Reklama

Radio Maryja i TV Trwam w biłgorajskim sanktuarium

2019-05-15 09:02

Joanna Ferens
Edycja zamojsko-lubaczowska 20/2019, str. 4-5

Joanna Ferens
Eucharystii przewodniczył abp Mieczysław Mokrzycki ze Lwowa

W sanktuarium św. Marii Magdaleny w Biłgoraju odbyły się 29 kwietnia uroczystości przygotowujące do wprowadzenia relikwii św. Marii Magdaleny, transmitowane na cały świat za pośrednictwem TV Trwam i Radia Maryja. Było to także spotkanie Rodziny Radia Maryja, na które zaprosiła parafia pw. św. Marii Magdaleny i działające przy niej Koło Przyjaciół Radia Maryja

Wydarzenie rozpoczęło się spotkaniem Biur i Kół Przyjaciół Radia Maryja z redemptorystą o. Dariuszem Drążkiem. Następnie kustosz sanktuarium, ks. dziekan Witold Batycki przybliżył historię objawień św. Marii Magdaleny w Puszczy Solskiej i zwrócił szczególną uwagę na wyjątkowe wstawiennictwo tej świętej wobec tych, którzy z wiarą i ufnością zwracają się do niej w modlitwie. – Liczne znaki zdziałane przez Boga za wstawiennictwem św. Marii Magdaleny zostały uwiecznione na obrazach wotywnych znajdujących się dziś w kapliczce objawień z cudowną wodą. Od tego czasu św. Maria Magdalena przyciągała w to miejsce wielu pielgrzymów przybywających z okolicznych wiosek i miast, a także nawet z bardzo odległych miejsc (…). Oprócz przemiany serc i ducha pątnicy otrzymywali, jak czytamy w kronikach, łaski przywracania wzroku, mocy w rękach i nogach, a nawet wskrzeszenia przyduszonego niemowlęcia. Odpusty w dniu 22 lipca do dziś gromadzą rzesze wiernych modlących się do tej niezwykłej świętej (...). Cieszymy się również z faktu, że jest to jedyne odnotowane miejsce objawień św. Marii Magdaleny w Polsce i prawdopodobnie nawet na świecie – wskazał kustosz biłgorajskiego sanktuarium.

Opowieść o Patronce

Młodzież z Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego im. Papieża Jana Pawła II w Biłgoraju przygotowała spektakl słowno-muzyczny „Poszłam za Jezusem. Opowieść Marii z Magdali”. Spektakl wyreżyserowała i scenariusz napisała nauczycielka języka polskiego Ewa Byra. Bezpośrednio po spektaklu wierni mieli okazję wysłuchać Akatystu ku czci św. Marii Magdaleny w wykonaniu parafialnego chór Cantate Deo pod dyrekcją Ireneusza Pietrzniaka. Następnie o. Dariusz Drążek uzyskał połączenie z dyrektorem Radia Maryja i TV Trwam, o. Tadeuszem Rydzykiem, który dziękował za piękne przygotowanie spotkania.

Punktem kulminacyjnym uroczystości była Eucharystia sprawowana przez metropolitę lwowskiego abp. Mieczysława Mokrzyckiego w intencji Ojczyzny, Radia Maryja i TV Trwam, o świętość życia dla polskich rodzin oraz szczególnie za chorych i cierpiących. Zebranych w świątyni powitał ks. Witold Batycki. – Witam i pozdrawiam wszystkich łączących się z nami za pośrednictwem Radia Maryja i TV Trwam (...). Swoimi modlitwami obejmijmy też pasterzy naszej diecezji, bp. Mariana Rojka, bp. Mariusza Leszczyńskiego i bp. seniora Jana Śrutwę – wskazał.

Reklama

Wzór dla świata

Abp Mieczysław Mokrzycki w homilii podkreślał, że św. Maria Magdalena jest pięknym wzorem dla współczesnego, pogubionego świata. – Temu światu chcę dzisiaj tutaj, w tym biłgorajskim sanktuarium postawić za wzór św. Marię Magdalenę i powiedzieć, aby uchwycił się drogi światła Bożego tak jak ona i aby dał się poprowadzić Jezusowi Chrystusowi, który nie dzieli, nie rozbija, nie poniża, nie pogardza, ale jednoczy i gromadzi w jednej owczarni jako Dobry Pasterz rozproszone i zagubione istnienia ludzkie, noszące w sobie obraz i podobieństwo Boże. Dzisiaj światu kroczącemu w ciemnych korytarzach labiryntu stawiam za wzór św. Marię Magdalenę, aby swoją wiarą i odwagą zawstydziła nas, tak jak kiedyś zawstydziła swą obecnością pod krzyżem rozproszonych uczniów, których brakło na Golgocie. Dzisiaj stawiam ją jako przykład wierności, bo jak ją opisują Ewangeliści, po spotkaniu z Jezusem, który uwolnił ją od siedmiu złych duchów przylgnęła całym sercem do Mistrza, stała się Jego wierną uczennicą, dołączając do kręgu niewiast, które wędrowały za Jezusem usługując Mu. Dzisiaj stawiam ją jako przykład prawdy, gdyż towarzysząc Jezusowi w Jego działalności misyjnej stała się ważnym świadkiem czynów i nauczania Jezusa. Wszyscy Ewangeliści notują, że była obecna pod krzyżem podczas śmierci krzyżowej Chrystusa, była przy składaniu Jego ciała do grobu, a także jako pierwsza wczesnym rankiem wielkanocnym powróciła, aby namaścić ciało zmarłego Pana, stając się pierwszym świadkiem pustego grobu i ukazania się Zmartwychwstałego Zbawcy. Tej prawdy nie zachowała dla siebie, lecz niezwłocznie powiadomiła Apostołów, którzy również przybyli do grobu. Ona jako pierwsza rozmawiała ze Zmartwychwstałym Jezusem, dlatego nosi w Kościele tytuł Apostołki Zmartwychwstania – mówił Metropolita Lwowski.

Wdzięczność Bogu i ludziom

Kustosz sanktuarium, ks. proboszcz Witold Batycki dziękował wszystkim przybyłym, jednocześnie podsumowując to piękne wydarzenie. – Kończy się nasza Święta Liturgia, która jest najpiękniejszym wypełnieniem przesłania, które przed czterystu laty usłyszał od św. Marii Magdaleny bartnik z pobliskiej wsi Sól. Słowa te brzmiały zupełnie prosto, a jednocześnie majestatycznie: „Idź człowiecze, opowiedz o tym świętym miejscu, aby miano je we czci i by oddawano tu chwałę św. Marii Magdalenie” – mówił ks. Batycki. Na zakończenie abp Mieczysław Mokrzycki otrzymał z rąk kustosza sanktuarium kopię obrazu św. Marii Magdaleny, który znajduje się w miejscu objawień, w kapliczce z cudowną wodą.

Radość Pasterza

Osobisty sekretarz św. Jana Pawła II w rozmowie dodał, że relikwie św. Marii Magdaleny są wyjątkowym darem dla biłgorajskiego sanktuarium. – Cieszę się bardzo, że do sanktuarium św. Marii Magdaleny w Biłgoraju dotarły relikwie i niebawem dokona się ich uroczyste wprowadzenie. Relikwie jeszcze lepiej przybliżają nam daną postać, uobecniają jej realność, gdyż wierzymy w świętych obcowanie, a relikwie są takim namacalnym znakiem obecności świętych na ziemi. Poprzez obcowanie ze świętymi relikwiami niejako w pewien sposób znajdujemy się w niebie, gdyż to święci wskazują nam drogę do świętości. Możemy się od nich uczyć, w jaki sposób formować swoje życie i swoją duchowość, pokazują nam, że poprzez dobre, uczciwe życie i pełne zaufanie Panu Bogu tę świętość możemy osiągnąć – mówił.

Wprowadzenie relikwii

Relikwie św. Marii Magdaleny, których uroczyste wprowadzenie odbyło się 12 maja br. o godz. 12.00, przybyły do Biłgoraja z pomocą i pośrednictwem biblisty z diecezji radomskiej ks. dr. Jacka Kucharskiego, który od wielu lat zajmuje się poznawaniem postaci tej wyjątkowej Świętej. – To, że udało się zdobyć te relikwie to jest naprawdę cud i naprawdę niesamowite szczęście, nie tylko dla Biłgoraja, ale i całej Polski, bo takie relikwie posiadają również tylko siostry magdalenki z Lubania. Jednakże w moim odczuciu Biłgoraj jest ważniejszy, gdyż tutaj mamy potwierdzone miejsce objawień i wiele potwierdzonych cudów, jest kaplica z cudowną wodą, a tego nie ma nigdzie w świecie. I to wszystko, co się tutaj działo i wciąż się dzieje jest niezwykle mocnym potwierdzeniem autentycznego działania św. Marii Magdaleny – wskazał.

Po Mszy św. Koło Przyjaciół Radia Maryja działające przy parafii św. Marii Magdaleny w Biłgoraju zaprosiło wszystkich przybyłych do auli franciszkańskiej na spotkanie i skromny poczęstunek. Spotkanie zakończyły transmitowane przez Radio Maryja „Rozmowy niedokończone” na temat ,,Św. Maria Magdalena – świadek miłosierdzia, patronka naszych czasów”, z udziałem ks. prof. Tadeusza Guza, ks. dr. Jacka Kucharskiego, ks. Krystiana Malca oraz ks. kustosza Witolda Batyckiego.

Tagi:
św. Maria Magdalena

Ku czci Apostołki Apostołów

2019-07-31 10:15

Joanna Ferens
Edycja zamojsko-lubaczowska 31/2019, str. 2

Mieszkańcy Biłgoraja i przybywający z całej Polski pielgrzymi uczcili św. Marię Magdalenę podczas uroczystości odpustowych w Sanktuarium Diecezjalnym św. Marii Magdaleny

Joanna Ferens
Odpustowa procesja wokół świątyni

Odpustowe świętowanie rozpoczęło się w niedzielny wieczór 21 lipca, kiedy to podczas Mszy św. polecano miłosierdziu Bożemu wszystkich zmarłych parafian. Przewodniczył jej kustosz Sanktuarium, ks. Witold Batycki, który w kazaniu podkreślał, że człowiek wierzący musi zawsze mieć czas dla Pana Boga.

– To właśnie wiara Marty i Marii z dzisiejszej Ewangelii, wiara, która góry przenosi, pomaga nam w każdym momencie naszego życia. Jeśli znajdziesz choćby chwilę dla Pana Boga i czas dla Niego w swoim sercu, znajdziesz wówczas skarb w swoim życiu, którego nikt cię nie pozbawi – wskazał kaznodzieja.

Główne uroczystości odpustowe rozpoczęły się o godz. 12.00, zaś wszystkich zgromadzonych powitał ks. dziekan Witold Batycki. – Od wczorajszego wieczoru oddajemy cześć naszej wielkiej patronce, św. Marii Magdalenie. Tak czynili nasi ojcowie, dziadowie i pradziadowie, i także my chcemy to czynić, dlatego tu dzisiaj przybywamy. Już ponad 400 lat na tym wzgórzu za jej wstawiennictwem wzywamy orędownictwa u Pana Boga w naszych potrzebach. Dzisiaj również przychodzimy w to święte dla nas wszystkich miejsce, z tymi wszystkimi sprawami naszych serc, o których wypełnienie chcemy prosić Pana Boga za wstawiennictwem św. Marii Magdaleny – powiedział.

Miłość, która płonie

Sumie odpustowej przewodniczył biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej Stanisław Jamrozek. W homilii zwrócił uwagę na postać św. Marii Magdaleny i jej wielką miłość do Chrystusa, która sprawiła, że to właśnie ona stała się Apostołką Apostołów. – Myślę, że św. Maria Magdalena jest bliska każdemu z nas, ponieważ jest taka bardzo ludzka, święta, a jednak przyjazna nam, ludziom, którzy też często upadają, a jednak podnoszą się i starają się kroczyć za Jezusem. A to właśnie ona jest tą, która stoi pod krzyżem Chrystusa razem z Maryją i opłakuje Jego śmierć, a później staje się pierwszym świadkiem Jego zmartwychwstania. Ona najbardziej kochała Pana i ta miłość, która płonęła w jej sercu, której nie zdołały zagasić wody tego świata, kazała jej być przy Panu i towarzyszyć Mu, a potem kazała jej iść namaścić Jego ciało. Jezus wynagradza tych, którzy Go miłują, dlatego ukazuje się właśnie jej. My również jesteśmy wezwani, aby pójść drogą naśladowania Jezusa, jak czyniła to św. Maria Magdalena. Ktoś, kto Go spotkał prawdziwie, później zmienia swoje nastawienie, swój sposób myślenia i wartościowania, wszystko staje się dla niego nowe. Prawdziwie pójdzie za Jezusem tylko ten, kto doświadczył żywej obecności Pana. I Maria Magdalena poświęca się całkowicie Panu, aby pokazać, że ta miłość jest tak wielka i trzeba na nią odpowiedzieć poprzez całkowite zaangażowanie się w sprawy Boże – wskazał bp Jamrozek.

Przy relikwiach Świętej

Po Eucharystii miała miejsce procesja eucharystyczna wokół świątyni, podczas której w litanii wzywano wstawiennictwa św. Marii Magdaleny. Ks. Batycki na zakończenie uroczystości dziękował Księdzu Biskupowi i wszystkim, którzy przyczynili się do uświetnienia wydarzenia. Uroczystości odpustowe zakończyła Msza św. za wstawiennictwem św. Marii Magdaleny połączona z nowenną i ucałowaniem relikwii Świętej, które od 12 maja br. znajdują się biłgorajskim sanktuarium. Warto dodać, iż Sanktuarium św. Marii Magdaleny w Biłgoraju to jedyne miejsce objawień tej Świętej na świecie, zaś szczególnym do odwiedzenia miejscem jest tutaj kapliczka z cudowną wodą, która znajduje się właśnie na miejscu objawienia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Św. Stanisław Kostka - patron dzieci i młodzieży

Małgorzata Zalewska
Edycja podlaska 37/2002

Jastrow/pl.wikipedia.org



W komnacie, gdzie Stanisław święty zasnął w Bogu,

na miejscu łoża jego stoi grób z marmuru.

Taki, że widz niechcący wstrzymuje się w progu,

myśląc, że Święty we śnie zwrócił twarz do muru

i rannych dzwonów echa w powietrzu dochodzi...

I wstać chce, i po pierwszy raz człowieka zwodzi.

Nad łożem tym i grobem świeci wizerunek

Królowej Nieba, która z Świętych chórem schodzi

i tron opuszcza, nędzy śpiesząc na ratunek.

Palm wiele, kwiatów wiele aniołowie niosą,

skrzydłami z ram lub nogą wstępując bosą.

Gdzie zaś od dołu obraz kończy się ku stronie,

w którą Stanisław Kostka blade zwracał skronie,

jeszcze na ram złoceniu róża jedna świeci:

niby że, po obrazu stoczywszy się płótnie,

upaść ma, jak ostatni dźwięk, gdy składasz lutnię.

I nie zleciała dotąd na ziemię - i leci...

(Cyprian Kamil Norwid)

Doroczną pamiątkę św. Stanisława Kostki kościół w Polsce obchodził wcześniej 13 listopada. Od 1974 r. święto to obchodzimy 18 września jako święto patronalne dzieci i młodzieży, by na progu nowego roku szkolnego prosić dla nich o błogosławieństwo i potrzebne łaski.

Stanisław Kostka urodził się w październiku 1550 r. w Rostkowie, w wiosce położonej około 4 kilometrów od Przasnysza, na Mazowszu, w diecezji płockiej. Ojcem Stanisława był Jan Kostka, od 1564 r. kasztelan zakroczymski, a jego matką była Małgorzata z domu Kryska z Drobnina. Obie rodziny Kostków i Kryskich były w XVI w. dobrze znane.

Stanisław Kostka miał trzech braci i dwie siostry. Oto co Stanisław powiedział o swojej rodzinie: "Rodzice chcieli, byśmy byli wychowani w wierze katolickiej, zaznajomieni z katolickimi dogmatami, a nie oddawali się rozkoszom. Co więcej postępowali z nami ostro i twardo, napędzali nas zawsze - sami jak i przez domowników - do wszelkiej pobożności, skromności, uczciwości, tak żeby nikt z otoczenia, z licznej również służby, nie mógł się na nas skarżyć o rzecz najmniejszą" .

Św. Stanisław swoje pierwsze nauki pobierał w domu rodzinnym. Jego nauczycielem przez pewien czas był Jan Biliński. W domu rodzicielskim przebywał do 14. roku życia. Następnie Stanisław razem ze swym bratem Pawłem rozpoczęli studia u jezuitów we Wiedniu, lecz gdy nowy cesarz Maksymilian w 1565 r. zabrał jezuitom konwikt, musieli przenieść się na stancję. Do jezuickiej szkoły w Wiedniu uczęszczało wówczas około 400 uczniów, a regulamin tej szkoły streszczał się w jednym zdaniu: "Taką pobożnością, taką skromnością i takim poznaniem przedmiotów niech się uczniowie starają ozdobić swój umysł, aby się mogli podobać Bogu i ludziom pobożnym, a w przyszłości ojczyźnie i sobie samym przynieść także korzyść". Do pobożności miała zaprawiać studentów codzienna modlitwa przed lekcjami i po lekcjach, codzienna Msza św., miesięczna spowiedź i Komunia św. Początkowo Stanisławowi nauka szła trudno, ale pod koniec trzeciego roku należał już do najlepszych. Władał płynnie językiem ojczystym, niemieckim i łacińskim; uczył się też języka greckiego.

Trzy lata pobytu w Wiedniu to był dla Stanisława okres rozbudzonego życia wewnętrznego. Stanisław znał tylko drogę do kolegium, do kościoła i do domu. Swój wolny czas poświęcał na lekturę i modlitwę. Zadawał sobie pokuty i biczował się. Mimo sprzeciwu i próśb brata i kolegów nie zaprzestawał praktyk pokutnych. Intensywne życie wewnętrzne, nauka i praktyki pokutne tak bardzo osłabiły organizm chłopca, że bliski był śmierci. Zapadł w niemoc śmiertelną w grudniu 1565 r. Kiedy św. Stanisław był już pewien śmierci, a nie mógł otrzymać Wiatyku, gdyż właściciel domu nie chciał wpuścić katolickiego kapłana, wtedy św. Barbara, patronka dobrej śmierci, do której się zwrócił, w towarzystwie dwóch aniołów nawiedziła jego pokój i przyniosła mu ów Wiatyk. W tej również chorobie objawiła się Świętemu Matka Najświętsza i złożyła mu na ręce Boże Dzieciątko. Od Niej to doznał cudownego uleczenia z poleceniem by wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Nie było to rzeczą łatwą dla Stanisława, gdyż jezuici nie mieli zwyczaju przyjmować kandydatów bez woli rodziców, a on na nią nie mógł liczyć. Po wielu trudnościach i zmaganiach Stanisław został przyjęty do jezuitów najpierw na próbę, gdzie zadaniem jego było sprzątanie pokoi i pomaganie w kuchni, po pewnym jednak czasie, wraz z dwoma innymi kandydatami udał się Stanisław do Rzymu i na skutek polecenia prowincjała z Niemiec przełożony generalny przyjął go do nowicjatu. Rozkład zajęć nowicjuszów przedstawiał się następująco: modlitwa, praca umysłowa i fizyczna, posługi w domu i w szpitalach, dyskusje na tematy życia wewnętrznego i o sprawach kościelnych, konferencje mistrza nowicjatu i przyjezdnych gości. Stanisław czuł się szczęśliwy, że wreszcie osiągnął swój życiowy cel.

Przełożeni pozwolili Stanisławowi w pierwszych miesiącach 1568 r. złożyć śluby zakonne. Wielkim wydarzeniem w życiu św. Stanisława było przybycie 1 sierpnia w uroczystość Matki Bożej Anielskiej (dziś tę uroczystość obchodzimy 2 sierpnia) św. Piotra Kanizjusza, który zatrzymał się w domu nowicjatu i wygłosił dla nich konferencję. Po tej konferencji Stanisław powiedział do kolegów: "Dla wszystkich ta nauka świętego męża jest przestrogą i zachętą, ale dla mnie jest ona wyraźnym głosem Bożym. Umrę bowiem jeszcze w tym miesiącu". Koledzy zlekceważyli sobie jego słowa. Jeszcze 5 sierpnia jeden z ojców zabrał Stanisława do bazyliki Najświętszej Maryi Panny Większej na doroczny odpust. Za kilka dni było święto Wniebowzięcia Matki Bożej. 10 sierpnia Stanisław napisał list do Matki Bożej i ukrył go na swojej piersi. Prosił by mógł odejść z tego świata w uroczystość Wniebowzięcia Maryi. Jego prośba została wysłuchana. W wigilię Wniebowzięcia Stanisław dostał silnych mdłości i zemdlał. Wystąpił na nim zimny pot i poczuł dreszcze, z ust zaczęła sączyć mu się krew. O północy zaopatrzono go Wiatykiem. Przeszedł do wieczności tuż po północy 15 sierpnia 1568 r., mając zaledwie siedemnaście lat.

Wieść o jego pięknej śmierci rozeszła się lotem błyskawicy po całym Rzymie. Wbrew zwyczajowi zakonu jezuitów ciało Stanisława przyozdobiono kwiatami. W dwa lata potem, gdy otwarto grób św. Stanisława, znaleziono jego ciało nietknięte rozkładem. W 1605 r. papież Paweł V zezwolił na zawieszenie obrazu św. Stanisława w kościele św. Andrzeja w Rzymie i na zawieszenie przy nim lamp, jak też wotów. Papież Klemens X w 1670 r. zezwolił jezuitom na odprawianie Mszy św. i na odmawianie pacierzy kapłańskich ku czci św. Stanisława. W 1674 r. ten sam papież ogłosił św. Stanisława Kostkę jednym z głównych patronów Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Te wszystkie fakty Stolica Apostolska uznała jako akt beatyfikacji. Św. Stanisław Kostka jest pierwszym Polakiem, który dostąpił chwały ołtarzy w Towarzystwie Jezusowym. Rok 1714 był rokiem, w którym papież Klemens XI wydał dekret kanonizacyjny, ale samego aktu kanonizacji dokonał papież Benedykt XIII dopiero w 1726 r. wraz ze św. Alojzym Gonzagą. W 1926 r., w 200. rocznicę kanonizacji odbyła się uroczystość sprowadzenia do Polski małej części relikwii św. Stanisława. W tych jubileuszowych uroczystościach wziął udział sam prezydent państwa, Ignacy Mościcki. Ciało św. Stanisława spoczywa w kościele św. Andrzeja Boboli w Rzymie w jego ołtarzu po lewej stronie.

Ku czci św. Stanisława Kostki wzniesiono w Polsce wiele świątyń, wśród nich piękną katedrę w Łodzi. Najpiękniejszy kościół pod wezwaniem św. Stanisława znajduje się w Nowym Jorku. Św. Stanisław Kostka należy do najpopularniejszych polskich świętych. Przed cudownym obrazem św. Stanisława w obecnej katedrze lubelskiej modlił się w 1651 r. król Jan II Kazimierz.

W naszej diecezji doroczną uroczystość odpustową ku czci św. Stanisława Kostki przeżywa wspólnota parafialna w Jerzyskach, gdzie proboszczem jest ks. Zenon Bobel.

U początku nowego roku szkolnego i akademickiego starajmy się prosić św. Stanisława Kostkę, który jest patronem dziatwy i młodzieży, aby wstawiał się on za nami i wypraszał potrzebne nam wszystkim łaski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Hiszpania: osadzony szwagier króla został wolontariuszem u orionistów

2019-09-19 15:14

mz (KAI/EM/EP/REL) / Madryt

Iñaki Urdangarin, osadzony od 2018 r. za malwersacje szwagier króla Hiszpanii Filipa VI, wyszedł w czwartek rano z więzienia Brieva, w prowincji Ávila, aby rozpocząć swoją współpracę z ośrodkiem dla niepełnosprawnych. Instytucję, prowadzoną przez księży orionistów, Urdangarin będzie odwiedzał dwa razy w tygodniu, pracując tam jako wolontariusz przez 8 godzin.

ferobanjo/pixabay.com

Zgodnie z opublikowaną we wtorek decyzją sądu Kastylii i Leonu Iñaki Urdangarin będzie pracował jako wolontariusz na rzecz innych, a także w celu swojej “socjalizacji wynikającej z osamotnienia”. Mąż siostry króla Filipa VI ma pomagać niepełnosprawnym w Domu Księdza Orione w Pozuelo de Alarcón w codziennych zajęciach, takich jak spacer, ćwiczenia czy pływanie.

51-letni Urdangarin trafił do więzienia Brieva w czerwcu 2018 r. po skazaniu go przez sąd na blisko sześć lat więzienia, m.in. za nielegalne zainkasowanie 6 mln euro przeznaczonych na inwestycje publiczne. Podczas śledztwa potwierdzono, że w latach 2004-2006 Urdangarin firmował swoim nazwiskiem przestępczą działalność organizacji non profit, Instytutu Noos, powołanego do propagowania sportu i kultury fizycznej. Większość środków trafiała jednak na inne cele, m.in. prywatne konta w rajach podatkowych.

Iñaki Urdangarin jest byłym kapitanem reprezentacji Hiszpanii w piłce ręcznej. Z ekipą tą zdobył dwukrotnie, w 1996 r i 2000 r., brązowy medal na letnich igrzyskach olimpijskich.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem