Reklama

Jesteśmy zniecierpliwieni

2017-10-31 11:27

Witold Gadowski, dziennikarz
Niedziela Ogólnopolska 45/2017, str. 42

Andrzej Hrechorowicz/Kancelaria Prezydenta RP

Weta prezydenckie, zwlekanie z opublikowaniem „Aneksu do raportu z likwidacji WSI”, rozmywająca się reforma rynku medialnego, mająca przywrócić na nim jaką taką równowagę kapitałową, ślimacząca się reforma służb specjalnych, która zaczyna przybierać skarlałe formy... to tylko pewne zjawiska, które nieomylnie wskazują na fakt, że reformy naszego kraju zaczynają grzęznąć. Jaki jest powód tego procesu? Dlaczego ci, którzy jeszcze niedawno prezentowali gorący zapał, teraz niespodziewanie milkną i godzą się na kompromisy? Czy jest to zjawisko, które zawsze pojawia się po przekroczeniu półmetka sprawowania rządów przez reformatorską ekipę?

Przyjrzyjmy się bliżej samej fizyce rządzenia i zastanówmy nad tym, czy istnieją jeszcze rezerwy, które mogą pchnąć zmiany w Polsce na nowe, budzące entuzjazm tory. Obóz rządzący, mimo pewnych pozorów monolitu, nie jest jednością. To raczej koalicja różnych nurtów, które łączy jeden cel – zakończyć żywot nieprawo poczętej III Rzeczypospolitej, w której więcej było udawania, niesprawiedliwości i maskowania niż autentycznego polskiego żywiołu. W jednym szeregu stanęli zatem chrześcijańscy demokraci, narodowcy, niepodległościowi socjaliści i wolnościowo usposobieni konserwatyści. Wszystkich połączył zapał przemiany karłowatej republiki w niepodległy kraj.

Różnorodność sił dobrej zmiany jest jej siłą, ale jednocześnie słabością. Kiedy bowiem zaczynają się dyskusje nad konkretnymi rozwiązaniami, które należy wprowadzać w różnych dziedzinach państwowego życia, rozpalają się spory tak wyniszczające, że potem same zapisy ustaw przygotowywane są w pośpiechu i na kolanie.

Reklama

Jeden z polityków sprawujących wysoki urząd w rządzie Beaty Szydło, który zna także kulisy działania rządu Donalda Tuska, opowiadał mi: – Wiesz, tamta ekipa to byli ludzie zdemoralizowani, którzy pozrywali wszelkie hamulce moralne, jednego wszak nie można im było odmówić: jakość przygotowywanych przez nich ustaw była na profesjonalnym poziomie. Zamawiano eksperckie opinie i opracowania, każdy zapis poddawano oglądowi znanych specjalistów. To była fabryka. Teraz ustawy przygotowują poszczególni posłowie, nie prowadzi się rozbudowanych konsultacji. Jakość takich partyzanckich działań jest o wiele niższa, zatem i prawo teraz tworzone ma wiele formalnych mankamentów. Teraz to my mamy po prostu manufakturę – stwierdził.

Pierwszym zatem powodem spowolnienia jest konieczność poprawiania słabo przygotowanych ustaw. Ten fakt wykorzystał prezydent RP Andrzej Duda, który zawetował dwa – przygotowane przez parlament – projekty ustaw mających zmienić zasady funkcjonowania polskiego sądownictwa; stało się tak po części właśnie z powodu złej jakości formalnej proponowanych zapisów. Oddając Andrzejowi Dudzie sprawiedliwość, należy zatem stwierdzić, że co prawda znacznie spowolnił reformę, ale miał rację, że wytknął formalne słabości przedstawionych mu propozycji.

Drugim powodem grzęźnięcia impetu zmian jest sama fizyka sprawowania władzy. Przypomina to trochę pług, który rozpędzony rusza w śnieżną zaspę. Początkowo idzie mu całkiem dobrze, jednak z każdym rozgarniętym metrem śniegu szybkość posuwania się do przodu gwałtownie spada. Najważniejsze reformy należy więc przeprowadzać jak najszybciej, kiedy impet nowej władzy jeszcze trwa.

Udało się wprowadzić program „Rodzina 500+” i obniżono esbeckie emerytury, nie udało się jednak wyegzekwować skutecznego podatku od sieci sklepów wielkopowierzchniowych ani rozliczyć ludzi, którzy byli odpowiedzialni za ogromne defraudacje i marnowanie publicznych środków w czasie rządów poprzedniej koalicji.

Kolejnym powodem zwalniania reform jest zwykły sybarytyzm. Ministrowie już wygodnie usadowili się na swoich stołkach, otacza ich grono dworaków i pochlebców, coraz częściej chcą słyszeć wyłącznie dobre wiadomości. Są też przekonani o swojej doniosłej misji i nadzwyczajnej wiedzy, którą nie dysponuje nikt postronny. Ludzie, którzy jeszcze niedawno byli tacy jak my, teraz kroczą już dostojnie i wypowiadają swoje – banalne skądinąd – twierdzenia, z minami i tonem, jakby obwieszczali światu prawdy objawione. Wygoda, rutyna, zagubienie w gąszczu szczegółów sprawiają, że wielu ludzi piastujących teraz niezwykle ważne stanowiska nie zauważa już strategicznego celu, któremu przecież służą. Spowolnienie ma zatem i swoje wewnętrzne przyczyny.

Istnieje jednak powód, który powinien budzić największe obawy. Oto kadłub okrętu zmian coraz obficiej jest oklejony przez niemile pachnącą substancję, która wydaje z siebie dziarski okrzyk: płyniemy! Do każdej władzy przykleja się grono ludzi, którzy usiłują na niej żerować. Są to ludzie, którzy ponoszą winę za wiele afer i złych wydarzeń, są jednak na tyle elastyczni i wyposażeni w mimetyczne umiejętności, że każda władza – prędzej czy później – dopuszcza ich do komitywy. I to jest najgorszy moment – wtedy obraz świata, który władza widzi, zostaje zmącony trelami karierowiczów, szumowin i zwykłych pieczeniarzy. Oni właśnie ściągają na rządzących chorobę nepotyzmu, ustawiania swoich i filozofię ordynarnie kiedyś określoną mianem „TKM”.

W tym momencie rządzącym dziś – po raz kolejny – należy przypomnieć: ludzie wiele wam wybaczą, jednego jednak nie zapomną wam nigdy, za jedno ukarzą was najsurowiej, jak tylko potrafią: nie wybaczą wam nepotyzmu i złodziejstwa! Im szczelniej oplecie was warstwa potakiwaczy, pochlebców i ordynarnych karierowiczów, tym bliższy będzie wasz upadek!

Czy skuteczną terapią na spowolnienie reform jest zmiana premiera i wymiana większej części rządowego gabinetu? Jak dotąd premier Beata Szydło radziła sobie nadspodziewanie dobrze. Dała się poznać jako polityk opanowany, grzeczny i skupiony na realizacji konkretnych celów. Wbrew pozorom układ, w którym prezes Prawa i Sprawiedliwości stał się nieformalnym regulatorem poczynań rządu i swoistą ostatnią instancją, był dla Polski całkiem wygodny. Cały czas istniała bowiem możliwość wymiany premier Beaty Szydło na premiera Jarosława Kaczyńskiego. Pozbywania się tego atutu właściwie bez powodu nie uważam za rozsądne. Słabością pani premier jest brak skutecznych działań rozstrzygających ambicjonalne i kompetencyjne spory między najsilniejszymi ministrami w jej rządzie. Czy jednak zmiana premiera akurat teraz zwiększy dynamikę reform, wprowadzi świeżość w szeregi dobrej zmiany? – nie wiem. Zwykle lepsze jest wrogiem dobrego, a dziś nie istnieje nagła przyczyna, dla której powinna nastąpić wymiana premiera.

Zmiany na stołkach w poszczególnych ministerstwach to już zgoła zupełnie inna sytuacja, tu rzeczywiście już teraz powinna nastąpić burza, która spowoduje, że co najmniej kilku ministrów, słynących z braku efektów i kunktatorstwa, powinni zastąpić ludzie bardziej ideowi i kompetentni.

Zmiana powinna nastąpić także na fotelu prezesa telewizji publicznej, inaczej media publiczne staną się skansenem nepotyzmu i marnej propagandy, która rządowi dobrej zmiany bardziej szkodzi, niż pomaga. To jednak już zupełnie nowa opowieść.

Tagi:
polityka rząd

Reklama

Szef KPRM: rząd przyjmie dziś projekt ws. komisji ds. pedofilii i zostanie on "niezwłocznie skierowany do Sejmu"

2019-07-16 09:53

lk / Warszawa (KAI)

Rząd powinien dziś przyjąć projekt ustawy o powołaniu komisji ds. zbadania przypadów pedofilii, po czym zostanie on "niezwłocznie skierowany do Sejmu" i na najbliższym posiedzeniu przyjęty - powiedział we wtorek rano w TVN24 Michał Dworczyk, szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

WWW.SEJM.GOV.PL/KRZYSZTOF BIAŁOSKÓRSKI

Jak poinformował Michał Dworczyk, Rada Ministrów powinna dziś przyjąć projekt ustawy o powołaniu komisji, który "zostanie niezwłocznie skierowany do Sejmu i - to oczywiście są już decyzje Marszałka Sejmu i prezydium - mam nadzieję, że jeszcze na tym posiedzeniu Sejmu zostanie przeprocedowany".

Komisja powołana ustawą "będzie badała przypadki przypadki pedofilii niezależnie od środowiska i czasu, kiedy te skandaliczne, przestępcze sytuacje miały miejsce" - poinformował szef KPRM.

Pytany przez prowadzącego rozmowę, czy tak szeroki zakres prac komisji nie oznacza, że "rząd Prawa i Sprawiedliwości pozbawia Kościół w Polsce możliwości oczyszczenia się, wyeliminowania ze swojego środowiska księży pedofili", Dworczyk odpowiedział, że "absolutnie tak na to nie patrzy".

- Uważam, że Kościół musi zmierzyć się z tym problemem, który jest problemem realnym, ale uważam również, że we wszystkich innych grupach zawodowych - jeżeli ten problem istnieje - także powinien być on rozwiązany i również nie powinno się go zamiatać pod dywan, nawet jeśli to dotyczy celebrytów, osób znanych, czy takich, które można by sobie wyobrazić, że powinny być chronione jakimś immunitetem".

W opinii rządu, powstanie komisji ma zapewnić "skuteczną i adekwatną" reakcję organów państwa, a także organizacji pozarządowych, instytucji prowadzących działalność edukacyjną, opiekuńczo-wychowawczą, kulturalną i związaną z wypoczynkiem i leczeniem, a także samorządów zawodowych, Kościołów oraz związków wyznaniowych, w tym kościelnych osób prawnych, na przypadki zgłaszania przestępstw pedofilskich.

W ub. tygodniu KPRM poinformowała, że powstająca komisja z uwagi na charakter swoich zadań ma być niezależna od organów władzy publicznej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Powraca kontrowersyjna prośba do papieża

2019-10-22 13:33

azr (KAI/Zenit) / Watykan

Sześciu biskupów i kardynałów skierowało do papieża Franciszka list otwarty, w którym prosi ogłoszenie piątego dogmatu maryjnego, który miałby dotyczyć współodkupieńczej roli Maryi w historii Zbawienia. Kontrowersyjny postulat powraca w Kościele od ponad stu lat, jednak dotąd nie znalazł wystaczającego uzasadnienia w nauczaniu Kościoła.

Grzegorz Gałązka

"W ciągu ostatnich dwu tysięcy lat Kościół w czterech dogmatach uznał szczególne przywileje, jakie Ojciec przyznał Maryi – Matce Jego boskiego Syna. Nigdy jednak Kościół uroczyście nie uznał jej ludzkiej, choć kluczowej roli w Bożym planie zbawienia jako Nowej Ewy u boku Nowego Adama, jako Duchowej Matki ludzkości. Jesteśmy przekonani, że Ojciec oczekuje, aby Kościół w sposób szczególny i dogmatyczny uczcił jej współodkupieńczą rolę wraz z Jezusem, przez co odpowie On historycznym nowym wylaniem Ducha Świętego" - piszą sygnatariusze listu otwartego, adresowanego do papieża Franciszka. Postulat ogłoszenia piątego dogmatu argumentują m.in. potężną walką duchową, jaka toczy się obecnie na świecie i w której olbrzymią rolę odgrywa wstawiennictwo Maryi.

"Potrzebujemy jej, ale ona także potrzebuje nas. Jeśli czcimy Naszą Panią w całej wielkości, jaką nasz Pan jej przyznał, może ona w pełni podjąć macierzyńskie orędownictwo za nami, jak w Kanie Galilejskiej, może wstawiać się u swojego Syna wypraszając cuda na nasze czasy" - można przeczytać w kontrowersyjnym dokumencie. Jego autorami są dwaj kardynałowie, Telesfor Toppo z Indii oraz Juan Sandoval z Meksyku, a także czterech biskupów: Felix Job z Nigerii, Antonio Baseotto z Argentyny, John Keenan ze Szkocji oraz David Ricken ze Stanów Zjednoczonych.

Temat uznania dogmatu o współodkupieńczej roli Maryi w historii Zbawienia powraca w Kościele od lat. Już podczas Soboru Watykańskiego I, postulat uznania Maryi za Współodkupicielkę podniósł francuski biskup Jean Laurent. W latach 20. XX w. naciski skoncentrowane były bardziej na uznaniu Maryi jako Pośredniczki łask wszelkich. W tej sprawie belgisjski hierarcha kard. Désiré-Joseph Mercier skierował aż 4 listy do papieża Benedykta XV. W 1921 r. Ojciec Święty zezwolił na obchody uroczystości NMP Pośredniczki Łask Wszelkich, a pozwolenie to dotyczyło diecezji brukselskiej oraz innych diecezji i wspólnot, które chciały obchodzić tę uroczystość. Nie zdecydował jednak o ogłoszeniu dogmatu.

Aż do lat 50., międzynarodowe kongresy mariologiczne popierały postulat ogłoszenia dogmatu o wszechpośrednictwie Najświętszej Maryi Panny. Także po zwołaniu Soboru Watykańskiego II kilkuset biskupów postulowało doprecyzowanie tej kwestii, a kilkudziesięciu ponownie prosiło o uznanie Maryi za współodkupicielkę ludzkości. Jednakże papież Jan XXIII nie zdecydował się na ostateczną zmianę nauczania Kościoła w tej kwestii. W 62 paragrafie Konstytucji Dogmatycznej o Kościele "Lumen gentium" Maryja zostaje wprawdzie określona mianem Pośredniczki, ale nie Pośredniczki Łask Wszelkich. W dokumencie tym czytamy: "Dzięki swej macierzyńskiej miłości opiekuje się braćmi Syna swego, pielgrzymującymi jeszcze i narażonymi na trudy i niebezpieczeństwa, póki nie zostaną doprowadzeni do szczęśliwej ojczyzny. Dlatego też do Błogosławionej Dziewicy stosuje się w Kościele tytuły: Orędowniczki, Wspomożycielki, Pomocnicy, Pośredniczki. Rozumie się jednak te tytuły w taki sposób, że niczego nie ujmują one ani nie przydają godności i skuteczności działania Chrystusa, jedynego Pośrednika".

Choć nieujęte dogmatem, określenie Maryi mianem Współodkupicielki pojawia się jednak w Kościele. Jak podaje "Vatican Insider", pierwszym papieżem, który publicznie go użył, miał być Piux XI. Także Jan Paweł II kilkukrotnie używał tego określenia, a z kolei Benedykt XVI określił Maryję mianem Pośredniczki Łask Wszelkich w liście do abpa Zygmunta Zimowskiego z okazji Światowego Dnia Chorego w 2012 r.

Postulat ogłoszenia dogmatu o współodkupieńczej roli Matki Bożej powracał także po Soborze Watykańskim II. W latach 90. domagała się tego m.in. grupa znana jako Vox Populi Mariae Mediatrici, założona przez amerykańskiego mariologa dra Marka Miravallego. Krytycznie wobec tego postulatu wypowiedziała się grupa 23 teologów (reprezentujących także Kościół prawosławny, luteran oraz anglikanów), obradująca w Częstochowie w 1996 r. podczas 12. Międzynarodowego Kongresu Mariologicznego. Do tego samego tematu powróciła w 2005 r. grupa 6 teologów - w tym kard. Toppo z Indii - kierując stosowną petycję do papieża Benedykta XVI.

Zachowawcze stanowisko wobec tych postulatów tak komentował w rozmowie z KAI mariolog, o. prof. Celestyn Napiórkowski w 2001 r. :

"Studiuję tę problematykę ponad 30 lat. Coraz bardziej przekonuję się, że rola Matki Bożej w dziejach zbawienia była i jest olbrzymia, zdumiewająca, ogromna, a wielką do Niej miłość i głębokie nabożeństwo uzasadnia Ewangelia i doświadczenie Kościoła, które odsłania błogosławione owoce tej drogi. Z drugiej jednak strony nie sposób nie dostrzegać pewnych elementów niepokojących, które towarzyszą maryjności, zwłaszcza w nauczaniu o pośrednictwie Maryi i w praktyce pobożności. Przykład pierwszy. Na początku V wieku zajęli Hiszpanię ariańscy wizygoci, którzy odmawiali Chrystusowi bóstwa. Kościół w Hiszpanii zdecydowanie podkreślał negowane przez najeźdźców bóstwo Chrystusa, celowo nie podkreślając człowieczeństwa. Niezamierzony skutek był taki, że w świadomości wiernych wybitnie osłabła funkcja Chrystusa jako pośrednika między Bogiem a ludźmi.

(...) Po drugie, na osłabienie świadomości wiernych odnośnie do Chrystusa jako naszego najmiłosierniejszego Pośrednika, w tym również Orędownika, wciąż wpływa skłonność do czynienia Boga na obraz i podobieństwo swoje: mama lepsza, miłosierniejsza, bardziej wyrozumiała od ojca. Psychologia wcisnęła się zwycięsko w teologię i mariologię. Największy kaznodzieja maryjny średniowiecza, św. Bernard z Clairvaux, tak zachęcał do zawierzenia pośrednictwu Maryi: Chrystus wprawdzie jest doskonałym Pośrednikiem, ale jest Bogiem, którego człowiek się lęka, ale jest też i będzie naszym Sędzią, a któż przed takim Sędzią nie czuje trwogi, ale jest mężczyzną, a z mężczyznami łączymy raczej szorstkość i twardość niż delikatność i litość. Tymczasem Maryja nie jest ani Bogiem, ani Sędzią, ani mężczyzną, uciekajmy się zatem do Niej, naszej najlepszej Pośredniczki. Te elementy w różnej formie wciąż żyją w słowach i tekstach zalecających uciekanie się do Maryi, w kazaniach, czytankach, modlitwach i pieśniach maryjnych.

Po trzecie, w apologii piątego dogmatu znajduję brak poprawności i ścisłości w argumentacji. Nawet węzłowe terminy: Współodkupicielka, Pośredniczka, Orędowniczka, nie zostały uściślone; serwuje się nam semantyczny chaos."

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Łódź: Abp Ryś spotkał się z klerykami roku propedeutycznego

2019-10-23 17:45

Ks. Paweł Kłys

- Ten rok, który przeżywacie jest z definicji rokiem bardziej brania niż dawania! O to idzie w roku propedeutycznym, żebyście mogli więcej przyjmować niż dawać. Egzaminów - minimum, rozliczeń - niewiele, macie taki czas, którego może wam wielu zazdrościć. Macie czas, aby być w kaplicy, być na medytacji, poznawać Kościół, w którym chcecie służyć jako kapłani. Przyjmujcie ile się da! – mówił abp Ryś do kleryków roku propedeutycznego Archidiecezji Łódzkiej.

Ks. Paweł Kłys

Jest już tradycją, że w pierwszych dniach nowego roku akademickiego Metropolita Łódzki odwiedza kleryków, którzy w tym roku wstąpili do Wyższego Seminarium Duchownego. Od ubiegłego roku pierwszy rok formacji odbywa się poza gmachem seminaryjnym, a dokładniej przy parafii pw. Wniebowzięcia N.M.P. w Łasku - Kolumnie. To tutaj ci, którzy wybrali drogę powołania odbywają swój rok wprowadzający – rok propedeutyczny.

Spotkanie metropolity łódzkiego z klerykami rozpoczęło się od porannej Mszy świętej w czasie której – w słowie skierowanym do alumnów łódzki pasterz powiedział między innymi – jak was Pan Bóg poprowadzi do kapłaństwa – na co wszyscy mamy nadzieję – to będziecie niewolnikami, ustanowionymi nad rodziną Pana. Jest bardzo niedobrze, jak to się księżom pomyli – jak księża stają się rodziną Pana, która jest nad niewolnikami. Jest odwrotnie! Ci, którzy są w Kościele – nasi siostry i bracia – są rodziną Pana. Każdy ochrzczony należy do rodziny Pana, a my jesteśmy niewolnikami do obsługi rodziny. To nas ustawia w takiej funkcji, która się nazywa kapłaństwo służebne. – podkreślił celebrans.

Po liturgii ksiądz arcybiskup spotkał się na wspólnym śniadaniu z alumnami i przełożonymi roku propedeutycznego.

- Ten rok jest dla mnie czasem, kiedy mogę sprawdzić jak wygląda codzienny rytm seminarium. Zaletą tego roku jest to, że jesteśmy w małej grupie, w innym miejscu, gdzie możemy tworzyć fajną wspólnotę. Tutaj mogę poznawać kolegów i z nimi spędzać czas. – mówi kl. Mateusz Zientalak.

- W czasie tego roku skupiamy się na najważniejszych rzeczach jakimi są: modlitwa, praca i nauka. Formujemy się poprzez wspólne przygotowywanie posiłków, wspólną pracę czy grę w piłkę. Jest to czas na to, by nasze racje były zacieśnione poprzez wspólną integrację. – dodaje Michał Kunikowski.

Rok propedeutyczny został wprowadzony przez arcybiskupa łódzkiego w 2018 roku. Uzasadniając wprowadzenie dodatkowego roku formacji w Seminarium Duchownym łódzki pasterz wskazał na to, że - do seminarium przychodzą ludzie, którzy niekoniecznie są zewangelizowani, a przed sobą mają jeszcze odkrycie tego, kim jest Jezus Chrystus jako żyjący i zmartwychwstały Pan. Przed sobą mają najistotniejsze doświadczenie wiary. Oczywiście mają niejednokrotnie bardzo duże doświadczenie wiedzy religijnej, bo chodzili na lekcję religii, byli ministrantami. Mają doświadczenie kościoła, ale to nie jest tożsame z odkryciem Jezusa jako żyjącego Pana. Dlatego też pierwszym celem roku propedeutycznego jest cel ściśle ewangelizacyjny. To poprowadzenie kandydatów do kapłaństwa do prawdziwej wiary. To się musi przełożyć na spotkanie z Chrystusem – z Jego Słowem. – zauważa metropolita łódzki.

W przeżywaniu wiary, nauce modlitwy i refleksji na swoim wnętrzem pomaga klerykom Ojciec Duchowny, który nie tylko prowadzi wykłady, ale jest także kierownikiem duchowym dla przyszłych kapłanów.

Na roku propedeutycznym jest 10 alumnów oraz dwóch wychowawców – ks. dr hab. Janusz Lewandowicz oraz ks. mgr Bartłomiej Franczak.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem