Reklama

Jubileusz najstarszej szkoły średniej Zagłębia

2017-06-29 10:21

Agnieszka Raczyńska
Edycja sosnowiecka 27/2017, str. 4-5

Karolina Maciejewska

W 1900 r. Zgromadzenie Kupców w Będzinie rozpoczęło starania o otwarcie w mieście szkoły średniej. 15 lipca 1901 r. otrzymali zgodę władz, na podstawie której mogła powstać w Będzinie siedmioklasowa Szkoła Handlowa. Placówka rozpoczęła działalność w styczniu 1902 r., mieściła się w wynajętym budynku przy ul. Sławkowskiej 37, obecnej ul. Kołłątaja

Obchody 115. rocznicy istnienia Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Będzinie rozpoczęły się Mszą św. w kościele św. Brata Alberta, którą celebrowali kapłani absolwenci: wieloletni rektor WSD w Krakowie ks. dr Włodzimierz Skoczny i ks. dr Donat Manterys. W uroczystości wziął także udział absolwent ks. Grzegorz Maciejewski, były katecheta „Kopernika”. Wszystkich powitał proboszcz, a zarazem katecheta I LO ks. Paweł Kempiński. Wierni modlili się w intencji społeczności szkolnej, byłych i obecnych nauczycieli, uczniów oraz absolwentów szkoły.

Słowo ks. Skocznego

Kazanie wygłosił ks. dr Włodzimierz Skoczny. Porównał on czas spędzony w szkole do spotkania Jezusa z bogatym młodzieńcem. – Czas spędzony w szkole jest czasem, kiedy młody człowiek przychodzi, tak jak przyszedł do Jezusa młodzieniec z pytaniem: Co mam czynić? (...) Pan Jezus odpowiedział na to pytanie. Chociaż nie jest matematykiem, uczy, że talenty należy pomnażać, uczy dziwnej matematyki, że czasem trzeba zostawić wszystko i iść szukać jednej zagubionej owcy. Nie był biologiem, ale uczy szacunku do dzieła Bożego i mówi: „Przypatrzcie się liliom, jak rosną: nie pracują i nie przędą. A powiadam wam: Nawet Salomon w całym swym przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich” (...) – mówił Kaznodzieja. – Większość z nas nie pamięta, co było na lekcji, czego uczyli nas nauczyciele, ale pamiętamy, że byli sprawiedliwi, uczciwi, że nie szli na układy. To pamiętamy całe życie. Najważniejsze w życiu jest to, czy zrealizowaliśmy naukę szkoły Pana Jezusa. Ta szkoła zaczęła się od pytania: Co mam czynić? Każdy z nas przyszedł do szkoły z pytaniami: Jaki jest sens życia, czy warto być dobrym i czy to nie naiwność – powiedział na zakończenie ks. dr Włodzimierz Skoczny.

Po nabożeństwie wszyscy uczestnicy przemaszerowali – z pocztami sztandarowymi szkoły na czele, przy akompaniamencie orkiestry dętej OSP w Siewierzu – do budynku I LO przy ul. Kopernika 2.

Reklama

Powróćmy jak za dawnych lat

Oficjalna część uroczystości miała miejsce w pięknie udekorowanej auli szkolnej, którą wypełnili licznie przybyli nauczyciele, uczniowie i absolwenci. Goście zostali przywitani przez dyrektor Wandę Zalejską. Wśród gości byli także zagłębiowscy parlamentarzyści, reprezentanci miast i gmin wchodzących w skład będzińskiego powiatu, delegaci Kuratorium Oświaty w Katowicach, przedstawiciele środowiska akademickiego oraz dyrektorzy pozostałych powiatowych szkół ponadgimnazjalnych oraz władze powiatu będzińskiego.

Jak przystało na jubileusz były gratulacje i wyrazy uznania za długie lata owocnej działalności oraz życzenia, aby będziński „Kopernik” wciąż prężnie się rozwijał, kształcąc kolejne pokolenia młodzieży. Widocznymi symbolami bogatej tradycji szkoły były jej dwa sztandary, które można było podziwiać podczas uroczystości – nowy oraz dawny, z wizerunkiem Matki Bożej i słowami: „Królowo Korony Polskiej módl się za nami”.

Pani Dyrektor przypomniała historię Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Będzinie. Opowiedziała o tych osobach, które tworzyły szkołę na przestrzeni 115 lat. Wymieniła najważniejsze inwestycje wykonane przez kolejnych dyrektorów oraz sukcesy dydaktyczne uczniów i nauczycieli, które sprawiają, że jedna z najstarszych szkół w Zagłębiu Dąbrowskim jest placówką znaną i cenioną, w której uczy się bardzo liczna społeczność uczniów. Pani Dyrektor otrzymała listy gratulacyjne ze słowami uznania dla szkoły od przedstawicieli władz różnych szczebli oraz innych gości. Wzruszającym momentem było wręczenie symbolicznych świadectw grupie absolwentów szkoły, którzy zdali maturę pół wieku temu. Zjazd z okazji jubileuszu okazał się zatem doskonałą okazją nie tylko do spotkania po latach i integracji byłych uczniów „Kopernika”, lecz także do wspomnień. Ważnym momentem uroczystości było złożenie przez uczniów kwiatów przy tablicach umieszczonych w szkole, poświęconych pamięci nauczycieli i absolwentów szkoły, którzy polegli w walkach o niepodległość ojczyzny w latach 1914-1920 i 1939-1945, oraz przed tablicą „Pokonanym, ale nie zwyciężonym” poświęconą nauczycielom i absolwentom będzińskiej szkoły zamordowanym w Katyniu i Charkowie w 1940 r. Wśród absolwentów zamordowanych przez NKWD, są: por. Bolesław Kaczyński, por. Władysław Gołąb, por. Jerzy Chybowski i por. Stefan Antonowicz ps. Ryś.

Jubileuszowa radość

W części artystycznej uczniowie, pod kierunkiem polonistki Beaty Czapli, zaprezentowali piękny koncert złożony z przebojów sprzed lat. Oficjalna część jubileuszu zakończyła się Balem Absolwenta. Z okazji jubileuszu wydana została kolejna część publikacji I Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika – „Księgi Jubileuszowej”. Prezentuje ona historię będzińskiej placówki, a także losy jej nauczycieli i absolwentów. Ta publikacja, przygotowana przez Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół I Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika w Będzinie, którego prezesem jest Grzegorz Paszta, ukazuje wkład osób związanych ze szkołą w rozwój Zagłębia i całego kraju. Najwięcej pracy w powstanie publikacji włożyły członkinie Stowarzyszenia: Grażyna Szewczyk i Elżbieta Witecka. Projekt został dofinansowany przez powiat będziński ze środków na realizację zadań publicznych w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego. Wydane zostały również pocztówki „Historia szkoły w fotografii” – projekt dofinansowany przez miasto Będzin. Absolwent szkoły Bolesław Ciepiela ofiarował szkole swoje liczne publikacje dotyczące historii Zagłębia Dąbrowskiego.

Na głównej ścianie auli Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Będzinie wisi kopia słynnego obrazu mistrza Jana Matejki pt. „Wernyhora” pędzla Adolfa Hyły – autora obrazu Jezusa Miłosiernego w Łagiewnikach. Malarz ten był przed wojną nauczycielem w będzińskiej szkole. Podczas jubileuszu zbierane były do puszki datki na renowację obrazu.

Tagi:
szkoła jubileusz

Proponowane w Polsce standardy edukacji seksualnej WHO

2019-08-19 17:36

Marcin Przeciszewski / Warszawa (KAI)

- Dziecko nie może uczestniczyć w żadnych tego typu zajęciach bez wyraźnej zgody rodziców lub prawnych opiekunów – napisał dziś bp Marek Mendyk, przewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego KEP, w apelu skierowanym do rodziców w związku z planowanym wprowadzeniem ich przez niektóre samorządy. Postulowane przez niektóre samorządy programy edukacji seksualnej w szkołach mają opierać się na standardach i wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). W poniższej analizie prezentujemy ich główne założenia.

Bożena Sztajner/Niedziela
Dary dla dzieci z Białorusi

Wytyczne te zostały przedstawione w dokumencie „Standardy edukacji seksualnej w Europie”, będącym wspólną publikacją Biura Regionalnego Światowej Organizacji Zdrowia dla Europy i niemieckiego Federalnego Biura ds. Edukacji Zdrowotnej. Publikacja ta, wydana w 2010 r., zawiera zalecenia dla osób i instytucji odpowiedzialnych za zdrowie i edukację seksualną. Jej polskie tłumaczenie zostało wydane w dwa lata później.

Dokument ten - jak czytamy we wstępie - opiera się na tzw. podejściu holistycznym do seksualności człowieka i ma za cel „pomóc dzieciom i młodym osobom w rozwinięciu podstawowych umiejętności umożliwiających im samookreślenie ich seksualności i związków na różnych etapach rozwoju, (...) w przeżywaniu swojej seksualności oraz partnerstwa w sposób satysfakcjonujący i odpowiedzialny”.

Autorzy dokumentu zaznaczają, że podejście „holistyczne” ma zastąpić modele edukacji seksualnej obowiązujące w wielu krajach. Informują, że pierwsza ich grupa – promowana szczególnie silnie przez Republikanów w USA – bazowała na zapoznaniu dzieci i młodzieży z biologicznymi kwestiami dotyczącymi płci i życia seksualnego, co jednak było połączone z promocją wstrzemięźliwości seksualnej do momentu zawarcia związku małżeńskiego. Druga grupa programów, realizowanych dotąd w większości krajów europejskich, abstynencję seksualną traktuje jako zachowanie opcjonalne, a obok niej przedstawiane są zasady antykoncepcji i tzw. bezpiecznego seksu.

Natomiast program WHO ma charakter znacznie bardziej liberalny, uwzględnia również orientację homoseksualną, a płeć – zgodnie z teoriami gender - traktuje jako zjawisko bardziej społeczne niż biologiczne. Na równi z małżeństwem definiowanym jako związek mężczyzny i kobiety, stawia na równym poziomie inne rodzaje związków.

Konkretne propozycje w zakresie edukacji

Dokument „Standardy edukacji seksualnej w Europie WHO” prezentuje „Matrycę” która stanowi przegląd tematów, które powinny zostać omówione w poszczególnych grupach wiekowych: 0–4 lata, 4–6 lat, 6–9 lat, 9–12 lat i 12-15 lat. Zakłada się, że zajęcia te powinny być obowiązkowe (niezależnie od woli rodziców) już od wieku przedszkolnego, a powinni je prowadzić różni specjaliści, niekoniecznie wychowawcy czy nauczyciele. Przewiduje się zatem możliwość prowadzenia edukacji seksualnej przez organizacje pozarządowe mające taki zapis w statutach, a szkoła pełniłaby rolę koordynacyjną.

0–4 lata

Program przewiduje, że szkolni seksedukatorzy powinni przekazywać dzieciom w wieku poniżej 4 lat podstawową wiedzę o ludzkim ciele i narządach płciowych, o różnicach płciowych oraz pochodzeniu dzieci, czyli ciąży i porodzie.

Ma być również kształtowane „pozytywne nastawienie do własnej płci biologicznej, jak i społeczno-kulturowej” oraz wiedza, że związki natury seksualnej mogą być różnorodne, a tej różnorodności powinna towarzyszyć akceptacja.

Niezależnie od tego mają być przekazywane takie treści jak „radość i przyjemność z dotykania własnego ciała” czy wiedza o „masturbacji w okresie wczesnego dzieciństwa”.

4–6 lat

Dzieci w wieku od 4 do 6 lat mają dalej zgłębiać tę tematykę, włącznie z pozytywnym podejściem do masturbacji pojmowanej jako „radość i przyjemność”.

Zarazem mają być omawiane różnorodne emocje, w tym „pierwsza miłość” jako rodzaj zauroczenia, a także przygotowywanie do radzenia sobie w sytuacji, w której uczucie nie zostaje odwzajemnione.

Dziecko w tym okresie ma być również zapoznawane ze „związkami do osób tej samej płci” oraz kształtowane w pozytywnym podejściu do własnej tożsamości płciowej. Kształtowana być winna postawa, że „moje ciało należy do mnie”, więc mam określone prawa z tym związane. Towarzyszyć temu ma świadomość, że są osoby, które „mogą posunąć się do przemocy oraz, że muszę nauczyć się jak należy się przed nimi chronić”.

6–9 lat

U dzieci w wieku od 6 do 9 lat ma być pogłębiana wiedza o rozwoju fizjologicznym, z uwzględnieniem miesiączkowania, ejakulacji itp. Duży nacisk ma być położony na antykoncepcję. Jest ona proponowana jako jedyna możliwość planowania rodziny. Prezentowane mają być także różnorodne techniki współżycia płciowego. Zaznacza się tylko, że „akceptowalne współżycie/seks, winien być odbywany za zgodą obu osób, ma być on dobrowolny, równy i stosowny do wieku i kontekstu, zapewniający szacunek do samego siebie”. Żadne inne etyczne normy i zasady dotyczące podejmowania współżycia seksualnego nie są proponowane. Za to ma być uświadamiany „pozytywny wpływ seksualności na zdrowie i dobre samopoczucie”.

Prezentowane mają być również „prawa seksualne”, rozumiane jako prawo do informacji i edukacji seksualnej, jak i cielesnej integralności.

Podobnie jak na poprzednich etapach – wobec dzieci w wieku 6–9 lat - proponowana jest masturbacja i autostymulacja seksualna. Mowa ma być również o „seksie w mediach” (włącznie z internetem), oraz o „radzeniu sobie z obrazem seksu w mediach”. Nie pojawia się w tym kontekście pojęcie pornografii jako zjawiska mającego negatywny wpływ na rozwój człowieka.

Jest też mowa o małżeństwie, ale pojęcie to pojawia się wyłącznie w kontekście możliwości rozwodu. Prezentowane mają być także „różne związki rodzinne” w kontekście umiejętności „negocjowania kompromisów, wykazywania tolerancji i empatii”.

9–12 lat

Na etapie od 9 do 12 lat przedmiotem nauczania ma być szczegółowe poznanie różnych (skutecznych i nieskutecznych) metod antykoncepcji oraz „zrozumienie, że antykoncepcja to odpowiedzialność obu płci”. Wiele ma być mowy o przeżywaniu ciąży i poszczególnych jej etapów, włącznie z ciążą „w związkach między osobami tej samej płci”.

Uczniowie mają być również uświadamiani z zakresie niebezpieczeństwa przemocy seksualnej i konieczności obrony przed nią.

Prezentowane mają być różne orientacje seksualne oraz „miłość wobec osób tej samej płci”. Tym dzieciom, które odkryły swą odmienność seksualną - proponowany ma być «coming out», czyli publiczne ogłoszenie tego faktu jeszcze przed ukończeniem 12. roku życia. Zgodnie z teorią gender ma być przekazywane także przekonanie o „różnicach między tożsamością płciową i płcią biologiczną”.

Cel edukacji ma być osiągnięty wraz z ukończeniem 15. roku życia, kiedy młody człowiek powinien już osiągnąć pełną „akceptację, szacunek i rozumienie różnorodności dotyczącej seksualności i orientacji seksualnych”. Nigdzie natomiast nie ma mowy o potrzebie opanowywania popędu seksualnego, nie pojawia się więc pojęcie wstrzemięźliwości. Nie istnieje pojęcie „uczyć wyższych” rozumianych jako rozwój miłości, którym powinny być podporządkowane „uczucia niższe”, w postaci pożycia seksualnego.

Zaznaczyć należy, że tak zarysowany program edukacji seksualnej pozostaje w diametralnej sprzeczności nie tylko z chrześcijańską koncepcją rozwoju osoby ludzkiej, ale także z „integralną wizją ludzkiej seksualności” zawartą w obowiązującej w Polsce podstawie programowej, wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z 14 lutego 2017.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Film "Tajemnica Ojca Pio" wchodzi do kin

2019-08-12 10:39

O św. Ojcu Pio wiele już napisano i powiedziano. Czy są jeszcze fakty, które powinny ujrzeć światło dzienne?

Materiały prasowe

Tajemnica Ojca Pio to udana próba ukazania prawdziwego oblicza Stygmatyka. Pokazuje również trudną drogę jaką przeszedł, by na jej końcu stać się jednym z największych świętych Kościoła. Twórcy zadbali o niepublikowane dotąd materiały. W filmie ukazane zostały zeznania świadków życia świętego, jego duchowych dzieci, osób, które doświadczyły nawrócenia i uzdrowienia.

Pokazano również zdjęcia, nagrania i wypowiedzi współbraci z San Giovanni Rotondo. Film bez ogródek ujawnia, jak niewyobrażalnemu ogromowi prób został poddany skromny zakonnik z Pietrelciny. Należą do nich m.in: oszczerstwa i poddawanie w wątpliwość stygmatów, podsłuchy zakładane nawet w konfesjonale, posądzanie o intymne kontakty z kobietami, kary i prześladowania także ze strony osób związanych z Kościołem. Niezwykłe emocje towarzyszą widzowi, gdy śledzi on autentyczne nagrania Ojca Pio i słyszy jego charakterystyczny, jakby niepasujący do wizerunku głos. Całości dopełnia sprawiający ogromne wrażenie ekskluzywny materiał dokumentujący niedawną ekshumację ciała św. Ojca Pio.

Stygmatyk z Pietrelciny to nie tylko surowy zakonnik. Film odkrywa go dla wiernych jako osobę pełną radości, poczucia humoru, a nade wszystko wypełnioną miłością do Boga i ludzi. Tajemnica Ojca Pio pozwala widzowi autentycznie „dotknąć” świętości, co stanowi ogromny atut filmu.

TAJEMNICA OJCA PIO (El Misterio del Padre Pio)

GATUNEK: dokument

CZAS TRWANIA: 80 min

SCENARIUSZ I REŻYSERIA: José Maria Zavala

MUZYKA: Javier de la Cruz

ZDJĘCIA: Pablo Burmann

PRODUCENT: Juanlo Prada Garruro

PRODUCENT WYKONAWCZY: Paloma Fernandez-Gasset

Patronat nad filmem objął Tygodnik Katolicki "Niedziela".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Rodziny prosiły o odwagę

2019-08-20 11:00

Beata Pieczykura

– W codzienności waszego życia Maryja chce dodać wam odwagi w duchowych trudnościach, cierpieniach – mówił o. Mariusz Tabulski, paulin, podczas Pielgrzymki Rodzin i Małżeństw do sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin

Beata Pieczykura/Niedziela

Zgromadzili się wszyscy razem w Kościele, w świątyni pod niebem, na trawie i pod drzewami, aby doświadczyć obecności Matki Bożej Leśniowskiej – uśmiechniętej, łagodnej i pięknej patronki rodzin. Modlili się w różnorakich intencjach oraz o radość przeżywaną w duchu wiary. A tę radość odkrywali w Bogu, który jest bardzo bliski człowiekowi i żyje w Kościele. Byli to liczni wierni, którzy w ramach dorocznej Pielgrzymki Rodzin i Małżeństw przybyli do sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin. Odbyła się 2 lipca z okazji święta patronalnego. Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił o. Mariusz Tabulski, definitor generalny Zakonu św. Pawła Pierwszego Pustelnika. Kaznodzieja zachęcał zebranych, by uwierzyli Bogu i naśladowali Maryję. W tym duchu mówił: – Chcemy razem z Nią słuchać Jezusa żyjącego w Kościele, słuchać i służyć, i pomagać braciom i siostrom, którzy potrzebują wsparcia, a przede wszystkim odnalezienia zwyczajnej drogi planu dla rodziny, tej jedynej drogi, która daje godność rodzinie i prawdę miłości oraz przyszłość małżonkom i ich dzieciom. O. Jacek Toborowicz, przeor sanktuarium Matki Bożej Patronki Rodzin w Leśniowie, podkreślił, że jest to wielkie dziękczynienie za wszystkie łaski. Na uroczystość przybyły pielgrzymki Rodzin Katolickich Archidiecezji Częstochowskiej, piesze – z parafii Gorzków – Trzebniów (35 osób, po raz 9.) i z Żarek, która wędrowała jako Marsz dla Życia i Rodziny, oraz rowerowa z Witkowic-Nieznanic (ok. 20 osób, po raz 16.) wraz ze swoimi duszpasterzami.

Zobacz zdjęcia: Rodziny prosiły o odwagę

Drugi dzień odpustu leśniowskiego miał miejsce 7 lipca. Tego dnia Sumie przewodniczył bp Roman Pindel, ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej. W dniach 3-8 lipca trwały dni maryjne prowadzone przez o. Józefa Stępnia, referenta ds. Nawiedzenia Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Był to czas podziękowania Leśniowskiej Patronce Rodzin oraz prośby, by wypraszała u Syna potrzebne łaski.

Mówią pątnicy

Pan Ryszard z Niegowej pielgrzymował z rodziną. Z dumą mówi, że do Matki Bożej Leśniowskiej po raz pierwszy przyjechał jego 8-miesięczny wnuczek, aby zobaczył klasztor. Wraz z żoną przystąpili do sakramentu pojednania i pokuty. Jego córka Kinga, obecnie mieszka koło Chrzanowa, wspomina, że do Maryi pielgrzymuje od zawsze, czyli ponad 20 lat. – Warto tu przyjechać – podkreśla. Cała rodzina zgodnie twierdzi, że tutaj czują się jak w domu.

– Pochodzę z parafii Żarki, a mieszkam w Płocku wraz z mężem i synem. Przyjechałam tu na odpust Matki Bożej Leśniowskiej z mamą i synem. Jestem zżyta z sanktuarium, bo tutaj właśnie kształtowała się moja wiara i tutaj wyprosiłam męża i syna Szymona, ma rok, przyszliśmy podziękować Matce Bożej – powiedziała Katarzyna.

Pani Ewa i pan Piotr z parafii w Witkowicach-Nieznanicach przybyli do Pięknej Pani Leśniowskiej w pielgrzymce rowerowej, trasa liczyła 40 km w pierwszą stronę. – Wiele razy wybierałam się tutaj, ale zawsze było nie po drodze, bo albo praca, nie było urlopu, albo małe dzieci. Jak pojawił się nowy rower i trzeba było go wypróbować na dłuższej trasie, to z potrzeby serca wybrałam się na pielgrzymkę, bo z Leśniowem jestem związana od dzieciństwa, jako dziecko, a potem jako nastolatka spędzałam tu czas na oazach rodzin – opowiada pani Ewa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem