Reklama

Polski konsul z Norwegii bohaterem

2019-02-20 11:32

Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 8/2019, str. 44-45

Twitter
vnadal powiela kłamstwa i oskarżenia wobec konsula, które zostały zdemaskowane po ujawnieniu filmu z interwencji. Norwegowie łamią prawa człowieka oraz międzynarodowe prawo dyplomatyczne

Konsul Sławomir Kowalski z Ambasady RP w Oslo stał się bohaterem w Polsce, wśród norweskiej Polonii, a słowa uznania pod jego adresem wyrażają także Norwegowie

Na wstępie trzeba zaznaczyć, że każdy może być w tej sprawie dumny z postawy polskich władz, bo w sporze z Norwegami odsunięte zostały polityczne kalkulacje i dyplomatyczna poprawność. W obronie polskich rodzin, którym cieszący się bardzo złą sławą urząd Barnevernet odbiera dzieci, wszystkie odpowiednie służby RP stanęły na wysokości zadania. – Monitorujemy sprawę od kilku lat. I trzeba wyrazić wielkie słowa uznania dla rządu i różnych instytucji, które na poważnie zajęły się tą sprawą. To jasny sygnał dla polskich konsuli na całym świecie, że mają bronić praw Polaków, tak jak to robił w Norwegii dr Sławomir Kowalski – mówi „Niedzieli” mec. Jerzy Kwaśniewski, prezes Instytutu na rzecz Kultury Prawnej „Ordo Iuris”.

Konsularna wymiana non grata

Norwegowie to naród mały, pięciomilionowy, ale bardzo dumny. Zostali wychowani na protestanckim absolutyzmie państwowym. Nie zwykli krytykować instytucji państwowych, a przecież jedną z nich jest Barnevernet, czyli Urząd ds. Dzieci. Wygląda jednak na to, że w sporze z Warszawą norweski rząd trochę się zagalopował i jeszcze bardziej pogubił.

Odwoływanie konsula Kowalskiego na kilka miesięcy przed końcem jego kadencji w Oslo należy odczytać jako złośliwość, a raczej wyraz bezradności wobec zdecydowanego stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej. W tle jest też, oczywiście, sprawa przyznania azylu Norweżce Silje Garmo, która schroniła się w Polsce przed prześladowaniami Barnevernet. Oficjalnie norweskie władze tego nie przyznały, ale sprawa azylu za łamanie praw człowieka była dla nich bardzo wstydliwa. – To najprawdopodobniej pierwszy taki przypadek od czasów II wojny światowej, gdy Norwegowie dostają azyl w innym państwie – wskazuje Kwaśniewski.

Reklama

Dlatego postanowili zemścić się na polskim konsulu, który przez lata skutecznie stawał w obronie polskich rodzin. Mówi się, że swoją nieugiętą postawą pomógł w ok. 150 przypadkach. W 2016 r. dostał prestiżowy tytuł Konsula Roku, a w 2018 r. w raporcie NIK za wzór postawiono działania konsulatu w Oslo, który z oddaniem broni praw mieszkających tam Polaków.

Konsul więc wykonywał swoją pracę z zaangażowaniem, robił dokładnie to, za co płacą mu polscy podatnicy, a co – z wiadomych względów – nie spodobało się urzędnikom Barnevernet. Najpierw norweski MSZ poprosił o wycofanie konsula, ale jego polski odpowiednik stanowczo odmówił. Po 3 tygodniach Oslo oficjalnie uznało Kowalskiego za persona non grata. Odpowiedź Warszawy była stanowcza i bardzo szybka. Kilka godzin po tym, jak do MSZ trafiła oficjalna nota z Oslo, symetryczna odpowiedź trafiła do Ambasady Norwegii w Warszawie. Pani konsul dostała tydzień czasu na spakowanie się i wyjazd z Polski.

Oslo zaskoczone?

Norweski MSZ wydawał się zaskoczony taką stanowczą reakcją. – Nie otrzymywaliśmy skarg od polskich władz na zachowanie norweskich dyplomatów w Warszawie. To nierozsądne, że Polska tak zareagowała – powiedziała Kristin Enstad, rzeczniczka norweskiego MSZ.

Wygląda więc na to, że norweska dyplomacja nie słuchała tego, co mówią nasi czołowi politycy i przedstawiciele MSZ, albo to po prostu zignorowała. – Jednoznacznie pozytywnie oceniamy działalność polskiego konsula w Norwegii Sławomira Kowalskiego na rzecz obrony interesów polskich rodzin. Wezwanie do jego odwołania nie ma uzasadnienia. Reakcja będzie spokojna, ale też adekwatna i uwzględniająca powyższe okoliczności – oświadczył 22 stycznia br. wiceszef MSZ Szymon Szynkowski vel Sęk. Rządzący kilkakrotnie ostrzegali, że jeżeli Norwegia zrobi kolejny krok, to w odpowiedzi Warszawa podejmie analogiczne działania.

Skutkiem nieudolności władz Norwegii jest kolejny głośny spór międzynarodowy. Do Oslo natychmiast dotarła nota dyplomatyczna uznająca za persona non grata konsula w Warszawie. Kilkanaście godzin później oficjalnie ogłoszono, że Silje Garmo otrzymała azyl w Polsce, bo jej ojczyzna nie przestrzega praw człowieka. W sprawę ochrony dzieci włączył się także Rzecznik Praw Dziecka Mikołaj Pawlak, który zaprosił do Warszawy swojego odpowiednika z Oslo. „Rzecznik Praw Dziecka wyraża zaniepokojenie losem polskich rodzin i dzieci w Norwegii po decyzji norweskich władz o wydaleniu naszego dyplomaty. Konsul Sławomir Kowalski jest znany z walki o prawa polskich dzieci z norweskim urzędem Barnevernet. Mikołaj Pawlak, podobnie jak polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, dobrze ocenia pracę konsula na rzecz obrony interesów polskich rodzin i zgadza się ze stanowiskiem MSZ, że zarzuty strony norweskiej wobec jego pracy są nieuzasadnione” – czytamy w komunikacie Biura Rzecznika Praw Dziecka. Co więcej, Pawlak zapewnił, że każdej norweskiej rodzinie, wobec której bezprawne działania norweskich służb socjalnych zostały udokumentowane, polskie władze zapewniają bezpieczeństwo, stabilizację i właściwe warunki do rozwoju dzieci.

Wydawało się, że Norwegia odpuści ws. konsula Kowalskiego. Po 6 lutym pojawiały się takie przecieki i sygnały z gabinetu premier Norwegii Erny Solberg. Polacy byli skłonni do rozmowy na ten temat, ale nie chcieli ustąpić ws. ochrony polskich dzieci. Nie zmienia to faktu, że przemilczenie sprawy byłoby lepszym rozwiązaniem dla władz Norwegii, bo na eskalacji konfliktu wizerunkowo traci ten kraj, a Polska zyskuje jako obrońca praw człowieka.

Złamanie konwencji wiedeńskiej

Sprawą konfliktu na linii Warszawa – Oslo zainteresowały się media w Polsce, w Norwegii, także w całej Europie, a nawet w USA. Wśród wielu z tych publikacji trudno znaleźć obrońców stanowiska Norwegii, bo o Barnevernet nie pierwszy raz jest głośno na świecie. W ostatnich latach Norwegowie mieli już konflikty m.in. z Indiami, Czechami i Rumunią. W 2018 r. została wydana krytyczna wobec Barnevernet rezolucja Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, a rumuńska rodzina wygrała z Norwegią przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka w Strasburgu. – Teraz nie możemy zostawić sprawy naszego konsula. Będziemy ją poruszać w gremiach międzynarodowych i w Zgromadzeniu Parlamentarnym OBWE oraz w ZP Rady Europy – mówi poseł Jan Dziedziczak, były wiceszef polskiego MSZ.

W konflikcie polsko-norweskim najważniejsze jest dobro polskich rodzin i dzieci. Rzecznik Praw Dziecka wskazuje, że norweskie władze łamią Konwencję o prawach dziecka, którą ratyfikowały. Ale w sporze konsularnym chodzi także o jawne pogwałcenie prawa międzynarodowego zapisanego w konwencji wiedeńskiej. Na filmie ujawnionym na YouTube przez „Ordo Iuris” dokładnie widać i słychać, że policjanci zmusili polskiego konsula do opuszczenia budynku, gdzie znajdowały się polskie dzieci. Co więcej, osobie posiadającej immunitet dyplomatyczny policjanci grozili użyciem siły i mówili: „Masz ostatnią szansę, żeby stąd wyjść, albo cię wyniesiemy”. „Masz wyjść, bo ja tak mówię!”. Tymczasem rzeczniczka norweskiego MSZ nadal powiela kłamstwa i oskarżenia wobec konsula, że zachowywał się gwałtownie, utrudniał wykonywanie obowiązków i odmówił stosowania się do poleceń policji. – Konsul miał pełne prawo do interwencji, a policja powinna mu w tym pomóc. Nagranie czarno na białym pokazuje, że konsul działał zgodnie z prawem, a prawo łamali norwescy policjanci. To jawne pogwałcenie prawa konsularnego z konwencji wiedeńskiej. Mam nadzieję, że te sprawy zostaną postawione na arenie międzynarodowej – mówi mec. Kwaśniewski. – Dalsze oczernianie konsula przez norweski MSZ kwalifikuje się do wytoczenia procesu o zniesławienie.

Do mediów przedostała się też relacja polskiej psycholog, która towarzyszyła konsulowi podczas tej głośnej już interwencji. – Tych scen nie zapomnę do końca życia. Uczepiona szyi matki 6-letnia dziewczynka była siłą odciągana za nogi przez urzędników. Szloch, spazmy. Po czymś takim sama nie mogę dojść do siebie – opowiada Kamila Gryn, która współpracuje z konsulem Kowalskim. Od pięciu lat realizuje program pomocy psychologicznej dla polskich rodzin w Norwegii.

Barnevernet – państwo w państwie

Choć Norwegowie nie są przyzwyczajeni do krytyki instytucji państwowych, to negatywne głosy pojawiają się coraz częściej. Nawet w poczytnych mediach rozpisywano się o tym, że interwencja policjantów zarejestrowana na nagraniu była daleka od międzynarodowych standardów. Słowa uznania wśród Norwegów zyskał za to konsul, ponieważ był bardzo grzeczny i zarazem stanowczy.

Krytyka Barnevernet pojawia się w Norwegii co jakiś czas. Reforma tej instytucji staje się także tematem kampanii wyborczych, ale chęci zawsze mijają tuż po wygranych wyborach. W 2018 r. Komitet Praw Dziecka ONZ mocno skrytykował kraj fiordów, a wcześniej, w 2015 r., powstał bardzo krytyczny raport na temat Barnevernet. Niestety, minister ds. dzieci, rodziny i spraw kościelnych Linda Helleland zaprzeczyła jakiejkolwiek krytyce. Jej zdaniem, Norwegia jest pionierem w zakresie „dobra dzieci”, a inne kraje mogą się uczyć od Norwegów zarówno regulacji prawnych, jak i praktycznych postaw.

Niestety, opieka nad dziećmi to dziś państwo w państwie. Większość gminnych urzędników, którzy decydują o losie dzieci, to bardzo młodzi ludzie bez większego doświadczenia. – Średnia długość pracy w Barnevernet to 10-12 lat. Później pracownicy odchodzą i zatrudniają się u swych starszych kolegów, którzy prowadzą firmy zajmujące się opieką zastępczą, do których trafiają dzieci odebrane przez Barnevernet. To sprawnie działający i bardzo dobrze opłacany system – tłumaczy mec. Kwaśniewski. – Jednej samotnej wychowującej dziecko Polce odebrano synka, bo za rzadko chodził do przedszkola. Ta sprawa jest w Europejskim Trybunale Praw Człowieka w Strasburgu.

W Norwegii jest cała armia urzędników i prywatnych przedsięwzięć, które czerpią korzyści z obecnego systemu opieki nad dziećmi. W tym kraju praktycznie nie można znaleźć psychologa, który nie byłby opłacany przez Barnevernet. Dlatego rodzice są zazwyczaj bez szans w starciu z tą organizacją. A rodziny polskiej imigracji stały się w ostatnich latach ofiarą tej sprawnej machiny. – Mam tezę, że w kontekście relatywnie niskiego przyrostu naturalnego w Norwegii możliwość asymilacji polskich dzieci jest bardzo atrakcyjna dla norweskiego rządu. I dlatego szuka się pretekstu, by polskie dzieci zabrać polskim rodzinom, odciąć je od polskiej kultury i tradycji, by zrobić z nich Norwegów, których dziś tak bardzo brakuje w Norwegii – mówi poseł Dziedziczak.

Hołd poległym i pomordowanym

2019-09-17 18:45

prezydent.pl

Przy budynku b. Sowieckiego Trybunału Wojennego, prokuratury i NKWD na warszawskiej Pradze Prezydent Andrzej Duda złożył wieniec przed tablicą upamiętniającą Bezimiennych Żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego, zamordowanych przez NKWD.

Jakub Szymczuk/KPRP
Prezydent RP złożył wieniec przy budynku b. Sowieckiego Trybunału Wojennego, prokuratury i NKWD na warszawskiej Pradze

– Wierzę, że to, co stało się we wrześniu 1939 roku, nigdy w naszej historii już się nie powtórzy, że będziemy budowali bezpieczne, silne państwo – powiedział Andrzej Duda.

Jak podkreślił, należy szukać takich sojuszników, „którzy są poważni, odpowiedzialni, którzy nam sprzyjają i którzy są godni zaufania”. – Mam nadzieję, że dzisiaj takich sojuszników mamy – dodał.

17 września 1939 r., łamiąc obowiązujący polsko-sowiecki pakt o nieagresji, Armia Czerwona wkroczyła na teren Rzeczypospolitej Polskiej, realizując tym samym ustalenia zawarte w tajnym protokole paktu Ribbentrop-Mołotow. Konsekwencją sojuszu dwóch zbrodniczych totalitaryzmów był rozbiór osamotnionej w walce Polski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykańskie zastrzeżenia do niemieckiej drogi synodalnej

2019-09-18 17:20

vaticannews / Berlin (KAI)

Kościół w Niemczech wchodzi na własną drogę synodalną. Budzi to niepokój w innych Kościołach lokalnych oraz w samym Watykanie, czego świadectwem był najpierw list Papieża do Niemców, a ostatnio list kard. Marca Ouelleta do niemieckiego episkopatu.

WŁODZIMIERZ RĘDZIOCH

Jak podaje Tomasz Kycia, berliński korespondent Radia Watykańskiego, list do Niemców, w którym Franciszek apeluje o jedność niemieckich katolików z Kościołem powszechnym, to nie tylko inicjatywa Ojca Świętego, ale i trzech kardynałów, szefów watykańskich dykasterii. Według czasopisma „Herder Korrespondenz”, które powołuje się na trzy niezależne od siebie rzymskie źródła, o reakcję Papieża na kontrowersyjną „drogę synodalną” poprosili wspólnie kardynałowie Luis Ladaria SJ (prefekt Kongregacji Nauki Wiary), Marc Ouellet (prefekt Kongregacji ds. Biskupów) oraz Pietro Parolin (Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej). Franciszek poprosił o radę także niemieckiego kardynała Waltera Kaspera.

„Herder Korrespondenz” podaje, że „do co najmniej jednego roboczego spotkania trzech kardynałów doszło w maju” tego roku. Spotkanie zainicjował kard. Ouellet, zaniepokojony relacjami nuncjusza apostolskiego w Niemczech i stanem przygotowań do tzw. „drogi synodalnej”, na której niemieccy biskupi wraz z Komitetem Centralnym Katolików Niemieckich chcą zająć się m.in. takimi kwestiami jak kapłaństwo kobiet, możliwość zniesienia celibatu i zmiana katolickiej etyki seksualnej.

„Herder Korrespondenz” twierdzi, że z grona uczestniczących w roboczym spotkaniu hierarchów wybrany został kard. Luis Ladaria SJ, Prefekt Kongregacji Nauki Wiary, który przedstawił Papieżowi projekt odpowiedniego listu do biskupów niemieckich. Potwierdziło to również Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej. Franciszek skonsultował treść listu z kard. Walterem Kasperem i zaadresował go w końcu do wszystkich katolików w Niemczech.

W rozmowie z „Herder Korrespondenz” kard. Walter Kasper wyraził swoje zdziwienie, w jaki sposób przez niektórych niemieckich biskupów został przyjęty ów list papieski. „W Niemczech list przyjęto co prawda z dużym uznaniem, ale następnie odłożono go na bok i robiono dalej po swojemu. Ale bez odnowy w wierze wszystkie, nawet dobrze przemyślane reformy strukturalne pójdą na marne” - stwierdził kard. Kasper i dodał, że Franciszek w centrum uwagi postawił ewangelizację i w ten sposób kontynuuje linię pontyfikatów od Pawła VI.

„Oszukujemy się, twierdząc, że samymi tylko reformami strukturalnymi można rozbudzić na nowo radość wiary. Ostatecznie może to doprowadzić do nowego, jeszcze głębszego rozczarowania” - mówił kard. Kasper. Na początku września w liście do przewodniczącego niemieckiego episkopatu kard. Ouellet potwierdził zaniepokojenie Watykanu rozwojem sytuacji w Kościele w Niemczech i dołączył list Papieskiej Rady ds. Tekstów Prawnych. W dokumencie stwierdzono, że plany biskupów niemieckich naruszają normy kanoniczne i faktycznie zmierzają do zmiany powszechnych norm i nauki Kościoła. Przewodniczący niemieckiego episkopatu kard. Marx odpisał kard. Ouelletowi, że niemiecka „droga synodalna to proces sui generis”, a jego postanowienia nie powinny być odczytywane w świetle prawa kanonicznego. „Mamy nadzieję”, napisał kard. Marx, „że wyniki kształtowania opinii publicznej w naszym kraju będą pomocne również całemu Kościołowi powszechnemu i innym episkopatom.”

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem