Reklama

Kościół

Zbrodnia i nadzieja

W skandalu pedofilskim, który wybuchł wokół Kościoła w Polsce, należy wyraźnie odróżnić dwie sprawy. Pierwszą jest niewątpliwie wymierzona w katolicyzm kampania medialna i społeczna. Jej elementami są m.in. antyklerykalne demonstracje oraz wypowiedzi licznych polityków, działaczy i publicystów, a także bluźniercze akcje w rodzaju profanowania wizerunku Matki Bożej Częstochowskiej. Celem tych ataków jest wyrugowanie wpływów chrześcijaństwa z przestrzeni publicznej, a więc w ostatecznym rozrachunku budowa świata bez Boga.

Oddzielna sprawa to kwestia molestowania osób nieletnich przez duchownych, która jest problemem realnym i piętnowanym wielokrotnie przez Jana Pawła II, Benedykta XVI czy Franciszka. Ten rzeczywiście istniejący proceder jest ostatnio wykorzystywany nie tyle do eliminowania owego zła z szeregów duchowieństwa, ile do walki z Kościołem. Trudno bowiem uznać za odnowicieli moralnych polskiego katolicyzmu osoby, które zasłynęły nie tylko z walki z religią, lecz także z nachalnego propagowania postulatów rewolucji seksualnej.

Zbyt rzadko się powtarza, że pedofilia jest problemem globalnym i ponadwyznaniowym. Co roku ok. 3 mln dorosłych mężczyzn podróżuje do krajów Trzeciego Świata tylko w jednym celu – wykorzystywania dzieci. Zyski z rynku pornografii pedofilskiej oblicza się na grubo ponad 20 mld dol. rocznie. Mamy dziś w Europie ok. 18 mln dzieci, które były molestowane seksualnie. Głośne afery obyczajowe w różnych krajach ujawniały istnienie tego procederu w środowiskach politycznych, biznesowych czy celebryckich.

Reklama

Problem ten, niestety, dotyka także część duchowieństwa. Jest to niezwykle mały odsetek, np. według oficjalnych statystyk w USA, księża dopuszczający się molestowania nieletnich stanowią zaledwie 0,3 proc. (czyli 3 promile) wszystkich tego typu przypadków. Nie umniejsza to, oczywiście, powagi problemu. Zwłaszcza w Kościele każdy taki czyn jest zbrodnią wołającą o pomstę do nieba. Jak zauważył bowiem Benedykt XVI, pedofilia klerykalna to zbrodnia nie tylko na ciele, lecz przede wszystkim na duszy. Dotyczy ona spraw ostatecznych, ponieważ często prowadzi do zabicia wiary, a więc stanowi realne zagrożenie dla zbawienia duszy i życia wiecznego.

Warto przypomnieć w tym kontekście słowa Benedykta XVI, który w 2010 r. w drodze do Fatimy powiedział, że Kościół cierpi dziś największe prześladowania nie ze strony przeciwników zewnętrznych, lecz ze strony wrogów wewnętrznych, którzy zadają mu rany od środka. Papież mówił przede wszystkim o duchownych, którzy są powołani, by prowadzić ludzi do życia wiecznego, a zamiast tego dokonują gwałtów na ich ciele i duszy i w konsekwencji zabijają wiarę. Z myślą o nich właśnie Papież senior w swym niedawnym tekście o pedofilii w Kościele zacytował słowa Jezusa: „A kto by stał się powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu lepiej byłoby kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze” (por. Mt 8, 6.).

Świadomość tego, jak pustoszący duchowo jest grzech pedofilii klerykalnej, spowodowała, że w 2001 r. Jan Paweł II wspólnie z kard. Josephem Ratzingerem zdecydowali, by tego rodzaju przestępstwa duchownych badała Kongregacja Nauki Wiary. Kościół ma bowiem obowiązek prawnej ochrony zagrożonego dobra, którym jest wiara. Ich decyzje znalazły odzwierciedlenie w „Delicta maiora contra fidem” – pierwszym dokumencie w historii Stolicy Apostolskiej, którym stawiono czoło problemowi pedofilii wśród duchownych. Do dziś zresztą Kościół jest jedyną instytucją na świecie, która kompleksowo i systematycznie prowadzi walkę o oczyszczenie swych szeregów ze sprawców tego rodzaju przestępstw. Nie dzieje się to natomiast w innych środowiskach, w których skala procederu jest znacznie większa.

Reklama

Fakty pokazują, że proces zapoczątkowany w 2001 r. przez Jana Pawła II jest stale kontynuowany. Kolejne decyzje podejmowane w tej sprawie przez Watykan następują wraz ze zdobywaną wiedzą oraz rosnącą świadomością o skali zjawiska. Ostatnie wydarzenia pokazują jednak, że potrzebne są bardziej zdecydowane działania. Postępowania w sprawach pedofilskich powinny być jak najbardziej precyzyjne, skuteczne, konsekwentne i jawne. Kontrola biskupów nad księżmi podejrzanymi, oskarżonymi o tego rodzaju czyny lub skazanymi za nie nie może być fikcją. Należy zrezygnować z dominującej dziś „kultury sekretu”, która sprawia, że dyskrecja i milczenie są coraz powszechniej odbierane jako ukrywanie, zatajanie i tuszowanie.

Biskupi powinni dobrze przemyśleć słowa Benedykta XVI, który w swym niedawnym tekście wśród głównych czynników składających się na zjawisko pedofilii w Kościele wymienił „niewłaściwe procedury stosowane przy określaniu, czy kandydaci do kapłaństwa i do życia zakonnego spełniają konieczne do tego warunki; niewystarczającą formację ludzką, moralną, intelektualną i duchową w seminariach i nowicjatach (...)”.

W tym kontekście Papież senior nawiązał do wydanej przez siebie w 2005 r. instrukcji, w której stanowczo zabronił przyjmowania do seminariów i dopuszczania do święceń „osób, które praktykują homoseksualizm, wykazują głęboko zakorzenione tendencje homoseksualne lub wspierają tak zwaną «kulturę gejowską»”. Wyniki badań przeprowadzonych w USA, Australii, Belgii czy Niemczech pokazują gigantyczną nadreprezentację osób o skłonnościach homoseksualnych wśród sprawców pedofilii klerykalnej. Podobne dane przyniósł pilotażowy raport na ten temat przedstawiony w tym roku przez Episkopat Polski.

Film braci Sekielskich „Tylko nie mów nikomu” potwierdza tę prawidłowość. Wynika z niego, że sprawcami molestowania nieletnich w większości przypadków są nie pedofile, lecz homoseksualiści dopuszczający się czynów pedofilskich. Należy wyciągnąć z tej wiedzy logiczne wnioski i egzekwować wprowadzone przez Benedykta XVI prawo, które, niestety, zbyt często bywa omijane. Przede wszystkim jednak w formacji duchowej potrzebne są postawienie Pana Boga na pierwszym miejscu oraz uczynienie Go centralnym punktem odniesienia dla życia osobistego, zawodowego i wspólnotowego. W przeciwnym razie zbyt często zastępuje Go mały człowiek ze swoim wielkim „ja”.

2019-05-21 13:10

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież: trzeba odzyskać prawdziwe znaczenie prawa w Kościele

[ TEMATY ]

kara

papież Franciszek

prawo kanoniczne

Grzegorz Gałązka

Również kościelne prawo karne jest środkiem duszpasterskim. Kiedy bowiem inne środki nie przynoszą rezultatów, dla naprawienia skandalu i przywrócenia sprawiedliwości, niezbędne jest zastosowanie odpowiednich kar. Przypomniał o tym Franciszek podczas audiencji dla uczestników sesji plenarnej Papieskiej Rady ds. Tekstów Prawnych. Zajmuje się ona aktualnie rewizją VI księgi Kodeksu Prawa Kanonicznego, o sankcjach w Kościele.

Franciszek zauważył na wstępie, że potrzeba dziś na nowo odzyskać i pogłębić prawdziwe znaczenie prawa w Kościele. Bo choć nadrzędną rolę odgrywają w nim Słowo Boże i sakramenty, to jednak niezbędną rolę ma w nim również norma prawna, która służy jedności.

„W tym względzie trzeba, by wasza dykasteria pomagała w refleksji nad autentyczną formacją prawną w Kościele, która pozwalałaby zrozumieć duszpasterski charakter prawa kanonicznego, jego pomocniczą rolę dla salus animarum – zbawienia dusz, którą zawsze należy potwierdzać i gwarantować. W tym kontekście bardzo aktualna jest zachęta Benedykta XVI zawarta w «Liście do seminarzystów», ale równie ważna dla wszystkich wierzących: «Uczcie się także rozumieć i — ośmielam się powiedzieć – kochać prawo kanoniczne, biorąc pod uwagę jego istotną konieczność i formy praktycznego zastosowania: społeczeństwo bez prawa byłoby społecznością pozbawioną praw. Prawo jest warunkiem miłości» (n. 5). Szerzenie znajomości i zastosowania prawa kościelnego nie jest przeszkodą dla domniemanej «skuteczności» duszpasterskiej tych, którzy chcą rozwiązywać problemy, abstrahując od prawa, lecz gwarancją tego, że nie dąży się do rozwiązań samowolnych, ale naprawdę sprawiedliwych i dlatego naprawdę duszpasterskich. Chroniąc przed samowolą, prawo staje się wałem obronnym dla ostatnich i ubogich, tarczą ochronną dla tych, którzy mogliby paść ofiarą aktualnej władzy.“

Franciszek podkreślił, że to samo dotyczy również kodeksu karnego. Sankcje w prawie kanonicznym mają zawsze znaczenie duszpasterskie. Ich celem jest nie tylko zapewnienie poszanowanie porządku prawnego, ale skłonienie do poprawy samego winowajcy. Kara kanoniczna nie jest jedynie środkiem przymusu, ale ma charakter uzdrawiający – powiedział Papież.

CZYTAJ DALEJ

Ordo Iuris: pacjenci umierają w szpitalach bez sakramentów

2020-08-11 12:03

[ TEMATY ]

koronawirus

Daan Stevens / unsplash.com

Problemem wielu polskich szpitali jest ograniczanie prawa pacjentów do korzystania z opieki duszpasterskiej. Utrudnienie to stanowi naruszenie art. 53 Konstytucji RP gwarantującego każdemu wolność sumienia i religii - alarmuje instytua Ordo Iuris.

Wprowadzony stan epidemii stał się dla dyrekcji wielu placówek medycznych i domów opieki społecznej pretekstem do zaostrzania tych ograniczeń. Dochodziło do sytuacji, że rodzin zmarłych pacjentów nie informowano o tym, że przed śmiercią bliskiej im osoby uniemożliwiono jej przyjęcie sakramentów. Do Instytutu Ordo Iuris spływają zawiadomienia z całej Polski dotyczące utrudniania pacjentom możliwości skorzystania z posługi duchownego.

Pierwsze interwencje w obronie wolności religijnej w placówkach medycznych Instytut Ordo Iuris podjął na przełomie 2019 i 2020 r. Wtedy to pacjentka Szpitala im. Św. Rodziny w Warszawie alarmowała, że w placówce zakazano obchodu kapelana po oddziałach szpitalnych, a posługa duszpasterska może odbywać się tylko po indywidualnym wezwaniu księdza przez pacjenta.

Powodem zmiany zasad pracy duchownego w szpitalu był artykuł, jaki ukazał się w jednej z gazet po donosie pacjentki oburzonej widokiem księdza na oddziale. Instytut wykazał wówczas w analizie przesłanej do dyrekcji szpitala oraz Rzecznika Praw Pacjenta, że tego rodzaju ograniczenie posługi duszpasterskiej jest sprzeczne z art. 53 Konstytucji RP.

Pandemia wirusa SARS-CoV-2 dała dyrekcjom szpitali pretekst do dalej idącego naruszania praw pacjentów. Prawnicy Ordo Iuris udowadniali wówczas, że prawo do kontaktu pacjenta z osobami bliskimi może być ograniczane ze względów sanitarnych, ale nie można tego kontaktu całkowicie zakazać. Tym bardziej, zakaz taki nie może obowiązywać w kontaktach pacjentów z kapelanem, który jest pracownikiem szpitala.

W kolejnych miesiącach napływały do Instytutu Ordo Iuris liczne zgłoszenia z województw pomorskiego, mazowieckiego czy podkarpackiego, w których wskazywano na coraz większe ograniczenia nakładane przez dyrekcje szpitali na kapelanów. W niektórych placówkach kapelani otrzymali nawet kategoryczny zakaz wstępu na teren szpitala czy domu pomocy społecznej.

Dyrekcji tych placówek nie interesowało, że pacjenci umierają bez dostępu do sakramentów. Fakt ten był niekiedy wręcz ukrywany przed rodziną zmarłego. W rozmowach z pacjentami dyrekcja wskazywała, że mogą oni obejrzeć Mszę św. w telewizji albo wysłuchać jej w radiu i to miała być odpowiednia realizacja przez szpital ich wolności religijnej. W niektórych sytuacjach osoby wstawiające się za pacjentami umierającymi bez sakramentów doświadczały szykan ze strony dyrekcji.

Tego rodzaju stanowisko władz placówek jest niezgodne z przepisami, bowiem w sytuacji pogorszenia się stanu zdrowia tak dalece, że powoduje ono odczucie zagrożenia życia, pacjent ma prawo, aby to szpital niezwłocznie zawiadomił duchownego wyznawanej przez pacjenta religii i umożliwił z nim kontakt. Uprawnienie to rodzi obowiązek szpitala do podjęcia aktywnych działań w celu stworzenia możliwości spotkania pacjenta z duchownym jego wyznania.

W związku z coraz powszechniejszą praktyką naruszania przepisów w zakresie posługi duszpasterskiej w szpitalach, Instytut Ordo Iuris podjął regularne działania na rzecz ochrony konstytucyjnych praw pacjentów. Prawnicy interweniują w każdej placówce, w której dochodzi do łamania prawa. O sprzecznych z przepisami praktykach informują Rzecznika Praw Pacjenta, który prowadzi własne dochodzenie we wskazanych szpitalach.

Tam, gdzie sytuacja tego wymaga, Instytut oferuje też pacjentom bezpłatną pomoc prawną, aby nad ochroną interesu prawnego pacjenta czuwał adwokat z Centrum Interwencji Procesowej. Ordo Iuris przygotowuje także raport o naruszeniach prawa do opieki duszpasterskiej w szpitalach oraz instrukcję dla kapelanów, która dostarczy kapłanom argumentów prawnych do walki o realizację praw pacjentów.

„Instytut Ordo Iuris podejmuje liczne interwencje na rzecz ochrony praw pacjentów, w tym przede wszystkim prawa do opieki duszpasterskiej oraz należytej realizacji przez szpital wolności sumienia i religii pacjenta. Okazujemy wsparcie każdej osobie, która zgłosi się do Instytutu. Jednocześnie podjęcie działań na ogólnopolską skalę, w tym przeprowadzenie odpowiednich zmian legislacyjnych, wymaga zebrania ogromnego materiału faktograficznego. Dlatego prosimy o zgłaszanie naruszeń praw pacjentów, abyśmy wspólnie przeciwstawili się łamaniu prawa w placówkach medycznych” – zaznacza Łukasz Bernaciński z Centrum Analiz Legislacyjnych Ordo Iuris.

CZYTAJ DALEJ

Eleni na obchodach 40-lecia istnienia parafii

2020-08-13 21:45

[ TEMATY ]

koncert

Toruń

Eleni

ks. Paweł Borowski

13 sierpnia w kościele pw. św. Maksymiliana Kolbego w Toruniu, w ramach obchodów 40-lecia istnienia parafii, wystąpiła Eleni.

Centralnym wydarzeniem obchodów będzie Msza św. pod przewodnictwem biskupa toruńskiego Wiesława Śmigla. Zapraszamy do wspólnej modlitwy 14 sierpnia o godz. 18.00 w kościele pw. św. Maksymiliana Kolbego w Toruniu.

Zobacz zdjęcia: Eleni z koncertem w Toruniu

Zapraszamy do wspólnej modlitwy o godz. 18:00. Obchody patronatem objął Tygodnik Katolicki "Niedziela".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję