Reklama

Niedziela Przemyska

Rekolekcje Hufców Maryi

Niedziela przemyska 30/2018, str. 1

[ TEMATY ]

Hufce Maryi

Adam Grymuza

Pamiątkowe zdjęcie z bp. Stanisławem Jamrozkiem

W 1999 r. została powołana przemyska grupa Hufców Maryi. Spotkania modlitewne organizowała wówczas s. Anastazja Pękala ze zgromadzenia Sióstr Michalitek. Pierwsze wakacyjne rekolekcje odbyły się w Kolonii Polskiej. Prowadził je ks. Wiesław Szczygieł. Od 2000 r. pieczę nad grupą objął ks. Stanisław Jamrozek. Do współpracy zaprosił ks. Witolda Orzechowskiego oraz s. Anastazję Pękalę, którzy w dziele tym towarzyszą mu do dziś. We wszystkich działaniach wspiera ich Stefania Jurek. Grupa zrzesza około 30 osób z Przemyśla i jego okolic. Nie brakuje wśród nich dzieci, seniorów i osób po przejściach.

W dniach od 23 do 27 czerwca br. w Rokietnicy odbyły się rekolekcje członków grupy Hufce Maryi, w których uczestniczyło ponad dwadzieścia osób, w tym ośmioro dzieci. Zakwaterowanie znaleźli w Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II w Rokietnicy. Tutaj spotkali się z ogromną życzliwością dyrekcji, nauczycieli i pracowników. Udostępniono pomieszczenia noclegowe oraz stołówkę, sale zabaw, siłownię, salę sportową i sprzęt sportowy. Inicjatorem tego przedsięwzięcia był ks. Witold Orzechowski, w czym żarliwie wspierał go rokietnicki proboszcz ks. Jacek Chochołek. Jak zwykle hojni okazali się tutejsi parafianie, którzy organizację rekolekcji wsparli finansowo i ofiarowali produkty spożywcze. Uczestnicy wiele chwil spędzili na modlitwie, uczestniczyli też w codziennych Mszach św. Kilkakrotnie odwiedził ich bp Stanisław Jamrozek, który w niedzielę celebrował sumę, głosząc jednocześnie Słowo Boże. Miłą niespodzianką była wizyta Księdza Biskupa w szkole, gdzie m.in. zwiedził izbę muzealną, dokonując pamiątkowego wpisu do kroniki.

Reklama

Przez całe rekolekcje opiekę duchową sprawował ks. Witold Orzechowski, który był jednocześnie przewodnikiem pieszej pielgrzymki do Tuligłów, gdzie uczestnicy mogli pokłonić się i modlić przed wizerunkiem Matki Bożej Dobrej Nadziei. W przeddzień zakończenia rekolekcji, w pobliżu plebanii grupa wolontariuszy Caritas ze Szkoły Podstawowej im. Henryka Sienkiewicza z Rokietnicy Wola zorganizowała ognisko. Były modlitwy, śpiewy, kiełbasa też smakowała. Uczestnicy rekolekcji z nieukrywanym wzruszeniem opuszczali Rokietnicę, dziękując wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do tego, że mogli tak wspaniale spędzić te kilka dni. Twierdzili, że do Rokietnicy chętnie jeszcze kiedyś powrócą.

Dla ks. Witolda były to już dziesiąte rekolekcje z tą grupą. Pierwszy raz uczestniczył w nich w parafii Wyszatyce, gdy był na II roku Seminarium, a ojcem duchownym był ks. Stanisław Jamrozek. Od 2013 r. głównym organizatorem wakacyjnych rekolekcji jest ks. Orzechowski. Członkowie grupy raz w miesiącu spotykają się na Mszy św. odprawianej w kaplicy przemyskiej Caritas. Tam też mają miejsca różnego rodzaju konferencje i dyskusje wzmacniające wymiar duchowy wszystkich uczestników. „Rekolekcje – jak wspomina ks. Witold – odbywają się w różnych miejscowościach diecezji. Przez ostatnie dwa lata miały one miejsce w parafii pw. św. Józefa Robotnika w Ustrzykach Dolnych. Grupa organizuje dni skupienia, które najczęściej odbywają się podczas pielgrzymek do sanktuariów maryjnych”.

2018-07-25 11:42

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wspomnienie św. Jana z Dukli

Niedziela Ogólnopolska 27/2002

[ TEMATY ]

święty

Arkadiusz Bednarczyk

Życie św. Jana z Dukli przypada na wiek XV. Urodził się w Dukli około 1414 r. Jego rodzice byli mieszczanami - historia nie podaje ich imion i nazwisk. Tak samo milczy, gdy chodzi o edukację Jana i lata młodzieńcze. Jan zapewne ukończył szkołę parafialną, a tradycja przypisuje mu nawet studia akademickie.

W młodości Jan, poszukując większej więzi z Bogiem, obrał, co było wtedy bardzo powszechne, pustelniczy tryb życia. Przebywał niedaleko Dukli - w grocie na górze Zaśpit i w lasach pod Cergową.

Kilka lat pustelniczych poszukiwań przekonało Jana o słuszności wyboru życia zakonnego. Wybrał franciszkanów w Krośnie. Po skończeniu studiów formacji zakonnej otrzymał święcenia kapłańskie. Swoją pobożnością i innymi zaletami zwracał na siebie uwagę i został wybrany kilka razy gwardianem, m.in. w Krośnie i we Lwowie. Był także kustoszem w kustodii ruskiej, która należała do najważniejszych. Sprawował też inne urzędy zakonne - pełnił funkcję spowiednika i kaznodziei. Przymioty charakteru i wzorowe życie sprawiły, że był bardzo lubiany i ceniony wśród braci zakonnych. Świątobliwy zakonnik i kapłan nie szukał zaszczytów. Urzeczony surowością obyczajów nowo powstałej gałęzi obserwanckiej, zwanej bernardynami - zmienił wspólnotę zakonną.
W 1463 r. Jan był już bernardynem i za swą nieprzeciętną świątobliwość, pokorę, mądrość i gorliwość cieszył się wśród braci i mieszkańców Lwowa wielką powagą. Chociaż we Lwowie zasłynął jako wielki kaznodzieja i spowiednik, to nadal w klasztorze pełnił najprostsze posługi w kuchni i ogrodzie.

Pod koniec życia stracił wzrok i cierpiał z powodu owrzodzenia nóg. Nadal jednak prowadził życie ascetyczne, wykonywał po dawnemu obowiązki zakonne - budując braci nieustanną modlitwą i kapłańską gorliwością. Zmarł we Lwowie 29 września 1484 r. otoczony opinią świętości.
Od samego początku grób zakonnika Jana stał się celem pobożnych nawiedzeń. Wzywano Jana w różnych potrzebach; znane są liczne przypadki uzdrowień za przyczyną Jana z Dukli. Również obronę przed wojskami nieprzyjaciół w 1648 r. i 1676 r. mieszkańcy Lwowa zawdzięczają Janowi. Powszechnie nazywano Jana cudotwórcą Rusi i patronem Polski. Sława jego rozchodziła się po całej Rzeczypospolitej. Do jego grobu we Lwowie przybywali monarchowie: Jan Kazimierz, Michał Korybut Wiśniowiecki i Jan III Sobieski.

Proces beatyfikacyjny opóźniały ciągłe zamieszki w kraju i ataki nieprzyjaciół z zewnątrz. Szczęśliwie 21 stycznia 1733 r. papież Klemens XII zaliczył Jana z Dukli w poczet błogosławionych. Polacy uprosili, by bł. Jana z Dukli ogłoszono patronem Ojczyzny. Kult bł. Jana od tej pory wzrósł znacznie. Miejscem jego szczególnej czci, obok Lwowa, stała się rodzinna Dukla, gdzie w latach 1740-43 wystawiono kościół drewniany ku czci Błogosławionego i klasztor Bernardynów.


Kanonizacji bł. Jana z Dukli dokonał Ojciec Święty Jan Paweł II podczas swej pielgrzymki do Polski - 10 czerwca 1997 r. w Krośnie.

Od 1974 r. w kościele dukielskim przechowywane są doczesne szczątki św. Jana, przeniesione najpierw ze Lwowa do Rzeszowa, a następnie do Dukli. Obecnie trwa peregrynacja jego relikwii w Przemyślu i okolicy.

CZYTAJ DALEJ

NAJŚWIĘTSZE SERCE

2020-07-08 21:23

[ TEMATY ]

kino

Będzin

Najświętsze Serce

archiwum

Fragment plakatu z filmu "Najświętsze Serce"

Kino „NOWOŚĆ” W Będzinie (ul. Potockiego 3) zaprasza na religijny, dokumentalizowany film pt. „Najświętsze Serce”. Film opowiada historię znanej pisarki Lupe Valdes, która poszukując inspiracji do książki, wyrusza do Francji - miejsca objawień św. Małgorzaty Alacoque. Seanse będą się odbywać od 10 do 15 lipca o godz. 18.00 (cena 12 zł).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję