Reklama

Nauczycielu, gdzie mieszkasz?

2017-08-10 09:34

Bogdan Nowak
Edycja szczecińsko-kamieńska 33/2017, str. 8

©stokkete/fotolia.com

Jakże często pytamy Chrystusa, znajdując się w dramatycznej sytuacji: „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?”. Wtedy Zbawiciel odpowiada: „Chodźcie, a zobaczycie”.

Poszli i zobaczyli, że mieszka między grzesznikami i celnikami, między chorymi, trędowatymi, niewidomymi, głuchymi i chromymi. Przebywa między wrogami i przyjaciółmi, między tymi, którzy Go kochają i słuchają, ale także między knującymi spisek przeciwko Niemu.

Pytanie nowotestamentowe „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?” stale jest powtarzane. Współczesny świat, choć ma tylu mądrych i wybitnych ludzi, cierpi na brak autorytetów moralnych. Spogląda na Jezusa, szuka u Niego odpowiedzi na tysiące pytań i problemów czekających na dobre rozwiązania, bo ludzie zawiedli, gdyż są słabi i grzeszni.

Reklama

Szukamy więc Chrystusa… w barokowych świątyniach, w złoconych wizerunkach i marmurowych figurach. Najłatwiej Go spotkać wśród ludzi głodnych, chorych, opuszczonych, samotnych, żyjących według Chrystusowego Przykazania Miłości.

Pytamy Go, jak żyć, by być szczęśliwym. Syn Boży zachęca do naśladowania siebie, nawet w sposób dosłowny, mimo że tak bardzo zmieniły się warunki życiowe człowieka w ciągu dwóch tysięcy lat.

Chrystus nawet nie każe pytającym Go brać ze sobą w drogę ani trzosa, ani chleba, ani laski. Żeby nieobciążeni własnym dobytkiem, mogli unieść cudze ciężary. Żeby byli bogaci jedynie Jego obecnością i tym ubogacali innych. Każe im zapomnieć, gdzie mieszkali wczoraj, cieszyć się tym, co mają dzisiaj i nie troszczyć się zbytnio, gdzie będą jutro. Czy tacy ludzi byli i są obecnie? Byli i są; wielu świętych i błogosławionych znanych z nazwiska, ale także wielu bezimiennych, którzy w swoim życiu wcielali naukę Jezusa Chrystusa i aktualnie jej przestrzegają.

Czy nie podziwiać nieznanych z nazwiska zakonnic opiekujących się całodobowo ciężko chorymi w szpitalach i domach pomocy społecznej? Czy nie zachwycać się bezinteresowną miłością tylu świeckich parafian zaangażowanych w charytatywną pomoc na rzecz ubogich, opuszczonych, niepełnosprawnych?

Pytanie skierowane do Chrystusa „Gdzie mieszkasz?” jest również skierowane do każdego z nas. Gdzie mieszkasz? – Czy w ogromnej willi otoczonej wysokim ogrodzeniem, by nikt do ciebie nie miał dostępu?

Gdzie mieszkasz? – Czy w wieżowcu, w mieszkaniu zamkniętym na pięć zamków patentowych, by nie wpuścić sąsiada?

Gdzie mieszkasz? – Czy z dala od ludzi, nie interesując się wcale losem swej rodziny i krewnych? Czy tak można mieszkać?

Mamy mieszkać wszędzie, czyli być obecnym wszędzie, tak jak nasz Nauczyciel, by codziennymi uczynkami miłości bliźniego świadczyć, jak bardzo kochamy Chrystusa i ludzi.

Im większy dobrobyt materialny i poczucie liberalnej wolności, tym większe panuje zobojętnienie na krzywdę ludzką. Statystyki nie ukrywają, że w krajach najwyższej stopy życiowej najwięcej ludzi popełnia samobójstwa. Pieniądz stał się bożkiem, który niszczy wszystko, co wartościowe w człowieku.

Ewangelia w sposób zdecydowany ukazuje, jak zachowali się wyznawcy naszego Boga: „Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: – Czego szukacie? Oni powiedzieli do Niego: Rabbi! – to znaczy Nauczycielu, gdzie mieszkasz? Odpowiedział im: Chodźcie, a zobaczycie. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego” (J 1,37-39).

Pozostać u Niego to znaczy w sposób zdecydowany, jasny, prawdziwy przyjąć Jego Dobrą Nowinę. Schylaj się nad każdym, kto ma uszy zamknięte na Słowo Boże i spraw, aby usłyszał.

Idą za Chrystusem zobaczyć, gdzie mieszka, a On prowadzi ich do samego serca kościoła, który jest Jego mieszkaniem. Idą za Nim przekonani, że spotkają Go w sakramentach świętych, bo tam jest zawsze obecny. Idą za Nim i mogą być pewni, że On zaprowadzi ich do drugiego człowieka, bo dusza ludzka jest świątynią Boga i Jego mieszkaniem. Idą za Nim, wiedząc, że – tak jak On, Jezus Chrystus – nie mają miejsca stałego na ziemi. Bezdomni, ale szczęśliwi. Jutra niepewni, ale ufni słowu Ewangelii. Idą, uśmiechając się, gdy świat załamuje ręce nad ich „zmarnowaną” młodością, urodą i zdumiewa się ich spokojem i wiarą, nie dowierza ich radości. Idą, wierząc, że nie ma sensu przywiązywać się do rzeczy ziemskich, skoro tu „nie ma miejsca stałego”. Czy Ty też mieszkasz wszędzie?

Tagi:
życie

Lekarze nie dawali szans na przeżycie, a Alicja żyje i trwa walka o jej przebudzenie

2019-10-11 19:13

Studio Raban, dg / Warszawa (KAI)

Lekarze nie dawali jej szans. Miała żyć zaledwie godzinę – opowiada w programie Studio Raban Agnieszka Mazurek, matka Alicji, która uległa poważnemu wypadkowi samochodowemu. „Mario, dziękuję Ci za to dziecko” – tak dwa dni przed wypadkiem modliła się do Matki Bożej.

https://www.facebook.com/pg/WstawajAlicja
Alicja Mazurek

- Od dziecka nie sprawiała żadnych problemów wychowawczych. Taki aniołek. Dla niej wiara była niezwykle ważna. Z jej zapisków wiem, że chciała nieść Jezusa wszystkim – opowiada Agnieszka Mazurek.

Alicja Mazurek jest uczennicą Pallotyńskiego Liceum Ogólnokształcącego w Lublinie. 19 lutego 2018 razem z kolegą ze wspólnoty Gaudalupe uległa wypadkowi samochodowemu. Kolega niestety nie przeżył. Alicji lekarze także nie dawali wielkich szans. – Cały personel medyczny wątpił, czy uda jej się dożyć pierwszej operacji. Miała żyć zaledwie godzinę – wspomina matka Alicji.

- Zaczęłam zadawać sobie pytania: Dlaczego? Zazwyczaj grzech rodzi śmierć, a tu nie było żadnej brawury, wszystko zgodnie z przepisami, pasy pozapinane, przy taki niewielkiej prędkości to aż niepojęte, że nastąpiły aż tak straszne obrażenia – opowiada kobieta.

Od tamtego dnia Alicja przeszła kilka operacji. Wszystkie były omodlone. „Ja do dziś nie wiem i nie rozumiem, jak to się mogło stać, że tak wielu ludzi otoczyło opieką Alę i naszą rodzinę. Dostaliśmy tak bardzo dużo wsparcia i miłości, często od ludzi zupełnie nam obcych. A przecież nie jesteśmy ani znani, ani też niczym szczególnym się nie wyróżniamy, a takich wypadków jest przecież wiele. Były dni, kiedy za Alę odprawianych było dziesięć Mszy św. w różnych kościołach” – mówi Agnieszka Mazurek.

- Cudem jest, że ona jest tutaj z nami, w domu, że oddycha samodzielnie, że jest odłączona od respiratora. Ale ciągle czekamy na wybudzenie – dodaje przyjaciel Alicji. - To nie jest tak, że każdy skreślił już Alicję, że ona się wybudzi. Napełniamy siebie taką wiarą, nadzieją, że ona się jeszcze obudzi, że wróci, że powie, że zareaguje na to co do niej mówimy. Na to czekamy. Bardzo wierzymy w siłę modlitwy, dlatego tak bardzo nam zależy by jak najwięcej osób jednoczyło się w tej sile modlitwy – dodaje.

Alicja od kilkunastu miesięcy jest w śpiączce. Aktualnie przebywa w Klinice Budzik Fundacji Ewy Błaszczyk "Akogo?".

Cały materiał o Alicji w sobotę 12 października w TVP1 o 8:50 w programie Studio Raban. A na bieżąco historię Alicji można śledzić na jej profilu na Facebooku: WstawajAlicja

Materiał filmowy: StudioRabanTVP

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zbigniew Boniek nie będzie prezesem PZPN

2019-10-18 09:51

wpolityce.pl

Temat kandydatury na moją trzecią kadencję prezesa PZPN na ten moment nie istnieje. Musimy wybrać nowego prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej, bo tak stanowi prawo polskie i przy tym zostańmy - mówi prezes PZPN Zbigniew Boniek. Właśnie trwa w Warszawie zjazd PZPN

youtube.com

Prawo polskie zabrania kandydowania trzeci raz na stanowisko prezesa związku, a Bońkowi w październiku 2020 roku kończy się druga kadencja.

Moim zdaniem, to środowisko powinno wybierać prezesów. O tym nie powinni decydować politycy, a delegaci. Jest jednak ustawa, która obowiązuje, ale uważam, że to chory punkt w tej ustawie — przyznał Boniek.

Prezes powiedział, że nie zamierza kandydować w przyszłym roku na kolejną kadencję, bo szanuje prawo.

W październiku przyszłego roku kończę prezesurę i mam nadzieję, że na tym fotelu usiądzie ktoś, kto będzie ulepszał związek — zakończył popularny Zibi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Wodarczyk do Odnowy w Duchu Świętym: Wzrastajcie w wierze!

2019-10-19 17:21

ks.sk / Pszczyna (KAI)

40 rocznica istnienia wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym była okazją do wspólnego świętowania w Piasku k. Pszczyny. Eucharystii podczas dnia jedności przewodniczył bp Adam Wodarczyk. W homilii przypominał o wartości cnoty wiary w życiu każdego ochrzczonego. – Wiara jest podstawą, fundamentem. Wszystkie inne cnoty wypływają z cnoty wiary – zauważył duchowny – Wzrastajcie w wierze! Jeżeli wzrastamy w cnocie wiary, to wzrastamy we wszystkich innych cnotach – dodał.

Archiwum Główne Ruchu Światło-Życie

– Gdy myślę o 40-leciu Odnowy, to widzę ten największy dar: wiarę, która pozwala iść za Jezusem, nawet jeśli potrzeba iść pod prąd temu światu… – stwierdził bp Wodarczyk. – Niech Duch Święty daje nam siłę, aby to dzieło, w którym się formujecie było żywe. Aby osoby, które zapraszacie do wspólnot doświadczały łaski wiary – powiedział.

Pomocniczy biskup archidiecezji katowickiej zauważył również, że znakiem trwałości działania Ducha Świętego w sercach zgromadzonych w kościele w Piasku członków Odnowy w Duchu Świętym jest wierność. – Wielu z was tutaj dzisiaj obecnych rozpoczynało w początkach tego ruchu – powiedział.

Bp Wodarczyk podkreślił również, że szczególnym doświadczeniem działania Ducha Świętego, które odkrywamy przez formację we wspólnocie jest odkrycie daru wiary w Boga w Trójcy Świętej Jedynego, a przez to Boga, który ukazuje się w swoim Synu w tajemnicy Jego męki, śmierci i zmartwychwstania. – Wiara prowadzi też do tego, że z pełnym pokojem serca słuchamy słów, które Bóg przekazuje przez Pismo Święte – dodał.

Odnosząc się do odczytanej Ewangelii wg św. Łukasza, zauważył, że nie słyszymy w niej o rzeczach łatwych. – Będą was ciągnąć do synagog, urzędów i władz… to doświadczenie próby – komentował bp Wodarczyk. – Ale jest też słowo pocieszenia: nie martwcie się, co macie mówić. Duch Święty was pouczy – dodał. – Cała historia Kościoła jest świadectwem tej prawdy. Będziemy doświadczali krzyża, jako Jego uczniowie, ale będziemy mieć też siłę, by sprostać tej próbie – powiedział.

Na temat samego ruchu Odnowy w Duchu Świętym wypowiedział się natomiast ks. Tadeusz Skrzypczyk, który jest moderatorem wspólnoty w archidiecezji katowickiej. – Na terenie naszej archidiecezji jest ponad 30 wspólnot – stwierdził. – To około pół tysiąca osób, które się regularnie spotykają i modlą w różnych intencjach – zauważył.

Początki działalności odnowy charyzmatycznej na terenie diecezji katowickiej sięgają 1978 r. Od 1979 r. rozpoczęły się regularne spotkania modlitewne osób chcących pogłębiać swoją wiarę w ruchu charyzmatycznym. W 1984 ówczesny biskup katowicki Herbert Bednorz mianował ks. Tadeusza Skrzypczyka odpowiedzialnym za coraz liczniej powstające grupy modlitewne. Posługę tę ks. Skrzypczyk pełni do dzisiaj.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem