Reklama

Niedziela Kielecka

85 lat sióstr zmartwychwstanek w Koniecpolu

Przy ulicy Szkolnej w Koniecpolu, w pobliżu kościoła św. Michała Archanioła stoi zabytkowy Dom Sióstr Zmartwychwstanek. Budynek ten przekazała zgromadzeniu hrabina Alberta Potocka, która zaprosiła w 1934 r. siostry do Koniecpola, powierzając im misję prowadzenia ochronki dla dzieci. Przez przedszkole sióstr przewinęły się setki dzieci, które w różnych czasach znajdowały tutaj schronienie i opiekę. Przez osiemdziesiąt pięć lat siostry nigdy nie opuściły mieszkańców, pracując ofiarnie dla parafii. S. Maria Teresa Tomczak – przełożona Domu oraz s. Klara Gierczycka – zakrystianka kontynuują tę misję wierne charyzmatowi zgromadzenia

Niedziela kielecka 16/2019, str. IV

[ TEMATY ]

zmartwychwstanki

WD

Przed Domem Sióstr s. Maria Teresa Tomczak z Wiesławą Jarońską, świecką apostołką

Początki zgromadzenia wiążą się z okresem niewoli narodowej. Kiedy po klęsce powstania listopadowego nadzieje na odzyskanie niepodległości upadły w narodzie, wśród polskich środowisk na emigracji zaczęła kształtować się myśl o potrzebie podjęcia wysiłku na rzecz moralnego odrodzenia Polaków, co w konsekwencji dopiero mógłoby doprowadzić do zmartwychwstania całej Ojczyzny.

Z inicjatywy Adama Mickiewicza

Myśl powołania zgromadzenia wiąże się z wieszczem narodowym Adamem Mickiewiczem, który w 1834 r. założył Bractwo Braci Zjednoczonych. Dało ono początek Zgromadzeniu Księży Zmartwychwstańców. Wkrótce wstąpili do niego: Bogdan Jański, Piotr Semenenko, Hieronim Kajsiewicz. 6 stycznia 1989 r. w Rzymie powstało Zgromadzenie Sióstr Zmartwychwstanek, które wspólnie założyły bł. Celina z Chludzińskich Borzęcka i jej córka Jadwiga Borzęcka. W Rzymie przyjęły one wieczyste śluby zakonne. W tym samym roku siostry przybyły na ziemie polskie do Kęt – do dziś mieści się tutaj nowicjat Zgromadzenia. W 1896 r. Matka Celina rozpoczęła pracę apostolską w Bułgarii, następnie w Częstochowie i Warszawie, a w 1900 r. w Stanach Zjednoczonych. Po śmierci współzałożycielki Jadwigi Borzęckiej, mimo podeszłego wieku Matka Celina pełniła obowiązki przełożonej generalnej. Zmarła w Krakowie 26 października1913 r.

Pochowana została obok swej córki w Kętach. W 2007 r. papież Benedykt XVI ogłosił ją błogosławioną. Kolejną błogosławioną zmartwychwstanką jest bł. Alicja Kotowska. Wyniesiona na ołtarze wraz z innymi 107 męczennikami II wojny światowej przez papieża Jana Pawła II.

Reklama

Hojna hrabina

Do Koniecpola Chrząstowa zmartwychwstanki przybyły na zaproszenie hrabiny Potockiej w czerwcu 1934 r. W Domu w Kętach do dziś przechowywany jest akt prawny z przekazania na własność sióstr domu przez hrabinę. 23 sierpnia tego samego roku bp Augustyn Łosiński wydał pozwolenie na pracę apostolską sióstr w Koniecpolu. Jako pierwsze do Koniecpola przybyły: Amelia, Biegańska, Gabriela Litwińska i Seweryna Turowska i zajęły się prowadzeniem przedszkola. Ich obecność była bardzo ważna. Niosły pomoc biednym, chorym, samotnym, zajmowały się pracami w gospodarstwie. Dom tętnił życiem, podwórko wypełniał gwar dzieci. W ochronce znajdowało całodzienną opiekę blisko sześćdziesięcioro dzieci. Pracy sióstr nie przerwała okupacja. W czasie wojny siostry jedynie na kilka dni opuściły Dom, chroniąc się wraz z mieszkańcami przed niemieckim bombardowaniem. Po powrocie przystąpiły do niesienie pomocy rannym i sierotom. Koniecpolskie siostry przyjęły także pod swój dach nowicjuszki z Kęt, które musiały uciekać ze swej placówki. Przechowywały również dwie rodziny wysiedlone przez Niemców z Poznania, byli to Szteffowie i Nowakowie. Siostry ofiarnie pracowały w parafii mimo trudności okupacji. Kwestowały dla ubogich, prowadziły rekolekcje dla kobiet i dziewcząt. Pod ich opieką dzieci podjęły formację w Krucjacie Eucharystycznej. Prowadziły również chór.

Komuniści zabrali siostrom przedszkole

Po wojnie komuniści często kontrolowali ochronkę sióstr, zachowały się niektóre protokoły z 1949 r., informujące władze, że „siostry wychowują dzieci w duchu religijnym, oświatowym i społecznym”. Nie znaleziono jednak żadnych uchybień. W 1961 r. ówczesne komunistyczne władze oświatowe odebrały siostrom prawa do nauczania religii w szkołach i przejęły część Domu zmartwychwstanek na klasopracownię publicznej szkoły. Siostry mogły zatrzymać jedynie dwa pomieszczenia – refektarz i kaplicę. Nie miały możliwości katechizowania, więc przejęły część obowiązków w parafii. Dzięki wysiłkom s. Genowefy Dąbrowskiej w 1980 r. siostrom udało się odzyskać dom na własność. Budynek poddano gruntownym remontom. Po 1980 r. przedszkole zamknięto, ale siostry nadal katechizowały w parafii, opiekowały się chorymi i biednymi. Dojeżdżały rowerami do kościoła Trójcy Świętej z Koniecpola Chrząstowa, zwłaszcza siostra organistka i zakrystianka, które miały bardzo wiele obowiązków w parafii. Dopiero w 1990 r. w starym Koniecpolu powstał drugi dom sióstr, który przetrwał do 2012 r.

Zasłużone dla Koniecpola

Mieszkańcy do dziś z wdzięcznością wspominają s. Noemi Łabonarską, zakrystiankę, która przez lata dojeżdżała codziennie do rowerem do kościoła (bez względu na pogodę, czy to zima, czy lato), by przygotować kościół na liturgię i Mszę św. Po liturgii Wigilii Paschalnej było już tak późno, że siostra zostawała na noc i spała na skromnym posłaniu w kościelnej wieży. – Często myślę o jej wielkim trudzie i poświęceniu, pokorze i wierze – mówi s. Maria Teresa. Wielu dorosłych pamięta o s. Alicji Piwońskiej – oddanej katechetce, która przez wiele lat prowadziła religię w parafii. Zapalają znicze przy grobowcu zmartwychwstanek. Spoczywają w nim cztery siostry: Genowefa Dąbrowska, Cyryla Matuszczak, Alicja Skoczylas, Maria Łucja Nowak.

Reklama

– Czujemy tę ludzką życzliwość. Spotykając się z moimi byłymi uczniami, często słyszę od nich, słowa podziękowania, pozdrowienia. Zenon Beber, wspominając przedszkole, mówi, że „był to najpiękniejszy okres w jego życia”. Dorośli wspominają wspólne wyjazdy i spotkania formacyjne dla dzieci i młodzieży, które organizowały u siebie siostry. Dzięki datkom składanym przez mieszkańców podczas roznoszenia opłatków w Adwencie przed laty możliwe były niezbędne remonty w zabytkowym domu, w którym zawsze wszyscy byli mile przyjmowani. W tym roku siostry czeka konieczny remont ogrzewania. Siostry co roku przyjmują pielgrzymów idących na Jasną Górę z Chełma, Lublina, Kielc, Sandomierza. Goszczą u siebie nawet trzydzieści osób.

Siostra Maria Teresa ma pod pieczą uczniów SP nr 2 oraz przedszkolaki, razem przeszło sto czterdzieścioro dzieci. W tym roku doszły jej jeszcze obowiązki przełożonej Domu. Siostra katechizuje i przygotowuje dzieci do Pierwszej Komunii Świętej. Prowadzi bisko dwudziestoosobową grupę „Aniołki misyjne”. Dzieci modlą się za misjonarzy, poznają pracę misyjną, organizują akcje wspierające ubogie dzieci z różnych krajów, włączając się w akcję kolędników misyjnych. Siostra wdraża dzieci od najmłodszych klas do udziału w liturgii. Przygotowują czytania, śpiewają w scholi. Dotychczas prowadziła ją siostra, teraz zastąpiła ją Emilia Pikos, a muzyczkę wspiera Daniel Krzywański. Emilia jako mała dziewczynka uczęszczała do szkoły muzycznej w Częstochowie i zatrzymywała się czasem u sióstr, ćwiczyła na pianinie. Dziś swoim talentem może dzielić się z innymi, ucząc dzieci śpiewu.

Parafianie doceniają również gorliwą posługę i pracę s. Klary Gierczyckiej. Bukiety, dekoracje na Adwent, Wielkanoc, czyste obrusy – to jej zasługa. Co tydzień przygotowuje świątynię na niedzielę, a pomaga jej również świecka apostołka sióstr zmartwychwstanek, mieszkanka Koniecpola – pani Wiesława Jarońska. Na różne sposoby ewangelizuje, włącza się w inicjatywy modlitewne angażuje się również w prace Parafialnego Koła Caritas, którym opiekuje się ks. proboszcz Kazimierz Bogdał. PKC wspiera wiele potrzebujących rodzin, wydając im regularnie żywność. Z pomocy korzysta kilkaset osób z parafii i spoza niej.

Wpisały się w krajobraz miasteczka

Jubileusz w czerwcu będzie skromny, będzie Msza św. dziękczynna w kościele. Dla nas to okazja, by modlić się za naszą dobrodziejkę hrabinę Potocką – mówi s. Maria Teresa.

85 lat obecności zmartwychwstanek to część historii Koniecpola. Ludzie dobrze znają ich Dom. Wielu z nich, dziś seniorów wychowało się u sióstr, jako dzieci bawili się w ogrodzie. Przechodząc koło Domu mężczyźni zawsze zdejmują czapkę. Wiedzą, że jesttutaj kaplica z Najświętszym Sakramentem.

Spadek powołań jest wyraźnie odczuwalny także w tym zgromadzeniu zakonnym. – Bywały lata, że w Koniecpolu pracowało pięć, siedem sióstr, teraz jesteśmy tylko dwie, ale naszym obowiązkiem jest zachowanie ducha modlitwy. Zaczynamy dzień wspólną modlitwą w kaplicy. Staramy się także odmawiać w miarę możliwości wspólnie brewiarz, różaniec, adorujemy wspólnie Pana Jezusa. Dom musi funkcjonować. Tak długo, jak Pan Bóg pozwoli, będziemy pracowały. Wiemy, że jesteśmy potrzebne parafii – podkreśla Siostra Przełożona.

Obecnie zmartwychwstanki mają 45 domów. Pracują m. in. w Poznaniu, Warszawie, poza granicami – w USA, we Włoszech, Anglii, Argentynie, Australii i Kanadzie. Najmłodsza wspólnota zawiązała się w Tanzanii. Na krzyżu, który noszą siostry, widnieje napis „Przez krzyż i śmierć do zmartwychwstania”. Ze Zmartwychwstałym Chrystusem zatem pokonują codzienne trudności. W charyzmacie ich zgromadzenia zawsze będzie praca katechetyczna z dziećmi, młodymi, pomoc wykluczonym, służba ubogim i chorym.

2019-04-16 18:56

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ich imię Zmartwychwstanie

Niedziela częstochowska 16/2019, str. V

[ TEMATY ]

zmartwychwstanki

Grzegorz Juziak

Siostry Zmartwychwstanki

Błagam Chrytusa Pana, byście za życia zmartwychwstały w duchu...

Ewa Oset: – Wielu mieszkańców Częstochowy często przechodzi obok waszego domu, który znajduje się w III Alei Najświętszej Maryi Panny. Pewnie niektórzy zastanawiają się, co właściwie oznacza bycie siostrą zmartwychwstanką? Proszę przybliżyć, co jest podstawą waszej duchowości, do czego jesteście powołane?

S. M. Urszula Jędryka: – Zgromadzenie Sióstr Zmartwychwstania Pańskiego powstało w Rzymie w XIX wieku. U podstaw jego duchowości znajduje się Paschalne Misterium Chrystusa, a także idea zmartwychwstania Polski przez duchową przemianę Polaków. Tej sprawie chcieli służyć zmartwychwstańcy, a później także zmartwychwstanki, które powstały z natchnienia jednego z ich założycieli – ks. Piora Semenenki. To, czemu chcemy służyć, oddaje myśl bł. Celiny Borzęckiej, która razem z córką – s. Jadwigą zapoczątkowały gałąź żeńską zgromadzenia. Pod koniec życia powiedziała słowa, będące jej testamentem dla swoich córek duchowych: „Błagam Chrystusa Pana, byście za życia zmartwychwstały w duchu... nie dość objąć zrozumieniem tę łaskę w umyśle, trzeba pracy nad sobą i czynów uświęcających duszę na podstawie wielkiej pokory i wdzięczności Panu Bogu”.

– Jak dzisiaj realizujecie swoje posłannictwo?

– Wypełniamy je głównie przez pracę apostolską: wychowanie i nauczanie dzieci i młodzieży, ewangelizację, katechizację w szkołach. W pracy pedagogicznej zwracamy uwagę na wyzwania, które stoją przed współczesną kobietą, żeby w dzisiejszym świecie nie zagubiła ona swojego duchowego piękna. To także pochylanie się nad tymi, którzy przychodzą do furty, proszą w swoich biedach o różne sprawy. To przyjmowanie pielgrzymów, którzy pytają o nocleg czy chcą jakiejś porady. To wreszcie praca na różnych placówkach zagranicznych, gdzie pielęgnujemy wartości narodowe wśród Polonii.

– Jakimi cechami powinny odznaczać się zmartwychwstanki?

– Najpełniej sposób wypełniania naszego apostolstwa ujęty jest w haśle naszego zgromadzenia: „Miłością i prawdą”. Tymi wartościami chcemy kierować się w wypełnianiu naszego powołania. Bardzo ważne jest też radosne świadczenie o zmartwychwstaniu, nie zapominając jednak, że do tej radości dochodzi się przez krzyż, śmierć.

– Do waszej rodziny zakonnej należą również kobiety niezwiązane ślubami zakonnymi?

– Tak, to Apostołki Zmartwychwstania – stowarzyszenie kobiet żyjących w swoich środowiskach duchowością Zgromadzenia. Spotykamy się z nimi raz w miesiącu na spotkaniu formacyjnym w naszych domach. Raz w roku uczestniczą one w 4-dniowych rekolekcjach, najczęściej w Częstochowie, ze względu na Jasną Górę. Apostołki świeckie korzystają również z dóbr naszego Zgromadzenia – pamiętamy o nich w modlitwach, także po śmierci.

– Wspomniała Siostra o Jasnej Górze, gdzie w sposób szczególny czcimy Matkę Chrystusa. Kim dla Sióstr jest Maryja?

– Cenimy sobie to, że nasz dom znajduje się tak blisko Sanktuarium Jasnogórskiego. Maryja jest dla nas najprostszą drogą prowadzącą do Jezusa Zmartwychwstałego. Jest naszą podporą. Wpatrując się w Jej oblicze, błagamy Ją: „Naucz nas, Maryjo, jak kochać Twojego Syna. Jak zrozumieć Go, jak Go usłyszeć...”. Jest więc dla nas wzorem do naśladowania Go w życiu codziennym i głoszeniu Dobrej Nowiny.

– Święta Zmartwychwstania Pańskiego są dla Sióstr wyjątkowym czasem?

– To świętowanie widoczne jest przede wszystkim w przeżywaniu liturgii podczas Triduum Paschalnego, ale też w tym zewnętrznym wymiarze – w wystroju kaplicy, żeby jak najpiękniej uczcić zmartwychwstałego Jezusa. Podczas tygodnia paschalnego, który jest przedłużeniem Wielkanocy, zapraszamy gości, przyjaciół Zgromadzenia, są uroczyste celebracje, spotkania przy stole. Z każdym rokiem przeżywamy pełniej spotkanie z Jezusem, dostrzegając Go w ludziach i wydarzeniach.

– Czego można życzyć zmartwychwstankom z okazji ich patronalnego święta?

– Żeby upodabniały się do Jezusa Zmartwychwstałego, żeby były apostołkami, którymi On chce się posługiwać, przez które chce o tej tajemnicy mówić, dając nadzieję na zmartwychwstanie wszystkim, nawet największym grzesznikom oraz tym, którzy stracili wszelką nadzieję w życiu. Abyśmy dawały ludziom radość i uśmiech, mówiąc całą swoją osobą: Alleluja! Jezus żyje!

CZYTAJ DALEJ

Włochy: nie żyje 94 lekarzy, 26 pielęgniarzy i pielęgniarek

2020-04-07 12:00

[ TEMATY ]

Włochy

koronawirus

PAP/EPA/AHMAD YUSNI

Do 94 wzrosła we Włoszech liczba zmarłych lekarzy zakażonych koronawirusem - poinformowano we wtorek. Od początku kryzysu epidemiologicznego odnotowano też śmierć 26 osób z personelu pielęgniarskiego.

W ciągu ostatniej doby zmarło pięciu kolejnych lekarzy - podała krajowa federacja lekarska.

Nie żyje także 26 pielęgniarzy i pielęgniarek. Wśród personelu pielęgniarskiego jest ponad 6500 osób zakażonych wirusem, o około 1000 więcej niż w weekend. To tej grupie zawodowej w służbie zdrowia występuje największy odsetek infekcji koronawirusem. Stanowią oni 52 proc. wszystkich pracowników placówek medycznych, u których potwierdzono obecność wirusa. (PAP)

sw/ akl/

CZYTAJ DALEJ

Tęsknimy za Wami Kapłanami !

2020-04-09 14:59

[ TEMATY ]

komentarz

kapłan

kapłan

kapłani

Artur Stelmasiak

W Wielki Czwartek obchodzimy wspominanie ustanowienia sakramentu kapłaństwa. To bardzo radosny dzień dla Kościoła, bo dziś swoiste "imieniny" obchodzi każdy ksiądz.

Pamiętajmy, że bez kapłanów nie byłby sakramentów, a w szczególności Eucharystii

"Tęsknimy za Wami...Wasi księża" - takie słowa zostały wypisane na kilkudziesięciometrowym banerze na wieży kościoła św. Ottona w Szczecinie. Te słowa są wzruszające, ale także do bólu prawdziwe. Każdy kapłan przecież rezygnuje z życia rodzinnego na rzecz ojcostwa duchowego. Podczas święceń prezbiteratu każdy z nich bierze ślub z Kościołem i to Kościołem przez wielkie "K". Oznacza to, że ich rodziną jesteśmy my, czyli wspólnota ludzi wierzących.

My świeccy z coraz większym trudem przechodzimy przez kolejne dni narodowej kwarantanny. Jesteśmy pozamykani w czterech ścianach wraz z naszymi najbliższymi.

Pomyślmy sobie o ile trudniej mają kapłani, którzy zostali samotnie bez "swoich rodzin" praktycznie pozamykani w kościołach. Dlatego też tegoroczny Wielki Czwartek jest dla nich wyjątkowy i dobitnie uzmysławia nam, czym dla Jezusa było osamotnienie podczas modlitwy w ogrodzie oliwnym.

W Wielki Czwartek rozpoczyna się Triduum Paschalne, gdy liturgicznie wspominamy najważniejsze wydarzenia w historii chrześcijaństwa i świata. Przez te trzy dni mury świątyń zwykle pękają w szwach. Takiej frekwencji nie ma w kościołach w żadnym innym liturgicznym okresie roku. Dlatego też Triduum Paschalne Anno Domini 2020 jest wyjątkowe, bo pierwszy raz w ponad 1050-letniej historii Polski liturgia będzie sprawowana praktycznie bez wiernych.

W ostatnich latach Kościół i kapłani byli bardzo często bezpardonowo atakowani. Próbowano Polaków oderwać od ich chrześcijańskich korzeni. Tegoroczne obchody świat Wielkanocnych może są właśnie po to byśmy uzmysłowili sobie, że bez kapłanów nie jest możliwe życie sakramentalne. Paradoksalnie znaleźliśmy się w podobnej sytuacji jak chrześcijanie w krajach misyjnych, gdzie wierni z powodu braku kapłanów mogą przystąpić do Eucharystii raz kilka miesięcy. Taka sytuacja jest przecież nie tylko w odległych rejonach trzeciego świata, ale także w wielu miejscach w Europie.

Nawet w Niemczech, czy w Czechach są takie wioski, gdzie Msza św. sprawowana jest raz na miesiąc, albo rzadziej.... bo prostu brakuje kapłanów.

Na stronie parafii św. Ottona w Szczecinie można przeczytać: „Kochani nasi! Nie martwcie się: my też jeszcze nie rozumiemy wszystkiego co się dzieje! Staramy się jednak odnaleźć w tej nowej sytuacji. Wierzymy, że Pan Bóg nas przeprowadzi przez tę (chwilową) miejmy nadzieję pustynię (dosłownie wręcz) i przy tej okazji – jak ma w zwyczaju – czegoś nauczy”.

Także mam nadzieję, że ta narodowa kwarantanna w Polsce, ale również w wielu krajach na całym świecie czegoś nas nauczy. Bardziej będziemy cieszyć się z realnej obecności drugiego człowieka, ale także z obecności Chrystusa w realnym, a nie tylko duchowym sakramencie Eucharystii. Z okazji Wielkiego Czwartku wszystkim księżom pozamykanym w kościołach życzę duchowej siły i wytrwałości, bo tęsknimy za Wami Kapłanami...wasi wierni.

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję