Reklama

Serce i wyobraźnia miłosierdzia

2018-11-14 11:43

Wasz Arcybiskup Grzegorz Ryś Metropolita Łódzki
Edycja łódzka 46/2018, str. I

Jonathan Stutz/fotolia.com

List abp. Grzegorza Rysia, metropolity łódzkiego, na II Światowy Dzień Ubogich

Drodzy Siostry i Bracia!

Już po raz drugi papież Franciszek zaprasza cały Kościół do przeżycia Dnia (a właściwie TYGODNIA) Ubogich: od 12 do 18 listopada. W tym roku zdaniem, które ma nas poprowadzić przez ten niesłychanie ważny czas, jest werset Psalmu 34: „Oto biedak zawołał i Pan go wysłuchał” (zob. Ps 34, 7).

Nie jest to wcale jedynie proste zdanie opisowe – odnotowujące zbawcze Boże interwencje na rzecz ubogich w przeszłości. To zdanie niesie w sobie OBIETNICĘ na przyszłość! Nadzieję dla każdego, kto znalazł się w jakiejkolwiek „biedzie”. Pokrzepienie – na samą myśl, że ze swoją biedą nie zostaje sam. Jest KTOŚ, kto „słyszy” jego wołanie; i nie tylko nie zostawi go samego „w biedzie”, i nie tylko chętnie ją z nim podzieli, ale także znajdzie na jego rozpaczliwe wołanie adekwatną i konkretną odpowiedź.

Pan obiecuje, że „usłyszy” ubogiego. Czy nie jest to obietnica złożona również w naszym imieniu?! Czy Bóg może usłyszeć biedaka inaczej niż NASZYMI USZAMI???

Reklama

Zapewne może...

I wielokrotnie tak się dzieje. Papież Franciszek gorzko zauważa, iż krzyk ubogich, który przebija niebiosa, i dociera do Boga – przez nas nierzadko nie jest słyszany (nawet jeśli pada z najbliższej odległości)...

Tym bardziej otwórzmy szeroko uszy i oczy w Tygodniu Ubogich. Rozszerzmy serca! Pobudźmy w sobie „wyobraźnię miłosierdzia”. Włączmy się z ochotą w inicjatywy zaproponowane przez naszą Caritas; zdobądźmy się na własne i oryginalne.

Caritas już dostarczyła do wszystkich parafii znane wszystkim „Tytki”. Zapraszam Was, byście je nie tylko wypełnili darami dla ubogich, ale byście następnie rozdzielili ich zawartość w swoim własnym otoczeniu; podejmijmy też chętnie pomysł Ojca Świętego, by w niedzielę, 18 listopada, spożyć posiłek RAZEM z ubogimi – zaproście ich do siebie (np. niedzielny, rodzinny obiad) albo na wspólną AGAPĘ po parafialnej Sumie. Rozmowa i spotkanie zawsze znaczą więcej niż tylko materialne wsparcie.

W samej Łodzi chcemy Tydzień Ubogich wykorzystać z jednej strony na konkretną pomoc, z drugiej zaś na przekaz najważniejszych informacji. Przygotowaliśmy niewielki, darmowy informator charytatywny, zawierający najpotrzebniejsze adresy – miejsc, w których można zjeść, umyć się, przespać, znaleźć pomoc prawną czy medyczną. Będzie go można otrzymać m.in. w naszym autobusie, który popołudniami będzie kursował po mieście. To ten sam autobus, który w miesiącach zimowych jeździ w godzinach nocnych po Łodzi, dostarczając potrzebującym ciepłego posiłku. W niedzielę, 18-go, autobus będzie stał przy Katedrze, do której zapraszam wszystkich na Mszę św. o godz. 12.30 (a po niej na wspólny posiłek).

Szczególnym wydarzeniem tegorocznego Tygodnia Ubogich będzie inicjatywa „Różaniec za Braci” przygotowana przez naszą Caritas oraz Stowarzyszenie „Dom Wschodni”. We współpracy z nimi łódzka młodzież własnoręcznie wykonała różańce, których krzyże zrobione są z drewna pochodzącego ze zniszczonego podczas wojny w Syrii kościoła. Gorąco zachęcam: nabądźcie te różańce – pomódlcie się na nich (wspólnie w parafiach lub indywidualnie) za Syrię, właśnie w Niedzielę Ubogich. Wszystkie ofiary zebrane przy tej okazji przekażemy na pomoc najuboższym w Syrii.

Pamiętajcie, to nie żadna „łaska”; to raczej tylko najskromniejszy wyraz wdzięczności. Wyznajemy przecież wiarę przekazaną nam przez starożytny Kościół – niezwykle dynamiczny właśnie na tamtych terenach. Chętnie śpiewamy na naszych liturgiach pieśń „Dziękujemy Ci, Ojcze nasz!”. To jedna z najstarszych chrześcijańskich pieśni – starsza od niektórych ksiąg Nowego Testamentu: powstała w I wieku w Syrii. Oczywiście, namawiam do ożywienia również innych inicjatyw kierowanych w stronę Bliskiego Wschodu, jak choćby „Rodzina – rodzinie”, animowana przez „Caritas”.

„Biedak zawołał, i Pan go usłyszał!”

Prośmy Pana, byśmy – jak On – nastawili uszu na krzyk ubogich. A jeszcze bardziej nastawili SERCA, które jako jedyne(!) zdolne są usłyszeć krzyk NIEMY – niemy z bólu, niemy z beznadziei, niemy z rozczarowania i zniechęcenia, niemy z rezygnacji i rozpaczy. Prośmy Pana, by się podzielił z nami swoim słuchem. Na Dzień Ubogich. Na Tydzień. Na Rok. Na ZAWSZE!

Tagi:
list Światowy Dzień Ubogich

Premier Morawiecki do pielgrzymów

2019-08-14 11:39

rm / Częstochowa (KAI)

13 sierpnia na Jasną Górę dotarło wiele pieszych pielgrzymek, w tym jedna z największych w kraju, 41. Piesza Pielgrzymka Diecezji Radomskiej, w której uczestniczyło ponad 6 tys. pątników. List do pielgrzymów skierował też premier Mateusz Morawiecki, który napisał: "Udział w pielgrzymce jest wyrazem wiary i osobistego zaangażowania w pielęgnowanie naszego dziedzictwa naszej ojczyzny wyrosłej na chrześcijańskich fundamentach".

Grzegorz Gałązka
Premier Mateusz Morawiecki

Pielgrzymów witał o. Sebastian Matecki, rzecznik prasowy Jasnej Góry. - Przeżywamy ogromne oblężenie pielgrzymów. To wbrew powszechnym opiniom, że ruch pielgrzymkowy maleje. To znak, że Polska żyje wiarą. Pielgrzymowanie ma ogromne znaczenie w życiu całego kraju. To radość dla nas wszystkich, że możemy gościć tylu pątników. Cieszę się, że przyszła do nas 41. Piesza Pielgrzymka Diecezji Radomskiej. To ponad 6 tys. osób. To jedna z większych pieszych pielgrzymek w Polsce - powiedział w rozmowie z Radiem Plus Radom o. Sebastian Matecki.

List do pielgrzymów skierował też premier Mateusz Morawiecki, który został odczytany w czasie wieczornej Mszy świętej na wałach jasnogórskich. - Wszystkim pielgrzymom pragnę przekazać serdecznie pozdrowienie. Udział w pielgrzymce jest wyrazem wiary i osobistego zaangażowania w pielęgnowanie naszego dziedzictwa naszej ojczyzny wyrosłej na chrześcijańskich fundamentach - napisał w liście premier Morawiecki. Treść listu odczytał minister Marek Suski.

W tym roku na Jasną Górę dotarło ponad 6 tys. osób z diecezji radomskiej. Razem z nimi było 108 księży, 17 sióstr zakonnych, 5 braci zakonnych, 46 alumnów, 16 lekarzy, 105 pielęgniarek, 14 ratowników medycznych. Byli także pątnicy z Białorusi, Litwy, Ukrainy, Niemiec, Holandii, USA i Brazylii. Grupa z Drzewicy była najliczniejszą w całej diecezjalnej pielgrzymce. Liczyła ponad 400 osób.

Z grupy do grupy pielgrzymowała grupa powołaniowa, złożona z 7 kleryków z seminarium duchownego w Radomiu wraz z ojcem duchownym seminarium, opowiadając pielgrzymom o pięknie powołania kapłańskiego.

W pielgrzymce szła także grupa mundurowa, a w niej żołnierze, strażacy, policjanci, straż miejska, pracownicy służby więziennej i inspekcji transportu drogowego.

Na Jasną Górę dotarła także 8. Diecezjalna Pielgrzyma Biegowa z Radomia do Częstochowy. 50 biegaczy pokonało trasę z Radomia na Jasną Górę w ciągu 2 dni. Modlili się oni w intencji tragicznie zmarłego ultramaratończyka Grzegorza Lasoty. Organizatorem pielgrzymki był Tadeusz Kraska ze Stowarzyszenia 'Biegiem Radom!'. Pielgrzymi biegli w systemie 15-minutowych zmian sztafetowych oraz odcinkami biegu wspólnego. I tak, 200 kilometrów w 2 dni przebiegł Grzegorz Baćmaga. - W pierwszym dniu po 45 kilometrze musiałem zrobić 15-minutową przerwę. W sumie przebiegłem 200 kilometrów. Warto było. To ładuje akumulatory. To sens całego naszego życia. Tylu młodych ludzi widzę na Jasnej Górze, to coś wspaniałego. Nie jest aż tak źle z nami, Polakami. Nie wyobrażam sobie sierpnia bez pielgrzymki biegowej - powiedział ultramaratończyk z Radomia.

Lucyna Wiśniewska była szefową służb medycznych pielgrzymki. - To była moja 25 pielgrzymka do Częstochowy. Od 15 lat zajmuję się służbami medycznymi. W tym roku były przypadki, że musieliśmy skierować pątników do specjalistycznej opieki lekarskiej, ale nie były to zdarzenia, które zagrażały ich życiu - powiedziała dr Wiśniewska.

Z parafią Matki Bożej Częstochowskiej w Radomiu na Jasną Górę szła 20-osobowa grupa Romów z Polski i jedna rodzina z Kanady. - Kolejny raz pielgrzymowała z nami grupa Romów. Niosą ze sobą obraz z wizerunkiem maryjnym - powiedział ks. Wiesław Lenartowicz.

Wieczorem pielgrzymi wzięli udział we mszy świętej na wałach jasnogórskich. Przewodniczył jej bp Wiesław Mering, ordynariusz włocławski. W koncelebrze uczestniczyli biskupi radomscy: Henryk Tomasik i Piotr Turzyński, bp Grzegorz Kaszak z Sosnowca i bp Jan Piotrowski z Kielc, który wygłosił homilię.

Głos zabrał także podprzeor Jasnej Góry Mieczysław Polak. - Pozdrawiam was serdecznie drodzy pielgrzymi. Swoja postawę pokazywaliście, jak przez pielgrzymkę można we wspólnocie przeżyć wiarę i przynależność do Kościoła - powiedział o. Polak.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: Benedykt XVI przyjął zakonników z okolic Ratyzbony

2019-08-19 11:58

st (KAI) / Watykan

10 sierpnia papież-senior Benedykt XVI przyjął w swojej rezydencji w klasztorze Mater Ecclesiae w Watykanie czterech zakonników z klasztoru św. Michała w Paring (diecezja Ratyzbona) w Bawarii: braci Johannesa, Fabiana, Elwira i Patryka. Należą oni do zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna – podaje portal il sismografo.

ilsismografo/www.propstei-paring.de
ilsismografo/www.propstei-paring.de

Przez pół godziny goście mieli okazję wymieniać serdeczne słowa z papieżem-seniorem. W spotkaniu uczestniczył brat Benedykta XVI, ks. prał. Georg Ratzinger, który jak co roku spędza latem kilka dni ze swoim bratem, pomimo iż obydwaj są już ludźmi sędziwymi i w nie najlepszym stanie zdrowia. Podczas spotkania obecny był także abp Georg Gänswein, prefekt Domu Papieskiego i osobisty sekretarz papieża-seniora. Goście otrzymali różaniec w prezencie, a spotkanie zakończyło błogosławieństwo Benedykta XVI.

ilsismografo/www.propstei-paring.de
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Proponowane w Polsce standardy edukacji seksualnej WHO

2019-08-19 17:36

Marcin Przeciszewski / Warszawa (KAI)

- Dziecko nie może uczestniczyć w żadnych tego typu zajęciach bez wyraźnej zgody rodziców lub prawnych opiekunów – napisał dziś bp Marek Mendyk, przewodniczący Komisji Wychowania Katolickiego KEP, w apelu skierowanym do rodziców w związku z planowanym wprowadzeniem ich przez niektóre samorządy. Postulowane przez niektóre samorządy programy edukacji seksualnej w szkołach mają opierać się na standardach i wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). W poniższej analizie prezentujemy ich główne założenia.

Bożena Sztajner/Niedziela
Dary dla dzieci z Białorusi

Wytyczne te zostały przedstawione w dokumencie „Standardy edukacji seksualnej w Europie”, będącym wspólną publikacją Biura Regionalnego Światowej Organizacji Zdrowia dla Europy i niemieckiego Federalnego Biura ds. Edukacji Zdrowotnej. Publikacja ta, wydana w 2010 r., zawiera zalecenia dla osób i instytucji odpowiedzialnych za zdrowie i edukację seksualną. Jej polskie tłumaczenie zostało wydane w dwa lata później.

Dokument ten - jak czytamy we wstępie - opiera się na tzw. podejściu holistycznym do seksualności człowieka i ma za cel „pomóc dzieciom i młodym osobom w rozwinięciu podstawowych umiejętności umożliwiających im samookreślenie ich seksualności i związków na różnych etapach rozwoju, (...) w przeżywaniu swojej seksualności oraz partnerstwa w sposób satysfakcjonujący i odpowiedzialny”.

Autorzy dokumentu zaznaczają, że podejście „holistyczne” ma zastąpić modele edukacji seksualnej obowiązujące w wielu krajach. Informują, że pierwsza ich grupa – promowana szczególnie silnie przez Republikanów w USA – bazowała na zapoznaniu dzieci i młodzieży z biologicznymi kwestiami dotyczącymi płci i życia seksualnego, co jednak było połączone z promocją wstrzemięźliwości seksualnej do momentu zawarcia związku małżeńskiego. Druga grupa programów, realizowanych dotąd w większości krajów europejskich, abstynencję seksualną traktuje jako zachowanie opcjonalne, a obok niej przedstawiane są zasady antykoncepcji i tzw. bezpiecznego seksu.

Natomiast program WHO ma charakter znacznie bardziej liberalny, uwzględnia również orientację homoseksualną, a płeć – zgodnie z teoriami gender - traktuje jako zjawisko bardziej społeczne niż biologiczne. Na równi z małżeństwem definiowanym jako związek mężczyzny i kobiety, stawia na równym poziomie inne rodzaje związków.

Konkretne propozycje w zakresie edukacji

Dokument „Standardy edukacji seksualnej w Europie WHO” prezentuje „Matrycę” która stanowi przegląd tematów, które powinny zostać omówione w poszczególnych grupach wiekowych: 0–4 lata, 4–6 lat, 6–9 lat, 9–12 lat i 12-15 lat. Zakłada się, że zajęcia te powinny być obowiązkowe (niezależnie od woli rodziców) już od wieku przedszkolnego, a powinni je prowadzić różni specjaliści, niekoniecznie wychowawcy czy nauczyciele. Przewiduje się zatem możliwość prowadzenia edukacji seksualnej przez organizacje pozarządowe mające taki zapis w statutach, a szkoła pełniłaby rolę koordynacyjną.

0–4 lata

Program przewiduje, że szkolni seksedukatorzy powinni przekazywać dzieciom w wieku poniżej 4 lat podstawową wiedzę o ludzkim ciele i narządach płciowych, o różnicach płciowych oraz pochodzeniu dzieci, czyli ciąży i porodzie.

Ma być również kształtowane „pozytywne nastawienie do własnej płci biologicznej, jak i społeczno-kulturowej” oraz wiedza, że związki natury seksualnej mogą być różnorodne, a tej różnorodności powinna towarzyszyć akceptacja.

Niezależnie od tego mają być przekazywane takie treści jak „radość i przyjemność z dotykania własnego ciała” czy wiedza o „masturbacji w okresie wczesnego dzieciństwa”.

4–6 lat

Dzieci w wieku od 4 do 6 lat mają dalej zgłębiać tę tematykę, włącznie z pozytywnym podejściem do masturbacji pojmowanej jako „radość i przyjemność”.

Zarazem mają być omawiane różnorodne emocje, w tym „pierwsza miłość” jako rodzaj zauroczenia, a także przygotowywanie do radzenia sobie w sytuacji, w której uczucie nie zostaje odwzajemnione.

Dziecko w tym okresie ma być również zapoznawane ze „związkami do osób tej samej płci” oraz kształtowane w pozytywnym podejściu do własnej tożsamości płciowej. Kształtowana być winna postawa, że „moje ciało należy do mnie”, więc mam określone prawa z tym związane. Towarzyszyć temu ma świadomość, że są osoby, które „mogą posunąć się do przemocy oraz, że muszę nauczyć się jak należy się przed nimi chronić”.

6–9 lat

U dzieci w wieku od 6 do 9 lat ma być pogłębiana wiedza o rozwoju fizjologicznym, z uwzględnieniem miesiączkowania, ejakulacji itp. Duży nacisk ma być położony na antykoncepcję. Jest ona proponowana jako jedyna możliwość planowania rodziny. Prezentowane mają być także różnorodne techniki współżycia płciowego. Zaznacza się tylko, że „akceptowalne współżycie/seks, winien być odbywany za zgodą obu osób, ma być on dobrowolny, równy i stosowny do wieku i kontekstu, zapewniający szacunek do samego siebie”. Żadne inne etyczne normy i zasady dotyczące podejmowania współżycia seksualnego nie są proponowane. Za to ma być uświadamiany „pozytywny wpływ seksualności na zdrowie i dobre samopoczucie”.

Prezentowane mają być również „prawa seksualne”, rozumiane jako prawo do informacji i edukacji seksualnej, jak i cielesnej integralności.

Podobnie jak na poprzednich etapach – wobec dzieci w wieku 6–9 lat - proponowana jest masturbacja i autostymulacja seksualna. Mowa ma być również o „seksie w mediach” (włącznie z internetem), oraz o „radzeniu sobie z obrazem seksu w mediach”. Nie pojawia się w tym kontekście pojęcie pornografii jako zjawiska mającego negatywny wpływ na rozwój człowieka.

Jest też mowa o małżeństwie, ale pojęcie to pojawia się wyłącznie w kontekście możliwości rozwodu. Prezentowane mają być także „różne związki rodzinne” w kontekście umiejętności „negocjowania kompromisów, wykazywania tolerancji i empatii”.

9–12 lat

Na etapie od 9 do 12 lat przedmiotem nauczania ma być szczegółowe poznanie różnych (skutecznych i nieskutecznych) metod antykoncepcji oraz „zrozumienie, że antykoncepcja to odpowiedzialność obu płci”. Wiele ma być mowy o przeżywaniu ciąży i poszczególnych jej etapów, włącznie z ciążą „w związkach między osobami tej samej płci”.

Uczniowie mają być również uświadamiani z zakresie niebezpieczeństwa przemocy seksualnej i konieczności obrony przed nią.

Prezentowane mają być różne orientacje seksualne oraz „miłość wobec osób tej samej płci”. Tym dzieciom, które odkryły swą odmienność seksualną - proponowany ma być «coming out», czyli publiczne ogłoszenie tego faktu jeszcze przed ukończeniem 12. roku życia. Zgodnie z teorią gender ma być przekazywane także przekonanie o „różnicach między tożsamością płciową i płcią biologiczną”.

Cel edukacji ma być osiągnięty wraz z ukończeniem 15. roku życia, kiedy młody człowiek powinien już osiągnąć pełną „akceptację, szacunek i rozumienie różnorodności dotyczącej seksualności i orientacji seksualnych”. Nigdzie natomiast nie ma mowy o potrzebie opanowywania popędu seksualnego, nie pojawia się więc pojęcie wstrzemięźliwości. Nie istnieje pojęcie „uczyć wyższych” rozumianych jako rozwój miłości, którym powinny być podporządkowane „uczucia niższe”, w postaci pożycia seksualnego.

Zaznaczyć należy, że tak zarysowany program edukacji seksualnej pozostaje w diametralnej sprzeczności nie tylko z chrześcijańską koncepcją rozwoju osoby ludzkiej, ale także z „integralną wizją ludzkiej seksualności” zawartą w obowiązującej w Polsce podstawie programowej, wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z 14 lutego 2017.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem