Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

XVIII Przegląd Teatralny o Tematyce Religijnej

Niedziela szczecińsko-kamieńska 15/2019, str. II

[ TEMATY ]

przegląd

Zygmunt P. Cywiński

Szkoła Podstawowa nr 1 w Stargardzie

Szkoła Podstawowa nr 1 w Stargardzie

Mamy niezwykle zdolne dzieci i zdolną młodzież. To jest bogactwo i przyszłość rodziców i narodu. Róbmy wszystko, abyśmy to dobro jeszcze bardziej podnosili, uszlachetniali, aby była pomyślność naszych rodzin, przyszłość Ojczyzny i Kościoła”. Słowa te wypowiedział bp Henryk Wejman podczas finału XVIII Archidiecezjalnego Przeglądu Teatralnego o Tematyce Religijnej pod patronatem abp. Andrzeja Dzięgi. Odbył się on w Szczecinie 11 marca w Pałacu Młodzieży. Słowa wdzięczności skierował do wszystkich, którzy w ten Przegląd się zaangażowali. Ich wspólne dzieło pozwala pokazać bogactwo życia religijnego, patriotycznego i wspólnotowego. Bp Henryk Wejman w sposób szczególny dziękował katechetce Ewie Żuchowskiej, która w Szkole Podstawowej nr 45 na os. Zawadzkiego przez lat jedenaście organizowała przedstawienia na poziomie dzieci najmłodszych. W tym roku w Przeglądzie wystąpiło 39 zespołów, angażując ponad 600 uczestników. Jury podało następujące rezultaty zmagań na scenie:

NAJMŁODSZE DZIECI Z PRZEDSZKOLI I KLAS 0

I miejsce otrzymała Grupa O B ze Szkoły Podstawowej nr 74 w Szczecinie za spektakl pt. „Prowadź mnie do krzyża”, opiekunki Iwona Ryś, Barbara Gralak, Sz. Ossowski. II miejsce otrzymała Grupa Calineczki z Przedszkola Publicznego nr 5 w Gryfinie za przedstawienie pt. „Uzdrowienie Dawida”, opiekunka Czesława Romanowicz. III miejsce otrzymała Grupa OA ze Szkoły Podstawowej nr 45 w Szczecinie za przedstawienie pt. „Noe – człowiek, który uratował swoją rodzinę i zwierzęta dzięki wierze w Boga”, opiekunki Ewelina Sasak, Magdalena Klowan (otrzymały nagrodę za najlepszy scenariusz autorski). Nagrodę za najlepszą kreację aktorską otrzymała Aleksandra Tyszka z Przedszkola Publicznego nr 58 w Szczecinie za rolę Borsuka w przedstawieniu pt. „Samotny Borsuk, czyli opowieść o prawdziwej miłości”.

Reklama

Wyróżnienia otrzymały:

I Grupa Pszczółki z Przedszkola Publicznego nr 2 im. Misia Uszatka w Gryfinie za przedstawienie pt. „Młodzi dla młodych”, opiekunka Czesława Romanowicz.

II Grupa Pszczółki ze Szkoły Podstawowej nr 45 w Szczecinie za spektakl pt. „Zabłąkana owieczka”, opiekunki Adrianna Skaruz i Martyna Grubińska.

Reklama

III Grupa 0C Biedronki ze Szkoły Podstawowej nr 45 w Szczecinie za spektakl pt. „Zwyczajny cud”, opiekunka Monika Hartman.

KATEGORIA KLAS I-III

I miejsce otrzymała Szkoła Podstawowa nr 1 w Stargardzie (klasa 1a) za spektakl pt. „Historyjka o stworzeniu świata”, opiekunka Katarzyna Jagnicz.

II miejsce otrzymała Niepubliczna Szkoła „Uśmiech” ze Stargardu za spektakl pt. „Wybór należy do mnie”, opiekunka Ewelina Szypowska.

III miejsce otrzymała Szkoła Podstawowa nr 1 z Gryfina (Religijne Koło Teatralne „Święta Załoga” za spektakl pt. „Żeby chcieli czytać Pismo Święte”, opiekunka Beata Żabiełowicz.

KATEGORIA KLAS IV-VIII

I miejsce dla Szkoły Podstawowej nr 28 ze Szczecina (Szkolne Koło Teatralne „Zmowa ku Płoni”) za spektakl „Niegrzecznym dzieciom bywa źle”, opiekunka Iwona Surmacz. Nagrody za doskonałe prowadzenie roli przyznano Magdalenie Rasiewicz-Kiełbasa, Wiktorii Kujawa, Lukaszowi Koper, Oliwierowi Jastrzębskiemu.

II miejsce dla Szkoły Podstawowej nr 2 z Gryfina za spektakl pt. „Aniołek w klatce”, opiekunka Natalia Mikulska.

III miejsce dla Szkoły Podstawowej nr 74 ze Szczecina za spektakl pt. „O dobrym królu”, opiekunka Anna Majkowska.

ZESPOŁY SZKÓŁ

I miejsce dla grupy teatralnej „Rybacy Pana” z Podstawowej Szkoły Podstawowej Specjalnej im. Juliana Tuwima w Stargardzie za spektakl pt. „Przychodzimy do naszej Królowej”, opiekunka siostra Nikodema – Anna Balcerzyk.

II miejsce dla grupy teatralnej „Świetliki” ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Nowogardzie za spektakl pt. „Scenki z życia św. Pawła”, opiekunka Maria Ostasz.

III miejsce dla grupy teatralnej „Jestem inny niż mnie znacie” z Zespołu Szkół Specjalnych w Goleniowie za spektakl pt. „Droga”, opiekunki Izabela Stanuch i Diana Doszczeczko-Biczkowska.

III miejsce dla grupy teatralnej „Szóstaki” z Publicznej Szkoły Podstawowej nr 25 w Szczecinie za spektakl pt. „Najcenniejszy skarb”, opiekunka Danuta Gralczyk.

Wyróżnienie dla grupy teatralnej „Kłosy życia” z Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z niepełnosprawnością Intelektualna KOŁO Szczecin za spektakl pt. „Arka Noego i wielki potop”, opiekunki Areta Kąklewska i Kamila Wójtowicz.

SZKOŁY GIMNAZJALNE

I miejsce oraz Nagrodę dla Wytrwałych (dziewiąty udział w Przeglądzie) otrzymała Szkoła Podstawowa im. Mikołaja Kopernika w Pełczycach za spektakl pt. „Sumienie gimnazjalisty”, opiekunka Barbara Jagiełło. I miejsce uzyskał też scenariusz spektaklu i Emilia Genik za rolę – głos sumienia.

SZKOŁY PONADGIMNAZJALNE

I miejsce ex aequo – dla VII Liceum Ogólnokształcącego im. K. K. Baczyńskiego w Szczecinie za spektakl pt. „Domysły na temat Barabasza – impresja”, opiekunowie Joanna Sadłowska i ks. Robert Mrozowski.

I miejsce ex aequo – dla X Liceum Ogólnokształcącego w ZSO nr 3 w Szczecinie za spektakl pt. „Nastoletni Dekalog” opiekunka Renata Żmuda. Wyróżnienie dla Zespołu Szkół nr 2 im. Władysława Orkana w Szczecinie za spektakl pt. „Wypłyń na głębię”, opiekunka Marzena Danowska.

„Przegląd Teatralny o Tematyce Religijnej osiągnął już pełnoletność mając lat osiemnaście” – żartobliwie wyraził się dyrektor ZS nr 2 Bogusław Nowak. „Spektakle przygotowane przez uczniów to prawdziwa uczta duchowa. Podnosi ona ku nadziei, ku temu, co jest dobre, co jest święte”.

2019-04-10 10:28

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przegląd Filmów Dokumentalnych

[ TEMATY ]

przegląd

Anna Przewoźnik/Niedziela

Wielkie bitwy, bohaterscy żołnierze, cudowne ocalenie – tak najkrócej można określić tematykę filmów, które pokazane zostały podczas VII Przeglądu Filmów Dokumentalnych Niepoprawnie Prawdziwych w Częstochowie. Setna rocznica wojny polsko – bolszewickiej, stała się pretekstem do pokazania wielu nie do końca znanych historii.

Przegląd Filmów został zorganizowany przez Katolickie Stowarzyszenie Dziennikarzy i Muzeum Monet i Medali Jana Pawła II w Częstochowie.

Zobacz zdjęcia: Przegląd Filmów Dokumentalnych

„Okazją, towarzyszącą tegorocznej edycji, była setna rocznica zmagań Polaków z bolszewicką Rosją – mówi Anna Dąbrowska, sekretarz Zarządu Głównego Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy. Dodaje – Przesłanie przeglądu jest wciąż takie samo, czyli próbujemy przypominać historie Polski, polskich bohaterów, który wciąż nam wskazują, jak powinniśmy być dumni ze swojej przeszłości. To byli często ludzie wielu talentów, niezwykłych cech, nierzadko odrzucani przez kolejne epoki. Przegląd to przypomnienie o tym, „Skąd nasz ród”.

Prezentacja filmów odbywała się w auli muzealnej od 6 do 8 marca br.

Przegląd rozpoczął się seansem przedpołudniowym dla młodzieży. Byli uczniowie trzech częstochowskich szkół średnich i jednej podstawowej wraz z nauczycielami. Wstępem do projekcji była krótka prelekcja historyka, dr. Sławomira Błauta, redaktora katolickiego tygodnika „Niedziela”.

Dyrektor Muzeum Krzysztof Witkowski podkreślał, jak ważne jest utrwalanie pamięci o waleczności Polaków, wśród młodszych pokoleń - Myślę, że młodzi ludzie poprzez oglądanie tych filmów bardziej zainteresują się historią może sami zaczną tworzyć filmy, które będą cały czas przypominać o naszej historii.

Przez trzy przeglądowe dni, widzowie mogli spotkać reżyserów, a nawet aktorów prezentowanych produkcji. Wśród zaprezentowanych filmów, znalazł się zapis wspomnień ostatnich uczestników wojny polsko-bolszewickiej. Dokument zrealizował Jacek Bąk. Nagranie powstało w 2005 r. kiedy wszyscy mieli już ponad sto lat. W dokumencie znalazły się także wspomnienia członków rodzin. Wśród zaproszonych gości znaleźli się dokumentaliści, dziennikarze z Kuriera Galicyjskiego ze Lwowa: Anna Gordijewska oraz Aleksander Kuśnierz - współtwórcy filmu „Nikt im iść nie kazał". Zależało nam na pokazaniu tego, iż Lwów jest częścią historii Polski, a wiele wydarzeń związanych z wojną polsko-bolszewicką miało w nim miejsce i na jego obrzeżach powiedział Aleksander Kuśnierz. Podkreślił, że tematyka przeglądu filmów jest bliska lwowskim dokumentalistom, ponieważ uczestnicy wojny walczyli nie tylko o kraj, ale także o kulturę i religię.

W sumie, podczas Przeglądu, zostało zaprezentowanych osiem filmów.

Prezes Zarządu Głównego Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Marek Gizmajer podsumowując VII Przegląd Filmów Niepoprawnie Prawdziwych zaznaczył: - Historia jest nauczycielką życia, ona nie jest jeszcze dopowiedziana do końca. Nasza Polska przeszłość ma jeszcze dużo białych plam, bardzo dużo niedopowiedzeń. My stale odkrywamy naszą przeszłość i jej się uczymy. Przez prawie trzy pokolenia mieliśmy historię zakłamaną. Rok 1920, to bardzo ważna rocznica. My byliśmy przez wiele lat uczeni o naszych klęskach wojennych, a zapominamy, że wygraliśmy też wojnę, i to bardzo ważną, która uratowała Europę. Potrafiliśmy pokonać Rosję i o tym, i naszych bohaterach musimy przypominać, odkrywać ich na nowo. Przegląd filmowy jest bardzo dobry na dzisiejsze czasy, bo dzisiaj mamy kulturę obrazkową – dodaje prezes KSD.

Gośćmi honorowymi Przeglądu byli przedstawiciele V Batalionu Strzelców Podhalańskich im. gen. brygady Andrzeja Galicy w Przemyślu, który za pielęgnowanie pamięci o Generale otrzymał Medal Custos Veritatis (Strażnik Pamięci). Drugim uhonorowanym Medalem został Aleksander Markowski, artysta malarz, pedagog.

Przegląd Filmów Dokumentalnych odbywa się pod honorowym patronatem metropolity częstochowskiego, abp Wacława Depo.

CZYTAJ DALEJ

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus - patronka misji

Przed swoją śmiercią św. Teresa (1873-1897) przyrzekła, że będzie z nieba „spuszczać deszcz róż”. Dlatego ikonografia przedstawia Świętą z naręczami róż, które oznaczają łaski, jakie za jej wstawiennictwem ludzie otrzymują. Te właśnie niezwykłe łaski stały się przyczyną popularności Świętej w świecie, oraz tak rychłego wyniesienia do chwały ołtarzy. W roku 1923 papież Pius XI ogłosił ją błogosławioną, a już dwa lata później wpisał ją uroczyście do katalogu świętych. W roku 1944 papież Pius XII ogłosił św. Teresę drugą, obok Joanny d´Arc, patronką Francji. W roku 1947, w 50-lecie śmierci św. Teresy, odbyła się we Francji wielka peregrynacja relikwii Świętej.

W Lisieux wystawiono obok klasztoru Karmelitanek bazylikę ku czci św. Teresy. Nad wejściem do bazyliki widnieje duży napis: „Kto się wywyższa, będzie poniżony; kto się poniża, będzie wywyższony” (Łk 14,11). W bazylice Święta leży w brązowym habicie, z białą peleryną, w czarnym welonie i z wiankiem róż na głowie. W prawej ręce trzyma róże, a w lewej krzyż. Wokół kryształowej trumny mnóstwo róż, jak też zapalonych świec. Dookoła trumny napis: „Chcę osiągnąć niebo, czyniąc dobrze na ziemi”. Sława św. Teresy od Dzieciątka Jezus jest rzeczywiście zadziwiająca.
Jej krótkie życie nie zawierało nadzwyczajnych wydarzeń. Nie piastowała ważnych funkcji, nie pisała traktatów teologicznych, nie założyła nowych fundacji, nie odznaczała się bohaterskimi czynami. Dziewięć lat klasztornego życia upłynęło jej na cichym wypełnianiu twardej reguły karmelitańskiej. Jednak Teresa z Lisieux została Doktorem Kościoła, jest najczęściej cytowaną kobietą w nowym Katechizmie Kościoła Katolickiego.

Swoje przemyślenia na temat życia duchowego i cierpienia napisała w księdze Dzieje duszy. Nie była wielką pisarką, ale jej teksty odznaczają się prostotą i jasnością. Pierwsza część jej autobiografii - „Rękopis A” - powstał na prośbę siostry Pauliny, przeoryszy Karmelu. Siostra Maria później nakłoniła Teresę do napisania „Rękopisu B”, prosząc o dokładniejsze wyjaśnienie „doktryny małej drogi”.
Droga ta jest prosta, dostępna każdemu, choć wcale niełatwa. Teresa mówi tu o swoim jedynym skarbie: „im bardziej jest się słabym, bez pragnień i bez cnót, tym lepszym jest się obiektem dla działania Bożej miłości, pochłaniającej i przemieniającej”. Co ciekawe, dzisiaj refleksje św. Teresy, przetłumaczone na blisko 60 języków, należą do ścisłej czołówki bestsellerów literatury religijnej.
Święta Teresa miała zaledwie 4 lata, kiedy straciła matkę. Po jej śmierci obrała sobie za matkę Maryję. W latach 1881-1886 ojciec oddał Teresę do internatu sióstr benedyktynek, które w swoim opactwie miały także szkołę z internatem dla dziewcząt. 25 marca 1883 r. Teresa zapadła na ciężką chorobę. Jak sama wyznała, uzdrowiła ją cudownie Matka Boża. Odtąd przy każdej Komunii św. powtarzała z radością: „Już nie żyję ja, ale żyje we mnie Jezus”. Pan Jezus swoją wybrankę już od dziecka doświadczył cierpieniem. Najpierw przyszła wspomniana choroba. Potem ogarnęły ją skrupuły, które dręczyły ją ponad rok. Jak wyznała, swoje uleczenie z tej choroby duchowej zawdzięcza swoim czterem siostrzyczkom, zmarłym w latach niemowlęcych. W pamiętniku swoim zapisała, że w czasie pasterki, w noc Bożego Narodzenia przeżyła „całkowite nawrócenie”. Jak je należy rozumieć? Oto ogarnął jej serce żar pozyskania dla Pana Jezusa wszystkich grzeszników. Ogarnęła ją tęsknota za modlitwą, rozmową z Bogiem. Odtąd zaczęła się jej wielka droga ku świętości.

Kiedy miała 15 lat, zapukała do bramy Karmelu, prosząc o przyjęcie. Przełożona jednak, widząc wątłą oraz zbyt młodą panienkę, nie przyjęła Teresy, obawiając się, że najsurowszego zakonu nie przetrzyma. W tej sytuacji Teresa pojechała do Rzymu. Papież Leon XIII obchodził złoty jubileusz swojego kapłaństwa. Upadła przed nim na kolana i zawołała: „Ojcze, pozwól, abym dla uczczenia Twego jubileuszu mogła wstąpić do Karmelu w 15. roku życia”. Marzenia dziewczęcia spełniły się dopiero po roku. Została przyjęta, najpierw w charakterze postulantki, potem nowicjuszki. Zaraz przy wejściu do klasztoru uczyniła postanowienie: „Chcę być świętą”.
W styczniu 1889 r. odbyły się jej obłóczyny i otrzymała imię: Teresa od Dzieciątka Jezus i od Świętego Oblicza. Jej drugim postanowieniem było:
„Przybyłam tutaj, aby zbawić dusze, a nade wszystko, by się modlić za kapłanów”. Na rok przed śmiercią zaczęły pojawiać się u św. Teresy pierwsze objawy daleko już posuniętej gruźlicy: wysoka gorączka, osłabienie, zanik apetytu. Pierwszy krwotok zaalarmował klasztor w nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek. Mimo to spełniała nadal wszystkie zlecone jej obowiązki: mistrzyni, zakrystianki, opiekunki starszych sióstr. Zima roku 1896/1897 była wyjątkowo surowa. Klasztor nie był ogrzewany. Przełożona zlekceważyła stan siostry. Do infirmerii posłano ją dopiero w lipcu 1897 r., gdzie 30 września zmarła.

Często święta przedstawiana jest jako osoba uśmiechnięta. Tak było w istocie. Nawet wśród największych cierpień umiała zdobyć się na uśmiech. Chciała zostać świętą. Chciała wiele czynić dla zbawianie dusz. Chciała pomagać kapłanom. I oto nadarzyła się okazja - cierpienie. Św. Teresa cieszyła się z tych krzyży, bo widziała w nich piękny prezent, jaki może złożyć Boskiemu Oblubieńcowi. Pan Jezus nie był też wobec niej dłużny, obsypywał Wybrankę pociechami wewnętrznymi, a nawet stanami ekstazy.
W Polsce kult św. Teresy stał się bardzo popularny w XX w. Nie było kościoła bez obrazu uśmiechniętej Świętej z różami. Wystawiono ku jej czci kilkadziesiąt kościołów. Ukazało się kilkanaście wydań jej żywotów. Także jej imię stało się popularne. Istnieją w Polsce dwie rodziny zakonne pod wezwaniem św. Teresy: Karmelitanki od Dzieciątka Jezus oraz Siostry św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Może zadziwiać, dlaczego św. Teresa została ogłoszona patronką misji katolickich. Wyjaśnia to wyznanie Teresy: „nie mogąc być misjonarką czynną, pragnę nią być mocą miłości i pokuty”. Te słowa wzbudziły wśród głoszących Dobrą Nowinę na krańcach świata wiarę w Jej autentyczną miłość i wstawiennictwo w trudach misyjnych.

CZYTAJ DALEJ

Quiz: sprawdź swoją wiedzę o Różańcu!

2020-10-01 08:52

[ TEMATY ]

różaniec

quiz

Nie ma takiego problemu, ani osobistego, ani rodzinnego, ani narodowego, ani międzynarodowego, którego nie można byłoby rozwiązać przy pomocy Różańca - te słowa wypowiedziała s. Łucja, jedna z trójki dzieci, którym Maryja objawiała się w Fatimie m.in. prosząc o odmawianie Różańca. Jak dużo wiemy o tej pięknej modlitwie? Przekonajmy się!

1. Jak pierwotnie nazywano modlitwę różańcową?

2. Od kiedy Różaniec kultywowany jest w tradycji katolickiej?

3. Wskaż na jakim fragmencie Ewangelii św. Łukasza oparta jest znaczna część modlitwy Różańcowej:

4. Na czym oparta jest symbolika Różańca?

5. Co oznacza nazwa Różaniec?

6. Najstarsze źródła wspominają o różnych formach modlitwy różańcowej odmawianej już przez….

7. Kto jest prekursorem tajemnic różańcowych?

8. Przez którego papieża Różaniec został oficjalnie zatwierdzony w Kościele?

9. Wskaż nieprawdziwe zdanie:

10. Maryja bardzo często objawiając się prosi o odmawianie Różańca. Które z objawień maryjnych nie było związane z Różańcem?

Aby zobaczyć wynik musisz odpowiedzieć na wszystkie pytania

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję