Reklama

Strajk nauczycieli

Nie tylko o pieniądze chodzi

2019-04-16 18:56

Artur Stelmasiak
Edycja warszawska 16/2019, str. V

Artur Stelmasiak
Anna Reczko

Z Anną Reczko, nauczycielem dyplomowanym i katechetką, rozmawia Artur Stelmasiak

Artur Stelmasiak: – Ile zarabiasz?

Anna Reczko: – Po 16 latach jako nauczyciel dyplomowany ok. 3 tys. na rękę.

– A jakie są twoje tzw. twarde koszty życia w Warszawie?

– Mieszkam sama. Mam kredyt na malutkie mieszkanie. Spłata zobowiązań wobec banku, czynsz i bilet miesięczny to połowa mojego wynagrodzenia.

– Czyli zostaje ci mniej niż 1500 zł.

– Nie jestem osobą, która się użala i rozkłada ręce. Staram się jeszcze dorabiać i jako osoba żyjąca Ewangelią oddaję nawet dziesięcinę.

– A jaka podwyżka byłaby dla Ciebie zadowalająca?

– Adekwatna do wydatków, które są związane z życiem w Warszawie. Dosyć spokojnie i na godnym poziomie można by było żyć, gdybym dostała 1000 zł więcej. Ale jestem realistką i wiem, że tyle nie dostaniemy. Chcę też podkreślić, że pieniądze są ważne, ale nie najważniejsze. Tu chodzi o cały system i odbudowanie godności i prestiżu zawodu nauczyciela. Przecież obecnie prawa mają tylko uczniowie i rodzice, a nauczyciele już prawie nie mają żadnych praw w szkole.

– Moim zdaniem strajk nauczycieli podnosi słuszne postulaty. Jednak jesteście zgniatani gdzieś pośrodku między medialną propagandą prorządową i antyrządową. Jak się z tym czujecie?

– Niestety różne środowiska i ugrupowania próbują na nauczycielach zbić swój kapitał polityczny. Dla mnie ten strajk jest oddolny, a później zaczęły się przyłączać różne opcje polityczne. Jednak nauczyciele doskonale pamiętają, jak było w czasach, gdy rządziła obecna opozycja. Przecież PO też mówiła o tzw. zwiększeniu pensum nauczycieli. Wprowadzili tzw. godziny karciane, czyli obowiązek przepracowania za darmo 2 godzin z uczniami. Politycy mówią jedno, a robią drugie.

– Przyszedł PiS ... i co?

– Jak pani minister Zalewska została szefem naszego resortu, to pojawiły się wielkie nadzieje. W pełni popierałam wycofanie przymusu dla sześciolatków w szkole i przywrócenie ośmioklasowych podstawówek. Pomyślałam sobie, że w końcu ministrem jest nauczyciel, który zna realia edukacji.

– Co się zmieniło? Dlaczego ten protest?

– Także o pieniądze, bo jak nauczyciele się nie upomną, to nikt im ich nie da. Ale nie tylko to jest ważne. Jednak oliwy do ognia dolali sami rządzący i prorządowe media, które pokazują, że nauczyciel dyplomowany zarabia ponad 5,5 tys. Przecież nikt z nas takich pieniędzy nigdy nie widział, a cała Polska myśli, że zarabiamy krocie i chcemy jeszcze więcej. Ta propaganda nas obraża i godzi w prestiż naszego zawodu, który i tak jest mocno nadwyrężony. Mam wielu znajomych nauczycieli, którzy głosowali na PiS, a teraz czują się po prostu zmieszani z błotem.

– Dlatego nauczyciele przyłączyli się do politycznej akcji ZNP?

– W naszej szkole nie było w ogóle związków zawodowych. Kilka osób zapisało się specjalnie do ZNP, by ten strajk mógł się legalnie odbyć. Ale nauczyciele doskonale zdają sobie sprawę, że ZNP i „Solidarność” są mocno upolitycznione. Politycy uruchamiają związki, by realizować cele polityczne, a nauczyciele są na drugim planie.

– Odnoszę wrażenie, że strajk jest owocem szerszej frustracji waszego środowiska.

– Zaletą i wadą naszej grupy zawodowej jest duża empatia. Przez nią możemy bardzo długo i dużo znosić. Często sami przynosimy z domu i kupujemy pomoce naukowe, by dzieci miały jak najlepsze zajęcia. Potrafimy wiele wytrzymać dla dobra dzieci i przez lata siedzieliśmy cicho. Teraz trochę szala goryczy się przechyliła. Niestety jesteśmy bardzo słabo zorganizowani, a politycy tą naszą słabość wykorzystują.

– Strajkujący nauczyciele walczą więc także o lepsze życie dla katechetów. Tak się czasem zastanawiam: Czy katecheci nie mogą się zorganizować i założyć swojego związku zawodowego?

– Słyszę na spotkaniach katechetycznych, że nie możemy należeć do związków. Dlatego, jako świeccy katecheci nie mamy gdzie szukać poparcia dla swoich praw. Diecezja tarnowska zakazała swoim katechetom strajku, ale są diecezje, które zostawiły ten wybór sumieniu katechetów, więc jest różnie. Są więc rejony Polski, gdzie strajkuje bardzo dużo katechetów. W naszej szkole w czasie pierwszych dni strajku wypadły rekolekcje, a więc siłą rzeczy katecheci byli wtedy z uczniami. Byłam bardzo zbudowana postawą moich dzieci i rodziców, bo na rekolekcjach była bardzo duża frekwencja, chociaż było trudniej na nie dotrzeć.

– Ale solidaryzujesz się ze strajkującymi.

– Tak, bo walczą o godność i prawdę. Mam nadzieję, że ta grupa zawodowa, obudzona teraz tak licznie, wypracuje nowe, lepsze warunki pracy i doprowadzi do tego, że nauczyciele znów będą ekspertami od nauki i wychowania. Ale gdyby ode mnie zależał, to w ramach protestu na wszystkich lekcjach wpisywalibyśmy dzieciom same szóstki. Zadowolone byłyby dzieci i rodzice, a władze oświaty miałyby spory problem.

Tagi:
szkoła

Dawać z siebie więcej

2019-11-13 11:47

Anna Artymiak
Edycja lubelska 46/2019, str. 6-7

Katarzyna Artymiak
W gmachu SP nr 1 została odsłonięta płaskorzeźba ks. Stanisława Konarskiego

Ta szkoła istnieje już od 100 lat, nadal nosi imię ks. Stanisława Konarskiego i zaszczytny numer 1. Nosić imię takiego patrona i taki numer to wielkie zobowiązanie, aby dawać z siebie więcej niż inni. Życzę, aby szkoła uczyła odwagi stawania się mądrym, aby miała ambicję wychowywać „nowych ludzi plemię” – mówił abp Stanisław Budzik podczas obchodów 100-lecia Szkoły Podstawowej nr 1 im. ks. Stanisława Konarskiego w Lublinie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Austria: modlitwy ku czci św. Stanisława Kostki w jego wiedeńskim „mieszkaniu”

2019-11-13 13:25

ts (KAI) / Wiedeń

Jak co roku Mszą św. z udziałem młodzieży skupionej w duszpasterstwie polonijnym w Wiedniu rozpoczęły się tygodniowe modlitwy ku czci św. Stanisława Kostki. Trwający przez tydzień cykl uroczystości liturgicznych sprawowany jest w domu, w którym przyszły polski święty jako 14-latek mieszkał wraz ze swoim starszym bratem Pawłem od marca 1566 do marca 1567 r. W tym samym domu mieszkał również późniejszy kardynał i prymas Polski, Bernard Maciejowski (1548-1608).

Katarzyna Dobrowolska
Św. Stanisław Kostka

Stanisław Kostka uczęszczał od 1564 r. do szkoły jezuitów w Wiedniu przy placu Am Hof. Kiedy po dwóch latach konwikt jezuitów im. Cesarza Maksymiliana II został rozwiązany, zamieszkał wraz z bratem w położonym przy sąsiedniej ulicy Kurrentgasse domu należącym do protestanta. W kilka miesięcy później ciężko zachorował i poprosił o Komunię św. Kiedy mu jej odmówiono, w cudowny sposób przyjął Komunię z rąk św. Barbary. Z tym okresem wiąże się też inna wizja: mówi ona, że Stanisławowi ukazała się Matka Boża, która w jego ręce położyła Dzieciątko Jezus i powiedziała, że Jezus życzy sobie, aby Stanisław wstąpił do zakonu jezuitów. Na dowód, że ta wizja była rzeczywistością, Matka Boża uzdrowiła Stanisława.

Ponieważ jego ojciec, mający wówczas rozległe wpływy polityczne, zdecydowanie sprzeciwiał się, aby jego syn wstąpił do zakonu jezuitów, wiedeńscy jezuici nie odważyli się go przyjąć do swojej wspólnoty. Dlatego Stanisław uciekł z Wiednia w 1567 roku i w przebraniu żebraka udał się pieszo do Augsburga, a następnie do Dillingen, gdzie spotkał się z prowincjałem niemieckiej prowincji jezuitów św. Piotrem Kanizjuszem. Ten posłał go dalej do Rzymu do generała zakonu św. Franciszka Borgiasza, który przyjął Stanisława do Towarzystwa Jezusowego. Św. Stanisław zmarł na skutek silnego krwotoku 15 sierpnia 1568 r., w dziesiątym miesiącu swego nowicjatu u jezuitów w Rzymie.

Kaplicę w mieszkaniu św. Stanisława w domu przy Kurrentgasse urządzono już w 1583 r. Po jego kanonizacji w 1726 r. Maria Barbara Koller von Mohrenfeld zleciła ozdobienie kaplicy licznymi stiukami i motywami kwiatowymi w stylu rokoko. Uczynił to w latach 1740-42 znany wówczas malarz Joachim von Sandrart. Obraz w głównym ołtarzu namalował w 1840 r. jezuita Franz Stecher. W kaplicy są też trzy obrazy ukazujące sceny z życia patrona młodzieży polskiej. Obraz przedstawiający przyjęcie św. Stanisława Kostki do zakonu jezuitów w Rzymie przez św. Ignacego Loyolę znajduje się w kościele jezuickim, tzw. uniwersyteckim przy Ignaz-Seipel-Platz.

Barokowa prywatna kaplica św. Stanisława jest czynna w dniach 13-20 listopada. przed południem do godz. 12.00, a po południu w godz. 15.00-18.00. W tych dniach codziennie sprawowane są Msze św. o godz. 7.30, a w niedzielę 17 listopada – o godz. 10.00. Poza tym wyjątkowym tygodniem kaplicę można zwiedzać po wcześniejszym uzgodnieniu z właścicielem domu, Związkiem Chrześcijańskich Pracobiorców (sekretariat: +43/1/533 82 51 lub 817 89 46). Rektorem kaplicy jest jezuita ks. Michael Zacherl SJ (tel. +43 15125232).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Posłanka Lewicy przewodniczącą sejmowej komisji polityki społecznej i rodziny

2019-11-14 11:53

lk (KAI) / Warszawa

Magdalena Biejat z Lewicy została wybrana przewodniczącą sejmowej komisji polityki społecznej i rodziny, w której czeka na rozpatrzenie obywatelski projekt "Zatrzymaj aborcję". - Jestem przekonana, że dla nas wszystkich tutaj w centrum jest człowiek, od prawa do lewa - przekonywała Biejat. Jej kontrkandydatem był Grzegorz Braun z Konfederacji, który prosił o wybór, gdyż w tej komisji "ważą się sprawy życia i śmierci w Polsce". Ostatecznie nie został nawet wiceprzewodniczącym komisji.

pl. wikipedia.org
Magdalena Biejat

Zgodnie z regulaminem, przewodniczącym komisji zostaje poseł, który otrzyma najwięcej głosów. Na tę funkcję kandydowali Magdalena Biejat z Lewicy oraz Grzegorz Braun (Konfederacja). Posłanka wygrała, otrzymując 25 głosów.

Po wyborze Magdalena Biejat wyraziła przekonanie, że dla wszystkich członków komisji "w centrum jest człowiek, od prawa do lewa". - Możemy w różny sposób definiować najważniejsze potrzeby i sposób ich rozwiązywania, ale jestem przekonana, że będziemy potrafili ze sobą konstruktywnie współpracować, a rozwiązania, które będą wychodziły z tej komisji będą jak najlepsze dla Polek i Polaków - dodała.

Grzegorz Braun, zgłaszając swą kandydaturę, powiedział, że w tej komisji sejmowej "ważą się sprawy życia i śmierci w Polsce". - Przed tą komisją staje sprawa bezpieczeństwa życia ludzkiego, bez względu na płeć, wiek, wyznanie, samopoczucie, stan zdrowia, kondycję finansową. My chcielibyśmy, żeby człowiek był bezpieczny w Polsce, żeby życie ludzkie nie było zagrożone - powiedział poseł Konfederacji.

"Aborcja z przesłanek eugenicznych jest szczególnie perfidnym zamachem na nasze zasady cywilizacyjne i szczególnie tragiczne jest praktykowanie tej zasady antycywilizacyjnej w Polsce w odniesieniu do najbardziej bezbronnych, tak małych, że nie mogą się nawet odezwać we własnej obronie" - mówił dalej Braun.

Jak dodał, komisja polityki społecznej i rodziny zajmować się będzie także innymi zagadnieniami, jak np. kwestie ubezpieczeń społecznych, ale najistotniejsze są "sprawy początków życia ludzkiego". - Jesteście tutaj panami i paniami życia i śmierci - zwrócił się do pozostałych członków komisji.

"Kompromis aborcyjny, tak usilnie rekomendowany w Polsce przez kolejne dekady, stawia nas, szanowni państwo, cywilizacyjnie, dokładnie na poziomie wybitnych działaczy socjalistycznych XX wieku, a konkretnie Trzeciej Rzeszy Adolfa Hitlera" - powiedział Grzegorz Braun.

Jego zdaniem, oddanie przewodniczenia obradom komisji przedstawicielom Lewicy będzie "prostą drogą do zamiecenia pod dywan, włożenia do kolejnej zamrażarki w Trybunale w najlepszym wypadku, projektów ustaw, które mają na celu gwarancję bezpieczeństwa życia ludzkiego".

Grzegorz Braun zgłosił następnie swoją kandydaturę na jednego z wiceprzewodniczących, ale otrzymał jedynie pięć głosów (przy 15 przeciwnych).

Wiceprzewodniczącymi komisji zostały wybrane Urszula Rusecka (PiS), Magdalena Okła-Drewnowicz (KO), Agnieszka Ścigaj (PSL-Kukiz`15) i Teresa Wargocka (PiS).

Do sejmowej komisji polityki społecznej i rodziny trafił w ubiegłej kadencji, w celu rozpatrzenia, obywatelski projekt "Zatrzymaj aborcję". Jego celem jest wykreślenie z ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży tzw. przesłanki eugenicznej, pozwalającej na aborcję dzieci, u których stwierdzono podejrzenie nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu.

Pod projektem podpisało się 850 tys. Polaków. Dokument nie był jednak w żaden sposób procedowany. Miała się nim zająć specjalna podkomisja, ale jej członkowie nie zebrali się w tym celu ani razu.

Zgodnie z zasadą dyskontynuacji, "Zatrzymaj aborcję" jak projekt obywatelski nie musi być zgłaszany ponownie do laski marszałkowskiej w nowej kadencji, zatem posłowie komisji mogą się nim zająć.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem