Reklama

Wielki jubileusz Przyrowa

2019-03-13 10:57

Magda Nowak
Edycja częstochowska 11/2019, str. I

Graziako

Król Kazimierz III Wielki 15 marca Roku Pańskiego 1369 nadaje Jakubowi Rechickiemu z Nagłowic prawo założenia miasta Przyrowa, leżącego na ważnym szlaku komunikacyjnym łączącym Małopolskę i Wielkopolskę. Jest to równocześnie początek parafii św. Doroty, Dziewicy i Męczennicy. Od tamtych wydarzeń mija dokładnie 650 lat. Dla parafian i mieszkańców Przyrowa rozpoczyna się czas wielkiego świętowania. Obchody jubileuszowe zaplanowano na niedzielę 17 marca 2019 r.

Początki parafii są tajemnicze, bo tak do końca nie jest rozstrzygnięte, czy ta nowa parafia powstała na bazie parafii już istniejącej w wiosce Komorów, gdzie początkowo mogła mieć swoją siedzibę, czy też nie – opowiada proboszcz ks. Antoni Kaczmarek. – Nie wiadomo, czy w Komorowie była parafia, czy tylko drewniany kościółek św. Mikołaja. Badacze tego okresu dziejów nie są jednoznaczni w ocenie – wyjaśnia. I rzeczywiście, aż do XV wieku jest dużo niejasności. Pewnym jest fakt założenia nowego miasta i to, że w jego granicach znalazła się wieś królewska Komorów, bowiem w dokumencie lokacyjnym napisano: „Także jedną posiadłość przyznaję na rzecz kościoła ufundowanego w Komorowie”. Pierwsza dokładna wzmianka o parafii pojawia się u Jana Długosza w „Liber beneficiorum”, wtedy to kronikarz wymienia kościół pw. św. Doroty Dziewicy i Męczennicy w Przyrowie, a nie wspomina kościoła św. Mikołaja w Komorowie.

– Teraz to jest niewielka parafia, ale proszę sobie wyobrazić, że był taki moment, że na terenie parafii funkcjonowały cztery świątynie – św. Doroty, św. Mikołaja, św. Michała Archanioła i św. Anny. Ludzie mieli potrzebę życia duchowego, więc przy tych kościołach powstawały i bardzo prężnie działały bractwa – wspomina ks. Antoni Kaczmarek. Przy kościele św. Doroty rozwinęło swoją działalność bractwo Matki Bożej Szkaplerznej, przy kościele szpitalnym pw. św. Michała Archanioła – bractwo miłosierdzia, a przy kościele św. Anny – bractwo św. Anny, bractwo św. Franciszka oraz bractwo św. Antoniego. – To jest piękny ślad, że ta parafia przez tyle wieków żyła bardzo mocno wiarą – podkreśla Ksiądz Proboszcz i dodaje: – Często mówię moim parafianom, że tutaj wasi przodkowie przez tyle wieków pracowali, trudzili się i modlili, i troszczyli o kościoły.

Dawny kościół św. Doroty nie zachował się do naszych czasów. W latach 1908-1911 staraniem ks. Edwarda Bendkowskiego w miejscu starego kościoła wzniesiono nowy, konsekrowany przez bp. Stanisława Zdzitowieckiego 29 października 1911 r. Kościół zbudowano w stylu neogotyckim z elementami stylu neoromańskiego, natomiast wnętrze świątyni utrzymano w stylu barokowym.

Reklama

Dziś parafia pw. św. Doroty Dziewicy i Męczennicy w Przyrowie jest wspólnotą liczącą ok. 2050 parafian. Wraz z Księdzem Proboszczem posługę duszpasterską pełni w niej ks. wikary Tomasz Kośny. Odpusty parafialne obchodzone są: 6 lutego we wspomnienie św. Doroty oraz 16 lipca, gdyż w parafii żywy jest kult Matki Bożej Szkaplerznej. Każdego 16. dnia miesiąca odprawiana jest nowenna, a w uroczystość odpustową Matki Bożej Szkaplerznej osoby chętne mogą przyjąć szkaplerz. W parafii działa Żywy Różaniec – obecnie jest utworzonych 7 róż różańcowych oraz grupa ministrantów.

Św. Dorota, patronka parafii, pochodziła z Cezarei Kapadockiej, żyła prawdopodobnie pod koniec III wieku. Jej greckie imię znaczy „dar od Boga”. Była córką rzymskiego senatora. Została skazana na śmierć przez Saprycjusza w czasach prześladowań chrześcijan, prawdopodobnie za panowania cesarza Dioklecjana. Jest patronką m.in. młodych małżeństw, ogrodników, botaników i górników.

Tagi:
parafia jubileusz

100 lat parafii w Pankach

2019-09-22 19:56

Magda Nowak

Magda Nowak/Niedziela

Z okazji 100-lecia istnienia parafii Świętej Rodziny w Pankach w niedzielę 22 września została odprawiona Msza św. dziękczynna pod przewodnictwem abp. Wacława Depo. Eucharystia była uwieńczeniem obchodów jubileuszowych trwających w parafii już o piątku.

Zobacz zdjęcia: 100-lecie parafii w Pankach

– Raduję się dzisiaj z wami, że mogę współuczestniczyć w tym cudzie budowania kościoła. Tak, to dzieło po ludzku zostało zakończone, ale dzieło budowania wspólnoty Boga z ludźmi będzie trwało aż do końca – powiedział w homilii abp Wacław Depo.

– Dziękujmy dzisiaj Bogu za wiarę Kościoła na ziemi polskiej, który jest naszą matką, nauczycielem i stróżem prawdy. Kościół nie przestaje bowiem dla każdego pokolenia Polaków i ludzi Europy i świata być drogą znalezienia jedynej prawdy, której źródło jest w Bogu, i łaski, która przyszła do nas przez i w Chrystusie Jezusie – abyśmy przez Niego, jedynego Pośrednika pomiędzy Bogiem a ludźmi doszli do zbawienia, oto prosimy, dziękując dzisiaj Bogu za ten kościół i waszą wspólnotę – podkreślił metropolita częstochowski.

Pierwszy dzień świętowania jubileuszu był dniem uwielbienia. Pięknie to wyraził koncert zespołu 77 FM Formacja z Mocą. W sobotę natomiast zorganizowano festyn parafialny z występami artystycznymi uczniów, absolwentów, orkiestry dętej i Koła Gospodyń Wiejskich. Jednym z punktów programu było także spotkanie z Markiem C. Rokosą – autorem książki pt. „Parafia Św. Rodziny w Pankach 1919-2019”. Wśród atrakcji dla dzieci były m.in. loteria fantowa, dmuchańce, malowanie twarzy, warsztaty ceramiczne, malarskie i taneczne. Wieczorem odbył się koncert Magdy Anioł i zespołu „Wyrwani z niewoli”.

Parafia Świętej Rodziny w Pankach powstała 24 września 1919 r. Ustanowił ją biskup diecezji kujawsko-kaliskiej Stanisław Zdzitowiecki wydzielając jej granice z terytorium parafii truskolaskiej liczącej ponad 10 tys. wiernych. Konsekracji kościoła dokonał 4 sierpnia 1929 r. biskup częstochowski Teodor Kubina.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Oświadczenie krakowskiej Kurii

2019-09-20 20:10

diecezja.pl / Kraków (KAI)

Krakowska Kuria wydała oświadczenie nt. artykułu zamieszczonego na portalu lovekrakow.pl, a dotyczącego Biura Prasowego Archidiecezji Krakowskiej. Z w tekście zaznaczono, że Archidiecezja Krakowska zamierza "zakończyć współpracę z dotychczasowym Biurem Prasowym z zachowaniem wszystkich praw, które przysługują w świetle podpisanych umów".

Mazur/episkopat.pl
Kraków

Publikujemy treść Oświadczenia:

"Kuria Metropolitalna w Krakowie, odnosząc się do treści materiału prasowego pt. „Kuria wyrzuca swoich pracowników bez słowa wyjaśnień”, zamieszczonego w dniu 20 września 2019 roku na portalu internetowym „lovekrakow.pl” pragnie poinformować, że zespół osób tworzących Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej świadczył dotychczas usługi na rzecz Archidiecezji Krakowskiej na podstawie umów cywilnoprawnych, które przewidywały miesięczne okresy wypowiedzenia. Takie warunki zostały zaakceptowane przez strony i nigdy nie były kwestionowane. W świetle obowiązujących umów, każda ze stron mogła, bez wskazywania uzasadnienia, zakończyć współpracę za miesięcznym okresem wypowiedzeniem. Archidiecezja Krakowska zamierza z tego prawa skorzystać i zakończyć współpracę z dotychczasowym Biurem Prasowym z zachowaniem wszystkich praw, które przysługują w świetle podpisanych umów".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Świadectwo wiary na ulicy

2019-09-22 21:21

Agnieszka Bugała

Agnieszka Bugała

- Przeszliśmy przez Rynek naszego miasta, który symbolizuje współczesny świat – mówił w homilii bp Kiciński. - Niech ta procesja, świadectwo naszej wiary, będzie przypomnieniem, że nie samym chlebem żyje człowiek. Niech ta procesja – nie tak liczna, jak te pierwsze, sprzed 20 lat – pokazuje nam i przypomina jak łatwo jest roztrwonić to wszystko, co naprawdę ważne – nauczał.

Zobacz zdjęcia: Procesja z relikwiami św. Doroty i św. Stanisława

Procesja rozpoczęła się o godz. 16.00 w bazylice św. Elżbiety, przeszła przez Rynek, pl. Solny, ul. Gepperta, Kazimierza Wielkiego, pl. Wolności i od pl. Franciszkańskiego dotarła do kościoła p.w. Świętych Stanisława, Doroty i Wacława. Relikwie świętych niesiono na specjalnych platformach, w procesji szli kapłani, klerycy, siostry zakonne i wierni z różnych wrocławskich parafii.

Organizowana od 22 lat procesja jest tradycją, którą zapoczątkował kard. Henryk Gulbinowicz.

- Kiedy w 1997 r. powódź zaczęła zagrażać Ostrowowi Tumskiemu, s. Sylwina – ówczesna zakrystianka, zakonnica ze zgromadzenia sióstr Notre Dame, nawiązując do średniowiecznych tradycji, wydobyła ze skarbca katedralnego relikwiarz z palcem św. Stanisława Biskupa i umieściła go w jednym z okien zakrystii. Powódź nas ominęła - przypomina historię ks. Paweł Cembrowicz, proboszcz katedralnej parafii tłumacząc początki wrocławskiej procesji świętych. Od powodzi minęły lata, ale tradycja dziękczynienia za ocalenie miasta od całkowitego zalania w 1997 r. i przebłaganie za grzechy, które wciąż popełniamy, jest podtrzymywana.

Do wydarzenia sprzed 22 lat nawiązał też w homilii wygłoszonej w czasie Mszy św. sprawowanej w kościele p.w. Świętych Stanisława, Doroty i Wacława o. bp Jacek Kiciński.

- W 1997 r. życie toczyło się spokojnie i nagle przyszła powódź. Wielu straciło wszystko, cały dobytek. Wielu straciło najwięcej, bo własne życie, ale w tamtych dramatycznych dniach wydarzyło się też coś dobrego – odezwała się ludzka solidarność, w wielu ludziach obudziło się człowieczeństwo. Sąsiad pomagał sąsiadowi, wielu nawróciło się do Boga. Mimo zagrożenia i niebezpieczeństwa, które niósł żywioł, ludzie sobie pomagali. Gdy minął czas od tego tragicznego wydarzenia niektóre ze starych, często złych przyzwyczajeń, wróciły – mówił kaznodzieja nawiązując do fragmentu Ewangelii, w której rządca w obliczu pozbawienia go pełnionej funkcji potrafił wykrzesać z siebie miłosierdzie i litość darując część długów wierzycielom. Bp Kiciński porównał jego sytuację z naszą, gay stajemy w obliczu nagłej straty. – Wtedy, gdy wszystko nam się wymyka potrafimy nagle być dobrymi ludźmi – mówił. Przypomniał też, że wielu z tych, którym powierzono urzędy zapomina, że są tylko zarządcami a nie właścicielami. – W życiu człowieka może pojawić się grzech, który nazywa się zapomnieniem Boga. Człowiek staje się nieczuły dla Boga i wtedy jego życiem zaczynają kierować pożądliwości, które powoli go niszczą. Gdy człowiek staje się nieczuły na Boga stawia siebie na pierwszym miejscu – tak było w czasach Noego – przypominał bp Jacek – i za czasów Sodomy i Gomory, kiedy uratował się jedynie Lot z najbliższymi i tak było w czasach Jezusa. Ciągnęły za Nim tłumy, ale na Golgocie pod krzyżem stała jedynie Maryja, Jan i najbliżsi – mówił. Ze smutkiem konkludował, że szliśmy z relikwiami przez miasto, gdzie dla wielu Bóg stał się kimś niepotrzebnym, kimś zbędnym. – Nasza dzisiejsza procesja miała i ma niezwykłą wymowę, zwłaszcza w dzisiejszym świecie, gdy wydaje się, że człowiek zapomniał o Bogu – mówił bp Kiciński. – Ale niech ta procesja, świadectwo naszej wiary, będzie przypomnieniem, że nie samym chlebem żyje człowiek. Niech ta procesja – nie tak liczna, jak te pierwsze, sprzed 20 lat – pokazuje nam i przypomina jak łatwo jest roztrwonić to wszystko, co naprawdę ważne – nauczał.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem