Reklama

Muzyczny Wrzesień

2018-09-12 10:43

Ks. Piotr Nowosielski
Edycja legnicka 37/2018, str. I

Ks. Piotr Nowosielski
Koncert tria Bastarda zapoczątkował jeleniogórski festiwal Silesia Sonans

Pierwszy powakacyjny miesiąc rozpoczął się nie tylko inauguracjami nowego roku szkolnego i katechetycznego, ale także obfituje w wiele wydarzeń muzycznych, które dzieją się w murach świątyń na terenie naszej diecezji.

I tak, w poniedziałkowy wieczór 3 września w Jeleniej Górze, w kościele Łaski pod Krzyżem Chrystusa, została zainaugurowana kolejna już, 21. edycja Międzynarodowego Festiwalu Silesia Sonans. Pierwszym koncertem był występ zespołu Bastarda. Powołany on został do życia przez klarnecistę Pawła Szamburskiego oraz wybitnych instrumentalistów: Tomasza Pokrzywińskiego (wiolonczela) oraz Michała Górczyńskiego (klarnet kontrabasowy). Muzycy podjęli wątek muzyki średniowiecznej, a konkretnie pieśni i motetów Piotra Wilhelmiego z Grudziądza (1392 – ok. 1480), jednego z pierwszych kompozytorów tworzących na terenach Polski oraz Europy Środkowej i Wschodniej.

Festiwal zakończył koncert finałowy 7 września, z udziałem: Simone Kermes – sopran i Capella Cracoviensis z dyrektorem zespołu Janem Tomaszem Adamusem (klawesyn/prowadzenie).

Reklama

W Nowogrodźcu od 10 lat melomani zapraszani są do udziału w Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym pt. „Muzyka u Józefa Ignacego Schnabla”. Patronem wydarzenia jest urodzony tu kompozytor znacznego formatu. To właśnie dzięki Schnablowi (1767-1831), Nowogrodziec jawi się na mapie kulturalnej Europy jako ważny ośrodek, który wydał na świat płodnego twórcę uznawanego za ojca Śląskiej Szkoły Kompozytorskiej.

Tegoroczny festiwal został zainaugurowany 5 września koncertem pt. „W świetle księżyca”, w wykonaniu Gracjana Szymczaka (fortepian), a zakończony 9 września widowiskiem światło-dźwięk pt. „Carmina Burana”.

Natomiast bazylika mniejsza w Bolesławcu 10 września gościła wykonawców koncertu, odbywającego się w ramach 53. edycji festiwalu Wratislavia Cantans. Organizatorzy tego wydarzenia nie ograniczają się bowiem do koncertowania tylko na terenie Wrocławia, ale odwiedzają także inne miejscowości Dolnego Śląska. Mottem tegorocznej edycji było hasło „Wyzwolenie”, mające nie tylko związek z 100. rocznicą odzyskania niepodległości, ale znacznie szerszy wymiar. W programie koncertu w Bolesławcu, z udziałem gwiazd sceny wokalnej i Wrocławskiej Orkiestry Barokowej, zaprezentowano operę „Sen Scypiona” Johanna Adolfa Hasse i kantatę BWV 213 Johanna Sebastiana Bacha.

W legnickiej katedrze odbył się kolejny koncert w ramach 27. Legnickich Wieczorów Organowych. Wykonawcami byli: Dariusz Bąkowski-Kois (organy) i Zespół Instrumentów Orientalnych Reborn.

Od 19 września można będzie wziąć udział w 32. Legnickim Conversatorium Organowym, popularyzującym współczesną muzykę organową i kameralną. Koncert inauguracyjny odbędzie się w kościele ewangelickim Marii Panny (pl. Meisslera 1) o godz. 19.15, a koncert finałowy w legnickiej katedrze w sobotę 22 września o godz. 19.30. (program dostępny jest m.in. na: www.lck.art.pl).

Ci, którzy już wzięli udział w dotychczasowych wydarzeniach, na pewno cieszą się z chwil przeżytych na koncertach, dających możliwość zetknięcia się z kulturą wysoką, w odróżnieniu od najczęściej spotykanej kultury popularnej, masowej. Zapraszamy tym samym do udziału w kolejnych wydarzeniach muzycznych, które nas jeszcze czekają.

Tagi:
muzyka

Nie reprezentujemy siebie, reprezentujemy Niebo - 17stu raperów o Jezusie

2019-10-07 08:50

DK / niedziela.pl

Specjalnie dla "Niedzieli" - Rafał Elmer opowiada o szczegółach projektu AmenBreak - czyli chrześcijańskiej kolaboracji 17 raperów, którzy nie wstydzą się mówić o Jezusie. Klip do utworu "Passe cut", który jest owocem projektu AmenBreak kilka dni temu ujrzał światło dzienne.

youtube.com

17 raperów z całej Polski w twardy, odważny sposób przyznaje we wspólnym klipie swoją przynależność do Jezusa i oddania Jemu swojego życia. Utwór dodaje odwagi do świadczenia o Bogu w swojej codzienności. Biorąc przykład z rapujących młodych ludzi możemy ich wzorem dzielić się swoją wiarą ze światem. W klipie nie brakuje też radości i poczucia humoru:

„Przełamujemy stereotypy, że chrześcijanie są tacy poważni,

nie mają luzu – brakuje kurzu? nie trzeba sprzątać bo pozamiatali!”

Zapraszamy na rozmowę z Rafałem Elmerem - pomysłodawcą projektu!

– Kolaboracja AmenBreak to 17 raperów z całej Polski propagujących wartości chrześcijańskie – skąd pomysł na taki projekt i klip?

Pomysł na chrześcijańską kolaborację hip-hopową zrodził się wiele lat temu, gdy zacząłem angażować się w rap ewangelizacyjny, udzielając się jako artysta na festiwalach i koncertach. Jednak dopiero przy okazji współpracy z klubem muzycznym Wysoki Zamek w Katowicach idea wspólnoty artystycznej zaczęła nabierać realnych kształtów. AmenBreak jest więc pokłosiem moich wysiłków m.in. jako rapera, organizatora imprez muzycznych i wolontariusza.

– Czy Twoim zdaniem dziś światu potrzeba Dobrej Nowiny przekazywanej właśnie w takiej formie – muzyki rap?

Moim zdaniem dziś potrzeba światu Dobrej Nowiny przekazywanej we wszelkiej, niegorszącej formie. Jeśli rap zrealizowany jest odpowiedzialnie, w miłości do Chrystusa a w tym do bliźniego, może on stać się platformą porozumienia pokoleń i środkiem artystycznym użytym dla celów ewangelizacji.

– Nie obawialiście się, tworząc tak pracochłonny klip – że zostaniecie zaszufladkowani, że podejdą do Was na zasadzie: „aaa to ten katorap, badziewie, nie włączam!”?

Nie sposób przewidzieć jaka będzie reakcja odbiorców rapu, tym bardziej, iż środowisko to na skutek rozwoju technologii informacyjnej, przeniosło ciężar swych ocen z jakościowego na ilościowy. Trudno dziś zaskoczyć młodego słuchacza hip-hopu, jeszcze trudniej skłonić go do głębszej refleksji nad wysłuchaną treścią. Tworząc AmenBreak kładliśmy nacisk nie tylko na jakość materiału, lecz przede wszystkim na wykrystalizowanie otwartej na młodych ludzi wspólnoty artystycznej o fundamencie w Chrystusie. Dziś nie chodzi o to tylko, by skłonić młodzież do wysłuchania utworu lub do zatrzymania jej przy głośniku na dłużej. Kluczem do ewangelizacji jest ich zaangażowanie w akt twórczy.

– Wielu z raperów w utworze dzieli się swoimi świadectwami przemiany życia, czy prawdą jest jeden z wersów: „Reprezentacja Nieba, z życiowych doświadczeń poharatani..”?

AmenBreak jest hip-hopowym świadectwem interwencji Boga w życie ludzi. Nie reprezentujemy siebie, reprezentujemy Niebo.

– Czy AmenBreak to jednorazowa akcja, czy planujecie coś jeszcze? Gdzie można Was usłyszeć i złapać kontakt?

Wierzymy, że AmenBreak stanie się cyklicznym wydarzeniem jednoczącym raperów z całej Polski wyznających wiarę w Chrystusa. Nasz katowicki projekt nie inauguruje jednak serii podobnych koncertów, czy też cyklicznych festiwali o charakterze stricte rapowym. Jest on ideą wspólnoty w Chrystusie, której forma artystyczna zależy od okoliczności, miejsca, czasu, możliwości lokalowych, czynnika ludzkiego i przede wszystkich kierownictwa Bożego. Jeśli kilku artystów hip-hopowych zainicjuje AmenBreak na zasadach imprezy breakdance, freestyle lub DJ contest w swoim mieście, tym bardziej będziemy wspierać ideę. Najważniejsze aby kolejni rapowi zawodnicy dali się odkryć i zechcieli się odpowiedzialnie zaangażować w misję ewangelizacji, we wspólnotę artystów. Prawdopodobnie najbliższy AmenBreak odbędzie się jeszcze w tym roku w Warszawie. Odnośnie informacji o nowych edycjach AmenBreak zapraszam do kontaktu na email: theholyblast@gmail.com lub na FB: Rafał Elmer

W projekcie wzięli udział: Allen (Jeden za Wszystkich) Kryzys (Jeden za Wszystkich) Kolah MC Qwadrat Katecheta Atleta Uczeń Mistrza, Beniu Beobe Abir (W Chwili Zwątpienia) Bibro (W Chwili Zwątpienia) Elmer Przemek DSM MeaCulpa (Na Bożym Haju) Bastion Kowal Malaś (Na Bożym Haju) Łowca

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Jędraszewski o in vitro: nie wszystko, co jest technicznie możliwe, jest moralnie dozwolone

2019-10-18 20:52

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej / Kraków (KAI)

- Problem jest bardzo złożony z punktu widzenia etycznego i moralnego. Podejście czysto techniczne do spraw związanych z tajemnicą życia jest upraszczające, a wiąże się z naszą odpowiedzialnością za życie drugiego człowieka - mówił abp Marek Jędraszewski podczas comiesięcznych „Dialogów”, które w październiku odbyły się w krakowskiej Bazylice św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa w Krakowie. Tematem spotkania było: „In vitro – dlaczego nie wolno, skoro żyją ludzie, którzy się tak poczęli?”.

Adam Bujak/Archidiecezja Krakowska

Metropolita w wygłoszonej na początku katechezie zaznaczył, że omawiane zagadnienie jest niezwykle trudne. Księga Rodzaju mówi, że człowiek został stworzony na Boży obraz i podobieństwo, a fakt posiadania potomstwa jest błogosławieństwem i szczęściem. Nawiązał do płaszowskiego Sanktuarium Matki Bożej Błogosławionego Macierzyństwa, dodając, że powstało ono z niezwykle istotnego powodu. - Ludzie przybywają tam i modlą się o łaskę posiadania dzieci. Są przypadki, że dziecko staje się szczęściem małżonków, często po wielu latach oczekiwania – mówił abp Jędraszewski.

Hierarcha podkreślił, że metoda in vitro wiąże się z brutalną ingerencją w organizm kobiety i selekcją embrionów. - Pojawia się poważny problem etyczno-moralny. Co zrobić z tymi poczętymi dziećmi? Zamrozić? Jak długo mogą one w tym stanie istnieć? Czy po jakimś czasie będzie można ponownie z tego embrionu skorzystać, wszczepiając je w łono tej samej kobiety? – stawiał pytania abp Jędraszewski i zwracał uwagę, że zdrowie dzieci poczętych metodą in vitro jest dużo bardziej zagrożone niż poczętych naturalnie. Hierarcha wspomniał także o istnieniu syndromu „po in vitro”, gdy osoby poczęte tą metodą stawiają sobie pytania o swoje rodzeństwo, które zostało poczęte, a nie urodziło się.

Metropolita zaznaczył, że z punktu widzenia nauki Kościoła, metoda in vitro jest niezgodna z moralnością katolicką, ale człowiek, który dzięki niej się urodził zasługuje na pełny szacunek.

- Możliwości techniczne, jakie związane są z rozwojem współczesnej medycyny, pozwalają na to, żeby mogły począć się dzieci metodą in vitro, ale tutaj chciałbym wrócić do podstawowej zasady, o której wielokrotnie mówił Jan Paweł II spotykając się z naukowcami: - Nie wszystko, co jest technicznie możliwe, jest moralnie dozwolone – mówił abp Jędraszewski odwołując się do podstawowej zasady, o której wielokrotnie wspominał Jan Paweł II spotykając się z naukowcami. - Niewątpliwie, rozwój techniki i jej najrozmaitszych przejawów wskazuje na potęgę człowieka. Nie znaczy to, że mając takie możliwości, może on ze wszystkich godnie korzystać lub wykorzystywać je do swoich celów – podkreślał metropolita krakowski.

W drugiej części „Dialogów” abp Jędraszewski odpowiadał na pytania nadesłane drogą mailową. Odnosząc się do problemu niespełnionego pragnienia macierzyństwa Arcybiskup odwołał się do koncepcji człowieka kard. Karola Wojtyły, przedstawionej w książce „Osoba i czyn”, wg której człowiek spełnia się przez swoje dobre czyny. Człowieka od zwierząt odróżnia fakt, że jest istotą wolną – „mogę coś, ale nie muszę – nie jestem zdeterminowany, mogę wybierać”. - Wolność jest autentyczna, kiedy wybieram to, co jest moralnie dobre – cytował kard. Wojtyłę abp Jędraszewski podkreślając, że autentyczna wolność polega na podporządkowaniu się prawdzie, co z kolei realizuje się poprzez podporządkowanie właściwie ukształtowanemu sumieniu. - Wielkość człowieka polega na tym, że idzie za głosem swojego sumienia – zwracał uwagę metropolita krakowski.

Za kard. Wojtyłą abp Jędraszewski zwrócił uwagę na trzy ludzkie popędy – seksualny, samozachowawczy i rozrodczy. - Chodzi o to, żeby te dynamizmy nie działały w nas w sposób ślepy, czysto instynktowny, ale żeby były podporządkowane sumieniu i temu, co ono podpowiada, jak te popędy wykorzystać (…). Chodzi o to, żeby tym dynamizmom tkwiącym w naszej cielesności nadać jakąś wyższą, prawdziwie ludzką treść” – mówił hierarcha i dodawał, że naturalne pragnienie do bycia rodzicem – matką i ojcem – jest absolutnie zrozumiałe, ale można je ukierunkować np. w stronę adopcji.

- Szczęście jest darem, a nie prawem – mówiła pani Maria, która zabrała głos jako pierwsza w części pytań na żywo. Odnosząc się do sytuacji małżonków, którzy zmagają się z problemem niepłodności zwróciła uwagę, że „to, że my w czymś nie widzimy sensu, nie znaczy, że to sensu nie ma, bo każdemu zdarzeniu sensu nadaje Pan Bóg”. - To, że każdy z nas chce być szczęśliwy, to jest oczywiste. Ale prawdą jest także i to, że za wszelką ceną do szczęścia nie można dążyć. Zawsze trzeba zapytać, czy to, co jawi mi się jako szczęście, a wcale nie jest pewne, że szczęściem będzie, nie jest równocześnie powodem krzywdy dla drugiego człowieka. Na pewno nie wolno nam krzywdzić drugiego człowieka, bo to wynika z przykazania miłości – komentował abp Jędraszewski

Na pytanie o tzw. adopcję prenatalną, czyli możliwość przyjmowania zarodków przechowywanych w bankach embrionów abp Jędraszewski przyznał, że nie ma jednoznacznej odpowiedzi i że nie dają jej też współczesne dyskusje teologiczne.

Co powiedzieć ludziom, którzy zreflektowali się, że obok ich narodzonego dziecka są jeszcze inne, które zmarły w trakcie procedury in vitro, albo są jeszcze zamrożone? – pytała pani Weronika. - Otworzyć się na Boże miłosierdzie. Umieć nazwać zło, które się stało złem i za nie żałować – odpowiadał abp Jędraszewski i radził, aby tacy rodzice stawali się świadkami własnych doświadczeń, mówili o tym problemie, przestrzegali przed nim innych i bronili dla ich dobra. Metropolita apelował, aby stawać przy takich osobach, okazywać im szacunek, modlić się z nimi, ale nie mówić, że to nie jest problem. - Kłamstwo nigdy nie wyzwala.

Prawda wyzwala. I to nie prawda abstrakcyjna, ale prawda, którą jest Chrystus. On wyzwala. On mówi: nie grzesz więcej, nie wracaj do tego grzechu, pomagaj innym, bądź solidarny w dobrym – podkreślał hierarcha. Abp Jędraszewski zaznaczył także, że mówienie o tym, iż in vitro jest metodą leczenia niepłodności to kłamstwo. - To jakby bajpas – obchodzi się problem możliwości poczęcia w sposób sztuczny, techniczny (…). Niepłodność pozostaje – podkreślał hierarcha zwracając uwagę na sposób leczenia niepłodności, który jest ciągle mało popularny, a niebudzący zastrzeżeń moralnych i zgodny z naturą człowieka, czyli naprotechnologię.

Dziś medycyna nie dysponuje możliwością przygotowania w czasie procedury in vitro tylko jednego zarodka, bez „produkcji” nadliczbowych embrionów. Ale nie można wykluczyć, że kiedyś tak się stanie. Jakich argumentów używać wówczas? – padło kolejne pytanie. - Chrześcijaństwo zawsze będzie musiało mówić to, co zostało wyrażone także w encyklice Humanae vitae jako przejaw głębokiego namysłu nad prawdą o człowieku wynikającą z objawienia i z tradycji, że życie małżeńskie jest błogosławione przez Boga, a to zakłada, że Pan Bóg błogosławi ludzkiej miłości kobiety i mężczyzny i błogosławi potomstwu, które jest owocem tej miłości. Kto to przyjmie – przyjmie, kto odrzuci – odrzuci. Ale chrześcijanie muszą być gotowi, aby tej prawdy bronić jednoznacznie, do końca – odpowiadał abp Jędraszewski.

Na pytanie br. Augustyna o wskazówki dla duszpasterzy, którzy spotykają się z osobami poczętymi in vitro, albo rodzicami, którzy zdecydowali się na tę metodę abp Jędraszewski odwołał się do nauczania Jana Pawła II. Praktycznie we wszystkich papieskich dokumentach i wystąpieniach widoczny jest ten sam schemat: Pan Bóg, godność osoby ludzkiej, rodzina, naród. Metropolita krakowski zwrócił uwagę, że jeśli Pan Bóg jest fundamentem, to człowiek w Nim odnajduje fundament swojej osobistej godności i chce żyć tak, aby zasłużyć na Jego błogosławieństwo w życiu małżeńskim i rodzinnym. A dzięki temu na koniec tworzy się zdrowy naród. - Ale jeśli pęka fundament, to wszystko inne zaczyna tracić swój sens, zaczyna się chaos i nieszczęścia – mówił hierarcha i dodawał, że różnego rodzaju nakazy i zakazy stawiane przez Pana Boga nie są po to, aby pokazał swoją władzę wobec nas, ale są wyrazem Jego ojcowskiej miłości. - To wszystko jest dla naszego dobra, byśmy byli - na miarę możliwości życia w tym świecie – szczęśliwymi – zakończył abp Jędraszewski.

„Dialogi” to cykl tematycznych spotkań abp. Marka Jędraszewskiego z wiernymi, ale także ze wszystkimi zainteresowanymi. To okazja do rozwiania wątpliwości i lepszego poznania Kościoła oraz jego Pasterza. Spotkania rozpoczynają się od sondy ulicznej na wybrany w danym miesiącu temat, a następnie metropolita odpowiada na pytania – zarówno te, które zostały wcześniej nadesłane i te, które zadawane są na bieżąco. 14 listopada o godz. 20.15 w Kolegiacie św. Anny w Krakowie odbędą się kolejne „Dialogi” na temat: „Piękno seksualności. Porozmawiajmy o wielkim darze”. Szczegóły na stronie dialogi.pl.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. Dziwisz: Jan Paweł II stawiał młodzieży wysoką poprzeczkę

2019-10-19 17:23

dab / Lublin (KAI)

Jan Paweł II wymagał i stawiał młodzieży wysoką poprzeczkę, tylko dlatego, że sam stawiał ją sobie jeszcze wyżej - powiedział kard. Stanisław Dziwisz. Sekretarz Papieża Polaka przewodniczył Eucharystii z okazji 25 rocznicy ukończenia budowy lubelskiego Domu Fundacji Jana Pawła II. Na co dzień w budynku mieszkają, uczą się i formują studenci oraz doktoranci, głównie z Europy Wschodniej.

Krzysztof Tadej

We wspólnej modlitwie wzięli udział także Prymas Senior i były nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk, metropolita lubelski Stanisław Budzik, sekretarz KEP bp Artur Miziński, lubelski biskup pomocniczy senior bp Ryszard Karpiński, bp Józef Staniewski z Białorusi oraz o. Krzysztof Wieliczko administrator Fundacji Jana Pawła II w Rzymie.

W swoim kazaniu kard. Dziwisz mówił o wpływie pontyfikatu Karola Wojtyły na dzieje świata. – Zostaliśmy uwolnieni od wielu zniewoleń i zagrożeń. Pojawiły się nowe szanse i możliwości. Jesteśmy bogatsi o doświadczenie tych kilkudziesięciu lat, w jakich wielką rolę odgrywał i nadal odgrywa Jan Paweł II – mówił były metropolita krakowski.

Hierarcha zauważył, że wśród wielu form działalności Jana Pawła II, szczególną troską otaczał młodzież. – Już od czasów krakowskich, młodzi zawsze byli w centrum jego uwagi. To doświadczenie potem zostało przeniesione na grunt Kościoła powszechnego. Już w dniu inauguracji nazwał ich swoją nadzieją. To doświadczenie jest kontynuowane przez następców, a owocem tego są Światowe Dni Młodzieży, które odmładzają i dynamizują wszystkich nas – powiedział kardynał.

Papieski sekretarz zauważył, że Święty Jan Paweł II imponował młodzieży autentycznością swojego życia i służby. - Wymagał i stawiał im wysoką poprzeczkę, tylko dlatego, że sam stawiał ją sobie jeszcze wyżej. Wybiegając myślami do przodu powołał fundację swojego imienia, bo widział, że kraje, które odzyskują niepodległość, będą potrzebować zdolnych i kompetentnych młodych chrześcijan – tłumaczył kard. Dziwisz.

Po Eucharystii, na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II odbyła się uroczystość wręczenia medali Jubileuszu 100-lecia KUL p. Ewie Bednarkiewicz, prezes Towarzystwa Przyjaciół Fundacji Jana Pawła II oraz ks. prof. Marianowi Radwanowi, twórcy programu stypendialnego. – Zasiana w naszych sercach przez Pana Boga miłość, została wzbudzona do działania przez Papieża Polaka. Fundamentem działania Fundacji Jana Pawła II jest miłość, którą on w nas zaszczepił – mówiła p. Bednarkiewicz.

Program stypendialny Fundacji Jana Pawła II jest skierowany do studentów i doktorantów z krajów byłego Związku Sowieckiego studiujących na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W obecnym roku akademickim przyznano 145 stypendiów, z czego ponad 100 studentów studiuje dziennie w Lublinie. Pochodzą oni z Ukrainy, Białorusi, Uzbekistanu, Rosji i Łotwy. Celem programu jest stworzenie w tych krajach elity intelektualnej kierującej się nauczaniem Jana Pawła II.

Lubelski Dom Fundacji powstał w latach 1992 – 1994. Aktu poświęcenia budynku dokonał abp Szczepan Wesoły, ówczesny Przewodniczący Rady Administracyjnej Fundacji. W akademiku znajduje się kaplica, biuro dyrektora i sekretariat, aula oraz pokoje, w których mieszkają stypendyści. Od początku istnienia, Domem opiekują się księża sercanie. Obecnym dyrektorem jest ks. Jan Strzałka SCJ.

Wśród byłych stypendystów Fundacji jest 3 profesorów, 83 doktorów, 110 licencjuszy i 565 magistrów. Dwóch wychowanków Fundacji otrzymało godności biskupie i pracują obecnie na Białorusi.

Większość absolwentów KUL korzystających z pomocy Fundacji wraca do swoich krajów rodzinnych i pracuje w różnych instytucjach państwowych i kościelnych. Wykładają na uniwersytetach państwowych i katolickich, w seminariach duchownych, katechizują w szkołach. Uczą języka polskiego, są tłumaczami w różnych firmach. Pracują w ambasadach, konsulatach, poradniach rodzinnych, prowadzą kursy przedmałżeńskie, są dziennikarzami w redakcjach czasopism religijnych i świeckich. Część prowadzi własną działalność gospodarczą.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem