Reklama

Wakacje z Caritas

2018-08-08 10:23

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 32/2018, str. IV

Piotr Lorenc
Koloniści z bp. Grzegorzem Kaszakiem, abp. Thomasem Wenskim, ks. Tomaszem Folgą i zaproszonymi darczyńcami

To była już druga wizyta bp. Grzegrza Kaszaka na koloniach zorganizowanych przez Caritas diecezji sosnowieckiej na zakopiańskiej Harendzie. 24 lipca kolonistów odwiedził nie tylko sosnowiecki ordynariusz, ale i arcybiskup Miami – Thomas Wenski oraz wolontariusze Caritas Polska, którzy przybyli Busem Niepodległości.

Podziękowanie Księdza Biskupa

Podczas turnusu najwięcej, bo ponad 40 dzieci, przybyło z Ukrainy, konkretnie z Iwanofrankowska. – Cieszę się, że dopisują wam pogoda i dobry humor. Jak zdążyłem się dowiedzieć od ks. Tomasza Folgi, dyrektora Caritas, macie przygotowanych wiele ciekawych zajęć, jak wycieczki w góry, wyjścia na basen, nad rzekę, wiele zabaw sportowych i rekreacyjnych. To raduje moje serce. Mam nadzieję, że dzięki tym koloniom wypoczniecie i nabierzecie znów ochoty do nauki w szkole i że zawiążecie nowe znajomości, a może nawet przyjaźnie – powiedział bp Grzegorz Kaszak. Sosnowiecki ordynariusz podziękował także organizatorom i wychowawcom. – Wiem, że aby przygotować tak atrakcyjne kolonie, potrzebny jest cały sztab ludzi. Jak widać, ks. Tomasz Folga potrafi to zrobić – podkreślił biskup. – Wypoczywając w Polsce, mamy nadzieję być także bliżej Boga. Umożliwia nam to codzienna modlitwa po przebudzeniu, przed jedzeniem, udział w Eucharystii w pobliskim kościele. Korzystamy także z opieki kleryków z naszego seminarium duchownego w Częstochowie – powiedział Paweł Jaros, kierownik turnusu kolonii Caritas na Harendzie.

Nudy nie ma

Podczas pobytu na Harendzie koloniści oprócz gier i zabaw na świeżym powietrzu korzystali oczywiście z kilku programów realizowanych w czasie wakacji, m.in. edukacyjnego „1918-2018 – 100 lat Niepodległości”. Były także realizowane programy zdrowotne i sportowe – stąd obecność na turnusach instruktorów: fitness, tańca, gry w tenisa czy pływania. Trzeba podkreślić, że dzieci chętnie korzystają ze wszystkich atrakcji, jednak najbardziej przypadły im do gustu wycieczki i to nie tylko na górskie szlaki, ale np. do Rabkolandu – wesołego miasteczka. Na drugim miejscu znalazły się wyjścia na basen czy nad rzekę, a na trzecim zajęcia sportowo-taneczne. Warto nadmienić, że dzieci z terenu naszej diecezji wyjechały na kolonie dzięki dotacjom z gmin Będzin, Jaworzno, Sosnowiec i Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach oraz środków własnych Caritas pochodzących z ofiar Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom.

Reklama

Bus Niepodległości

Kolonistów odwiedził także Bus Niepodległości Caritas, czyli Mobilna Ambasada Niepodległej. Jest to specjalny bus, który wraz z załogą Caritas Polska na początku maja udał się do Watykanu na spotkanie z Ojcem Świętym Franciszkiem, a obecnie odwiedza różne miejscowości w całej Polsce. Podczas spotkań z młodymi ludźmi przedstawiciele Caritas uwrażliwiają na problemy najbiedniejszych, popularyzują wolontariat i promują akcję Rodzina Rodzinie, mającą na celu pomoc materialną rodzinom dotkniętym zniszczeniami wojennymi na Bliskim Wschodzie. O tych właśnie zniszczeniach i trudnej sytuacji swoich rodaków opowiadał podróżujący busem Syryjczyk – Farid Aboud Jraba, który dał świadectwo dotyczące dramatycznej sytuacji w Syrii, zniszczeń spowodowanych wojną, a także wyraził wdzięczność za pomoc płynącą z Polski, zwłaszcza w formie programu Caritas: Rodzina Rodzinie. – Jestem tu bardzo szczęśliwy, mam tu bardzo dużo kochanych ludzi i przyjaciół. Oni bardzo mi pomogli. Bardzo dziękuję Polakom za pomoc Syrii. Tam nie jest teraz najlepiej. Są problemy z prądem i wodą, a ludzie nie mają gdzie mieszkać – powiedział.

Wieloletnie doświadczenie

Caritas Diecezji Sosnowieckiej organizuje wypoczynek dla dzieci od 1993 r., ze szczególnym uwzględnieniem dzieci z rodzin ubogich i zagrożonych patologią. Co roku na kolonie i zimowiska z Caritas sosnowiecką wyjeżdża około 600 dzieci. W 1997 r. Caritas sosnowiecka nawiązała współpracę ze środowiskami polonijnymi na Ukrainie. Efektem tej współpracy są wspólne od 1998 r. wakacje dla dzieci polonijnych i dzieci polskich. Głównym celem kolonii jest wypoczynek, zmiana klimatu i poprawa ogólnej kondycji organizmu dzieci i młodzieży. Podczas kolonii realizowany jest program rekreacyjno-turystyczny, program integracyjny z elementami profilaktyki uzależnień, oraz programy aktywności ruchowej prowadzone przez instruktorów sportowych. Wakacje z Caritas mają charakter społeczno-wychowawczy, są odpowiedzią na zjawisko wykluczenia i ubóstwa. Skierowane są one bezpośrednio do dzieci jako pomoc w odreagowaniu ich trudnej sytuacji rodzinnej i społecznej, pomoc w dowartościowaniu siebie i w budowaniu zdrowych relacji interpersonalnych. Jest to również pośrednio pomoc dla całego społeczeństwa, gdyż jej celem jest zapobieganie marginalizacji osób ubogich i troska o to, by dzieci nie powielały wzorów rodziców. Jest to zatem nie tylko pomoc doraźna, ale również profilaktyka rozumiana jako inwestycja w kapitał ludzki. Caritas kieruje swą ofertę do dzieci i młodzieży, pragnąc w miesiącach letnich dać im wiele radości, słońca, krzepiącej zieleni lasów, zrelaksowania się dobrą zabawą, wzmocnienia przez właściwe odżywianie i właściwą opiekę.

Tagi:
Caritas kolonie wakacje

Reklama

Wakacje z Bogiem nad jeziorem

2018-08-14 11:06

Patrycja Kosior
Edycja legnicka 33/2018, str. III

Patrycja Kosior
Dzieci i młodzież mogły wyjechać na wakacyjny wypoczynek dzięki współpracy parafii i Urzędu Miasta

W dniach 8-17 lipca br. parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chocianowie, przy współpracy z Urzędem Miasta i Gminy Chocianów, zorganizowała kolonię letnią pod hasłem: „Kolonia nad Jeziorem Dąbie”.

– W wyjeździe uczestniczyły 44 osoby, w tym dzieci i młodzież pochodząca z miasta oraz okolic gminy Chocianów, która na co dzień uczęszcza na zajęcia organizowane w naszym Oratorium – powiedział ks. Krzysztof Smardzewski, wikariusz parafii oraz kierownik całego przedsięwzięcia.

Był to czas spędzony w cichym, ustronnym i jakże malowniczym miejscu z widokiem na piękne jezioro i las. Kolonia miała na celu aktywizację i integrację młodych ludzi pochodzących z różnych środowisk. Jednym z ważniejszych celów było także zapewnienie dzieciom czasu wolnego w sposób atrakcyjny i pożyteczny, aby mogły one zapomnieć, choć na czas trwania kolonii, o trudach nauki w szkole i trudach życia codziennego. Dzieci miały możliwość korzystania z wielu atrakcji znajdujących się na terenie Ośrodka Wypoczynkowego, m.in.: eurobungee, parku wodnego, parku linowego, kajaków i rowerów wodnych, kuli zorbingowej i wielu innych. Dodatkowo oczywiście korzystanie bez ograniczeń z plaży i strzeżonego kąpieliska.

Oprócz zajęć rekreacyjnych, edukacyjnych, profilaktycznych oraz gier i zabaw terenowych mieliśmy także czas na zadumę, uczestnicząc w codziennej Eucharystii, bo, jak wiadomo, wakacje to czas odpoczynku, ale nie od Pana Boga.

Wakacje jeszcze się nie skończyły, a my już żyjemy wspomnieniami z kolonii. Wszyscy, zarówno dzieci, jak i opiekunowie, powrócili do domów zadowoleni z pobytu, czekając z utęsknieniem na kolejny wyjazd. Jak widać, takie inicjatywy mają sens, bo najważniejsze w tym wszystkim jest dobro dzieci. Św. Jan Paweł II mawiał, że: „Dzieci są wiosną rodziny i społeczeństwa, nadzieją która ciągle kwitnie, przyszłością, która bez przerwy się otwiera”. Dlatego też to właśnie ludziom młodym należy poświęcać najwięcej czasu, wskazywać im właściwą drogę życia i pokładać w nich nadzieję na przyszłość, na lepsze jutro.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Spojrzeć poza schemat

2019-04-16 18:54

Wanda Mokrzycka
Niedziela Ogólnopolska 16/2019, str. 53

Greyerbaby/pixabay.com

Odkąd się pojawiła wśród nas, pokazuje nam, jak niewiele rozumiemy, jak bardzo brak nam wrażliwości i otwartości na to, co niesztampowe, niepoznane. Życie z nią to nieustanny bój o wychowanie i dobrą relację, jak również walka ze sobą samym, ot, chociażby o cierpliwość. Trudno trzymać nerwy na wodzy, gdy po raz kolejny, z uporem, tupie dwuletnią nóżką na znak sprzeciwu czy, mimo rozmów i tłumaczenia, z błyskiem w oku znów robi „na złość”. Jest bardzo inteligentna i błyskotliwa, świetnie wiąże fakty. Potrafi wykorzystać swój dziecięcy urok, by osiągnąć cel – niewątpliwie ona wyznacza sobie cele! A jej wrażliwość na sztukę, ale i ludzką krzywdę, jest ujmująca.

Przez długi czas nie tolerowała nowych osób i płakała na zawołanie, dopóki nie odeszły. Trudno się dziwić, że zniechęceni hałasem i pogardliwymi spojrzeniami naszej córki goście ograniczyli swoje wizyty... Z kolei my pomiarkowaliśmy jej wyjazdy i wrażenia, znając jej reakcje na wszelkie bodźce.

Tym razem nie ma rady, muszę wsiąść do autobusu z młodszymi dziećmi. O ile na rodzeństwie dwulatki podróż nie robi najmniejszego wrażenia, to o jej zachowanie się martwię. Na domiar wszystkiego do małej dosiada się pan. Po pięćdziesiątce, nieco zaniedbany i „nieświeży”. Jego pomarszczona twarz przyciąga wzrok smutnym, poczciwym spojrzeniem. „Będzie alarm” – myślę i zastanawiam się w popłochu, jak się ratować przed nadciągającą burzą emocji. Jednak dwulatka siedzi bez ruchu. Ani nie krzyczy, ani nie ignoruje pana ostentacyjnie a zwyczajowo. Scenkę obserwuję ze zdumieniem i lękiem. Autobus gwałtownie skręca i pan chwyta rękę naszej nietykalnej córki. Tymczasem ona zaciska swą dłoń na jego palcu i kładzie sobie ufnie na piersi. Poruszony tym gestem sąsiad pyta, dokąd jedziemy. Odpowiadam. „Pojadę z wami i wrócę jeden przystanek” – proponuje. Nie śmiem protestować, bo widzę jego wzruszenie, chęć towarzyszenia, radość z bycia przydatnym. Może dotychczas czuł się tylko ciężarem?

Ta tajemnicza w przebiegu i skutkach sytuacja przypomina mi Zmartwychwstanie. Wzięło się ono ze zgody na ból, opuszczenie, trud ofiary. Wzięło się z miłości.

Dotknęła nas wszystkich i pozostawiła innymi. Rozszerzyła perspektywę.

Z okazji świąt Wielkiej Nocy życzę Państwu szerszego spojrzenia na rzeczywistość – tak jak nas uczył i jak uczynił Jezus Chrystus.I

Wanda Mokrzycka
Żona Radka, mama dziewięciorga dzieci. Należy do wspólnoty Duży Dom i pisze dla Aleteia Polska

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Ryś o kard. Dziwiszu: zawsze mogłem na niego liczyć

2019-04-26 14:22

maj / Łódź (KAI)

- Jako krakowski biskup pomocniczy, wiedziałem, że zawsze mogę na niego liczyć, że w każdej sytuacji znajdę w nim oparcie– tak o współpracy z kard. Dziwiszem w Krakowie mówi abp Grzegorz Ryś. Zwraca też uwagę, że kard. Dziwisz jest nieocenionym źródłem wiedzy o Janie Pawle II i jak nikt inny potrafi mówić o tym, jaki był i jak przeżywał wiarę. Jutro, 27 kwietnia, kard. Stanisław Dziwisz kończy 80 lat.

BP KEP

- Ten rodzaj wiedzy, jaki Ksiądz Kardynał ma o Ojcu Świętym Janie Pawle II jest jakimś niezwykłym bogactwem. 40 lat spędzili ze sobą. Kard. Dziwisz potrafi, jak nikt inny, pokazywać papieża jako osobę, od strony jego prywatnie przeżywanej wiary, modlitwy osobistej – zwraca uwagę abp Ryś.

W tym kontekście wspomina, że to, co ze świadectw kard. Dziwisza najbardziej zapadło mu w pamięć to relacja, że Jan Paweł II przez całe życie nie opuścił Godziny Świętej, czyli, że w każdy czwartkowy wieczór spędzał godzinę na modlitwie myślnej przy Panu Jezusie.

Metropolita łódzki wyraża nadzieję, że kard. Dziwisz jeśli chodzi o wspomnienia o Janie Pawle II nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Przypomniał o oczekiwanej, obiecanej przez niego publikacji Dzienników 27 lat pontyfikatu.

Apb. Ryś wspomina też kard. Dziwisza jako jego współpracownik – mianowany przez niego na rektora seminarium w Krakowie a następnie z jego inicjatywy – na biskupa pomocniczego krakowskiego.

- „Wierność Księdza Kardynała” – to pierwsze słowa, które przychodzą mi na myśl na opisanie tej współpracy. Miałem pewność, że zawsze mogę na niego liczyć, ze zawsze znajdę w nim oparcie. To dla biskupa pomocniczego, zwłaszcza początkującego – jest niesłychanie ważne – mówi abp Ryś.

- Robiliśmy w Krakowie różne rzeczy. Nie wszystkie były jakoś powszechnie akceptowane, jak np. Echo Asyżu, mocno krytykowane przez wielu publicystów katolickich. – Wielu z nich „harcowało” wtedy po mnie. Pamiętam wtedy taką wypowiedź Księdza Kardynała: „proszę nie harcować po biskupie Rysiu. Ja jestem biskupem w Krakowie i to ja jestem patronem Echa Asyżu. Beze mnie to się nie dzieje” – wspomina abp Ryś.

- Tak było zawsze. Jako biskup miałem ogromne poczucie oparcia o biskupa diecezji . Co nie oznacza, że nie było między nami jakichś różnic zdań, czy nawet czasami sporów. Tym bardziej budzi mój ogromny szacunek, że przy tych różnicach mieliśmy absolutne poczucie wspólnej pracy i jedności w działaniu. A ja miałem poczucie takiego oparcia, jakiego każdemu życzę – podkreśla metropolita łódzki.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem