Reklama

Usłyszeć: „nie bójcie się!”

2018-10-10 11:16


Niedziela Ogólnopolska 41/2018, str. 18-19

Małgorzata Cichoń
Trudno przejść obojętnie obok tego wymownego znaku w sanktuarium św. Jana Pawła II – sutanna, którą miał Ojciec Święty na sobie w dniu zamachu na jego życie – 13 maja 1981 r.

Sanktuarium św. Jana Pawła II w dniach 16-22 października br. będzie szczególnym miejscem spotkania z osobą i dziełem Papieża Polaka. Kustosz jego krakowskiego „domu” – ks. Mateusz Hosaja zaprasza do wspólnego świętowania 40. rocznicy wyboru kard. Karola Wojtyły na następcę św. Piotra

MAŁGORZATA CICHOŃ: – Kim jest nowy kustosz, który opiekę nad sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie objął w jubileuszowym roku?

KS. MATEUSZ HOSAJA: – Mam 39 lat, pochodzę z Myślenic, w których odkrywałem zamiłowanie do gór i powołanie do kapłaństwa. Formowałem się w Ruchu Światło-Życie. Byłem duszpasterzem w dużych parafiach archidiecezji krakowskiej, pracowałem jako wychowawca młodzieży, a także w krakowskim seminarium jako wychowawca kleryków.

– Jan Paweł II w Księdza życiu to...?

– Odkąd się urodziłem, Kościół kojarzył mi się z osobą Papieża Polaka, który dla mnie był przewodnikiem i źródłem nadziei. Gdy dorastałem, pamiętam, jak czekaliśmy z radością i entuzjazmem na kolejną jego wizytę w naszej Ojczyźnie, aby się z nim spotkać, choć na chwilę zatrzymać się przy nim pod „oknem papieskim” czy też dotrzeć na krakowskie Błonia. Każdy jego przyjazd otwierał nas na to, by wsłuchać się w słowa skierowane do nas, a równocześnie był doświadczeniem powszechności Kościoła oraz atmosfery ciepła i miłości, którą ten człowiek roztaczał wokół siebie. Dzięki niemu stawaliśmy się ludźmi, którzy inaczej patrzą na codzienną rzeczywistość. Spotykaliśmy świadka, który był mistycznie związany z Jezusem Chrystusem. Doświadczenie Jana Pawła II w moim życiu to doświadczenie Boga bliskiego, który przychodzi, który dotyka człowieka swoją miłością, który chce go odkupić w dziele zbawczym, a jednocześnie prowadzić na wyżyny jego ducha.

– W wieku 38 lat Karol Wojtyła został powołany na biskupa pomocniczego, a Ksiądz, będąc w podobnym wieku, również ma przed sobą niemałą odpowiedzialność jako opiekun jego „domu”...

– Mam świadomość wielkości i piękna tego sanktuarium. Zostało ono wzniesione na cześć i pamiątkę Jana Pawła II, staraniem jego najbliższego współpracownika i przyjaciela kard. Stanisława Dziwisza, któremu bardzo zależało na tym, by Papież Polak miał swój dom, gdzie będzie mógł wstawiać się za ludźmi, wypraszając łaski u Boga. Ogrom dzieła, wzniesionego pod czujnym okiem ks. prał. Jana Kabzińskiego, stanowi dla mnie – jako człowieka i kapłana, mającego być duszpasterzem dla tych, którzy w tym kościele się gromadzą – wartość. Z drugiej strony bycie kustoszem to ogromne wyzwanie, by szukać nowych dróg dotarcia do człowieka, z myślą, osobą i życiem Jana Pawła II. Sanktuarium jest dla ludzi, którzy nigdy bezpośrednio nie spotkali się z Papieżem, ale i dla tych, którzy za nim tęsknią. Ci pierwsi, młodzi, mogą się ze świętym zaznajomić, zaprzyjaźnić, oprzeć na nim; poznać styl życia świadka Chrystusowego, który – jako student, robotnik, naukowiec, ksiądz, biskup czy wreszcie papież – zawsze pozostawał sobą. Był młody duchem, potrafił modlitwę, rozwijanie talentów, sport, odpoczynek oraz pracę duszpasterską i naukową scalić w sobie w taki sposób, że nigdy nie przygniatał swoją obecnością innych, lecz ich wspierał. Starsze pokolenie natomiast może odkryć w swoim sercu, że on jest nadal żywy i działa. Jego dzieło się nie zdewaluowało, można je podjąć i realizować w życiu.

– Ludzie czują obecność i pomoc Ojca Świętego...

– Kiedy przyszedłem do sanktuarium jako kustosz, urzekł mnie sposób wyrażania próśb do Jana Pawła II, które odczytujemy po każdej Mszy św. w dzień powszedni. Czytamy je na kolanach – bo one do takiej postawy skłaniają. To wołanie nadziei za bliskich, chorych, uzależnionych, prośby o potomstwo czy o pocieszenie po stracie ukochanej osoby. Ostatnio oszacowaliśmy liczbę tych intencji. Od początku istnienia sanktuarium, czyli od 2011 r., po dzień dzisiejszy wynosi ona prawie pół miliona! Charakter tych próśb i sposób ich zawierzenia rzucają na kolana. Mnie one uczą wiary.

– Jednym z moich ulubionych miejsc w krakowskim sanktuarium jest to, gdzie wystawiono sutannę, którą Papież miał na sobie w dniu zamachu na jego życie. Patrząc na ślady krwi, kontempluję słowa Jezusa o dobrym pasterzu. A czy Ksiądz ma swoją ulubioną przestrzeń w tej świątyni?

– Każde miejsce w tym kościele, mozaiki czy też kaplice w wieńcu dolnego kościoła, przypomina o Janie Pawle II. Trudno więc znaleźć to jedno jedyne, ale dla mnie, jako księdza, Kaplica Kapłańska stanowi punkt odniesienia. Tam umieszczono płytę z pierwszego grobu Papieża, relikwie krwi w symbolicznej, otwartej księdze Ewangelii, która była na trumnie Jana Pawła II w dniu jego pogrzebu. Pamiętamy, jak wertował ją wiatr... Dla mnie symbolizuje wciąż otwartą księgę życia, gdyż w Ewangelii zapisane są nasze losy. To piękne domknięcie księgi pod wpływem wiatru ciągle mi przypomina, żeby żyć jej treścią. W tej kaplicy, wzorowanej na krypcie św. Leonarda (w której ks. Karol Wojtyła odprawił pierwszą Eucharystię), surowej, ubogiej, zwyczajnej, mogę wejść w klimat refleksji nad sensem egzystencji. Mogę zweryfikować, co myślę, co robię, w kontekście tego, jaki powinien być oraz tego, do czego wzywa mnie Bóg.

– Z okazji 40. rocznicy wyboru kard. Karola Wojtyły na następcę św. Piotra sanktuarium szeroko otwarło drzwi na różne środowiska i przygotowało wachlarz wydarzeń...

– Pragniemy, żeby charakter uroczystości, rozpiętych między dniem wyboru Karola Wojtyły oraz inauguracją jego pontyfikatu (16-22 października), był czasem i przestrzenią spotkania z osobą Jana Pawła II. Dlatego nie zabraknie miejsca dla ludzi pracy, ubogich, cierpiących, pragnących miłosierdzia, poszukujących dróg powołania, miłośników sportu, kultury i nauki, dzieci, młodzieży, rodzin oraz osób przeżywających swą starość. Oczywiście, przygotowujemy też celebracje dla całej Polski, Europy, czego wyrazem są uroczystości centralne 16 października o godz. 16.30 z Episkopatem i przedstawicielami władz. W ten sposób wyrazimy radość i szacunek wobec Jana Pawła II i poczujemy po raz kolejny atmosferę, która towarzyszyła światu w dniu jego wyboru na Stolicę Piotrową. Chcemy doświadczyć, że nasz święty patron jest żywy i prawdziwy. Przez tajemnicę świętych obcowania stoi cały czas obok każdego z nas jako przewodnik i powtarza: „Nie bójcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!”. W świecie, który krzyczy, że wartości chrześcijańskie się zdezaktualizowały, a Kościół traci swą dynamikę, nie bójcie się być tymi, którzy dotkną tajemnicy Chrystusa, odkupiciela człowieka. Zapraszam do sanktuarium św. Jana Pawła II na Białych Morzach w Krakowie. Jesteście tutaj mile widziani i z radością oczekiwani. Niech te chwile naszego wzajemnego spotkania, modlitwy i refleksji nad własnym życiem otworzą przed nami nowe horyzonty i źródło nadziei, że w tym, co robimy, nie pozostajemy sami i mamy Ojca Świętego jako żywy znak obecności Boga pośród nas.

Jego kapłaństwo to znak dla Kościoła

2019-05-28 13:07

Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 22/2019, str. 7

Ks. Michał Łos FDP otrzymał święcenia diakonatu i prezbiteratu podczas jednej liturgii na sali oddziału onkologicznego. Nie musiał kłaść się krzyżem podczas uroczystości – jego krzyżem jest szpitalne łóżko

Decyzja o święceniach orionisty została podjęta błyskawicznie, bo jest on śmiertelnie chory. Za kilka tygodni jego stan może się tak pogorszyć, że przyjęcie sakramentu święceń mogłoby być niemożliwe. – Jego największym marzeniem było kapłaństwo. Chciał odprawić choć jedną Mszę św. – mówi Mariusz Talarek, przyjaciel ks. Michała.

Święcenia kapłańskie w szpitalu

30-letni kleryk o chorobie nowotworowej dowiedział się ponad miesiąc temu. Gdy jego stan okazał się bardzo ciężki, władze zgromadzenia złożyły do Ojca Świętego Franciszka prośbę o dyspensę z zapisów konstytucji Zgromadzenia Małego Dzieła Boskiej Opatrzności, a także o uchylenie wymaganego odstępu czasu między święceniami diakonatu i prezbiteratu. – To był kościelny ekspres. Dokumenty zostały złożone w Watykanie w poniedziałek 20 maja, a już w środę 22 maja mieliśmy papieski dokument – powiedział ks. Michał Szczypek, sekretarz polskiej prowincji orionistów.

Księża orioniści nie tracili czasu. W środę dostali papieską dyspensę, następnego dnia zorganizowali w szpitalu uroczystość złożenia wieczystych ślubów zakonnych, a w piątek – liturgię, podczas której biskup pomocniczy diecezji warszawsko-praskiej Marek Solarczyk udzielił kl. Michałowi święceń diakonatu i prezbiteratu. – Choć nie ma przepisów, które regulują udzielanie tych święceń podczas jednej liturgii, to powołaliśmy się na bardzo jednoznaczny dokument z Watykanu. Papież Franciszek napisał, że udziela wszelkich koniecznych dyspens, aby Michał Łos przyjął święcenia kapłańskie – wyjaśnił ks. Szczypek.

Sala warszawskiego szpitala przy ul. Szaserów musiała zastąpić prezbiterium świątyni. święcenia odbywały się w obecności księży orionistów, rodziny i znajomych. Michał Łos przyjął sakrament święceń na leżąco. Gdy sprawował swoją upragnioną pierwszą Mszę św., również leżał na szpitalnym łóżku. – Zawierzam Panu Bogu ciebie, Michale, i wszystko, co sakrament święceń w tobie dokona. Proszę Boga, abyś był świadkiem Jego miłości – powiedział bp Solarczyk i dodał: – Największym znakiem miłości Boga jest dar życia. W różny sposób to realizujemy, a ty dzisiaj także niesiesz to orędzie.

Boża determinacja

Ks. Michał Łos w czerwcu br. skończy 31 lat. Jest magistrem teologii. Odbywał właśnie 2-letnie praktyki zakonne w parafii księży orionistów w Kaliszu, które zakończyłby się w przyszłym roku ślubami wieczystymi. Pomagał w parafii i uczył religii w szkole. – Ciężka choroba przerwała jego formację, ale dzięki zaangażowaniu wielu osób i decyzji papieża Franciszka został kapłanem. Jego trudna historia mówi nam, że przepisy są dla ludzi, a nie ludzie dla przepisów – podkreślił ks. Antoni Wita FDP, proboszcz parafii Opatrzności Bożej w Kaliszu. – Michał ze swoimi święceniami, które oglądało tysiące osób, jest jakimś znakiem dla nas wszystkich. Swoim cierpieniem i pragnieniem kapłaństwa dosłownie wszedł w misję Jezusa Chrystusa. Jego postawa ma bardzo mocny wymiar ewangelizacyjny, który może zaowocować w sposób dla nas nieprzewidywalny.

Neoprezbiter jest ciężko chory na raka. Po ludzku jego stan jest tak ciężki, że lekarze praktycznie rozkładają ręce. – W swoim cierpieniu jest bardzo pokorny i ufa Bogu. Z determinacją dziecka Bożego pragnął zostać kapłanem i tak się stało – powiedział Mariusz Talarek. Oby wielu tak bardzo chciało realizować swoje kapłańskie powołanie, jak on tego pragnie.

Ornat z Panamy

Po liturgii święceń i błogosławieństwie bp Solarczyk ukląkł przy łóżku ks. Michała, ucałował ręce kapłana i poprosił go o błogosławieństwo prymicyjne. O błogosławieństwo poprosili neoprezbitera księża orioniści oraz jego rodzina. W prezencie prymicyjnym biskup ofiarował ks. Michałowi swój ornat, w którym odprawiał Mszę św. Posłania na Światowych Dniach Młodzieży w Panamie w 2019 r. – Jest trochę używany – zażartował.

Książa orioniści na całym świecie modlą się o łaskę zdrowia dla ks. Michała. Dziękują wszystkim, którzy towarzyszyli w tej wzruszającej uroczystości za pośrednictwem transmisji w mediach społecznościowych. Śmiertelnie chory neoprezbiter pokazał, że kapłaństwo jest darem i wielkim cudem. – On jest dla nas wszystkich świadkiem wiary. Jest też ważnym symbolem dla polskiego Kościoła w trudnych czasach, gdy nie wszyscy księża z należytym szacunkiem podchodzą do swojego kapłaństwa – podkreślił ks. Szczypek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Komunikat kurii gliwickiej w związku z zatrzymaniem proboszcza z Pawonkowa

2019-06-17 18:18

ks. sw / Gliwice (KAI)

Kuria gliwicka poinformowała w przesłanym KAI komunikacie, że z głębokim ubolewaniem i zaskoczeniem przyjęła informację o zarzutach postawionych proboszczowi parafii św. Katarzyny w Pawonkowie oraz prowadzonym dochodzeniu prokuratorskim. Wobec księdza podejrzanego o przestępstwa seksualne wobec osoby małoletniej niezwłocznie wszczęto postępowanie kanoniczne, a proboszcz został zawieszony we wszelkich obowiązkach duszpasterskich.

pixabay.com

Kuria odnosi się w komunikacie do sprawy ks. Waldemara C., proboszcza z parafii w Pawonkowie w powiecie lublinieckim. Kapłan został zatrzymany pod zarzutem przestępstw o charakterze seksualnym, m.in. dopuszczania się tzw. innych czynności seksualnych wobec osoby małoletniej oraz prezentowania jej treści o charakterze pornograficznym. Po przesłuchaniu w prokuraturze w Lublińcu ksiądz został aresztowany na trzy miesiące.

Mieszkanie ks. C. zostało przeszukane w ubiegły czwartek. Został zabezpieczony sprzęt komputerowy, który zostanie zbadany przez biegłego z zakresu informatyki. Tego samego dnia zatrzymano księdza.

Poniżej pełny tekst komunikatu:

Gliwice, 17 czerwca 2019 roku

KOMUNIKAT KURII DIECEZJALNEJ W GLIWICACH W ZWIĄZKU Z ZATRZYMANIEM PROBOSZCZA PARAFII W PAWONKOWIE

Z głębokim ubolewaniem i zaskoczeniem przyjęliśmy informację o zarzutach postawionych proboszczowi parafii św. Katarzyny w Pawonkowie oraz prowadzonym dochodzeniu prokuratorskim. Po otrzymaniu tej informacji została niezwłocznie wszczęta procedura kościelna, zaś proboszcz parafii został zawieszony we wszelkich obowiązkach duszpasterskich.

Równocześnie Kuria Diecezjalna deklaruje wszelką pomoc instytucjom publicznym w wyjaśnieniu sprawy oraz osobom poszkodowanym. Deklarujemy ponadto, że ze strony kościelnej zostaną dołożone wszelkie starania w celu wyjaśnienia okoliczności sprawy.

Kuria Diecezjalna w Gliwicach Kanclerz Kurii

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem