Reklama

Niedziela Lubelska

Człowiek nie jest na sprzedaż

„Pewnego dnia Iza usłyszała od matki: «Pojedziesz do pracy. Mam takiego znajomego, co załatwia pracę w Niemczech. Sprzątanie w hotelu. Będziesz zarabiała w euro, to będziesz miała dużo pieniędzy. Przyślesz na dziecko, a my się będziemy nim zajmować». Iza była w rozterce, ale pojechała. Dowieźli ją do hoteliku na obrzeżach miasta, niedaleko polskiej granicy. Dali ciuchy, malowidła i kazali się przygotować na wieczór, by przyjąć pierwszych klientów. Zaczęła krzyczeć i tłumaczyć, że przyjechała tylko sprzątać. Nie pomogło. W zamian została pobita. Zmuszano ją do tej pracy wiele miesięcy. Marcin pojechał do Wielkiej Brytanii, jak wielu innych Polaków w poszukiwaniu pracy. Dostał namiary agencji, która miała zająć się zorganizowaniem podróży, znalezieniem zakwaterowania i pracy. Na miejscu praca była, ale agencja odbierała cały zarobek. Interwencje ze strony chłopaka kończyły się przemocą i zastraszaniem. Z czasem został zmuszany nie tylko do niewolniczej pracy, ale i do kradzieży. Przeżył wiele upokorzeń, nim z pomocą innych zdołał wrócić do domu”.

Takie historie dzieją się na naszych oczach. Podobnych sytuacji, poznanych przez wolontariuszy Sieci Bakhita – międzynarodowej sieci współpracy i wsparcia, utworzonej w celu zwalczania i zapobiegania handlowi ludźmi oraz pomocy pokrzywdzonym w wyniku tego procederu, jest zbyt wiele. Współczesny świat nie uporał się z porzuconym w poprzednich wiekach niewolnictwem, a wręcz przeciwnie, znajduje nowe, czasem jeszcze bardziej perfidne i wynaturzone jego formy. Na ten problem zwraca uwagę Międzynarodowy Dzień Modlitwy i Refleksji przeciwko Handlowi Ludźmi, który 8 lutego obchodzony był po raz 4. W liturgiczne wspomnienie św. Józefiny Bakhity, sudańskiej niewolnicy, na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim zostało zorganizowane spotkanie informacyjne ukazujące skalę problemu współczesnego niewolnictwa, a także zapowiadające stworzenie w Lublinie terenowego oddziału Sieci Bakhita. Należą do niej członkowie różnych zgromadzeń zakonnych i stowarzyszeń oraz osoby świeckie bezpośrednio pracujące z ofiarami handlu ludźmi bądź zaangażowane w działalność prewencyjną i edukacyjno-profilaktyczną.

Współczesny niewolnik

Problem współczesnego niewolnictwa wydaje się nam odległy i zupełnie obcy, a przecież Polska jest krajem tranzytowym i docelowym, a także państwem pochodzenia ofiar. To zjawisko dotyczy nie tylko cudzoziemców przebywających na terenie naszego kraju, ale również Polaków mieszkających w ojczyźnie i poza granicami. – Skala problemu jest bardzo duża – podkreśla s. Bożena Noga, Franciszkanka Misjonarka Maryi. Zakonnica, która ma za sobą doświadczenie pracy misyjnej w krajach Ameryki Południowej, po powrocie do ojczyzny i zamieszkaniu w domu zakonnym w Lublinie podjęła się zorganizowania grupy wolontariuszy wspierających osoby pokrzywdzone. – Przymuszanie do niewolniczej pracy, do żebractwa czy handel ludźmi i organami ludzkimi to problem lokalny i globalny. Grupy przestępcze, które czerpią ogromne korzyści z handlu ludźmi, są dosłownie wszędzie – mówi. Wyczulona na krzywdę bliźniego siostra potrafi rozpoznać ofiary i wie, jak im pomóc, choć proces wychodzenia z niewolnictwa jest bardzo trudny i zajmuje wiele czasu.

Reklama

– Najczęściej spotykamy żebraków, którzy na ulicach naszych miast proszą o pieniądze. Łatwo można sprawdzić, czy taka osoba z własnej woli prosi o datki, czy została do tego przymuszona. W pierwszym przypadku chętnie opowie nam o swojej trudnej sytuacji, a w drugim będzie unikała kontaktu. Czasem jest to spowodowane barierą językową, ale znacznie częściej strachem przed „pracodawcą”, który zakazuje osobistych rozmów i z bezpiecznej odległości obserwuje żebraka – wyjaśnia s. Bożena. Idąc ulicami, zwraca uwagę na schematy; żebracy z grup zorganizowanych znajdują się w bliskiej odległości, mają podobne kartki z wypisanym tekstem; czasem zwraca uwagę nieposłuszeństwo dzieci wobec matek. – Spotkałam się z sytuacją, gdy grupy przestępcze „zarządzały” dziećmi i kobietami, łącząc je na siłę w żebrzące rodzinki – opowiada zakonnica. Do takiej pracy przymuszani są obcokrajowcy; zdarza się, że na zachodzie Europy do żebractwa zmuszani są Polacy.

Bolesne rany

Inną formą współczesnego niewolnictwa jest wykorzystywanie cudzoziemców do pracy w zakładach produkcyjnych, usługach czy rolnictwie. Za ciężką pracę nie otrzymują wynagrodzenia, a ich warunki bytowe uwłaczają ludzkiej godności. – Cudzoziemiec bez odpowiednich dokumentów czy bez unormowanej sytuacji prawnej nie poskarży się na pracodawcę w trybie oficjalnym. Boi się deportacji, czuje się niepewnie w obcym kraju, a doznawane upokorzenia potęgują strach. Tym bardziej potrzebuje profesjonalnego, ale nieformalnego wsparcia – mówi s. Bożena. Wolontariusze z Sieci Bakhita wiedzą, jak reagować w takich sytuacjach. Nim dojdzie do rozmowy i wyciągnięcia człowieka z zamkniętego kręgu niewolnictwa, upływa wiele czasu. Najczęściej zaczyna się od małej karteczki wsuniętej pospiesznie w dłoń bliźniego. – W kilku językach znajduje się tam informacja, gdzie taka osoba może znaleźć pomoc; numer telefonu – wyjaśnia zakonnica. – W Warszawie czy Katowicach siostry z sieci nocami patrolują ulice. Najpierw tylko przechodzą obok osób wykorzystywanych do niewolniczej pracy, z czasem zdobywają zaufanie. Jednak, by osoba pozwoliła sobie pomóc, musi pokonać barierę lęku i wstydu – dodaje. Współcześni niewolnicy, nim powrócą do swoich domów i zaczną nowe życie, potrzebują dużo czasu na zaleczenie ran, na wybaczenie sobie doznanych upokorzeń.

Ustrzec młodych

W dzisiejszym świecie niewolnikiem zostaje się bardzo łatwo i nieświadomie. Dlatego ważne jest uwrażliwianie i przestrzeganie, zwłaszcza ludzi młodych. – Mechanizmy pozyskiwania niewolników są wszędzie takie same. Osoby znajdujące się w potrzebie bezwiednie wchodzą w pułapki zastawiane przez środowiska przestępcze. Najpopularniejsze są mechanizmy werbunku na pracę (wysokie zarobki, ale szybka decyzja), na miłość (emocjonalne uzależnienie ofiary i manipulacja), na dług (pożyczanie pieniędzy i bezwzględne egzekwowanie długu). Trzeba być bardzo ostrożnym przy podejmowaniu decyzji, dokładnie zapoznawać się z podstawianymi do podpisania umowami, a gdy już się wyjedzie do pracy nie wolno oddawać swoich dokumentów; warto mieć ksero paszportu przy sobie. Dobrze jest umówić się na jakieś hasło z rodziną, bo dla uśpienia czujności bliskich ofierze pod nadzorem pozwala się dzwonić do domu – wyjaśnia s. Bożena.

Reklama

Trzeba też apelować o to, by osoby pokrzywdzone nie bały się mówić o trudnych sytuacjach i prosiły o pomoc. Często jest tak, że doznane upokorzenia nie pozwalają przełamać wstydu. Dla bliskich symptomem powinny być sytuacje, gdy osoby wracają z wyjazdów bez dokumentów, bez pieniędzy, zamknięte w sobie i niechętne do mówienia o tym, co było. – Organizując ekipę Sieci Bakhita w Lublinie, chcemy pomóc ofiarom niewolniczego procederu w tym regionie, a także uwrażliwić mieszkańców na problemy związane z handlem ludźmi. W przygranicznym mieście jest to bardzo potrzebne – podkreśla zakonnica. Wszystkich, którym leży na sercu dobro bliźniego, zachęca do modlitwy, np. można włączyć się w akcję „zamień noc w moc”. O godz. 3 w nocy z pierwszego piątku na pierwszą sobotę miesiąca odmawiana jest Koronka do Miłosierdzia Bożego w intencji ofiar handlu ludźmi i o nawrócenie przestępców. Bo najwięcej zła dokonuje się w nocy; szczególnie kobiety są wówczas krzywdzone i odzierane z godności.

Przywracanie godności

Istniejąca od 2011 r. Sieć Bakhita ds. Przeciwdziałania i Pomocy Ofiarom Współczesnych Form Niewolnictwa przy Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych przyjęła nazwę od imienia Józefiny Bakhity, niewolnicy, której przykład umacnia nadzieję, że ludzkie życie może zostać odbudowane, a rany zabliźnione.

Bakhita urodziła się w Sudanie, najprawdopodobniej w 1869 r. Gdy była kilkuletnią dziewczynką, została porwana z rodzinnego domu i sprzedana do niewoli. Przez 10 lat pracowała w nieludzkich warunkach. Jej sytuacja odmieniła się, gdy nabył ją włoski konsul. Wykupiona z niewolnictwa, wraz z nim udała się do Włoch i zamieszkała z państwem Lagnani w okolicach Wenecji. Tam poznała siostry kanosjanki; poprosiła je o pomoc w poznaniu Boga, którego od dziecka „odczuwała w sercu, nie wiedząc kim On jest”. Po przyjęciu sakramentów postanowiła służyć Bogu w zakonie. Przez 50 lat w klasztorze w Schio była kucharką, praczką, szwaczką, zakrystianką i furtianką. Jej pokora, prostota i ujmujący uśmiech na twarzy zdobyły serca sióstr i mieszkańców, którzy mówili o niej „nasza ciemnoskóra matka”. Po ciężkiej chorobie zmarła 8 lutego 1947 r. W 2000 r. papież Jan Paweł II ogłosił ją świętą.

Podczas kanonizacji Ojciec Święty powiedział: „W dzisiejszym świecie tysiące kobiet nadal pada ofiarą niesprawiedliwości, nawet w rozwiniętych, nowoczesnych społeczeństwach. W św. Józefinie Bakhicie dostrzegamy wspaniałą rzeczniczkę prawdziwej emancypacji. Historia jej życia nie skłania do biernego oporu, ale budzi zdecydowaną wolę skutecznego działania w celu uwolnienia dziewcząt i kobiet od ucisku i przemocy”.

Więcej informacji na www.siecbakhita.com

2018-02-14 11:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Caritas Internationalis wzywa do walki z handlem ludźmi i wyzyskiem

[ TEMATY ]

dzieci

Caritas

handel ludźmi

Vatican News

Rządy powinny zwiększyć wysiłki na rzecz identyfikacji ofiar handlu ludźmi i wyzysku – apeluje Caritas Internationalis w związku ze Światowym Dniem Walki z Handlem Ludźmi. Ze względu na pandemię liczba takich osób dramatycznie wzrasta. Według Międzynarodowej Organizacji Pracy jest ich na świecie już ponad 40 milionów.

W czasie pandemii ryzyko stania się ofiarą handlarzy znacznie rośnie, zwłaszcza wobec migrantów i nielegalnych pracowników, z których bardzo wielu straciło pracę, a co za tym idzie środki utrzymania. Z kolei dla osób, które stały się już niewolnikami, zagrożeniem są obostrzenia mające na celu powstrzymanie wirusa. Brak swobody poruszania się oznacza, że ofiary handlu ludźmi mają mniejsze szanse na ucieczkę i znalezienie pomocy. „Powinniśmy stworzyć siatkę bezpieczeństwa, która pomoże zapewnić wszystkim z grupy ryzyka wsparcie materialne, medyczne, prawne i psychologiczne” - podkreśla Aloysius John, sekretarz generalny Caritas Internationalis.

Organizacja ta apeluje do instytucji i organizacji pożytku publicznego o ochronę dzieci przed nadużyciami i wykorzystywaniem, również za pośrednictwem internetu i nowych mediów. „Wzywamy wszystkich ludzi dobrej woli do zachowania czujności i zgłaszania takich przypadków” - napisał sekretarz generalny.

Według Caritas w czasie pandemii znacznie wzrosła liczba przypadków przemocy wobec dzieci oraz liczba nieletnich będących ofiarami wykorzystywania w internecie.
W Indiach, w ciągu zaledwie 11 dni, zgłoszono władzom 92 tys. przypadków znęcania się nad dziećmi, wiele z nich było zmuszanych do żebrania na ulicy.

Szczególnie poważna jest sytuacja w Libanie i innych krajach Bliskiego Wschodu, gdzie - jak donosi Gabriel Hatti, przewodniczący biura Caritas na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej - „wielu Filipińczyków i innych zagranicznych pracowników walczy o powrót do domu po utracie pracy z powodu COVID-19 i obecnego kryzysu gospodarczego. Stoją w kolejkach przed swoimi ambasadami, bez żadnego wsparcia, wielu z nich nie ma jakiegokolwiek statusu prawnego”.

Światowy Dzień Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi został ogłoszony na 30 lipca przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 2013 roku. Celem tej inicjatywy jest zwiększenie świadomości społeczności międzynarodowej na temat sytuacji ofiar oraz promowanie obrony ich praw.

CZYTAJ DALEJ

Człowiek, który nie lękał się Szatana

2020-09-09 11:43

Niedziela Ogólnopolska 37/2020, str. 20-22

[ TEMATY ]

egzorcyzmy

egzorcysta

egzorcyści

Gra szatana z człowiekiem o duszę wg Maurycego Retzsch/Grażyna Kołek

Mówiono o nim: egzorcysta Watykanu. Swoją posługę rozpoczął w 1986 r., a zakończył dwa miesiące przed śmiercią. Niektóre źródła podają, że w ciągu 30 lat przeprowadził ponad 160 tys. egzorcyzmów.

Czwarta rocznica śmierci jednego z najbardziej znanych egzorcystów świata – ks. Gabriele Amortha (16 września 2016 r.) to dobra okazja, aby przybliżyć najważniejsze zagadnienia jego kapłańskiego przepowiadania.

Ksiądz Amorth chciał na nowo uświadomić ludziom wartość posługi egzorcysty i przestrzec ich przed podstępnym działaniem złego ducha. Zrezygnował nawet z wakacji oraz dni odpoczynku, aby pomóc wszystkim cierpiącym. Tym bardziej że byli to nie tylko Włosi, lecz także osoby z innych, odległych krajów, a nawet muzułmanie. Nigdy nie narzekał na przepracowanie, a to, co robił, czynił z wielką pasją. Dlaczego? Ponieważ czerpał siły z codziennej Mszy św., adoracji Najświętszego Sakramentu, lektury Ewangelii i modlitwy różańcowej.

Włodzimierz Rędzioch

Ks. Amorth

Ks. Amorth

Ostrzegać ludzi

Ksiądz Amorth był nie tylko egzorcystą, lecz także prorokiem, który wskazywał na zagrożenia ze strony złego ducha. I dlatego uważał za swój obowiązek mówić, że wielką potrzebą Kościoła jest ostrzec ludzi, by byli uważni na jedno z największych niebezpieczeństw, którym jest Szatan.

Ksiądz Amorth, jako dziennikarz z długoletnim stażem, z wielką swobodą umiał opowiadać o swojej posłudze egzorcysty. Wielokrotnie występował w radiu i telewizji, a także udzielał mnóstwa wywiadów dziennikarzom z całego świata. Najbardziej dał się jednak poznać ze swoich książek, przetłumaczonych na wiele języków. Chciałbym przybliżyć czytelnikom trzy zagadnienia, na które ks. Gabriele Amorth zwracał uwagę. Po pierwsze – nieustannie przypominał o istnieniu złego ducha. Po drugie – pokazywał, na czym polega zwyczajne i nadzwyczajne działanie demona względem człowieka. Po trzecie – aby nie ulec jego ukrytym podstępom, zachęcał czytelników do używania duchowych środków.

Ksiądz Amorth uważał, że „nie ma takiego miejsca, gdzie nie byłoby Szatana. Nie ma. I jeśli ktoś nie bierze pod uwagę jego istnienia i tego, że on ciągle nas atakuje, to nie będzie się przed nim bronić” (Spotkałem Szatana).

Wskazał także na działania zwyczajne i nadzwyczajne Szatana względem człowieka. Działanie zwyczajne odnosi się do pokus, do grzechu. Egzorcysta twierdził, że demon, kusząc człowieka, „przede wszystkim dąży do tego, aby człowiek zgrzeszył, by móc go zaprowadzić do piekła” (Spotkałem Szatana). „I jeżeli ktoś nie unika pokus, wówczas zaczyna znajdować upodobanie w rzeczach, które sprzeciwiają się Bożym prawom. I wtedy im ulega. Natomiast jeśli ktoś jest czujny, jest ostrożny, to nie daje się zaskoczyć” (Nie daj się zwyciężyć złu!).

Metody

Ukazując działanie nadzwyczajne diabła względem człowieka, ks. Amorth odnosił się do dręczenia, obsesji, nawiedzenia oraz opętania.

Uważał, że „osoby, które zostały przez niego opętane albo są dręczone, (...) same oddały się Szatanowi, np. w celu osiągnięcia konkretnego celu, albo stały się ofiarami kogoś, kto para się czarną magią. Wówczas osoba poszkodowana, mimo że jest niewinna, będzie odczuwać różnego rodzaju dolegliwości spowodowane przez klątwę. (...) I wtedy pomocna staje się modlitwa. Przede wszystkim modlitwa i egzorcyzmy” (Nie daj się zwyciężyć złu!).

„Egzorcyzm, w odróżnieniu od praktyk stosowanych przez osoby zajmujące się magią, do których niestety wielu ludzi zwraca się o pomoc w uśmierzeniu ich cierpień i lęków, stanowi jedną z form duchowej pomocy dzięki modlitwom, które kapłan odmawia, aby uwolnić daną osobę od cierpień zadawanych jej przez demona”.

„Obsesja jest wtedy, kiedy ktoś przytłoczony dolegliwościami o charakterze diabolicznym (albo silnym dręczeniem – istnieją bowiem liczne stopnie dręczenia, zarówno te najmocniejsze, jak i mniej dokuczliwe – lub rzeczywistym opętaniem) jest nękany do tego stopnia, że nie jest w stanie nic robić, nie może pracować, nie może pisać; że nie jest w stanie wytrzymać podczas trwania nabożeństw, bo musi uciekać”. Uważał, że w takich przypadkach potrzebny jest egzorcyzm, gdyż zwykłe modlitwy (o uwolnienie) nie są wystarczające. Twierdził, że „zdarzają się również przypadki, gdzie osoba jest nieznacznie dotknięta obsesją. Wówczas osoba ta może uwolnić się sama, odmawiając modlitwy, poszcząc”.

Egzorcysta uwalnia także nawiedzone domy, rzeczy czy zwierzęta od diabelskiej obecności. W tym celu „egzorcysta musi wielokrotnie odwiedzić dom, aby odmówić egzorcyzm, poświęcić wszystkie pomieszczenia wodą święconą i okadzić je, gdyż okadzanie bardzo pomaga. Stąd święcona woda, kadzidło, odmawianie egzorcyzmów przeznaczonych dla domu prowadzą do uwolnienia”.

Ksiądz Amorth zauważył, że „ludzie świadomie nie podejmują obrony przed atakami demona”.

Twierdził, że „jeśli ktoś nie bierze pod uwagę jego istnienia i tego, że on ciągle nas atakuje, to nie będzie się przed nim bronić. A obrona (...) to modlić się i czuwać, aby nie ulec pokusie. Mamy więc być świadomi faktu, że Szatan stara się umożliwić nam okazje do grzechu. Czyni to bez przerwy, krążąc wokół nas i szukając w nas słabego punktu. A kiedy go znajdzie, to wtedy będzie nas kusił w tym punkcie. I niestety wiele razy mu się udaje” (Spotkałem Szatana).

Jak się bronić?

Egzorcysta wskazał na trzy najbardziej skuteczne środki do pozbycia się diabła oraz pokonania go, jeśli w kimś jest. Środki te nie tylko pomagają uwolnić się od złego ducha, ale także bronią demonowi dostępu do człowieka i go wyrzucają. Są to: wiara, modlitwa i post.

Napisał: „Czuwajcie i módlcie się, aby nie ulec pokusie. Czujność oznacza ucieczkę przed okazjami, ucieczkę za wszelką cenę. Potrzebna jest jeszcze modlitwa, ponieważ wiemy, że bez Bożej pomocy jesteśmy słabi. Natomiast kiedy się modlimy, to mamy siłę, aby odrzucać okazje do czynienia zła”. Szczególnie zalecał uczestnictwo we Mszy św., spowiedź, odmawianie Różańca św. oraz wzywanie pomocy Maryi i świętych.

Ksiądz Amorth radził, aby „każdego dnia po przebudzeniu zwrócić myśl ku Bogu i Matce Najświętszej, aby pomogła nam w walce z Szatanem.

Jest to walka, która zaczyna się w momencie, kiedy się budzimy, i trwa aż do momentu, kiedy zasypiamy. Każdego dnia. Prośmy Ją o to, aby była nam pomocą w tej walce. Aby wciąż nam przypominała, że Szatan kusi nas od narodzin aż do śmierci. Nie tylko od rana do wieczora, ale także nocą. Niech Matka Boża pomaga nam mieć otwarte oczy. Niech nam pomaga, byśmy byli czujni, i niech dodaje nam sił, byśmy umieli dostrzegać pokusy Szatana i potrafili je rozpoznawać w naszych życiowych wyborach, byśmy umieli rozpoznać to, co jest podszeptem Szatana, i zamiast tego wybierali Boże drogi” (Bóg kocha nas każdego dnia).

CZYTAJ DALEJ

"Koronka na ulicach miast" w ponad 100 miejscowościach

2020-09-28 11:06

[ TEMATY ]

Koronka na ulicach miast

Koronka do Bożego Miłosierdzia

mat. prasowe

To inicjatywa, która zrodziła się, 28 września 2008 r. w dniu beatyfikacji spowiednika s. Faustyny Kowalskiej. Modlitwa w stolicy odbędzie się  m.in. w parafii Matki Bożej Anielskiej oraz przy Krzyżu Tramwajarzy przy wejściu do metra Marymont (przystanek tramwajowy w stronę Bielan).

W tym roku organizatorzy zachęcają do modlitwy m.in. za kapłanów, o oddalenie pandemii koronawirusa oraz o pokój na świecie. Swój udział w „Koronce na ulicach miast” zadeklarowały takie miasta jak Warszawa, Gdynia, Gdańsk, Poznań czy Kraków, a także m.in.: Bytom, Bochnia, Bartoszyce, Pruszków, Ostrołęka, Legnica, Kłodzko, Krosno czy Wadowice. W modlitewną akcję włączają się m.in. wierni z Niemiec, Włoch, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Austrii, Ukrainy, USA, Kanady, Haiti, Demokratycznej Republiki Konga i z Filipin.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję