Reklama

Bądźcie z nich dumni

2019-05-15 08:06

Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 20/2019, str. 1, 6

WD
Spotkanie rozpoczęła Msza św. pod przewodnictwem bp. Mariana Florczyka

Już po raz czwarty 1 maja w Wyższym Seminarium Duchownym bp Jan Piotrowski zorganizował spotkanie rodzin misjonarzy naszej diecezji. Z różnych stron przybyli na nie rodzice i rodzeństwo misjonarzy i misjonarek, siostry zakonne, kapłani posługujący na misjach obecnie i ci, którzy już zakończyli swoją posługę

Biskup Jan Piotrowski, wyraził wszystkim uczestnikom spotkania wdzięczność za ich obecność, modlitwę i zaangażowanie na rzecz misji. „Gromadzimy się, aby dziękować Bogu za misyjny wymiar życia Kościoła kieleckiego, który od lat przez biskupów diecezjalnych, posyła misjonarzy z darem głoszenia Ewangelii” – powiedział. Podkreślał, za Janem Pawłem II, że na mocy chrztu św. wszyscy jesteśmy wezwani, aby być misjonarzami i nieść Ewangelię światu.

Eucharystii przewodniczył bp Marian Florczyk w koncelebrze z ks. Piotrem Pochopieniem – misjonarzem pracującym w Brazylii oraz ks. Łukaszem Zygmuntem – dyrektorem Misyjnego Dzieła Diecezji Kieleckiej, który wygłosił homilię. Podziękował on rodzicom misjonarzy, bo jak podkreślał, to oni ukształtowali ich powołanie misyjne. (...) „Kiedy pytam misjonarzy, czym są dla nich misje, odpowiadają, że misje to miłość. I tej miłości uczyli się w rodzinnym domu. (…) Dziękuję za wasze świadectwo wiary, za waszą modlitwę i wsparcie. Wiem, że wcale nie jest łatwo, często towarzyszy wam niepewność tego, co się dzieje tam daleko w Peru, Brazylii, Kazachstanie. Oni (misjonarze) czują wasze wsparcie i miłość. Towarzyszycie im codziennie, chroniąc ich płaszczem modlitwy – mówił. Bądźcie dziś dumni że wasze dziecko konsekruje Chrystusa, głosi Słowo Boże. Bądźcie dumni, że przez ich usta i serce dzieło zbawcze jest realizowane – powiedział do rodzin misjonarzy.

W czasie spotkania w refektarzu seminaryjnym zaproszeni goście dzielili się swoim doświadczeniem misyjnym, przybliżając zebranym warunki swojej pracy i posługi misyjnej w różnych krajach.

Reklama

Wśród uczestników była Wioletta Wierzchowska z parafii Ćmińsk. Jej rodzona siostra Małgosia ze zgromadzenia sióstr niepokalanek pracuje od 18 lat w Czadzie, w parafii Timberi pw. św. Ojca Pio. Na miejscu pomaga jej s. Basia, która zajmuje się opieką zdrowotną, prowadzi ośrodek zdrowia. Jest pielęgniarką, ale tam zakres jej obowiązków z racji na ogromne potrzeby medycznej opieki nad ludnością jest dużo większy. Przyjmuje porody, organizuje i nadzoruje akcję szczepień, zszywa rany – opowiada Wioletta.

Siostra Małgosia uczy religii w katolickiej szkole podstawowej i prowadzi przedszkole. Warunki życia w Czadzie są ciężkie. Przede wszystkim ze względu na gorący klimat, który nie jest sprzyjający. Trzy czwarte powierzchni kraju to pustynia. W marcu, kwietniu są okropne upały. Jest to miejscowość oddalona od większych miast, to wpływa na trudności z zaopatrzeniem. W parafii Timberi jest dwóch księży – Prosper i Bertin, pochodzących z Czadu. Siostry zajmują się również posługą w zakrystii, dbają o kościół. Dużo rzeczy parafia otrzymała z Polski, jak np. część wyposażenia liturgicznego kościoła: monstrancję, paschał, ornaty. To jest ogromne wsparcie dla parafian. Siostry z Polski wprowadziły do kościoła obraz Matki Bożej Częstochowskiej – to nasz polski akcent – mówi Wioletta.

Wioletta również była trzy razy na misjach. Pierwszy raz, w 2007 r. wyjechała na dwa miesiące do Czadu, kolejny raz odwiedziła siostrę pomagając na misji w 2013 r. Ostatni jej pobyt był już całoroczny. Pracowała z dziećmi w przedszkolu. – Jak się raz tam pojedzie, to potem się bardzo tęskni za tymi ludźmi. Dla nich obecność misjonarzy jest ważna. Są bardzo gościnni. Kiedy ktoś przyjedzie, dzielą się tym, czym mają, przynoszą prezenty, np. kury. Sama dostałam niejedną kurę (śmiech) – mówi. – Nasz dom jest przesiąknięty misjami. Mama jest bardzo dumna i wspiera modlitewnie misje. Organizuje zbiórki na misję w Timberi, pomagając na różne sposoby razem ze swoimi przyjaciółkami z parafii. – Modlitwa za misjonarzy jest bardzo potrzebna. Kiedy się jest daleko od domu, każdy sygnał, że ktoś o nich pamięta, ktoś wspomoże, jest cenny. Zwłaszcza że często warunki pracy są trudne. Klimat, mentalność ludzi jest zupełnie inna niż europejska, z tym wszystkim trzeba się na co dzień zmierzyć, będąc misjonarzem – podkreśla.

– Misje dały mi siłę. Dla mnie określenie „jest czadowo” znaczy już zupełnie coś innego. Przebywając z tymi ludźmi w Czadzie, zrozumiałam że nie trzeba mieć wszystkiego, aby być szczęśliwym. A spotkałam tam bardzo radosne dzieci, zadowolonych i serdecznych ludzi. Bycie w takim kraju daje szerszą perspektywę. Teraz pracuję w przedszkolu w Kielcach i myślę, że my nie potrafimy się tak cieszyć. Często nasze dzieci nie doceniają tego, co mają – mówi.

Najbliżsi misjonarzy i misjonarek doskonale orientują się w warunkach, jakie panują na misjach, znają specyfikę posługi misyjnej swoich córek i synów, ich trudności w pracy, wspierają ich na różne sposoby. Barbara i Kazimierz Chmielewscy są rodzicami misjonarki pracującej od sześciu lat w Kamerunie. Siostra Katarzyna Chmielewska jako pielęgniarka pracuje wśród zarażonych wirusem HIV. Pomaga zwłaszcza zarażonym ciężarnym kobietom, dzieciom, uczestniczy w akcji szczepień, wydaje leki. Rodzice s. Katarzyny wiedzą, że jest tam bardzo potrzebna. Tęsknią za córką, ale jak mówią, zobaczą się dopiero za dwa lata.

Ks. Krzysztof Sochacki, pracujący na Ukrainie, powiedział, że słowa Jezusa „Idźcie i powiedźcie moim braciom, niech idą do Galilei, tam mnie zobaczą”, odebrał bardzo osobiście i wybrał się przed laty na Ukrainę, by nieść Chrystusa innym, ale i by spotkać Go właśnie w tym kraju, wśród ludzi tam żyjących. Misje uczą mnie przede wszystkim wiary. Posługa misyjna bardzo mi pomogła – mówi.

Ks. Krzysztof Zapała, wcześniej misjonarz na Wschodzie, obecnie posługuje jako katechista wędrowny w Zambii i ościennych krajach. – Misja uczy mnie wiary i zaufania do Chrystusa, który ciągle pokazuje mi, że mnie kocha, troszczy się o mnie, że dobrze prowadzi mają historię życia – powiedział w czasie spotkania. Pani Małgorzata z parafii św. Bartłomieja w Chęcinach animuje w swojej parafii działania misyjne. Choć ze względu na stan zdrowia nie mogła spełnić swojego pragnienia wyjazdu na misje, wzorem św. Tereski od Dzieciątka Jezus jest misjonarką na odległość. Adoptowała duchowo trójkę dzieci z misyjnych krajów, wspierając je finansowo i modlitewnie. Ponadto pod swoją pieczą ma czterech misjonarzy za których regularnie się modli i również wspiera ich materialnie. Pomagam, tak jak mogę – podkreśla.

W sali misyjnej uczestnicy spotkania obejrzeli prezentację poświęconą pracy naszych diecezjalnych misjonarzy. Bp Marian, uczestniczący w spotkaniu, podziękował wszystkim zebranym za ich ofiarność i dar modlitwy za misjonarzy.

Ostatnim akcentem spotkania było wspólne nabożeństwo majowe przy figurze Matki Bożej na dziedzińcu seminaryjnym.

Tagi:
spotkanie misjonarze

Reklama

Jak wspierać osoby ze spektrum autyzmu?

2019-10-03 14:47

Organizatorzy

W Specjalnym Ośrodku Wychowawczym „Dom dla Chłopców” w Częstochowie odbyła się kolejna konferencja naukowa dotycząca autyzmu. Tym razem zastanawiano się i dyskutowano bardzo praktycznie – jak wspierać codzienność osób ze spektrum autyzmu. Organizatorami wydarzenia, które odbyło się 27 września 2019 r. była Fundacja Primo Diagnosis oraz SOW „Dom dla Chłopców”.

Organizatorzy

Otwierając konferencję i witając licznie zgromadzonych gości i uczestników organizator s. Małgorzata Pintele – dyrektor SOW „Dom dla Chłopców” podkreśliła potrzebę takich spotkań wynikającą z szybkiego wzrostu liczby chłopców ze spektrum autyzmu w Ośrodku, a tym samym konieczność dostosowania opieki i warunków do ich potrzeb rozwojowych.

Anna Kościańska – prezes fundacji Primo Diagnosis poinformowała zebranych, iż konferencja jest elementem szerszej kampanii wczesnego rozpoznawania zaburzeń ze spektrum autyzmu u małych dzieci realizowanej wspólnie z Urzędem Miasta Częstochowy.

– Jesteśmy jedyną gminą w Polsce realizującą taki zdrowotny program profilaktyczny, tego nam zazdroszczą inne ośrodki i placówki specjalistyczne – mówiła Anna Kościańska. – Współpracując z psychiatrą, neurologiem możemy znacznie skrócić czas oczekiwania na rozpoznanie zaburzeń ze spektrum autyzmu, co jest ważne, gdyż warunkuje szybką, skuteczną pomoc dziecku.

Prezes Fundacji Primo Diagnosis zaapelowała o rozpowszechnianie projektu, wykorzystanie szansy i sprawdzenie rozwoju własnego dziecka w ramach prowadzonych przez fundację nieodpłatnych badań diagnostycznych.

Konferencja zgromadziła ponad 120 uczestników: rodziców, terapeutów, wychowawców. Obok wykładów dużym zainteresowaniem cieszyły się zajęcia warsztatowe z technik muzykoterapii i zajęć ruchowych. Szczęśliwcy, którzy odpowiednio wcześniej zarejestrowali się na konferencję i warsztaty, mogli poznać skuteczne techniki pracy przekazane przez specjalistów, pracowników SOW „Dom dla Chłopców”. Konferencję prowadziła dr Anna Banasiak z Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie i jednocześnie wiceprezes fundacji Primo Diagnosis.

Rozpoczynając obrady wskazano jak ważna jest samoświadomość u osób z ASD i jak to wpływa na ich samopoczucie i funkcjonowanie. Psychiatra dziecięcy rozwiał mity związane ze stosowaniem terapii farmakologicznej powołując się na pozytywne efekty stosowania neuroleptyków w autyzmie, które co prawda nie likwidują objawów osiowych zaburzenia, ale regulują często współwystępujące z nim symptomy psychiczne.

Następne wystąpienie związane ze stosowaniem diet i żywienia właściwego dla osób ze spektrum autyzmu przekonało obecnych o niedocenianej roli właściwego żywienia. W przypadku dzieci z autyzmem tzw. odżywianie mózgu, czy układu nerwowego jest niezbędne dla ich rozwoju.

Ostatnia prelegentka wskazała na ważność uwzględniania profilu sensorycznego osób ze spektrum autyzmu i dostosowania środowiska, aktywności, monitorowania natężenia bodźców sensorycznych w otoczeniu. Zaapelowała aby tzw. trudne zachowania dziecka widzieć w kontekście niewłaściwej modulacji sensorycznej – przeładowania lub tzw. pustki sensorycznej.

Reasumując konferencję organizatorzy podkreślili ważność takich spotkań ułatwiających rozumienia istoty zaburzeń ASD, bowiem lęk przed nieznanym , niewiedza, nie sprzyja budowaniu relacji, zamyka kontakt. Jednocześnie trzeba wiedzieć, iż każde zachowanie dziecka nawet trudne, nielogiczne czemuś służy i jest formą komunikatu, nie zawsze zrozumiałego dla otoczenia. Naszą powinnością jest starać się właściwie je odczytać i tworzyć takie warunki oraz środowisko aby było przyjazne, bezpieczne, wspierające dla specyficznych potrzeb osób ze spektrum autyzmu.

Uczestnicy mieli też okazję wysłuchania znakomitego występu gitarowego dwóch utalentowanych licealistów Łukasza Krasiejko i Maxa Bartczaka.

Zamykając spotkanie wychowankowie SOW podziękowali mini-występem wszystkim obecnym za udział w konferencji, zapraszając wszystkich za rok.

Konferencji towarzyszyła wystawa prac artystycznych i malarskich wychowanków realizowanych w ramach prowadzonej w „Domu dla Chłopców” arteterapii.

Patronaty honorowe nad spotkaniem przyjęli: abp Wacław Depo – metropolita częstochowski, prof. Anna Wypych-Gawrońska – rektor Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza i Prezydent Częstochowy Krzysztof Matyjaszczyk. Konferencja była zorganizowana w ramach zadania z zakresu zdrowia publicznego pt. „Badania przesiewowe pod kątem zaburzeń ze spektrum autyzmu u 2-letnich dzieci mieszkańców Miasta Częstochowy”. „Niedziela” była patronem medialnym konferencji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Odprowadzeni z miłością

2019-10-15 22:43

Agnieszka Bugała

Agnieszka Bugała

Ceremonia pochówku odbyła się dziś na Cmentarzu Osobowickim, poprowadził ją o. Jozafat R. Gohly OFM – najpierw w kaplicy cmentarnej odprawił Mszę św., a później nabożeństwo żałobne przy wspólnym grobowcu dzieci. W homilii dziękował za modlitwę i wzajemne wspieranie się w trudnej próbie jaką jest strata dziecka.

– Macie prawo płakać, macie prawo krzyczeć, macie prawo czuć żal, bunt i złość. Macie prawo nie rozumieć i szukać pociechy – mówił w homilii – macie też prawo przeżyć żałobę, każdy na swój sposób, ponieważ strata dziecka jest największym bólem, jakiego doświadczają rodzice. I nikt, nikt kto tego nie przeżył, nie zrozumie – tłumaczył. Zachęcał też, aby z tym bólem przychodzić do Maryi. – Ona też straciła Dziecko, jedynego Syna, rozumie wasz ból i cierpi razem z wami – mówił franciszkanin.

Zobacz zdjęcia: Urodzeni za wcześnie godnie pochowani


Po Eucharystii karawan zawiózł urnę z prochami dzieci na miejsce pochówku. Rodzice i towarzyszący im bliscy podążali w pogrzebowym kondukcie. Niektórzy nieśli kwiaty, znicze, niewielki figurki aniołów. Każdy niósł białą różę przygotowaną przez Siostry Boromeuszki. Na miejscu urna została umieszczona w białym woreczku i na długich wstążkach opuszczona do grobowca. Błogosławieństwo zakończyło ceremonię.

(Grobowiec w kwaterze 79 przedwcześnie narodzonych wieńczy rzeźba - to „Pomnik Dzieci Nienarodzonych II” wykonany przez słowackiego rzeźbiarza Martina Hudaćka.)

Oprócz rodziców, którzy niedawno przeżyli nagłą stratę dziecka i dziś żegnali się ze swoimi maluchami, byli też i tacy, którzy wcześniej złożyli szczątki swojego dziecka na cmentarzu a teraz każdego roku w Dniu Dziecka Utraconego przychodzą na wspólną modlitwę.

Była też mama, która straciła dziecko 29 lat temu. O wspólnym pochówku przeczytała w internecie i zapragnęła przyjść dziś na cmentarz, aby – w symboliczny sposób – pochować swojego malucha i pożegnać go, wreszcie, po tylu latach.

– Wie pani? Szłam dziś za urną i czułam się tak, jakbym wreszcie brała udział w pogrzebie mojego dziecka, jakby ono też było w tej urnie… Nosiłam tę stratę i ten ból przez 29 lat… Dopiero teraz będę mogła żyć normalnie, będzie miejsce, gdzie mogę przyjść i zapalić znicz. Wtedy, 29 lat temu, nie było takiej pomocy, kobieta poroniła, wracała do domu i miała żyć dalej. A przecież nie da się tak po prostu żyć dalej… – mówiła wzruszona.

Przez długi czas po zakończeniu ceremonii młodzi, obolali rodzice układali kwiaty, palili znicze, siedzieli objęci na pobliskich ławkach. Żegnali tych, na których czekali najbardziej na świecie.

Pochówki dzieci martwo urodzonych odbywają się we Wrocławiu od 2015 r. z inicjatywy Sióstr Boromeuszek. Udało się wypracować procedury, które regulują przechowywanie szczątków dzieci aż do czasu wspólnego złożenia we wspólnej mogile kilka razy do roku. W sytuacji, gdy dziecko umrze na terenie szpitala – w wyniku poronienia, albo zabiegu aborcji – ma szansę zostać skremowane i godnie pochowane na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu. Dziś złożono w mogile 17 urnę z prochami przedwcześnie narodzonych. Siostry Boromeuszki podają, że w grobowcu spoczywa już ok. 3 tys. dzieci. Wszystkich tych, którzy doświadczyli straty dziecka i potrzebują pomocy, jakiegokolwiek wsparcia zapraszają do Fundacji Evangelium Vitae. Więcej na http://fev.wroclaw.pl


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Weekend rodzinny z Jackiem Pulikowskim w Oławie

2019-10-16 21:45

Anna Majowicz

Jacek Pulikowski – autor licznych publikacji o tematyce rodzinnej, w nadchodzący weekend gościć będzie w Centrum Formacji, przy parafii pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Oławie.

ekai.pl
Jacek Pulikowski

Plan wydarzenia:

Piątek, 18.10.2019 r.:

18.00 Eucharystia – ze słowem Jacka Pulikowskiego

19.00 – 20.30 Wykład dla kobiet: ,,Instrukcja obsługi mężczyzny”

Sobota, 19.10.2019 r.:

9.00 Eucharystia – ze słowem J.Pulikowskiego ,,Dojrzała miłość w dojrzałym wieku”

9.00 – 17.00 Warsztaty dla ojców ,,Ojcostwo a praca”

10.00 – 14.00 Warsztaty dla kobiet ,,Cenniejsza niż perły”

15.30 – 17.00 Wykład dla narzeczonych I małżonków ,,Rodzina. Najważniejsza firma na świecie”

18.00 Eucharystia – ze słowem J. Pulikowskiego ,, Odcinanie pępowiny”

19.00 – 20.30 Wykład dla mężczyzn: ,,Jak rozumieć kobietę? Czy niemożliwe jest możliwe?”

Niedziela, 20.10.2019 r.:

8.00 – 19.30 Eucharystie ze słowem J. Pulikowskiego ,,Relacje rodzinne – wyzwania na dzisiejsze czasy”

13.00 – 19.00 Rejonowy Dzień Wspólnoty (RDW) Ruchu Światło – Życie: ,,Moja wola I moja wolność”.

Więcej informacji i formularze zapisów na stronie Fundacji DlaRodziny: www.dlarodziny.eu

Serdecznie zapraszamy! 

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem