Reklama

Raport o stanie młodzieży

2017-05-25 11:22

Magdalena Kowalewska
Edycja warszawska 22/2017, str. 4-5

Magdalena Kowalewska
Nowym zjawiskiem w warszawskim Kościele jest współpraca różnych duszpasterstw młodzieży, czego owocem był ich liczny udział w Diecezjalnym Dniu Młodzieży w Świątyni Opatrzności Bożej

Archidiecezja warszawska ma około 400 tys. młodych ludzi, z czego połowa to przyjezdni. Młodzież chce być odpowiedzialna za Kośćiół i mieć wpływ na jego życie. Potrzebują duszpastrzerzy, którzy będą ich towarzyszami

To jeden z wniosków z ankiety przeprowadzonej w stolicy, po lewej stronie Wisły, wśród młodych oraz duszpasterzy przed synodem biskupów poświęconym młodzieży, wierze i rozeznawaniu powołania, który odbędzie się w październiku 2018 r. Celem badania, przygotowanego przez Watykan we wszystkich diecezjach na świecie, jest zebranie informacji o dzisiejszej kondycji ludzi młodych w różnych kontekstach ich życia.

Zaangażowanie

Wydział duszpasterstwa dzieci i młodzieży kurii warszawskiej otrzymał prawie 40 ankiet. Odpowiedzi na pytania udzielali młodzi z kapłanami z parafii i dekanatów, seminarium duchownego oraz poszczególnych duszpasterstw akademickich.

Ankieta podzielona była na trzy części. Pierwsza z nich dotyczyła zbierania danych, kolejna odczytynia sytuacji młodzieży, a ostatnia praktyk duszpasterskich.

Reklama

Jaki obraz wyłania się wśród młodzieży w przedziale w wiekowym od 16. do 29. roku życia? Każdy dekanat ma swoją specyfikę, a duszpasterstwa młodzieży można podzielić na dwa rodzaje – te warszawskie i poza stolicą. Wiele osób przyjeżdżających do stolicy na studia i do pierwszej pracy szuka miejsca dla siebie w duszpasterstwie parafialnym lub ogólnodiecezjalnym. Ci, którzy mają daleko do uczelni, koncentrują się tylko na życiu sakramentalnym i parafialnym. Ze względu na dojazdy nie mają czasu na anngażowanie się. – Odpowiedzi na pytania zawarte w ankietach pokazują, że młodzi dzisiaj żyją „od – do”. Mają różnego rodzaju obowiązki, dlatego angażowanie się długofalowe jest niemożliwe, co pokazały Światowe Dni Młodzieży – tłumaczy diecezjalny duszpasterz młodzieży ks. Tomasz Zaperty. Podkreśla, że młodzi są aktywni tam, gdzie mogą podjąć konkretne działania oraz widzą ich cel i owoce. – Gdy skończyły się ŚDM część z młodych powróciła do swojego życia, zostali najbardziej wytrwali – komentuje kapłan.

Warszawski Kościół w sieci

Młodym trudno jest angażować się w incjatywy wymagające wolnych dni w czasie wakacyjnej pracy, czego przykładem jest pielgrzymka na Jasną Górę. Okazuje się jednak, że chętnie biorą udział w takich wydarzeniach jak Ekstremalna Droga Krzyżowa, Diecezjalny Dzień Młodzieży czy Lednica. To wydarzenie, które ma duży wpływ na rozwój duchowości młodych – wskazują ankietowani. Z powodu wielu proponowanych przez świat ofert zupełnie inaczej przeżywają młodość niż ich rodzice. Chętnie angażują się nie tylko w inicjatywy Kościoła, ale także miejskie czy studenckie wydarzenia. Młodzież zwraca również uwagę na sukces duszpasterstw akademickich i wspólnot w parafiach, które ożywiły się po ŚDM. Nowym zjawiskiem w warszawskim Kościele jest współpraca różnych duszpasterstw młodzieży, czego owocem był ich liczny udział w Diecezjalnym Dniu Młodzieży w Świątyni Opatrzności Bożej.

Młodzi z archidiecezji warszawskiej doceniają wychowanie w wierze katolickiej. Popularny „Erazmus”, polegający na możliwości studiowania przez kilka miesięcy za granicą, jest dowodem na to, że tęsknią za niedzielną młodzieżową Eucharystią w Polsce, w której często nie mają możliwości uczestniczyć w miejscu pobytu. W przeżywaniu tego, co dzieje się w kraju pomagają im media społecznościowe. Wskazują również na to, że warszawski Kościoł jest coraz bardziej obecny w internecie. Ma na to wpływ strona archidiecezji, aktywność duszpasterstwa młodych archidiecezji warszawskiej na Facebook, ale również widoczna aktywność w sieci poszczególnych księży, co ułatwia młodym kontakt z duszpasterzami.

Duchowy ojciec

Młodzież zrzesza się w harcerstwie, należy do Skautów Europy, różnych ruchów patriotycznych oraz uczestniczy w maratonach, juwenaliach i wydarzeniach proponowanych im przez miasto i inne instytucje. Jednak głównym miejscem spotkania ludzi Kościoła jest przede wszystkim szkoła i parafia. Na lekcje religii w archidiecezji warszawskiej, w zależnośći od danej szkoły, uczęszcza od 65 do 90 proc. młodzieży. Konkursy dotyczące wiedzy religijnej oraz rekolekcje wielkopostne to narzędzia, które pomagają młodym osobom budować więź z Kościołem. – Niektórzy z młodych mają tylko raz w roku kontakt z życiem sakramentalnym Kościola – właśnie podczas rekolekcji organizowanych przez szkoły – zaznacza ks. Zaperty.

Od Kościoła młodzież oczekuje jasnego świadectwa oraz zrozumiałego, a nie skostniałego, teologicznego języka w komunikacji z nimi. Najwięcej młodzieży gromadzi się przy kościele św. Anny, u Dominikanów oraz Jezutiów i przy większych parafiach warszawskich. Przyjeżdżają dla konkretnego duszpasterza i głoszone przez niego homilie. Wiedzą, czego oczekują od parafii. – Chcą księdza, który będzie ich przewodnikiem duchowym w życiu wiary oraz towarzyszem we wszystkich wydarzeniach życia, który nie będzie się nigdzie spieszył, i z którym będą mogli spędzać wolny czas w wakacje czy weekendy – tłumaczy ks. Zaperty i dodaje, że w czasach, kiedy doświadczamy w wielu rodzinach kryzysu ojcostwa, trudno dziwić się, że młodzi poszukują duchowego ojca, który będzie stałym przewodnikiem w ich życiu.

Kryzys rodziny

Jedno z pytań w ankiecie dotyczyło zaangażowanie rodzin i wspólnot w rozeznawanie powołania młodzieży. Młodzi wskazują, że doświadczają kryzysu w swoich rodzinach, które nie mają prawie żadnego wpływu na ich powołanie, w odróżnieniu od wyboru profesji zawodowej. Ks. Zaperty podkreśla, że kryzys ten ma różne odcienie, ale sprowadza się do tego, że część rodzin przestało uczyć młodych osobób wiary. – O jej przekazywanie dbają jeszcze dziadkowie, ale u rodziców jest już problem – komentuje duchowny i dodaje, że dziś życiowe powołanie coraz częściej odkrywane jest w momecie nawrócenia i silnego doświadczenia, a nie jako efekt życia wiarą w rodzinie.

Okazuje się, że dla młodych bardzo ważne jest życie duchowe i założenie rodziny. Podkreślają, że zarówno szansą, jak i zagrożeniem może być dostęp do nowych technologii, możliwość podróżowania czy dostęp do kursów i szkoleń. Ich zdaniem, jeśli oddadzą się temu bez reszty, mogą zaniedbać duchowe życie, co może mieć wpływ na podejmowanie decyzji o zawarciu małżeństwa w późniejszym wieku. Z ankiet wynika, że średnia wieku mężczyzn w archidiecezji warszawskiej decydujących się na ten sakrament to blisko 30 lat, kobiet – 28 lat. Z kolei średnia wieku mężczyzn wstępujących w ostatnich 5 latach do seminarium duchownego to 25 lat.

Czego dzięki ankietom archidiecezja warszawska dowiedziała się o młodych? – Są w Kościele, gdy przygotowują się do sakramentów. Powinniśmy położyć większy nacisk na duszpasterstwo grup i ruchów młodzieżowych oraz katechezę parafialną, a wówczas parafia będzie tętniła życiem – uważa ks. Zaperty.

Tagi:
młodzi duszpasterstwo

Reklama

Wielki Post ze św. Faustyną

2019-03-27 11:10

Aleksandra Wojdyło
Edycja toruńska 13/2019, str. VI

Aleksandra Wojdyło
Uczestnicy spotkania

W Brodnickim Centrum Caritas 16 marca odbyło się wielkopostne spotkanie duszpasterstwa rolników diecezji toruńskiej oraz Bractwa Świętego Izydora. Rozpoczęło się Mszą św., a konferencję nt. „Sposobów przeżywania Wielkiego Postu wg św. Faustyny” wygłosił ks. Sławomir Tykarski. Wielki Post to szczególny czas, by dotknąć Bożego Miłosierdzia, dlatego w syntetyczny sposób ukazał wskazania św. Faustyny z okresu jej życia zakonnego.

– Wielki Post to czas wzmożonej modlitwy i dzielenia się z Bogiem swoją codziennością, to czas, by lepiej poznać Boga i siebie – mówił kapłan. Zwrócił uwagę na potrzebę wyeliminowywania ze swego życia oschłości, a wprowadzania przebaczenia, zrozumienia, życzliwości i cierpliwego słuchania drugiego człowieka. Potrzebne jest również zaufanie Bogu i codzienne zwracanie się do Niego w choćby najprostszych sprawach. Następnie podkreślił, że chrześcijanin ma być względem drugiego człowieka wiernym odbiciem Bożego Miłosierdzia. Okres Wielkiego Postu to również czas wypraszania nawrócenia dla dusz będących daleko od Boga, a także modlitwa za rekolekcjonistów.

Boża wola

W dalszej części konferencji ks. Tykarski mówił o potrzebie podejmowania drobnych praktyk postnych przez m.in. umartwianie ciała czy rzetelne wykonywanie codziennych obowiązków. – Sednem postu jest wierne poddawanie się woli Bożej, ponieważ w ten sposób oddajemy Bogu chwałę – podkreślił. Na koniec zachęcił, by w swoim życiu szukać Bożej drogi oraz jej wypełnienia na wzór św. Faustyny, gdyż w ten sposób stajemy się najdroższymi dziećmi Boga.

Patriotyzm

Na temat współczesnego oblicza patriotyzmu mówił st. chor. sztab. Roman Sarnowski, instruktor Jednostki Srzeleckiej 3301 w Grudziądzu, który na spotkanie przybył wraz z grupą grudziądzkich strzelców. Zaprezentował podstawowe informacje na temat jednostki ZS „Strzelec”. – Kochać ojczyznę, trwać przy Bogu i Kościele – to nasze zadanie. Tak jak mówił mjr Zygmunt Szendzielarz ps. Łupaszka, patriotyzm to postawa na całe życie, a nie działanie na chwilę i dla orderów – podkreślił. Zwrócił uwagę na kilka fundamentalnych założeń realizowanych w ZS, jak krzewienie patriotyzmu czy przygotowanie do bycia żołnierzem zawodowym. Zaprezentował przykładowe działania strzelców podejmowane w regionie, upamiętnianie osób i miejsc historycznych, przywracanie pamięci o miejscach zapomnianych, zaniedbanych, czy angażowanie się w inicjatywy miejskie oraz współprace z Centrum Szkolenia Logistyki. – Wszystko to dla Polski, aby nie zmarnować młodego pokolenia – dodał Sarnowski.

Poseł Paweł Szramka zwrócił uwagę, że wychowanie patriotyczne według dobrych wzorców daje mocne fundamenty pod budowanie właściwych osobowości oraz osiąganie sukcesów własnych i narodowych. Mówił także o potrzebie znajomości historii Polski i jej wartości bez luk, plam i przekłamań. Na koniec życzył rolnikom dobrego roku i zadowolenia z przyszłych plonów. Następnie odmówiono południową modlitwę „Anioł Pański”.

Ekorolnictwo

Na temat gospodarowania ekologicznego oraz życia w zgodzie z naturą mówił członek duszpasterstwa rolników Mieczysław Babalski z Pokrzydowa, prezes Kujawsko-Pomorskiego Stowarzyszenia Producentów Ekologicznych „Ekołan”.

Podkreślił, że ekorolnictwo powinno opierać się na uprawie bez chemii i GMO, do pasz dla zwierząt nie powinno się dodawać antybiotyków ani stymulatorów wzrostu i apetytu, należy troszczyć się o naturę i zachowanie urozmaiconego krajobrazu wiejskiego oraz bioróżnorodności. Zwrócił uwagę na to, że jest coraz większe zainteresowanie tą metodą gospodarowania oraz na zwiększający się popyt na towary rolnictwa ekologicznego. – Na polskim rynku żywności ekologicznej mamy bardzo dużo produktów, chociaż niestety coraz więcej pochodzi z importu – dodał.

Na zakończenie rolniczego dnia skupienia diecezjalny duszpasterz rolników ks. kan. Zbigniew Gański przypomniał kalendarium najważniejszych wydarzeń 2019 r., w tym najbliższe patronalne święto ku czci św. Izydora, które odbędzie się 12 maja w parafii pw. Opatrzności Bożej w Wąpiersku, w dekanacie lidzbarskim.

Umocnieni modlitwą oraz kapłańskim błogosławieństwem rolnicy mogą rozpoczynać przygotowania do Świąt Zmartwychwstania oraz pracy na roli.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Biskupi do wiernych: nie uczyniliśmy wszystkiego, aby zapobiec krzywdom

2019-05-22 16:40

BP KEP / Warszawa (KAI)

„Przyznajemy, że jako pasterze Kościoła nie uczyniliśmy wszystkiego, aby zapobiec krzywdom” – napisali biskupi do wiernych w liście przeznaczonym do odczytania w kościołach w niedzielę 26 maja. List zatytułowany "Wrażliwość i wierność" napisali hierarchowie zebrani dziś w Warszawie na posiedzeniu Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski.

KEP

Publikujemy treść listu:

WRAŻLIWOŚĆ I ODPOWIEDZIALNOŚĆ

Słowo biskupów do wiernych
Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych,
którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej
kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza (Mk 9, 42)

Drogie Siostry i drodzy Bracia!
W ostatnim czasie wspólnota Kościoła w Polsce wstrząsana jest kolejnymi bolesnymi informacjami o wykorzystywaniu seksualnym dzieci i młodzieży przez niektórych duchownych. Przestępstwa te są źródłem głębokiego cierpienia osób pokrzywdzonych. Nie ma słów, aby wyrazić nasz wstyd z powodu skandali seksualnych z udziałem duchownych. Są one powodem wielkiego zgorszenia i domagają się całkowitego potępienia, a także wyciągnięcia surowych konsekwencji wobec przestępców oraz wobec osób skrywających takie czyny.

Cierpienia osób pokrzywdzonych dotykają nie tylko ich samych, ale także całych rodzin oraz wspólnot kościelnych. Przestępstwa te „przysłoniły blask Ewangelii takim mrokiem, jakiego nie znały nawet wieki prześladowań” (Benedykt XVI, List do katolików w Irlandii, 19.03.2010).

Głęboko tkwią w nas wykrzyczane słowa świadectwa osoby pokrzywdzonej, iż Chrystus nie krzywdził dzieci. „To [co ksiądz zrobił] naprawdę odcisnęło bardzo duże piętno na moim dorosłym życiu. Ja do tej pory mam koszmary. Cały czas jest to we mnie” – tak powiedziała w filmie w czasie konfrontacji z oprawcą 39-letnia Anna, przed laty 9-letnia uczennica. I drugie świadectwo, przekazane w artykule napisanym przez dorosłego dziś mężczyznę: „Nie mam żalu do Kościoła. Wiem, że skrzywdził mnie nie [cały] Kościół, lecz konkretna osoba. Nie wiem, czy ktokolwiek z przełożonych cokolwiek o tym wiedział. Ale martwi mnie, że tacy jak ja, pozostają poza kościelną sferą uwagi”. Obydwa wyznania są wstrząsające – to nigdy nie powinno się było wydarzyć.

1. Świadectwo cierpienia

Wielu z nas obejrzało film „Tylko nie mów nikomu”. Ten dokument, to przede wszystkim wstrząsające relacje dorosłych dziś osób, wykorzystywanych w dzieciństwie przez duchownych. Zawiera on także przykłady braku wrażliwości, grzechu zaniedbania i niedowierzania osobom skrzywdzonym, co w konsekwencji chroniło sprawców. Film, przyjmując perspektywę pokrzywdzonych, uświadomił nam wszystkim ogrom ich cierpienia. Każdy, kto jest wrażliwy, poznając losy osób pokrzywdzonych, odczuwa ból, wzruszenie i smutek wobec ich cierpienia. Dziękujemy wszystkim, którzy mieli odwagę opowiedzieć o swoim cierpieniu. Zdajemy sobie sprawę z tego, że żadne słowo nie jest w stanie wynagrodzić im krzywd, jakich doznali.

Przyznajemy, że jako pasterze Kościoła nie uczyniliśmy wszystkiego, aby zapobiec krzywdom.

Dla wielu wiernych, szczególnie dla młodych szczerze szukających Boga, skandale seksualne z udziałem duchownych stają się ciężką próbą wiary i powodem do wielkiego zgorszenia. Rozczarowanie i oburzenie jest tym większe i boleśniejsze, że dzieci zamiast troskliwej miłości i towarzyszenia w szukaniu bliskości Jezusa doświadczyły przemocy i brutalnego odarcia z godności dziecka. Od początku swego istnienia wspólnota kościelna uznawała takie zachowania za wyjątkowo ciężki grzech; według słów Chrystusa „kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza” (Mk 9,42). „Biada człowiekowi przez którego dokonuje się zgorszenie” (Mt 18,7).

2. Wrażliwość

Wszyscy, zarówno duchowni, jak i świeccy, jako społeczność, musimy stworzyć właściwą przestrzeń do przywrócenia pokrzywdzonym jak najbardziej normalnego życia, a także do odbudowania zaufania wobec duszpasterzy i biskupów.

Wyznania pokrzywdzonych przynaglają nas, biskupów, ale i wszystkich ludzi dobrej woli do większego wyczulenia na zagrożenia; do większej wrażliwości na pomoc pokrzywdzonym. Zarówno niebezpieczeństwa, jak i konieczność wsparcia dotyczą każdego środowiska, nie tylko kościelnego, ale i rodzin, szkół, klubów sportowych i wielu innych grup. Sytuacje życiowe pokrzywdzonych skłaniają do szybszego i skuteczniejszego pomagania im. Oni potrzebują wielkiej wrażliwości i wsparcia, by odnaleźć równowagę życia.

Prosimy osoby pokrzywdzone przez duchownych, aby zgłaszały doznaną krzywdę do przełożonych kościelnych oraz do odpowiednich organów państwowych. W każdej diecezji i w wielu prowincjach zakonnych został wyznaczony delegat upoważniony do przyjmowania zgłoszeń o wykorzystaniu seksualnym małoletnich przez osobę duchowną. Ma on też pomóc w otrzymaniu wsparcia psychologicznego, prawnego i duszpasterskiego. Chcemy wspierać pokrzywdzonych od początku tej drogi w podjęciu kroków potrzebnych do przezwyciężania skutków doznanej krzywdy.

Przyjmujemy z wdzięcznością nowe motu proprio papieża Franciszka, w którym Ojciec Święty nakazuje zgłaszanie takich przestępstw i przewiduje poważne kary dla przełożonych, którzy zaniedbywali swoje obowiązki chronienia owczarni Chrystusowej. Pamiętamy też o tym, że według zawartych w tym dokumencie nowych norm prawa kościelnego nikogo przy zgłaszaniu przestępstwa nie wolno zobowiązywać do milczenia. Zrobimy wszystko, co w naszej mocy, aby te zgłoszenia w instytucjach kościelnych przebiegały ze współczuciem i z jak największą wrażliwością oraz w poczuciu bezpieczeństwa dla każdej osoby i jej dramatu. Będziemy też nadal zgłaszać przestępstwa państwowym organom ścigania.

Wielu duchownych i świeckich pracuje z osobami, które odważyły się powiedzieć o swoich traumatycznych doświadczeniach. Nie rozgłaszamy tego, ponieważ szanujemy ich prawo do prywatności. Być może sami zdecydują się o tym głośno mówić. Reakcja najbliższego otoczenia rzadko niestety opiera się na życzliwości i wrażliwości. Często jest okrutna, bezmyślna i bezlitosna, czasem pełna wyrzutów, przez co nam wszystkim potrzebna jest zmiana mentalności, by osoby poszkodowane w dzieciństwie lub młodości w delikatnej sferze seksualności były chronione i wspierane.

3. Odpowiedzialność

Zwracamy coraz większą uwagę na wychowanie w seminariach i kształtowanie osobowości przyszłych księży. Nie chcemy dopuścić, aby w szeregach duchowieństwa znalazły się osoby niedojrzałe, niezdolne do wierności złożonym ślubom i przyrzeczeniom. Ponadto, od sześciu lat koordynator ds. ochrony dzieci i młodzieży powołany przez Konferencję Episkopatu Polski organizuje wraz z zespołem współpracowników Centrum Ochrony Dziecka liczne szkolenia dla duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego. Przygotowujemy w diecezjach i w zgromadzeniach zakonnych także system zapobiegania; ma on pomóc ochronić dzieci i młodzież przed potencjalnym wykorzystaniem seksualnym. Chcemy, by ich bezpieczeństwo stało się priorytetem we wszystkich środowiskach.

W tym kontekście w szczególny sposób doceniamy pracę zdecydowanej większości kapłanów, którzy wierni Ewangelii gorliwie i ofiarnie służą Bogu i ludziom. Nie pozwólmy, by dobro, które dokonuje się w Kościele przez ich posługę, przesłoniły nam grzechy konkretnych osób. Na zasadzie odpowiedzialności zbiorowej nie przenośmy też win konkretnych osób w sutannach na wszystkich księży. Tych czynów dopuścili się konkretni ludzie i oni powinni zostać ukarani za swoje czyny. Wesprzyjmy w tych trudnych chwilach kapłanów pracujących z poświęceniem, by nie utracili zapału i otrzymali umocnienie ze strony wiernych świeckich.

Wspólnie ze wszystkimi ludźmi dobrej woli jednoczymy wysiłki w rozpoznawaniu i eliminowaniu czynników sprzyjających przestępstwom. Prosimy o wsparcie wychowawców i opiekunów dzieci i młodzieży w przedszkolach i szkołach oraz w zakładach opiekuńczo-wychowawczych. Prosimy o pomoc w zdobywaniu odpowiedniej wiedzy i umiejętności, by wszystkie placówki prowadzone przez Kościół stały się domami bezpiecznymi, wyznaczającymi najlepsze standardy ochrony dzieci. Taki sam apel kierujemy do odpowiedzialnych za ruchy katolickie i organizacje młodzieżowe. Bądźmy wszyscy bardziej wrażliwi wobec dzieci i młodzieży, a także wobec osób pokrzywdzonych.

Zakończenie

Nasze słowo do wszystkich ludzi dobrej woli kończymy modlitwą do Ducha Świętego:
Oto jesteśmy, Panie, Duchu Święty.
Jesteśmy – wprawdzie obciążeni grzechem,
lecz zgromadzeni w imię Twoje.
Przyjdź do nas i bądź z nami,
Racz obmyć nasze serca
i naucz nas, co mamy czynić,
dokąd mamy zmierzać,
Powiedz, co mamy podjąć,
abyśmy wsparci Twoją mocą
Tobie zdołali podobać się we wszystkim. (św. Augustyn)

Przyzywając mocy Ducha Świętego i wstawiennictwa Maryi, Matki Kościoła,
Jej powierzając osoby skrzywdzone, rodziny, dzieci i młodzież oraz wspólnoty kościelne,
upraszamy w modlitwie ducha pokory i odwagi,
aby nie dać się zwyciężyć złu i ogarnąć troską wszystkich.

Podpisali:
Biskupi zebrani na posiedzeniu Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski

Warszawa, 22 maja 2019 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Powódź grozi południowej Polsce. Kraków częściowo pod wodą

2019-05-23 21:46

red.

Paweł Bugira
Gwałtowne rośnie poziom rzek na południu kraju. W Krakowie i Tarnowie ogłoszono pogotowie powodziowe, z żywiołem walczą też mieszkańcy Podkarpacia i Śląska. Ulewy i woda spływająca z gór spowodowały gwałtowny przyrost poziomu rzek. Stany ostrzegawcze i alarmowe przekroczyła m. in. Wisła i jej dopływy, łącznie 10 rzek. Pod wodą znalazła się część Krakowa, m.in. ścieżka rowerowa wzdłuż Wisły przy Wawelu. Fala kulminacyjna dotrze w sobotę. Ma mieć ok. 7 metrów. Prezydent miasta ogłosił pogotowie przeciwpowodziowe na obszarze Krakowa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem