Reklama

Wiara

Wielka tajemnica powołania

Podstawowym warunkiem pójścia za głosem Boga jest przyjaźń z Chrystusem. To On dokonuje wyboru konkretnego kandydata. Nikt poza Jezusem nie może mu objawić jego powołania

Niedziela Ogólnopolska 4/2018, str. 26-27

[ TEMATY ]

życie

Bożena Sztajner/Niedziela

Był czas, kiedy przyjęcie kandydata do kapłaństwa obwarowane było licznymi warunkami. Przeszkodę stanowiło m.in. pochodzenie. Jeśli kandydat pochodził ze związku niesakramentalnego, z rodziny patologicznej czy niewierzącej, na dodatek jeszcze wrogo odnoszącej się do wiary i Kościoła – stanowiło to poważną, często niemożliwą do pokonania, barierę dla młodego człowieka, który w swoim sercu rozpoznał głos Boga. Uważano bowiem, że tylko w zdrowej katolickiej rodzinie może zrodzić się ziarno rzucone przez Boga i przynieść owoc powołania. Wiadomo przecież nie od dziś, że dobre drzewo rodzi dobre owoce...

Żyjmy przyzwoicie

Również nie od dzisiaj wiadomo, że wiele sług Pańskich powołanych zostało z rodzin bądź to o wątpliwej reputacji, bądź też zdecydowanie wrogich religii chrześcijańskiej. Żeby daleko nie szukać, wystarczy przypomnieć sobie pewnego ortodoksa, urodzonego w Tarsie, a udzielającego się – i to bardzo gorliwie – w Jerozolimie i innych miastach, nawet tych znajdujących się poza granicami historycznego Izraela, np. w Damaszku. Chodzi rzecz jasna o Szawła z Tarsu. Jego apostolskie powołanie bynajmniej nie zrodziło się w domu. Przeciwnie, gdzieś w drodze. Jego nastawienie nie było przyjazne wobec „nowego Boga”; „Szaweł ciągle jeszcze siał grozę i dyszał żądzą zabijania uczniów Pańskich (...). Gdy zbliżał się już w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. (...) usłyszał głos, który mówił...” (Dz 9, 1. 3-4). Świadkowie tego wydarzenia oniemieli. Oniemieje też niejedna rodzina – i to wcale nie ta patologiczna, żyjąca na cywilnym kontrakcie czy ateistyczna – gdy syn powie rodzicom, że właśnie olśniła go jasność i usłyszał ten jedyny w swoim rodzaju głos – głos Boga, głos powołania.

Nie rodzinie zawdzięczał swoje powołanie także Augustyn, biskup Hippony. Ten również usłyszał dziwne słowa – śpiew dziecka-anioła: „Tolle, lege”! Bierz i czytaj. Sięgnął właśnie do jednego z listów wyżej wspomnianego, niegdyś okrutnego prześladowcy chrześcijan. Trafił na słowa: „Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom” (Rz 13, 13-14). W 391 r. został wyświęcony na kapłana.

Reklama

Posługiwać braciom i siostrom

Przykład jeszcze bliższy: Rajmund Kolbe i słowa Niepokalanej, proponującej mu wybór między koronami... Wybrał, wbrew niedowierzaniu najbliższych. Wreszcie wyznanie najnowsze, najświeższe: „Historia mojego powołania kapłańskiego. Historia ta znana jest przede wszystkim Bogu samemu. Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka. Każdy z nas kapłanów doświadcza tego bardzo wyraźnie w całym swoim życiu. Wobec wielkości tego daru czujemy, jak bardzo do niego nie dorastamy” (Jan Paweł II, „Dar i Tajemnica”).

Owszem, chrześcijański klimat, religijna aura rodziny nie stanowią przeszkody dla powołania. Przeciwnie! Często jednak bywa tak, że rodzina niewiele tu znaczy, wszak myśli Boga nie są myślami naszymi ani nasze drogi Jego drogami (por. Iz 55, 8). Tylko Bóg potrafi pisać na krzywych liniach ludzkiego życia – i jakże pięknie i zaskakująco to czyni! Znam osobiście jeden taki przykład. Ona żyjąca „swobodnie” – osoba samotna. W domu często goście i gościna. Libacje. W takim to otoczeniu i aurze poczyna się i rodzi – nomen omen – Pawełek. Matka nie wyszła za mąż. Zachorowała. Pogrzeb. Za trumną jeden żałobnik – syn seminarzysta. Gdzieś bokiem alei szedł ojciec. Dziś ks. Paweł pracuje dla Boga, posługując braciom i siostrom Jego Syna w Mistycznym Ciele Chrystusa.

Od kogo pochodzi powołanie? Od rodziny czy od Boga? To pytanie zdawałoby się retoryczne. Często nam się wydaje, że ziarna powołania, które padają na drogę, na miejsca skaliste, między ciernie – obumierają. Te jednak – na przekór – żyją, choć zdawało się głupim, że nigdy nie wzejdą. Bóg przecież większy jest od ludzkich słabości i swoją moc w słabościach doskonali. „Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa” (2 Kor 12, 9) – wyznaje alter ego Szawła, św. Paweł Apostoł.

Reklama

Służą światu

Każdy kapłan ma tę moc. Otrzymał ją nie od rodziców, ale od samego Boga – w darze. Nikt bowiem nie może rościć sobie prawa do bycia kapłanem. Kapłaństwo jest Bożym pomysłem. Jest tajemnicą spotkania dwóch wolności: wolności Boga i wolności człowieka. Bóg powołuje, a człowiek na to powołanie odpowiada. Doświadczyli tego Apostołowie, kiedy Jezus „wyszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego” (Mk 3, 13-14). Oto wielka tajemnica – powołania.

Podstawowym warunkiem pójścia za głosem Boga jest przyjaźń z Chrystusem. To On dokonuje wyboru konkretnego kandydata. Nikt poza Jezusem nie może mu objawić jego powołania. Bóg daje wyraźne znaki powoływanemu. Trud rozpoznania pozostawia sercu, rozumowi i wolności człowieka.

Kapłan to ktoś, kto opuszcza wszystko i wszystkich – także samego siebie! – po to, aby pójść za Jezusem. Odtąd dla niego żyć to Chrystus (por. Flp 1, 21); a jego zadanie – być świadkiem Ukrzyżowanego.

Świat – wbrew temu, co często oficjalnie deklaruje – woła o kapłanów. Kapłanów świętych. Tylko tacy kapłani mogą się stać dla świeckiego świata przekonującymi, autentycznymi świadkami Chrystusa i Jego Ewangelii.

Rola rodziny w dziele powołania może być pomocna, ale nie jest konieczna. Niestety, często bywa szkodliwa. Wielu ojców i matek – katolików! – z przerażeniem myśli o tym, że ich dziecko pragnie poświęcić się Bogu. Jeszcze większy sprzeciw budzą powołania zakonne. Życie zakonne postrzegane jest jako rodzaj abnegacji tego świata. W rzeczywistości zarówno kapłaństwo, jak i życie konsekrowane nie odwracają się od świata. Przeciwnie – służą światu. Słusznie ktoś powiedział, że losy tego świata zależą przede wszystkim od intensywności modlitwy mnichów i mniszek oraz świadectwa kapłanów.

2018-01-24 12:43

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Filipek i jego serduszko do naprawy

2020-08-04 10:50

[ TEMATY ]

życie

pomoc

dziecko

Archiwum rodzinne

Filip Sobczuk jest półtorarocznym chłopcem z Zamościa, który urodził się ze złożoną wadą serca.

W rozpoznaniu ustalono: wrodzona wada serca pod postacią hipoplazji zastawki mitralnej, hipoplazji lewej komory, malpozycji dużych naczyń, ubytku w przegrodzie międzykomorowej oraz hipoplazji łuku aorty. Stan po operacji plastyki łuku aorty i przewężeniu do 4,5 mm pnia tętnicy płucnej

Jedni powiedzą, że całkiem sporo jak na jedno dziecko. Drudzy, że wcale nie widać po nim, że ma aż tak chore serce. A jednak wymaga kilku etapowego leczenia operacyjnego, by móc dalej żyć i sprawnie funkcjonować.

Na co dzień Filipek jest radosnym, uśmiechniętym i ciekawym wszystkiego dzieckiem. Jego uwagę przyciągają różne dźwięki, które go otaczają, a szczególnie odgłosy maszyn. Tych nie brakuje wokół, gdyż rośnie w otoczeniu pól i ciągników. Tak jak każde dziecko w jego wieku, z małym poślizgiem raczkuje, drepcze i próbuje chodzić chwytając się tego, co tylko ma pod ręką. Jego chore serce nie nadąża za energicznym ciałem i szybko się męczy. Wartości saturacji spadają, pot i duszność często pojawiają się przy codziennych harcach.

Kocha inne dzieci. Uwielbia się do nich przytulać, całować i przewracać. Tym kradnie serca wielu…

Skradł też serca te najważniejsze – swoich rodziców, którzy chcą dla niego tego, co najlepsze. Chcą, by był zdrowy. Przed nim druga, opóźniona operacja Glenna. Nie wiemy, czy do niej dojdzie, ponieważ podczas ostatniego cewnikowania serca okazało się, że jego tętnice płucne są zbyt wąskie, a to komplikuje sprawę. Z racji panującej pandemii termin jego leczenia został przesunięty.

Na początku sierpnia udajemy się na Oddział Kardiologii Dziecięcej do Instytutu Matki Polki w Łodzi na szczegółowe badania i ustalenie dalszego postępowania w celu przeprowadzenia wspomnianej operacji.

Każdy pobyt w szpitalu wiąże się z kosztami, które trzeba ponieść by móc być blisko dziecka i otoczyć go jak najlepszą opieką: posiłki, środki higieniczne i inne niezbędne akcesoria.

kawalek-nieba.pl

Po operacji Filip będzie wymagał intensywnej rehabilitacji, by móc dalej się rozwijać jak do tej pory.

To specjalistyczne leczenie nie jest za darmo. Przed nim długa droga pełna niewiadomych. My chcemy mu pomóc szukając różnych rozwiązań, w tym poprzez Państwa dobre serca.

Pomóc Filipkowi można dokonując wpłaty na konto:

Fundacja Pomocy Dzieciom i Osobom Chorym “Kawałek Nieba” Santander Bank 31 1090 2835 0000 0001 2173 1374

Tytułem: “2697 pomoc dla Filipka Sobczuka”

wpłaty zagraniczne – foreign payments to help Filip: Fundacja Pomocy Dzieciom i Osobom Chorym Kawalek Nieba PL31109028350000000121731374 swift code: WBKPPLPP Santander Bank Title: “2697 Help for Filip Sobczuk”

Aby przekazać 1% podatku dla Filipka: należy w formularzu PIT wpisać KRS 0000382243 oraz w rubryce ’Informacje uzupełniające – cel szczegółowy 1%’ wpisać “2697 pomoc dla Filipka Sobczuka”
CZYTAJ DALEJ

Szef MEN: w większości szkół można wrócić spokojnie do tradycyjnych zajęć

W większości szkół można wrócić spokojnie do tradycyjnych zajęć i bezpośredniego kontaktu nauczyciela z uczniami - ocenił w środę minister edukacji narodowej Dariusz Piontkowski. Dodał, że uczniowie będący na kwarantannie, powinni mieć organizowane nauczanie na odległość.

W wywiadzie dla TVP1 minister Piontkowski powiedział, że z danych MZ i GIS wynika, że "pobyt uczniów w szkołach nie powinien wywołać poważniejszych skutków epidemicznych". "Skoro możemy wspólnie przebywać na plaży, chodzić do sklepu, to równie dobrze możemy wrócić do szkoły, przecież zakłady pracy normalnie funkcjonują, a te ogniska zakażeń, to są ogniska miejscowe w zakładach pracy czy ośrodkach pomocy społecznej" - dodał.

Szef MEN przyznał jednocześnie, że rząd przewiduje możliwość ewentualnego ograniczenia funkcjonowania szkoły, przejścia częściowego lub całkowitego na kształcenie na odległość, jeżeli w danej placówce lub jej okolicach będzie trudniejsza sytuacja epidemiczna.

Wyjaśnił, że jeśli w danym miejscu będzie większe zagrożenie epidemiczne, wówczas dyrektor szkoły będzie musiał kontaktować się z powiatowym inspektorem sanitarnym "i to inspektor sanitarny będzie ostatecznie decydował, czy daną placówkę można zamknąć, czy nie". Minister podkreślał konieczność przestrzegania wytycznych MZ, GIS i MEN dla szkół, w tym m.in. zachowywanie zasad higieny oraz nieprzychodzenie do szkół uczniów i nauczycieli z objawami choroby.

"W większości szkół według nas można wrócić spokojnie do tych tradycyjnych zajęć i bezpośredniego kontaktu nauczyciela z uczniami. Ale gdyby wystąpiło zagrożenie epidemiczne, część uczniów znalazła się na kwarantannie, wówczas oczywiście nie chcemy, aby te dzieci miały tylko i wyłącznie czas wolny od szkoły, ale aby uczestniczyły w zajęciach, stąd ci uczniowie na kwarantannie powinni mieć zorganizowane nauczanie na odległość" - powiedział Piontkowski. Zaznaczył, że w takiej sytuacji nauczanie zdalne nie musi być wprowadzane w całej szkole, ale np. w części klas.(PAP)

autorka: Olga Zakolska

ozk/ krap/

CZYTAJ DALEJ

Tragiczny wyapdek w Tatrach- zginął ksiądz

2020-08-12 21:39

[ TEMATY ]

śmierć

Tarnów

KSM Tarnów

Z wielkim smutkiem zawiadamiamy, iż dzisiaj w tragicznym wypadku w Tatrach zginął Ksiądz Jaromir Buczak - Asystent Oddziału KSM Trzciana.

Księże Jaromirze, dziękujemy za zawsze otwarte i radosne serce, a także nieustanną gotowość i świadectwo swojego życia. Spoczywaj w pokoju.

Z serca prosimy Was wszystkich o modlitwę - w intencji Duszy Śp. Księdza Jaromira, jak również w intencji wszystkich Jego Bliskich.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję