Reklama

Walczą o każdą wspólną chwilę

2018-01-03 12:37

Barbara Gajda-Kocjan
Edycja małopolska 1/2018, str. VIII

archwium rodzinne
Mama czwórki dzieci jest w trakcie leczenia i prosi o wsparcie

Do 7 września czułam się w porządku. Nic nigdy mi nie dolegało. Tylko wtedy nagle zaczęła mnie boleć bardzo głowa – wspomina 38-letnia Małgorzata Tomczyszyn z Zembrzyc, żona i matka czwórki dzieci

Diagnoza lekarzy diametralnie zmieniła spokojne życie rodziny. Pani Małgorzata walczy z guzem mózgu. Walczy dla rodziny o każdą wspólną chwilę.

Przed chorobą

– Gosia to życzliwa, ciepła i sympatyczna osoba. To moja sąsiadka, więc codziennie rano widziałam, jak idzie do sklepu po bułki na śniadanie dla dzieci, odprowadzała je i przyprowadzała ze szkoły, szła z nimi na plac zabaw. W niedzielę całą rodziną wybierali się na spacery, latem szli nad rzekę. Zawsze zauważałam ją w otoczeniu dzieci i męża. Nawet teraz, jak jest chora i jeździ na radioterapię, to, mimo ogromnego zmęczenia, stara się jak najwięcej czasu spędzać z dziećmi. W weekend wszyscy razem zasiadają w jednym pokoju i rozmawiają – opowiada pani Jolanta, koleżanka i sąsiadka pani Małgorzaty.

Przed chorobą ich życie wyglądało zupełnie inaczej. – Najstarsza, 12-letnia córka, gdy przychodziła ze szkoły, to siadałyśmy razem w kuchni i rozmawiałyśmy. Potem mąż odrabiał z nią lekcje. Teraz nie ma na to czasu. To ona pomaga nam w opiece nad młodszym rodzeństwem – mówi pani Małgorzata. Najmłodsza Wiktoria jest bardzo zżyta z mamą. Nie odstępuje jej na krok. 5-letnia Natalia chodzi do przedszkola. Syn Kamil w przyszłym roku przystępuje do Pierwszej Komunii św. Jak podkreśla pani Małgorzata, rodzina była i jest dla niej najważniejsza.

Reklama

Diagnoza

– To wszystko przyszło tak niespodziewanie. Bez żadnych wcześniejszych objawów. Pojawił się silny ból głowy. Mąż zawiózł mnie tego dnia prosto do szpitala. Tam podawali mi kroplówki na obrzęk mózgu, a za kilka dni zostałam przetransportowana karetką na operację guza mózgu do Krakowa – opowiada mama czworga dzieci.

Potem był niepokojący czas oczekiwania na wyniki badań. Po kilku tygodniach lekarze potwierdzili: skąpodrzewiakogwiażdziak anaplastyczny lewego płata czołowego. Pani Małgorzata nie poddaje się. Jak mówi, ma dla kogo żyć. W domu czekają na nią 12-letnia Emilia, 8-letni Kamil, 5-letnia Natalia i 2,5 letnia Wiktoria. – Zaraz po operacji chciałam jak najszybciej wrócić do domu, do dzieci, z którymi chcę spędzać jak najwięcej czasu. Wiedziałam, że muszę wziąć się w garść, że nie ma czasu na myślenie – mówi pani Małgorzata.

Walka o życie

Jeszcze kilka miesięcy temu jej życie wyglądało zupełnie inaczej. Teraz toczy najważniejszą walkę swojego życia. Aby ją wygrać, potrzeba jednak wielu ludzi dobrych serc. Pani Małgorzata obecnie jest po radioterapii, na którą codziennie przez 30 dni dojeżdżała do Krakowa. Czeka ją teraz chemioterapia, która potrwa 36 tygodni. Potrzebne są także innowacyjne metody walki z glejakiem, a to wszystko wiąże się z kosztami. Miesięczny koszt takiego leczenia to ok. 7 tys. zł.

– Czasami zastanawiam się, czy to wszystko ma sens? Nie wiem, co będzie dalej. Boję się, ale mam dla kogo żyć i walczyć – dodaje moja rozmówczyni. Rodzina i przyjaciele szukają różnych sposobów pomocy. Dla pani Małgorzaty organizowane są kwesty przy pobliskich parafiach, kiermasz ciast. W pomoc zaangażowali się znajomi ze szkoły, którzy 7 stycznia organizują koncert noworoczny w Zembrzycach, a pod koniec stycznia charytatywny bal karnawałowy.

***

Wszyscy, którzy chcieliby wspomóc panią Małgorzatę w walce z chorobą, mogą to również uczynić, wpłacając środki na konto: Fundacja Mieszkańców Aktywnych „Audeo Actio”, 57 8128 0005 0064 5171 2000 0040, POMOC DLA MAŁGORZATY, KOD SWIFT/BIC: POLUPLPR.

Tagi:
chorzy choroba

Reklama

Watykan: troska o chorych powinna jednoczyć wyznawców różnych religii

2019-12-11 13:30

azr (KAI) / Watykan

Z inicjatywy Papieskiej Akademii Życia i Światowego Szczytu Innowacji na Rzecz Zdrowia (World Innovation Summit for Health) w Rzymie odbywa się konferencja zatytułowana "Religia i etyka medyczna". Jednym z głównych tematów obrad jest opieka paliatywna oraz wspólne przeciwstawienie się rozprzestrzeniającej się kulturze eutanazji.

© "L'Osservatore Romano"

"Jesteśmy świadkami z jednej strony rosnącego starzenia się społeczeństwa, a z drugiej strony rozprzestrzeniającej się kultury eutanazji, ponieważ osoby terminalnie chore i starsze są uważane za wykluczone w świecie skoncentrowanym na zyskach i gospodarce, w którym polityka zdrowotna często ustępuje miejsca mentalności księgowej" - przypominał przewodniczący Papieskiej Akademii Życia abp Vincenzo Paglia podczas wtorkowej konferencji prasowej, zapowiadającej międzyreligijną konferencję naukową. Podkreślił, że szczególnego wsparcia potrzebuje dziś gałąź pediatrycznej opieki paliatywnej.

Hierarcha podkreślił, że troska o osoby terminalnie chore, to płaszczyzna jednocząca wyznawców różnych religii. "To obszary, w których religie wyznaczają wspólną perspektywę: towarzyszenie, skierowane na wymiar fizyczny, emocjonalny i duchowy każdej osoby. Odczytywanie ludzkiej egzystencji i jej realiów przy uwzględnieniu doświadczenia religijnego, pozwala dostrzec i uznać dobro, wykraczające poza proste kalkulacje" - zaznaczył abp Paglia.

Międzyreligijne sympozjum zakończy się w czwartek, 12 grudnia. Biorą w nim udział przedstawiciele Kościoła katolickiego i wspólnot muzułmańskich, m.in. Sultana Afdhal, kierująca pracami Światowego Szczytu Innowacji na Rzecz Zdrowia z siedzibą w Katarze i prof. Mohammed Ghaly ekspert ds. etyki w islamie. Wśród poruszanych tematów są m.in. kwestie związane z tym, w jaki sposób wiara i duchowość mogą pomóc w trosce o terminalnie chorych pacjentów, zwłaszcza dzieci i osoby starsze.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

U św. Łucji w Syrakuzach

2012-12-13 09:34

Margita Kotas

MARGITA KOTAS

13 grudnia to dzień wspomnienia św. Łucji, męczennicy z Syrakuz, żyjącej na przełomie III i IV wieku.

Teatr grecki, Latomie - kamieniołomy ze słynnym Uchem Dionizjosa, grotą, której nazwę nadał malarz Caravaggi, grób Archimedesa, rozsławione utworem Karola Szymanowskiego Źródło Aretuzy - to tylko niektóre z licznych zabytków miasta położonego nad Morzem Jońskim, które nieprzerwanie przez 27 stuleci posiadało ogromne znaczenie gospodarcze i kulturalne. Współczesne Syrakuzy na Sycylii rozsławia Płacząca Matka Boża, której sanktuarium wybudowane w kształcie ludzkiej łzy odwiedzane jest przez tysiące pielgrzymów z całego świata. 6 listopada 1994 r., podczas wizyty w Syrakuzach świątynię tę poświęcił Papież Jan Paweł II Nieco w cieniu Matki Bożej, z której oczu 29 sierpnia 1953 r. na niewielkim wizerunku w małym mieszkaniu rodziny Angelo i Antoniny Janusso popłynęły łzy, patronuje rodzinnemu miastu św. Łucja, której relikwie znajdują się w katedrze na wyspie Ortigia, wyspie przepiórek - jak tłumaczy się jej nazwę.

Mostem Umbertino z lądu stałego przedostajemy się na wyspę, na starówkę Syrakuz. Spacerem docieramy do Piazza Duomo, gdzie obok ratusza miejskiego ulokowanego w Palazzo del Senato wznosi się katedra S. Maria del Piliero zbudowana w latach 1728-53. W jej projekt włączono starożytną świątynię Minerwy, której potężne kolumny oglądać można przechodząc wzdłuż północnej ściany świątyni. Jedna z kaplic prawej nawy bocznej katedry poświęcona jest św. Łucji i przechowuje się w niej relikwie - żebro i lewe ramię świętej. Niemal nieustannie trwa tu modlitwa. Święta, będąca m.in. patronką ociemniałych, do czego „zobowiązuje” ją imię oznaczające „pełna światła”, wzywana jest najczęściej w przypadku chorób oczu.

Istnienie Łucji jest potwierdzone historycznie w sposób bezsprzeczny, zwłaszcza od czasu, gdy odnaleziono grób męczennicy w katakumbach Syrakuz.

Przyszła święta urodziła się w Syrakuzach około 286 r. Już jako dziecko złożyła ślub dozgonnej czystości. Kiedy jej matka powzięła plany wydania jej za mąż za poganina, Łucji udawało się czas jakiś odkładać datę ślubu. Wkrótce z pomocą młodej chrześcijance przyszedł Bóg. Gdy matka Łucji ciężko zachorowała, córka namówiła ją, by odbyła pielgrzymkę do grobu św. Agaty w Katanii. Matka rzeczywiście odzyskała zdrowie i uznając to za cud postanowiła spełnić jedyne życzenie Łucji - zezwoliła, by ta pozostała dziewicą i mogła żyć samotnie. Niestety z tą decyzją nie chciał się pogodzić narzeczony. Zadenuncjował Łucję u namiestnika cesarza Dioklecjana, prześladowcy chrześcijan. Wkrótce aresztowana Łucja poddana została okrutnym torturom. Bezskutecznie. Postanowiono wysłać ją zatem do domu rozpusty. Związaną Łucję miano przewieźć ulicami miasta na wozie zaprzężonym w osły, by stała się pośmiewiskiem zebranych. Ponieważ jednak osłom nie udało się poruszyć wozu. Wówczas namiestnik kazał oblać chrześcijankę wrzącym olejem. I tym razem Łucja nie poniosła najmniejszej szkody. Żołnierze zatem otrzymali rozkaz ścięcia jej mieczem. Prawdopodobnie Łucja poniosła śmierć męczeńską 13 grudnia 304 r.

Wczasach bizantyńskich nad grobem św. Łucji wzniesiono kościół, który mimo iż wiele razy przebudowywany, przetrwał do dziś. Świątynia św. Łucji znajduje się obecnie w nowej części Syrakuz, a z kościoła wchodzi się do wczesnochrześcijańskich katakumb, w których odnaleziono grób Świętej.

ZOBACZ FOTOGALERIE Z SYRAKUZ

Modlitwa

Święta Łucjo,
Ty w godzinie próby wolałaś, aby pozbawiono Cię oczu
zamiast wyprzeć się Chrystusa i zgubić swoją duszę.
Ale Bóg w cudowny sposób Ci je przywrócił
jako nagrodę za Twoje męstwo i niewzruszoną wiarę
i ustanowił Cię patronką w chorobach oczu
[w tym miejscu podajemy intencję]

O wspaniała święta Łucjo, proszę Cię,
byś chroniła mój wzrok i przywróciła zdrowie moim oczom.
Pomóż mi, proszę, zachować zdolność widzenia,
aby moje źrenice mogły podziwiać piękno stworzenia,
blask słońca, kolory kwiatów i uśmiech dzieci.

Zachowaj od skazy również oczy mojej duszy,
moją wiarę, która prowadzi mnie do Boga,
pozwala mi Go poznawać, rozumieć Jego naukę,
dostrzegać Jego miłość do mnie.

I spraw, abym nigdy nie zboczył(a) ze ścieżki,
która wiedzie tam, gdzie Ty, święta Łucjo, przebywasz
w otoczeniu aniołów i innych świętych.

Święta Łucjo, stój na straży moich oczu i mojej wiary.
Amen.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Historyczny triumf Polek

2019-12-13 20:36

Zespół wPolityce.pl

Marlena Karwacka i Urszula Łoś wygrały sprint drużynowy podczas zawodów o Puchar Świata w kolarstwie torowym w australijskim Brisbane. Drugie miejsce w zmaganiach mężczyzn w tej konkurencji zajęli Krzysztof Maksel, Mateusz Rudyk i Maciej Bielecki.

wPolityce.pl/youtube TEL-KAB Telewizja Kablowa Pruszków
Urszula Łoś

Karwacka i Łoś, rekordzistki Polski (32,791), miały najlepszy czas w kwalifikacjach (33,189), a w pierwszej rundzie wygrały z Ukrainkami Ołeną Starikową i Liubow Basową. W finale Polki minimalnie zwyciężyły Rosjanki Jekaterinę Rogową i Anastazję Wojnową, choć obu parom zapisano jednakowy wynik - 33,029.

Z kolei Rudyk, Bielecki i Patryk Rajkowski kwalifikacje zakończyli na czwartej pozycji, a w pierwszej rundzie Biało-czerwoni, już z Makselem w miejsce Rajkowskiego, okazali się lepsi od zespołu z Trynidadu i Tobago. W finale uzyskali 45,408 i byli wyraźnie słabsi od Japończyków, do których stracili prawie dwie i pół sekundy.

Wcześniej w wyścigu drużynowym Daria Pikulik, Nikol Płosaj, Katarzyna Pawłowska i Łucja Pietrzak miały ósmy czas kwalifikacji, ale w pierwszej rundzie uległy reprezentantkom Francji. Zostały sklasyfikowane na ósmej pozycji. Zwyciężyły Australijki, które w finale pokonały ekipę Nowej Zelandii.

W rywalizacji mężczyzn w tej konkurencji również najlepsi okazali się reprezentanci gospodarzy, a drugie miejsce zajęła Nowa Zelandia. Polacy nie startowali.

Zawody w Brisbane to przedostatnia runda o PŚ. Ostatnia odbędzie się w kanadyjskim Milton 24-26 stycznia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem