Reklama

Wdzięczni za pontyfikat papieża Polaka

2018-10-03 08:01

Magdalena Kowalewska
Niedziela Ogólnopolska 40/2018, str. 14-15

Arturo Mari / Biały Kruk
Św. Jan Paweł II – największy z rodu Polaków

14 października 2018 r. po raz kolejny będzie można wesprzeć Fundację Dzieło Nowego Tysiąclecia. Stypendia dla zdolnej młodzieży z niezamożnych rodzin to nie tylko szansa na edukację, ale przede wszystkim formacja w duchu wartości św. Jana Pawła II

Stypendyści Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia ewangelizują środowiska, w których żyją. W miejscach, gdzie się pojawiają, jest widoczne tchnienie pontyfikatu św. Jana Pawła II.

– W wakacje w Kielcach podczas obozu dla gimnazjalistów i licealistów stypendyści w jednym z miejskich autobusów zaczęli śpiewać „Barkę”, hymn Światowych Dni Młodzieży i inne pieśni. Cały autobus włączył się do wspólnego śpiewu, a kierowca poprosił o dodatkowy minirecital – opowiada „Niedzieli” ks. Dariusz Kowalczyk, prezes Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia.

Szansa na edukację

Fundacja została powołana w 2000 r. przez Konferencję Episkopatu Polski. Powstała, aby upamiętniać pontyfikat św. Jana Pawła II, promować jego nauczanie i wspierać różne działania społeczne, szczególnie w dziedzinie edukacji i kultury. Jej celem jest wyrównywanie szans edukacyjnych młodzieży z niezamożnych rodzin, pochodzących z małych miejscowości – do 20 tys. mieszkańców. Dzięki licznym darczyńcom młode i zdolne osoby mogą się uczyć i studiować w dużych miastach, a fundusz stypendialny to dla nich nieoceniona pomoc.

Reklama

Urszula Orzechowska otrzymała stypendium jako uczennica gimnazjum. Do programu zachęciły ją siostry urszulanki posługujące w jej rodzinnej parafii w diecezji drohiczyńskiej. – Dzięki stypendium mogłam uczęszczać do liceum w Białymstoku, a nie do najbliższego LO, które było w Siemiatyczach – wspomina Urszula. Program stypendialny stał się dla niej szansą na dalszy rozwój edukacyjny. Dostała się na Uniwersytet Warszawski, na którym studiuje politykę społeczną. Pracuje także w Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia jako kierownik biura prasowego. – Zawsze marzyłam o tym, aby w ten sposób realizować się zawodowo – wyznaje stypendystka i dodaje, że gdyby nie fundacyjna społeczność, jej życie wyglądałoby inaczej.

Dzieło z wartościami

Program stypendialny to nie tylko wsparcie materialne, ale przede wszystkim całoroczna formacja młodych ludzi w duchu wartości św. Jana Pawła II. Młodzi wyjeżdżają na obozy wakacyjne, uczestniczą w rekolekcjach i spotkaniach poświęconych nauczaniu Jana Pawła II. – Fundacja dała mi kręgosłup moralny. Ludzie, których tutaj poznałem, sprawili, że moje życie zmieniło się na lepsze. Byli dla mnie autorytetami – opowiada absolwent programu stypendialnego Łukasz Bedełek. Do programu dołączył jako uczeń liceum w 2010 r. Dzięki pomocy materialnej mógł rozpocząć studia na Politechnice Warszawskiej. Trójka rodzeństwa Łukasza również stała się stypendystami Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia.

Program stypendialny to także doświadczenie wspólnoty. – Dla młodego człowieka ważne jest, aby w życiu nie czuł się osamotniony. Dzięki fundacji zobaczyłam, że jest wiele osób, które budują swoje życie na podobnym fundamencie, na którym ja buduję swoje – mówi Ula Orzechowska. – Dojrzałe życie stypendystów i absolwentów inspiruje inne osoby w środowiskach, w których żyją, w szkołach, na studiach, w miejscach pracy – wylicza ks. Kowalczyk.

Formacja nie kończy się wraz z zakończeniem programu stypendialnego. Absolwenci nadal mogą uczestniczyć w spotkaniach, obozach i rekolekcjach. W 2012 r. powstało Stowarzyszenie Absolwentów Dzieło, którego celami są m.in. troska o rozwój osobowy jego członków, promowanie postaw chrześcijańskich i obywatelskich oraz nauczania św. Jana Pawła II.

Stypendyści wśród Polonii

Fundacja to formacja, ale też liczne przyjaźnie. Szczególnie podczas wakacyjnych obozów zawiązują się trwałe relacje. Łukasz Bedełek z radością wspomina jubileusz 10-lecia fundacji na Jasnej Górze. – Poznałem wtedy moich przyjaciół, z którymi do dziś utrzymuję kontakty – opowiada.

Stypendyści zdobywają doświadczenie nie tylko w kraju, ale i za granicą. – Staramy się ich wspierać w zdobywaniu międzynarodowego doświadczenia, aby mogli studiować na dobrych uczelniach oraz zobaczyć, jak żyją mieszkańcy innych krajów, a także doświadczyć, jak funkcjonuje Kościół katolicki w Wielkiej Brytanii, Portugalii czy Stanach Zjednoczonych – tłumaczy ks. Kowalczyk.

Fundacja zamierza zacieśnić współpracę z Polonią. Od niedawna wśród stypendystów są młodzi z Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Kazachstanu czy Uzbekistanu. Wkrótce dołączy młodzież z europejskich krajów, która będzie studiować lub uczyć się w Polsce. Społeczność Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia myśli również o młodych ludziach z takich krajów, jak Brazylia czy Argentyna, gdzie obecne są pokolenia Polaków, którzy wyemigrowali za ocean.

„Promieniowanie ojcostwa”

To hasło XVIII Dnia Papieskiego. Słowa te nawiązują do tytułu dramatu Karola Wojtyły i mają być zachętą do czytania tej sztuki, a także takich książek naszego rodaka, jak „Pamięć i tożsamość” oraz „Wstańcie, chodźmy!”, w których Papież nawiązywał do ojcostwa.

Dzień Papieski w tym roku łączy się z 40. rocznicą wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową, 60. rocznicą jego sakry biskupiej oraz 100. rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości. To okazja, aby podczas zbiórki publicznej i przykościelnej, a także przez wpłaty na konto Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia, wysyłkę SMS-ów o treści „POMOC” na nr 74 265 (koszt 4,92 zł z VAT) lub kontakt telefoniczny pod nr. 704 407 401 (koszt 4,99 zł z VAT) wesprzeć stypendystów będących żywym pomnikiem Jana Pawła II. Każdego roku dzięki darczyńcom materialne wsparcie otrzymuje ok. 2 tys. osób. – Darczyńcom dziękuję i mówię „Bóg zapłać” za to, że cenicie to dzieło i chcecie je wspierać. Dbamy o to, aby pieniądze trafiały do osób, które są w naprawdę ciężkiej sytuacji materialnej, są zdolne i pragną się duchowo formować – mówi ks. Kowalczyk.

Obchody zainauguruje Msza św. w bazylice Świętego Krzyża w Warszawie, transmitowana o godz. 9 w Programie Pierwszym Polskiego Radia. Przewodniczyć jej będzie metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz. W południe w Świątyni Opatrzności Bożej odprawiona zostanie Msza św. w intencji darczyńców Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia. Z kolei o godz. 17 w świątyni rozpocznie się Koncert Galowy Dnia Papieskiego. Wśród wykonawców znajdą się m.in.: Marek Piekarczyk, Krzysztof i Piotr Cugowscy, Natalia Sikora, Damian Ukeje i Darek Malejonek. Koncert będzie transmitowany w TVP1 od godz. 17.30.

Wydarzeniem towarzyszącym centralnym obchodom Dnia Papieskiego będzie konferencja naukowa „Wspólnota – rodzina – ojcostwo – współczesne wyzwania”, która odbędzie się 17 października na Zamku Królewskim w Warszawie. Zostaną także przyznane doroczne Nagrody TOTUS TUUS, którymi honorowane są osoby i instytucje promujące w swojej działalności nauczanie św. Jana Pawła II.

Tagi:
papież

Archidiecezja krakowska upamiętni 40. rocznicę pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny

2019-05-29 12:11

BPAK, lk / Kraków (KAI)

W najbliższych dniach przypadnie 40. rocznica pielgrzymki św. Jana Pawła II do Ojczyzny, która potrwała od 2 do 10 czerwca 1979 r. Papież Polak odwiedził wówczas Warszawę, Gniezno, Częstochowę, Kraków, Kalwarię Zebrzydowską, Wadowice, Oświęcim i Nowy Targ. 6 czerwca 1979 papież przyjechał do Krakowa, 7 czerwca spotkał się z wiernymi w Wadowicach i Kalwarii Zebrzydowskiej, 8 czerwca w Oświęcimiu, a 9 czerwca w Nowym Targu. Obchody 40. rocznicy tego wydarzenia będą odbywały się także w różnych miejscach archidiecezji krakowskiej.

Adam Bujak, Arturo Mari/Biały Kruk

W niedzielę 2 czerwca metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski będzie sprawował o godz. 11.00 Mszę św. w Parafii św. Bartłomieja w Morawicy.

Z kolei 9 czerwca Msza św. pod przewodnictwem abp. Jędraszewskiego rozpocznie oficjalne obchody 40. rocznicy wizyty św. Jana Pawła II w Nowym Targu. Uroczysta Eucharystia będzie sprawowana przez metropolitę krakowskiego o godz. 10.00 przy ołtarzu polowym na płycie miejskiego rynku.

Tuż po Mszy św. wystąpią zespoły regionalne, a o godz. 16.30 – największa w Polsce kapela góralska "Mała Armia Janosika". W ramach nowotarskich obchodów 40. rocznicy pielgrzymki św. Jana Pawła II do Ojczyzny planowany jest również koncert "Cantata dla Papieża" autorstwa krakowskiego kompozytora Edwarda Zawielińskiego, który współpracować będzie z miejscowymi i krakowskimi chórami. Po koncercie zaprezentowana zostanie homilia Ojca Świętego z 1979 r.

W Sanktuarium Pasyjno-Maryjnym w Kalwarii Zebrzydowskiej odbędzie się w nocy z 8 na 9 czerwca XVI Noc Czuwania w intencji powołań pod hasłem "Przybądź Duchu Święty". Wydarzenie jest organizowane przez Duszpasterstwo Młodzieżowo-Powołaniowe oo. Bernardynów i w tym roku wpisuje się w obchody 40. rocznicy pierwszej pielgrzymki św. Jana Pawła II do Kalwarii Zebrzydowskiej.

Czuwanie rozpocznie Msza św. o godz. 19:00 pod przewodnictwem bpa Stanisława Jamrozka. O godz. 20.30 odbędzie się różaniec w kaplicy Matki Bożej Kalwaryjskiej oraz Apel Maryjny. Na godz. 21.15 zaplanowano adorację Najświętszego Sakramentu oraz uwielbienie, a o północy będzie sprawowana niedzielna Eucharystia. Następnie odbędzie się agapa i o godz. 2.15 – Droga Krzyżowa na Dróżkach. Czuwanie zakończy się ok. godz. 4.00.

Na terenie krakowskiego Klasztoru Cystersów w Mogile będzie miał miejsce wyjątkowy koncert oraz plenerowa wystawa zdjęć pt. "Jan Paweł II w Mogile". Koncert, podczas którego wystąpi Lubelska Federacja Bardów, rozpocznie się o godz. 19.00, a poprowadzi go Basia Stępniak-Wilk.

W Wadowicach, w Muzeum Domu Rodzinnego Ojca Świętego Jana Pawła II otwarta zostanie wystawa zatytułowana: "1979. Światło w mroku. I Pielgrzymka Jana Pawła II do Polski w materiałach z archiwum Instytutu Pamięci Narodowej". Wstęp na uroczystość w dniu 7 czerwca obowiązuje tylko z zaproszeniami, natomiast zwiedzający będą mogli oglądać nową ekspozycję od 8 czerwca.

W obchody 40. rocznicy pierwszej pielgrzymki św. Jana Pawła II do Ojczyzny wpisują się także wydarzenia w Oświęcimiu, upamiętniające Mszę św. w Auschwitz-Birkenau. Będą one miały miejsce w sobotę 8 czerwca w oświęcimskiej Parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego. Uroczystą Eucharystię odprawi o godz. 18.00 bp Kazimierz Górny, a po Mszy św. swoje świadectwo wygłosi Arturo Mari, osobisty fotograf Papieża Polaka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

O. Szustak doszedł do papieża Franciszka

2019-06-18 22:42

Langusta na Palmie

Na profilu langusta na palmie pojawię się wpis potwierdzający, ze o. Szustak,  jak obiecał, dotarł do Watykanu i spotkał się z Papieżem.

Langusta na Palmie

"Więc tak. Jakimś cudem doszedłem do Rzymu:) Na pełnej petardzie wbiłem do Watykanu i mówię im tam, że się muszę widzieć z Franciszkiem. Dorwałem go na kilka minut przed śniadaniem, kard. Konrad mnie poratował i mówi Franciszkowi, że jest tu taki zwariowany dominikanin, który musi go zobaczyć. Papież uśmiechnął się i powiedział (true story, nie ściemniam): skoro zwariowany to na pewno z Polski! Więc ja mówię: Ojcze! Tyle tu lazłem, to mnie pobłogosław. Położył mi rękę na głowie jak tato, pobłogosławił i pokornie poprosił: zanieś też grzechy papieża do Bożego Grobu. No to nie mam wyjścia, trzeba iść dalej. Spłakałem się jak dziecko. Połowa za mną, połowa przede mną. Ściskam Was jak nie wiem co i błogosławię. Do sierpnia, bączki drogie. o. adam. +"

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zbliża się 450-rocznica Unii Lubelskiej z 1569 r.

2019-06-19 19:57

Marcin Przeciszewski / Warszawa (KAI)

1 lipca przypada 450-rocznica Unii Lubelskiej, jednego z najważniejszych aktów politycznych w historii Europy. Unia tworzyła Rzeczpospolitą Obojga Narodów, składającą się z Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Była wzorcem państwa federacyjnego ze wspólnym Sejmem i Senatem, ale pełną autonomią władz wykonawczych autonomicznych państw z odrębnym wojskiem, skarbem oraz systemami prawnymi. Przez ponad 200 lat Rzeczpospolita była najbardziej demokratycznym państwem Europy, opartym na wieloetnicznym narodzie obywatelskim, formowanym przez szlachtę.

wikipedia
Unia Lubelska (obraz Jana Matejki)

Punktem wyjścia do późniejszej Unii Lubelskiej 1569 r. była unia w Krewie z 1385 r., określająca konsekwencje wynikające dla Polski i Litwy z małżeństwa wielkiego księcia litewskiego Jagiełły i króla Polski Jadwigi, w postaci włączenia Litwy do Polski, czego warunkiem był chrzest Litwy. Nie było wówczas mowy o unii dwóch równorzędnych państw. Jagiełło wraz z członkami swego rodu uważał państwo litewskie za swą rodzinną własność, i stąd inkorporacja Litwy do Polski – w zamian za tytuł królewski – wydawała mu się czymś naturalnym.

W rzeczywistości program ten nigdy nie został zrealizowany, a samodzielne państwo litewskie nie przestało istnieć. Już w 1392 r. w myśl ugody Jagiełły z jego stryjecznym bratem, Witoldem, ten ostatni objął władzę nad Litwą oraz księstwami ruskimi wchodzącymi w skład Wielkiego Księstwa. Ostatecznie zrealizowany został model unii dynastycznej. Jagiellonowie obierani byli na królów Polski, zatrzymując jednocześnie urząd wielkiego księcia Litwy. A paradoksalnie silna i dziedziczna władza Jagiellonów w Wielkim Księstwie Litewskim dawała im także silniejszą pozycję w Polsce, gdzie król liczyć się musiał z rosnącymi prawami szlacheckiego społeczeństwa obywatelskiego.

Na przełomie XV i XVI wieku kształtuje się polski parlament. Izba poselska składa się z przedstawicieli sejmików ziemskich, senat natomiast – z najwyższych dostojników mianowanych przez króla, wojewodów, kasztelanów i biskupów rzymskokatolickich. Król musiał się liczyć z kontrolującym go parlamentem. Jednym z wielkich sukcesów polskiego ruchu szlacheckiego było zapewnienie równych praw wszystkim członkom tego stanu.

Tak silna pozycja szlachty w Polsce była czymś bardzo atrakcyjnym dla bojarstwa litewskiego i ruskiego, dlatego właśnie to środowisko parło ku coraz silniejszym związkom z Polską, wbrew miejscowej magnaterii. Sytuacja na Litwie była taka, że tamtejsi możni zdecydowanie odrzucali możliwość inkorporacji i obawiali się bliższych związków z Polską, a kształtująca się tam szlachta popierała tę ideę.

Kolejnym elementem wzmacniającym dążenia do integracji obu państw było zagrożenie zewnętrzne. Od końca XV wieku silnym zagrożeniem dla Wielkiego Księstwa była Rosja. Drugim zagrożeniem były wojny o Inflanty, o które rywalizowały obok Rosji, Dania i Szwecja. Zatem dla Litwy współdziałanie wojskowe z Polską stało się w XVI stuleciu koniecznością. Podobne koncepcje wysuwał król Zygmunt August, zdecydowany na doprowadzenie do trwałej unii polsko-litewskiej, zdolnej przetrzymać nawet wygaśnięcie jagiellońskiej dynastii.

Za panowania Zygmunta Augusta rosło znaczenia młodej jeszcze szlachty litewskiej. Utworzono sejmiki powiatowe we wszystkich województwach Wielkiego Księstwa oraz zreformowano sądownictwo na korzyść szlachty. W ramy prawne ujął to Drugi Statut Litewski z 1566 r. Potwierdził je Zygmunt August w dokumencie z 1568 roku, a więc dosłownie w przeddzień sejmu zjednoczeniowego w Lublinie.

Sejm Lubelski

Na 23 grudnia 1568 r. Zygmunt August zwołał do Lublina oba sejmy: koronny (polski) oraz litewski, aby ostatecznie rozstrzygnąć sprawę. Obradowały one w zasadzie osobno, zbierały się na wspólnych posiedzeniach tylko dla spraw najważniejszych.

W polskiej izbie przeważała opinia potrzeby włączenia Litwy do Polski, a z kolei ze strony litewskiej większość magnatów, mająca wciąż silne wpływy, była temu przeciwna. Koniecznością stało się szukanie kompromisu. Spierano się m. in. o to, czy obok wspólnego sejmu polsko-litewskiego pozostać miały sejmy osobne – litewski i polski. Strona litewska żądała, by wybór władcy odbywał się na granicy przy odrębnym obwoływaniu osoby króla i wielkiego księcia.

1 marca Litwini opuścili Lublin, zdawało się, że idea unii została pogrzebana. W odpowiedzi na to stany polskie podjęły decyzję włączenia do Królestwa Polskiego Podlasia i Wołynia, obszarów długotrwałego sporu między obu stronami, a w początkach czerwca na wniosek posłów wołyńskich przyłączono do Królestwa Kijowszczyznę i wschodnie Podole (województwo bracławskie). W odpowiedzi na to magnaci litewscy rozważali wręcz wypowiedzenie wojny, natomiast inkorporacje tych województw do polski poparła tamtejsza szlachta. A to dlatego, że otrzymywała natychmiast wszystkie przywileje szlachty polskiej, zachowując oficjalny język ruski i prawo sądowe – czyli Statut Litewski. Szlachta litewsko-ruska parła też zdecydowania ku silniejszej niż dotąd unii międzypaństwowej. W początkach czerwca Litwini wrócili więc do Lublina i szybko doprowadzono do kompromisu. Ostatecznie sejmy: litewski i koronny 1 lipca przyjęły uroczyście akta Unii, a Zygmunt August uczynił to 4 lipca.

Najważniejszą decyzją było powołanie wspólnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. „Królestwo Polskie, Wielkie Księstwo Litewskie jest jedno nieróżne i nierozdzielne ciało, a także nieróżna, ale jedna jest wspólna Rzeczpospolita, która się z dwóch państw i narodów w jeden lud i państwo zniosła i spoiła” – czytamy w preambule unijnego aktu. Jednak szczegółowe postanowienia prowadziły nie tyle do stworzenia jednego państwa, ale do federacji Korony i Wielkiego Księstwa. Były to odrębne i równoprawne państwa, ale ściśle z sobą związane.

Fundament Rzeczpospolitej stanowić miał wspólny władca - król Polski i wielki książę Litwy w jednej osobie - wraz z sejmem. Odrzucono ideę odrębnych sejmów koronnych i litewskich, miał to być odtąd senat i sejm Rzeczypospolitej. Jednocześnie Korona i Wielkie Księstwo zachowywały odrębne urzędy centralne: kanclerza, hetmana, wojsko oraz skarb. Tak więc przy jednej władzy ustawodawczej – sejmie – działały dwie odrębne władze wykonawcze: koronna i litewska.

Siłą Unii – jak podkreśla Jerzy Kłoczowski – „było jej oparcie na szlacheckim społeczeństwie obywatelskim obu narodów politycznych: polskiego i litewskiego, które po prostu utożsamiały się z coraz głębiej z Rzeczpospolitą jako ich własnym państwem”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem