Reklama

Nowe Prawo wodne

Między powodzią a suszą

2017-11-22 12:44

Z Mariuszem Gajdą rozmawia Wiesława Lewandowska
Niedziela Ogólnopolska 48/2017, str. VI-VII

Rozmowa z Mariuszem Gajdą, podsekretarzem stanu w Ministerstwie Środowiska

WIESŁAWA LEWANDOWSKA: – Uchwalenie nowego Prawa wodnego w określonym terminie zostało wymuszone przez ramową dyrektywę wodną UE, ale przecież regulacje wynikające z potrzeb samej Polski musiały być znacznie szersze i zarazem bardziej szczegółowe. Na czym więc polegają te zasadnicze dobre zmiany w polskiej gospodarce wodnej?

MARIUSZ GAJDA: – Na tym, o czym myślałem już kilkanaście lat temu, to zmiany, które próbowałem wprowadzać jeszcze w czasie poprzednich rządów PiS (2005-07). Tą zasadniczą i najważniejszą zmianą jest sposób zarządzania w gospodarce wodnej: wprowadzamy wreszcie zarządzanie kompleksowe w układzie zlewniowym, oczywiście z odpowiednim poszanowaniem administracji rządowej i samorządowej...

– ...ale jednak z koniecznym ograniczeniem roli samorządów w dysponowaniu zasobami wodnymi?

– Tak, ponieważ te zasoby nie dają się odgrodzić i zamknąć w granicach gmin, powiatów czy nawet województw. Stanowią system naczyń połączonych, którym można racjonalnie dysponować jedynie wtedy, gdy ma się na uwadze całość, czyli właśnie w systemie zlewniowym. To, co się dzieje w zlewni jednej rzeki, zawsze oddziałuje na inną zlewnię. Niezbędne jest więc zarządzanie kompleksowe w sensie scalenia kompetencji, szczególnie w zakresie ochrony przed powodzią.

– Co to znaczy w praktyce?

– Do tej pory mieliśmy w tej dziedzinie spory chaos; zdarzało się, że jeden kawałek wału przeciwpowodziowego był w zarządzie samorządu, inny należał do administracji rządowej. Podobnie było z rzekami, co bardzo komplikowało skuteczne zapobieganie powodziom. W 2010 r. na Wiśle w okolicy Tarnobrzega była wielka powódź, ponieważ marszałek województwa świętokrzyskiego wał podwyższył, zaś od strony województwa podkarpackiego tego nie uczyniono. Zabrakło skoordynowanego zarządzania. Teraz i rzeki, i wały znajdą się pod zarządem „Wód Polskich”.

– „Wody Polskie” to organ administracji państwowej?

– Tak, nie jest to ani spółka, ani przedsiębiorstwo, ale instytucja o statusie państwowej osoby prawnej, która może wydawać decyzje administracyjne, czyli pozwolenia wodnoprawne. To bardzo znacząca zmiana.

– Dlaczego?

– Chodzi nam przede wszystkim o kompleksowe podejście do działań przeciwpowodziowych oraz o racjonalne gospodarowanie zasobami wodnymi. A to jest możliwe tylko przez spojrzenie na te problemy w układzie naturalnym (zlewniowym), a nie administracyjnym. Dotychczas pozwolenia wodnoprawne wydawali starostowie i marszałkowie w ramach zadań zleconych przez administrację rządową. Niestety, wydawano je, kierując się często partykularnym interesem poszczególnych samorządów, a nie zważano na konkretne zasoby wodne. Zdarzało się, że udzielano pozwoleń na pobór wód podziemnych na granicy powiatów, i w efekcie takiej koncentracji pozwoleń dochodziło do tego, że w czasie suszy na dużym obszarze nikt nie miał wody.

– Jak będzie zorganizowana ta nowa, kompleksowo zajmująca się wszystkimi zagadnieniami, administracja wodna?

– Skupi ona specjalistów z dotychczasowych regionalnych zarządów gospodarki wodnej, z wojewódzkich zarządów melioracji i urządzeń wodnych, a także ze starostw, jeśli samorządy zechcą ich przekazać „Wodom Polskim”... W ramach nowej administracji powstaną – na mocy rozporządzenia Rady Ministrów – Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej oraz 11 regionalnych zarządów – analogicznie do organizacji Lasów Państwowych – a także 49 lub 50 zarządów zlewni (wodne odpowiedniki nadleśnictw) i nadzory wodne (odpowiedniki leśnictw). Wodne jednostki terytorialne będą miały zasięg dopasowany do naturalnych warunków geograficzno-przyrodniczych. By uporządkować i usprawnić rozwiązywanie problemów w „Wodach Polskich”, będą wyraźnie wyodrębnione 3 piony merytoryczne: w pierwszym skupią się wszystkie zagadnienia związane z ochroną przed powodzią i suszą, drugi zajmie się kwestią usług wodnych (wydawaniem pozwoleń wodnoprawnych, usługami wodnymi, opłatami), trzeci natomiast będzie zarządzał środowiskiem wodnym (jakością wód, m.in. krajowym programem oczyszczania ścieków komunalnych, oraz np. problemami związanymi z poszanowaniem unijnego programu „Natura 2000” itp.).

– Głównym zadaniem „Wód Polskich” wydaje się wzmożenie ochrony przed powodzią i suszą.

– Tak, dlatego ich struktura została tak zorganizowana, by można było wreszcie traktować te największe problemy całościowo – od planów ogólnych po wykonanie najdrobniejszych zadań. Rzecz w tym, by możliwy był także przepływ informacji od dołu do góry, aby plany na bieżąco uwzględniały rzeczywiste potrzeby, aby nie było patrzenia na wszystko tylko z punktu widzenia Warszawy, aby wreszcie każda wyrwa w wale mogła być natychmiast załatana. Gdy chodzi o kwestię powodzi, to wszystko zaczyna się, oczywiście, od ustalonych na poziomie UE planów zarządzania ryzykiem powodziowym: powstaje lista inwestycji, które trzeba wykonać jak najszybciej, a po ich zrealizowaniu „Wody Polskie” mają czuwać nad właściwą eksploatacją wszystkich urządzeń przeciwpowodziowych.

– Ile potrzeba czasu, aby wdrożyć ten nowy system działania w ramach „Wód Polskich”?

– System zacznie funkcjonować od nowego roku, gdy zaczniemy tworzyć nowe komórki organizacyjne, jednak już dziś pojawiają siępewne problemy ze strony nieprzychylnych tej reorganizacji niektórych marszałków, którzy nie godzą się na przekazywanie „Wodom Polskim” budynków, magazynów przeciwpowodziowych...

– Opozycyjny opór?

– Tak. Ale na szczęście nie wszędzie. Pozytywnie reagują Podkarpacie, Wielkopolska, Warmia i Mazury. Mam nadzieję, że jednak nastąpi szersze zrozumienie, iż dobra ochrona przed powodzią polega na działaniu kompleksowym, a nie rozproszonym i partykularnym.

– W Polsce oprócz okresowych powodzi mamy stały deficyt wody, coraz częściej pojawiają się susze. Czy „Wody Polskie” będą mogły naprawdę skutecznie zapanować nad tym problemem?

– Skuteczne zapobieganie suszy ma być – oprócz zapobiegania powodziom – priorytetem działania tej nowo powołanej instytucji państwowej. Na początek dokładnie zidentyfikujemy i rozpoznamy wszystkie obszary występowania suszy. Obecnie jest to wiedza bardzo rozproszona wśród wielu decydentów – marszałków sejmików samorządowych, regionalnych zarządów gospodarki wodnej – i jako taka nie jest właściwie wykorzystywana. A skutek jest taki, że susza wszystkich zaskakuje.

– Jak konkretnie można będzie zapobiegać suszy po przeprowadzeniu „administracyjnych porządków”?

– Zaproponowaliśmy niewielką opłatę stałą za korzystanie z zasobów wodnych, która ma wejść w życie dopiero po 2-3 latach. Jej wielkość będzie wyznaczana indywidualnie w zależności od konkretnego zasobu wodnego (większa tam, gdzie wody jest mniej). To sprawi, że zasób ten nie zostanie wyeksploatowany aż do samego dna. Takiej opłaty dotychczas nie było, dlatego dochodziło do miejscowego wyczerpywania się zasobów wodnych. Należy podkreślić, że ta opłata nie dotyczy w żadnym przypadku poboru wody dla mieszkańców.

– Wzniecono już pewien niepokój, że nowa opłata za wodę sprawi, iż wszystko podrożeje – od energii po napoje...

– Na pewno opłaty za korzystanie z zasobów wodnych nie będą aż tak wielkie, by wywołać jakąkolwiek cenową lawinę, są jednak niezbędne dla ograniczenia deficytu wody, który w razie zaostrzenia mógłby być naprawdę kosztowny. Temu właśnie staramy się przeciwdziałać, proponując tę nową opłatę. Senat zatwierdził już ustawę o regulatorze cen wody – czyli zmianę Ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Tym regulatorem będą „Wody Polskie”, które będą czuwać nad tym, aby opłaty za wodę dla gospodarstw domowych były ustalane racjonalnie. Do tej pory przedsiębiorcy korzystający z wody zgłaszali miejscowym samorządom swoje wnioski taryfowe do zatwierdzenia. To się nie zmieni, jednak decyzje samorządów będą musiały być przesłane do „Wód Polskich” w celu ich weryfikacji pod kątem racjonalności gospodarowania miejscowymi zasobami wody oraz sprawdzenia, czy koszty kształtujące podaną taryfę są rzeczywiście uzasadnione (czy uczciwie je wyliczono). Ta opłata nie dotknie nikogo w sposób szczególny, w najbliższych latach będzie bardzo mała dla wszystkich podmiotów gospodarczych wykorzystujących wodę, natomiast w przyszłości może być wysoka dla tych, którzy pobierają duże ilości wody w miejscach, gdzie są małe jej zasoby. To z pewnością wpłynie na bardziej racjonalną lokalizację nowych wodochłonnych inwestycji.

– A to znacząco pomoże ograniczyć konsekwencje suszy?

– Może do niej wręcz nie dopuścić, bo pomoże prowadzić bilansowanie wody na rzekach i w poszczególnych zlewniach, takie, jakie było zapisane w polskim prawie wodnym z 1922 r. i do pewnego stopnia kontynuowane, aż do zniesienia tych dobrych regulacji po wstąpieniu Polski do UE. Nasze nowe Prawo wodne stara się nawiązać do znakomitych rozwiązań z II RP, które były na tyle dalekowzroczne, że sprawdzają się i stają się wręcz konieczne w dzisiejszych czasach, w których zapotrzebowanie na wodę jest ogromne, a jest jej coraz mniej.

Reklama

Zbigniew Boniek nie będzie prezesem PZPN

2019-10-18 09:51

wpolityce.pl

Temat kandydatury na moją trzecią kadencję prezesa PZPN na ten moment nie istnieje. Musimy wybrać nowego prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej, bo tak stanowi prawo polskie i przy tym zostańmy - mówi prezes PZPN Zbigniew Boniek. Właśnie trwa w Warszawie zjazd PZPN

youtube.com

Prawo polskie zabrania kandydowania trzeci raz na stanowisko prezesa związku, a Bońkowi w październiku 2020 roku kończy się druga kadencja.

Moim zdaniem, to środowisko powinno wybierać prezesów. O tym nie powinni decydować politycy, a delegaci. Jest jednak ustawa, która obowiązuje, ale uważam, że to chory punkt w tej ustawie — przyznał Boniek.

Prezes powiedział, że nie zamierza kandydować w przyszłym roku na kolejną kadencję, bo szanuje prawo.

W październiku przyszłego roku kończę prezesurę i mam nadzieję, że na tym fotelu usiądzie ktoś, kto będzie ulepszał związek — zakończył popularny Zibi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Wodarczyk do Odnowy w Duchu Świętym: Wzrastajcie w wierze!

2019-10-19 17:21

ks.sk / Pszczyna (KAI)

40 rocznica istnienia wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym była okazją do wspólnego świętowania w Piasku k. Pszczyny. Eucharystii podczas dnia jedności przewodniczył bp Adam Wodarczyk. W homilii przypominał o wartości cnoty wiary w życiu każdego ochrzczonego. – Wiara jest podstawą, fundamentem. Wszystkie inne cnoty wypływają z cnoty wiary – zauważył duchowny – Wzrastajcie w wierze! Jeżeli wzrastamy w cnocie wiary, to wzrastamy we wszystkich innych cnotach – dodał.

Archiwum Główne Ruchu Światło-Życie

– Gdy myślę o 40-leciu Odnowy, to widzę ten największy dar: wiarę, która pozwala iść za Jezusem, nawet jeśli potrzeba iść pod prąd temu światu… – stwierdził bp Wodarczyk. – Niech Duch Święty daje nam siłę, aby to dzieło, w którym się formujecie było żywe. Aby osoby, które zapraszacie do wspólnot doświadczały łaski wiary – powiedział.

Pomocniczy biskup archidiecezji katowickiej zauważył również, że znakiem trwałości działania Ducha Świętego w sercach zgromadzonych w kościele w Piasku członków Odnowy w Duchu Świętym jest wierność. – Wielu z was tutaj dzisiaj obecnych rozpoczynało w początkach tego ruchu – powiedział.

Bp Wodarczyk podkreślił również, że szczególnym doświadczeniem działania Ducha Świętego, które odkrywamy przez formację we wspólnocie jest odkrycie daru wiary w Boga w Trójcy Świętej Jedynego, a przez to Boga, który ukazuje się w swoim Synu w tajemnicy Jego męki, śmierci i zmartwychwstania. – Wiara prowadzi też do tego, że z pełnym pokojem serca słuchamy słów, które Bóg przekazuje przez Pismo Święte – dodał.

Odnosząc się do odczytanej Ewangelii wg św. Łukasza, zauważył, że nie słyszymy w niej o rzeczach łatwych. – Będą was ciągnąć do synagog, urzędów i władz… to doświadczenie próby – komentował bp Wodarczyk. – Ale jest też słowo pocieszenia: nie martwcie się, co macie mówić. Duch Święty was pouczy – dodał. – Cała historia Kościoła jest świadectwem tej prawdy. Będziemy doświadczali krzyża, jako Jego uczniowie, ale będziemy mieć też siłę, by sprostać tej próbie – powiedział.

Na temat samego ruchu Odnowy w Duchu Świętym wypowiedział się natomiast ks. Tadeusz Skrzypczyk, który jest moderatorem wspólnoty w archidiecezji katowickiej. – Na terenie naszej archidiecezji jest ponad 30 wspólnot – stwierdził. – To około pół tysiąca osób, które się regularnie spotykają i modlą w różnych intencjach – zauważył.

Początki działalności odnowy charyzmatycznej na terenie diecezji katowickiej sięgają 1978 r. Od 1979 r. rozpoczęły się regularne spotkania modlitewne osób chcących pogłębiać swoją wiarę w ruchu charyzmatycznym. W 1984 ówczesny biskup katowicki Herbert Bednorz mianował ks. Tadeusza Skrzypczyka odpowiedzialnym za coraz liczniej powstające grupy modlitewne. Posługę tę ks. Skrzypczyk pełni do dzisiaj.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem