w refektarzu, czyli w zakonnej jadalni. Początkowo nie był zadowolony z tego zajęcia, bo brakowało mu czasu na modlitwę. Wtedy to miało miejsce objawienie, podczas którego Matka Boża uspokajała mistyka, przekonując go, że nie ma zaszczytniejszego zajęcia niż służba braciom.

Herman Józef zmarł w 1241 r. w Zakonie Cysterek w Hoven. Kiedy siostry klasztorne uprosiły go, by przybył do nich i odprawił liturgię na cześć Maryi, był już człowiekiem starym i schorowanym. Ale nawet wtedy nie zrezygnował ze swego zwyczaju, który towarzyszył mu przez całe życie. Jako miłośnik prostoty Herman nigdy nie wsiadł na konia czy do powozu. Przez całą drogę pielgrzymował pieszo. Gdy zbliżał się do klasztoru, osobiście wskazał miejsce swego pochówku. Po kilku dniach zmarł w opinii świętości; pozostawił po sobie przepiękną mistyczną literaturę średniowieczną.

Kanonizowany został dopiero w 1958 r. Skoro Kościół wyniósł go na ołtarze, rodzi się pytanie, co chce przez ten akt powiedzieć współczesnemu człowiekowi. Po pierwsze – jak podpowiadają znawcy – w Hermanie współczesny człowiek ma widzieć wzór kogoś, kto zwraca się do Maryi nie tylko w sprawach duchowych, ale też doczesnych. Tak jak ów młody niemiecki chłopiec mamy prawo modlić się w sprawach najbardziej nieraz prozaicznych. Po drugie chodzi o to, by Maryję nie tylko prosić, ale umieć Jej też dziękować. To właśnie w Hermanie spotkaliśmy człowieka, który ucieszony ze spełnienia przez Maryję jego prośby, powrócił do kościoła następnego dnia, by wyrazić swą wdzięczność i obdarzyć Ją swoim darem.

Św. Herman zachęca nas także, by w swojej pobożności być jak dziecko. Maryja naprawdę jest naszą Matką, odkąd na krzyżu Pan Jezus kazał św. Janowi przyjąć dar Jej macierzyństwa. Im więcej będzie w nas postawy dziecka, tym większą pomoc będziemy otrzymywać od Tej, która jest naszą Matką.

Korzystałem z książki Wincentego Łaszewskiego pt. „Świat maryjnych objawień”.

* * *

„Jezus chce, abym była bardziej znana i miłowana”. Słowa te wypowiedziała Matka Boża w Fatimie w 1917 r. Warto je przywołać w rocznicę objawień w portugalskiej wiosce. Wincenty Łaszewski powołuje się na nie, gdy opisuje liczne objawienia w książce pt. „Świat maryjnych objawień”. Maryja była wszędzie. Książka jest więc zaproszeniem do pasjonującej wyprawy po całym świecie śladami Matki Bożej. Ta szczególna pielgrzymka wraz z Nią to podróż życia, a z takich podróży zawsze wraca się odmienionym.

Świat maryjnych objawień

Wincenty Łaszewski

Cena 139 zł

Zamówienia: Wydawnictwo POLWEN, ul. Prosta 7, 26-600 Radom, tel. 48 384 66 66, sklep@polwen.pl

Ks. Adrian Józef Galbas SAC – biskupem pomocniczym diecezji ełckiej

2019-12-12 12:37

KAI

Ks. Adrian Józef Galbas SAC, prowincjał Księży Pallotynów w Poznaniu został mianowany przez Ojca Świętego Franciszka biskupem pomocniczym diecezji ełckiej. Decyzję Papieża ogłosiła dziś w południe Nuncjatura Apostolska w Polsce.


Ks. Adrian Józef Galbas SAC

Biskup nominat Adrian Józef Galbas ma 51 lat. Jest doktorem teologii duchowości. Studiował też dziennikarstwo. W czasie dotychczasowej posługi pełnił m.in. funkcję prefekta alumnów w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Pallotynów w Ołtarzewie. Był też proboszczem parafii pw. św. Wawrzyńca w Poznaniu oraz radcą prowincjalnym. Od 2011 roku pełni funkcję przełożonego prowincjalnego pallotyńskiej Prowincji Zwiastowania Pańskiego z siedzibą w Poznaniu.

Ks. Adrian Józef Galbas SAC, urodził się 26 stycznia 1968 roku w Bytomiu. W 1987 roku został przyjęty do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego. W latach 1987-1993 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie. Śluby wieczyste złożył 10 września 1993 roku w Zakopanem, a 7 maja 1994 r. roku w Ołtarzewie został wyświecony na kapłana.

Ks. Adrian Józef Galbas SAC od 1994 do 1995 r. był wikariuszem w parafii św. Michała Archanioła w Łodzi. W latach 1995 – 1998 studiował na KUL-u teologię oraz komunikacje i dziennikarstwo. W latach 1998-2002 pełnił funkcje prefekta w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie., a od 2002 do 2005 był radcą w zarządzie Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. W latach 2002 – 2003 był też sekretarzem ds. Apostolstwa w Częstochowie. W 2003 roku został proboszczem parafii św. Wawrzyńca w Poznaniu i był nim do 2011 roku. Jednocześnie od 2008 do 2011 roku pełnił także funkcję radcy w zarządzie Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu.

Ks. Adrian Józef Galbas SAC w 2012 roku otrzymał tytuł doktora teologii na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Od 2011 roku jest prowincjałem Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu.

BP KEP

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Rada UE - Polityka klimatyczna

2019-12-13 19:00

Jadwiga Wiśniewska, Poseł do Parlamentu Europejskiego

Szczyt klimatyczny COP25 w Madrycie miał dokończyć wysiłki COP24 w Katowicach, podczas którego wypracowano zasady wdrażania Porozumienia Paryskiego, tzw. Katowicką Księgę Zasad. Pozostał do uzgodnienia mechanizm rozliczania uprawnień do emisji wynikających z projektów robionych wspólnie przez różne państwa tak, aby zgodnie z Art. 6 Porozumienia Paryskiego nie powodowało to podwójnego rozliczenia tego samego projektu.


Jadwiga Wiśniewska

W Katowicach okazało się to niemożliwe głównie ze względu na opór Brazylii, która ma najwięcej takich uprawnień. Brazylia miała zorganizować COP25, a po jej wycofaniu organizację przejęło Chile. Po wybuchu zamieszek w Santiago organizację szczytu przejęła Hiszpania, ale Chile utrzymało prezydencję. Niestety to zamieszanie odbiło się nie tylko na organizacji, ale również znacząco spowolniło tempo prac. Prawdopodobnie nie uda się uzgodnić zasad działania Art. 6. Delegaci na COP25 zwracają uwagę na zachowanie właściwych proporcji w działaniach w skali globalnej, tak by strony Konwencji Klimatycznej podejmowały działania zgodnie ze swoimi możliwościami.

Drugim głównym zagadnieniem na COP25 jest transfer pieniędzy między państwami rozwiniętymi, a państwami rozwijającymi się. Te ostatnie domagają się więcej pieniędzy od państw rozwiniętych, choć niektóre z nich (jak Arabia Saudyjska) są bogate. A poza tym polityka ta opiera się na założeniu, że państwa rozwinięte emitują więcej, niż rozwijające się. A prawda jest taka, że od kilku lat role odwróciły się.

Prawdziwym problemem okazały się jednak Chiny, które nagle zerwały negocjacje nad poprawą przejrzystości sprawozdawczości. To kluczowa sprawa by ocenić, czy strony faktycznie wywiązują się ze swoich zobowiązań. Gdy wydawało się, że do uzgodnienia pozostają już tylko bardzo techniczne szczegóły, takie jak format składania sprawozdań, delegacja chińska nagle zerwała rozmowy wprowadzając powszechną konsternację. Widać jak na dłoni, że jest problem z wdrożeniem Porozumienia Paryskiego.

Tymczasem Unia Europejska na COP25 tradycyjnie gra rolę prymusa. Frans Timmermans, który oficjalnie reprezentuje UE wraz z prezydencją fińską, chwali się Zielonym Ładem (Green Deal), którego głównym założeniem jest osiągniecie neutralności klimatycznej do 2050 r. , a także zwiększenie celu redukcji emisji na 2030 r. Obawiam się, że Green Deal jest nie tylko sposobem na ratowanie klimatu, ale także na stworzenie rynków dla nowych technologii, których promotorami są głównie państwa zachodnie.

Podczas spotkania z delegacją Parlamentu Europejskiego Fatih Birol, szef Międzynarodowej Agencji Energetycznej, powiedział że bardzo podoba mu się Green Deal, ale globalnie niczego on nie zmieni. Na innym spotkaniu dowiedzieliśmy się, że Japonia buduje 22 elektrownie węglowe.

W międzyczasie dobiegł końca Szczyt Rady Europejskiej poświęcony neutralności klimatycznej. Przed Szczytem Premier Mateusz Morawiecki podkreślał: „Nie możemy zgodzić się na taki model transformacji gospodarczej, aby polskie społeczeństwo na tym ucierpiało”.

Twarda postawa Premiera przyniosła efekty. Brukselski szczyt to ogromny sukces Polski. Polska uzyskała zwolnienie z zasady zastosowania polityki neutralności klimatycznej już w 2050 r. Będziemy dochodzić do niej w swoim tempie. Ten wyjątek został wpisany do konkluzji szczytu.

We wnioskach ze szczytu znalazł się również zapis o utworzeniu Funduszu Sprawiedliwej Transformacji z budżetem 100 mld euro, który ma wspomagać proces dochodzenia do neutralności klimatycznej. Znaczna część tego funduszu przypadnie Polsce na sprawiedliwą transformację. Podczas szczytu podjęto również decyzję o przeznaczeniu przez Europejski Bank Inwestycyjny dużych środków na transformację energetyczną, a we wnioskach pojawiło się także bezpośrednie odniesienie do energetyki jądrowej, co wsparła Polska. Dzięki skutecznym zabiegom Premiera Morawieckiego będziemy dochodzić do neutralności klimatycznej w sposób bezpieczny i korzystny gospodarczo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem