Reklama

Dyktatura w południowoamerykańskim sosie

2019-09-10 12:59

Z Marinellys Tremamunno rozmawiał Włodzimierz Rędzioch
Niedziela Ogólnopolska 37/2019, str. 42-44

Lata dyktatury Cháveza były latami prześladowań opozycjonistów, systematycznego i powszechnego łamania praw człowieka oraz „demontażu” systemu demokratycznego i konstytucyjnego
O „chavizmie” i lewicowym reżimie z Marinellys Tremamunno rozmawia Włodzimierz Rędzioch

Zdecydowana większość mieszkańców Wenezueli – mówi się nawet o prawie 90 proc. – żyje w biedzie; 82 proc. Wenezuelczyków nie stać na 3 posiłki dziennie, a ponad połowa twierdzi, że budzi się głodna. Caritas ujawniła, że 71 proc. dzieci w wieku poniżej 5 lat nie ma odpowiedniego pożywienia. Taka jest sytuacja w Wenezueli – w kraju „socjalizmu XXI wieku”, który został nagrodzony przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) za osiągnięcie „celu milenium Narodów Zjednoczonych, jakim jest zmniejszenie o połowę niedożywienia”.

Ale na początku lipca sam ONZ przyznał, że sytuacja w tym kraju jest dramatyczna. Wysoki komisarz Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka Michelle Bachelet, była socjalistyczna prezydent Chile, otwarcie powiedziała na forum Rady Praw Człowieka ONZ w Genewie, że „Wenezuelczycy zasługują na lepsze życie, wolne od strachu, z dostępem do żywności, wody i służby zdrowia”. Wenezuela ma największe rezerwy ropy naftowej na świecie i była kiedyś jednym z najbogatszych krajów Ameryki Łacińskiej; przez ostatnie dziesięciolecia była chwalona przez lewicę całego świata, w tym liderów dużych europejskich partii: Jeana-Luca Mélenchona – szefa francuskiej lewicy, Jeremy’ego Corbyna – lidera angielskiej Partii Pracy, Podemos w Hiszpanii i Ruch Pięciu Gwiazd we Włoszech. Bernie Sanders, amerykański senator, socjalista, który chciał zostać prezydentem USA, powiedział kiedyś, że „amerykański sen spełnił się w Ameryce Południowej, w krajach takich jak Ekwador i Wenezuela”.

Reklama

Wielu antyimperialistycznych intelektualistów również wychwalało kraj dyktatorów Cháveza i Maduro. José Saramago, portugalski pisarz i laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, zawsze był wielkim zwolennikiem reżimu Cháveza; Noam Chomsky, amerykański językoznawca i filozof, powtarzał, że w Wenezueli powstaje „lepszy świat”; Naomi Klein, kanadyjska dziennikarka, autorka słynnej książki „No logo” na temat nieuczciwych praktyk korporacji międzynarodowych, stwierdziła, że Wenezuela jest krajem, w którym „obywatele odnowili wiarę w siłę demokracji, aby poprawić swoje życie”. Nie wspominając już o „zaangażowanych” gwiazdach kina, takich jak Oliver Stone czy Sean Penn, zachwyconych wielkim „dobroczyńcą ludu” Hugo Chávezem.

Aby lepiej zrozumieć dramat Wenezueli, przeprowadziłem wywiad z Marinellys Tremamunno – wenezuelską dziennikarką urodzoną w Caracas, która wyemigrowała do Włoch z powodu cenzury reżimu, autorką opublikowanej niedawno książki o znaczącym tytule: „Wenezuela, raj diabła” (Infinito Edizioni).

W. R.

* * *

WŁODZIMIERZ RĘDZIOCH: – Jak to się stało, że oficer wenezuelskiej armii Hugo Chávez doszedł do władzy w swym kraju?

MARINELLYS TREMAMUNNO: – Hugo Chávez był jednym z czterech podpułkowników armii, którzy w 1992 r. dokonali nieudanego zamachu stanu przeciwko prezydentowi Carlosowi Andrésowi Pérezowi z partii lewicowej AD (Acción Democrática), w konsekwencji czego Chávez został uwięziony. W następnym roku prokuratura usunęła prezydenta Péreza, oskarżonego o sprzeniewierzenie funduszy publicznych, a w 1993 r. wybory wygrał Rafael Caldera, który ułaskawił Cháveza w marcu 1994 r. Chávez natychmiast założył Ruch Piątej Republiki (Movimiento V República – MVR), który zagwarantował mu dojście do władzy w wyborach w 1998 r.

– W jaki sposób Chávez rządził Wenezuelą?

– Chávez sprawował władzę w sposób absolutny, bez opozycji, z stylu wyraźnie dyktatorskim i totalitarnym. Od początku pomagały mu tajne służby kubańskie, a w kolejnych miesiącach – ok. 30 tys. członków „Komitetów Obrony Rewolucji”, którzy przybyli również z Kuby. W 1999 r. powołał do życia Narodowe Zgromadzenie Konstytucyjne, które usunęło wszystkich urzędników administracji publicznej i sądownictwa. Wziął w swoje ręce władzę prezydenta i szefa armii. Nawiązał kontakty i wypracował modus vivendi z kolumbijskim ugrupowaniem terrorystycznym FARC, zajmującym się również handlem narkotykami (trzeba dodać, że dziś w 14 z 24 stanów Wenezueli działa kolumbijska partyzantka). Od 2004 r., zgodnie z projektem znanym jako „Nowa faza, nowa mapa strategiczna rewolucji boliwariańskiej”, zintensyfikował regionalną ekspansję „rewolucji socjalistycznej XXI wieku”. Jako prawdziwy, lewicowy dyktator Chávez skonfiskował lub wywłaszczył prywatne przedsiębiorstwa przemysłowe, handlowe i rolnicze. Spowodowało to katastrofę gospodarczą i doprowadziło kraj do ruiny. Lata dyktatury Cháveza były latami prześladowań opozycjonistów, systematycznego i powszechnego łamania praw człowieka oraz „demontażu” systemu demokratycznego i konstytucyjnego.

– Kim jest obecny dyktator Nicolás Maduro?

– To Wenezuelczyk urodzony prawdopodobnie w Kolumbii. Nie skończył szkoły średniej, a w 1991 r. znalazł pracę jako kierowca autobusu w Caracas, w miejskiej firmie transportowej, gdzie z czasem założył związek zawodowy. Kiedy Chávez był w więzieniu, Maduro go odwiedził. Po zwolnieniu Cháveza razem zakładali Ruch Piątej Republiki. Podczas swojego ostatniego wystąpienia radiowo-telewizyjnego dyktator wskazał Maduro jako swojego następcę. „Jestem przekonany, absolutnie i całkowicie, że Nicolás Maduro powinien zostać wybrany na prezydenta Boliwariańskiej Republiki Wenezueli” – powiedział. I rzeczywiście Maduro przejął władzę w wyniku wyborów prezydenckich w 2013 r. Nie wywodzi się z armii, tak jak Chávez, ani nie cieszył się popularnością swojego poprzednika. Stanął na czele kraju, który już przeżywał poważny kryzys gospodarczy.

– A jak taka osoba jak Maduro mogła sobie poradzić z głębokim kryzysem gospodarczym?

– Przede wszystkim aby stawić czoła recesji gospodarczej, zaczął drukować więcej pieniędzy. Wywołało to inflację i wzrost cen towarów importowanych, w tym żywności i leków. Aby powstrzymać ten dryf, Maduro ustanowił kontrolę cen i ustalił stały kurs wymiany walutowej, co spowodowało jeszcze większy wzrost kosztów importu i zamknięcie wielu firm. W tej nowej sytuacji postanowił kontynuować emisję waluty, co ostatecznie spowodowało niedobór wielu towarów i rozkwit czarnego rynku, a w konsekwencji wzrost korupcji i przestępczości. Rezultatem są katastrofalna sytuacja gospodarcza (inflacja w Wenezueli przekracza 1000 proc. rocznie) i brak bezpieczeństwa, co w ciągu ostatnich 3 lat zmusiło 10 proc. ludności do ucieczki z kraju (ponad 3 mln osób).

– Ale Wenezuela miała problemy nie tylko gospodarcze, musiała też stawić czoła bezkompromisowej walce politycznej...

– To prawda. W środku tego załamania gospodarczego w grudniu 2015 r. opozycja zdobyła większość w Zgromadzeniu Narodowym. Po raz pierwszy „chavizm” utracił władzę ustawodawczą, a jego hegemonia zaczęła słabnąć. Maduro zareagował radykalizacją swojego rządu, intensyfikując przemoc wobec przeciwników i wykorzystując „sztuczkę” swojego poprzednika – powołał w 2017 r. Zgromadzenie Konstytucyjne, które wyeliminowało władzę posłów. Aby uniemożliwić opozycji kontrolowanie parlamentu, Maduro stworzył drugi, w którym miał absolutną władzę. Wcześniej przejął kontrolę nad Najwyższym Trybunałem Sprawiedliwości (TSJ) przez nielegalne mianowanie sędziów przez swoich posłów. Parlament opozycyjny mianował członków TSJ zgodnie z konstytucją, ale wszyscy sędziowie byli prześladowani lub zostali uwięzieni, a dziś są na emigracji w Kolumbii lub Panamie.

– W ten sposób kraj popadł w prawdziwą dyktaturę...

– Niestety, tak. Prokurator generalna Wenezueli Luisa Ortega Díaz (osoba związana wcześniej z dyktaturą Cháveza) potępiła kryzys demokratyczny spowodowany przejęciem władzy przez Najwyższy Trybunał Sprawiedliwości, który odwołał praworządne Zgromadzenie Narodowe własnym wyrokiem. Ponadto Díaz bezpośrednio zaskarżyła Nicolása Maduro i niektórych wenezuelskich ministrów do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości jako winnych morderstw, tortur i sfałszowanych procesów, których ofiarami padło ok. 8 tys. osób w latach 2015-17. Jej oświadczenia uznano za zdradę stanu i usunięto ze stanowiska. Dziś jest na emigracji w Kolumbii.

– Czy to wszystko spowodowało, że ponad 50 krajów nie uznaje dyktatury Maduro?

– Utworzenie Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego zostało słusznie uznane przez większość państw na świecie za zamach stanu. To zgromadzenie zwołało wybory prezydenckie, które przy braku kandydatów opozycji Maduro wygrał. Właśnie dlatego ponad 50 krajów nie uznaje wyników tych wyborów. Przy braku prawowitego prezydenta, demokratycznie wybranego, parlament opozycji w 2015 r., zgodnie z postanowieniami naszej konstytucji, mianował przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego Juana Guaidó tymczasowym prezydentem, do czasu ogłoszenia nowych, wolnych wyborów. I należy pamiętać, że – zgodnie ze sprawozdaniem przedstawionym w czasie obrad Rady Praw Człowieka ONZ w Genewie – w okresie od stycznia 2018 r. do maja 2019 r. zabito 6,8 tys. Wenezuelczyków, a ich śmierć jest przypisana siłom bezpieczeństwa i bojówkom reżimu. Ludność stała się zakładnikiem milicji lub „colectivos” (oddziały paramilitarne), które wraz z wojskiem stanowią zbrojne skrzydło dyktatury; 580 tys. uzbrojonych ludzi, którzy bronią „rewolucji Cháveza”. To jest Wenezuela dyktatora Maduro.

– Opublikowała Pani książkę zatytułowaną „Wenezuela, raj diabła”, w której zebrane są świadectwa 12 wenezuelskich biskupów i 2 kardynałów. Co mówią pasterze Kościoła działającego w lewicowym reżimie?

– Biskupi opowiadają, jak Wenezuelczycy stracili swoją godność, jak obecny system doprowadził do zubożenia kraju, jak utracone zostały wartości w społeczeństwie, które staje się coraz bardziej zdemoralizowane. Potępiają terroryzm państwowy, w którym prześladuje się i torturuje obywateli. Mówią o prześladowaniach religijnych, których również są celem. Kapłani są także ofiarami przestępstw.

– Co w tej sytuacji mogą zrobić zaangażowani świeccy?

– Kościół apeluje o zaangażowanie świeckich w politykę. Problem w tym, że gdy tylko ktoś zaczyna zajmować się polityką, jest prześladowany i torturowany; często takie osoby są porywane, a nawet mordowane. W ubiegłym roku biskupi przygotowali dokument duszpasterski, w którym porównali obecną sytuację w Wenezueli do „wielkiego ucisku”. Te słowa przypominają apokalipsę i walkę dobra ze złem. Właśnie dlatego dałam mojej książce znaczący tytuł: „Wenezuela, raj diabła”.

– Jakie wyjście z tego wielkiego kryzysu widzą biskupi?

– Chciałam podkreślić, że pomimo wszystko biskupi mają nadzieję, iż uda się znaleźć pokojowe, demokratyczne wyjście z sytuacji. Nawet jeśli istnieją między nimi różnice – są tacy, którzy twierdzą, że nie można negocjować ze złem, że zło musi zostać pokonane; jeden z biskupów przypomniał, że z Hitlerem nie można było prowadzić dialogu i szukać kompromisów, że zbrodni nie można pokonać dyplomacją. Uważam, że Wenezuela jest krajem „bezprawnie uwięzionym”, który potrzebuje pomocy międzynarodowej (biskupi też o to proszą), ponieważ osoba porwana nie może uwolnić się sama i w sposób pokojowy. W Europie żyliście w czasach zbrodniczego komunizmu, my w Wenezueli jesteśmy zakładnikami latynoamerykańskiej mutacji komunizmu, która jest prezentowana jako „socjalizm XXI wieku”. Dlatego potrzebujemy pomocy świata demokratycznego. Ale zadaję sobie pytanie: Czy jest ktoś, kto usłyszy nasze wołanie?

Reklama

Jeżeli bowiem z Nim współumarliśmy, z Nim także żyć będziemy

2019-10-08 14:18

Ks. prof. Waldemar Chrostowski
Niedziela Ogólnopolska 41/2019, str. 29

pixel2013/pixabay.com

Uzdrowienie trędowatego Naamana potwierdziło zachętę proroka Elizeusza, by chory całkowicie zaufał Bogu. W czasach Starego Testamentu Bóg okazywał swą moc w nadzwyczajnych znakach, które towarzyszyły historii ludu Jego wybrania, ale jak świadczy uzdrowienie tego cudzoziemca, nie ograniczały się do Izraelitów. Stawało się jasne, że Bóg jest Panem dziejów i losów całej ludzkości. Także w naszych czasach, w których istnieją rozmaite wierzenia i religie, trzeba niestrudzenie świadczyć o Bogu jedynym, który w Jezusie Chrystusie „okazał ludom swe zbawienie”.

Ewangelia według św. Łukasza opowiada o uzdrowieniu przez Jezusa dziesięciu trędowatych. Pogranicze Samarii i Galilei zamieszkiwali Żydzi oraz ludzie innych narodowości. Ujrzawszy chorych, którzy błagali o pomoc, Jezus nie dociekał, z kim ma do czynienia, lecz przywrócił im zdrowie. O ile jednak Naaman pospieszył z podziękowaniem Elizeuszowi, to tylko jeden z dziesięciu uzdrowionych z trądu postąpił tak samo. W pytaniu Jezusa pobrzmiewa smutek: „Gdzie jest dziewięciu?”. W podziękowaniu, które okazał jeden z trędowatych, znalazło wyraz nastawienie serca podatnego na przyjęcie łaski większej niż zdrowie ciała. W cudownych znakach, które są częścią również naszego życia, spotykają się dwie miłości: Boża do nas i nasza do Boga.

Największy dar Boga dla ludzkości to zbawienie, którego dokonał On w Jezusie Chrystusie. Zmartwychwstanie Jezusa, otwierając perspektywę życia wiecznego, stanowi podstawę nadziei, która nadaje najgłębszy sens życiu chrześcijanina. Ta nadzieja nie ogranicza się do uwarunkowań, potrzeb i wymiarów tego świata, co pozwala nam – na wzór św. Pawła – godnie przyjąć i cierpliwie znosić wszystko, co trudne. Kiedy tak nie jest, wtedy słowo Boże ulega spętaniu, gdyż nie znajduje potwierdzenia w życiu, wskutek czego traci na wiarygodności. Apostoł podkreśla, że życie chrześcijanina powinno się odbywać w blasku Krzyża jako fundamentu niezachwianej nadziei: „Jeżeli bowiem z Nim współumarliśmy, z Nim także żyć będziemy”. Wyznawcy Chrystusa, żyjąc w doczesności, są ukierunkowani ku wieczności i to ona jest naszym ostatecznym celem i przeznaczeniem. Ta pewność przynosi radość, podczas gdy rezygnacja z niej, a tym bardziej jej odrzucenie, zapowiadają tragiczną w skutkach odpowiedzialność: „Jeśli się będziemy Go zapierali, to i On nas się zaprze”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Obchody 25-lecia istnienia Centralnej Szkoły Państwowej Szkoły Pożarnej

2019-10-14 13:01

W dniu 11 października 2019 roku o godzinie 12.00 na Placu im. dr Władysława Biegańskiego w Częstochowie odbyła się uroczystość ŚLUBOWANIA słuchaczy XXIII turnusu Dziennego Studium Aspirantów Państwowej Straży Pożarnej i obchodów XXV-lecia istnienia Centralnej Szkoły PSP, która to 21 października 1994 roku została powołana do życia Zarządzeniem nr 59/94 przez ówczesnego Ministra Spraw Wewnętrznych.

Materiały prasowe

Uroczystości były poprzedzone Mszą Świętą na Jasnej Górze w intencji kadetów i ich rodzin, w której udział wzięła kadra Szkoły, ślubujący, zaproszeni goście oraz rodziny i znajomi słuchaczy. Mszy św. w Bazylice na Jasnej Górze przewodniczył w asyście kapelanów PSP biskup pomocniczy arch. częstochowskiej Ks. Andrzej Przybylski. Po Mszy Świętej nastąpił przemarsz pododdziałów z Jasnej Góry na centralny plac Częstochowy, gdzie odbyła się uroczystość.

Zobacz zdjęcia: Obchody 25-lecia istnienia Centralnej Szkoły Państwowej Szkoły Pożarnej

Na wstępie dowódca uroczystości bryg. Marek Grabałowski złożył meldunek Panu nadbryg. Markowi Jasińskiemu Zastępcy Komendanta Głównego PSP.

Do uroczystej przysięgi przystąpiło 94 słuchaczy w tym dwie kobiety. Po złożeniu Ślubowania wszyscy zostali przyjęci w poczet kadetów Centralnej Szkoły PSP, a tym samym zwiększyli szeregi funkcjonariuszy służby kandydackiej Państwowej Straży Pożarnej.

Komendant Centralnej Szkoły mł. bryg. Piotr Placek przemawiając do Ślubujących strażaków mówił m.in.: … "Służba w szeregach Państwowej Straży Pożarnej jest trudna i odpowiedzialna. Wymaga hartu ducha, odwagi i poświęcenia w niesieniu pomocy drugiemu człowiekowi zgodnie z mottem "Bogu na chwałę ludziom na pożytek". Ślubowanie na sztandar Szkoły ma szczególne znaczenie dla Was i waszych rodzin, które swoją obecnością nadają jej szczególną rangę. Pragnę, aby słowa składanego dzisiaj Ślubowania zapadły Wam głęboko w pamięć i w serca. Musicie mieć świadomość, że bycie strażakiem to honor i zaszczyt, a mundur zobowiązuje do godnego zachowania i odpowiedniej postawy".

Zadania, które na co dzień stoją przed formacją Państwowej Straży Pożarnej, wymagają osób dobrze wyszkolonych i przygotowanych do wykonywania zadań w najtrudniejszych warunkach akcji ratowniczych. W trudnych i odpowiedzialnych akcjach mogą brać udział jedynie strażacy o odpowiednim poziomie wiedzy i sprawności fizycznej. Dlatego od kandydatów do służby w Państwowej Straży Pożarnej wymaga się spełnienia szeregu kryteriów, między innymi: dobrego przygotowania z przedmiotów ścisłych, znakomitej sprawności fizycznej oraz odpowiednich predyspozycji.

Składający Ślubowanie spełnili te wymagania. Przeszli niespełna dwumiesięczne przeszkolenie z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w trudnych polowych warunkach, z dyscypliną służby wewnętrznej.

Okres przygotowawczy to doskonały sprawdzian dla siły charakteru, wytrwałości, współpracy ramię w ramię przyszłych strażaków. Egzamin ten zdali celująco.

Złożenie przysięgi jest momentem szczególnym, składa się ślubowanie pewnym wartościom – przed Komendantem, na sztandar Szkoły, w obecności władz i najbliższych. Od tego dnia, nowo zaprzysiężeni strażacy będą zobowiązani do postępowania w swoim życiu zgodnie ze słowami wypowiedzianej roty.

Niewiele jest zawodów, gdzie składana jest przysięga.

Wypowiada się między innymi słowa „...... być ofiarnym i mężnym w ratowaniu zagrożonego życia ludzkiego i wszelkiego mienia – nawet z narażeniem życia .....” - to słowa, które zobowiązują.

Podczas uroczystości niżej wymienieni strażacy zostali wyróżnieni:

Złotą Odznaką „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej":

- st. bryg. Tomasz Siemiętowski

- st. bryg. Tomasz Zasępa

Srebrną Odznaką „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej":

- mł. bryg. Konrad Jóźwiak

- mł. bryg. Artur Szerszeń

- asp. sztab. Rafał Zięba

Brązową Odznaką „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej":

- st. kpt. Piotr Ujma

- asp. Michał Bogusz

- asp. Sławomir Kasprzyk

Za szczególne osiągnięcia dla oświaty i wychowania Minister Edukacji Narodowej wyróżnił medalem Komisji Edukacji Narodowej niżej wymienionych:

- bryg. Żuczek Robert

- mł. bryg. Artur Ankowski

Podczas uroczystości Ślubowania Zastępca Komendanta Głównego PSP Pan nadbryg. Marek Jasiński symbolicznie przekazał kluczyki od nowego samochodu ratowniczego, który będzie kolejnym pojazdem wykorzystywanym w procesie dydaktycznym przez adeptów pożarnictwa.

W trakcie uroczystości zaproszeni goście w swoich przemówieniach gratulowali ślubującym oraz ich rodzinom. Zostały odczytane również listy gratulacyjne m. in.: Pana Jarosław Zielińskiego Wiceministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Pana generała brygadiera Leszka Suskiego Komendanta Głównego PSP oraz Pani Jadwigi Wiśniewskiej Poseł do Parlamentu Europejskiego.

Po uroczystym Ślubowaniu błogosławieństwa kadetom udzielił ks. st. bryg. dr Jan Krynicki. Na zakończenie uroczystości ulicami Częstochowy odbyła się defilada pododdziałów szkolnych, pojazdów i samochodów ratowniczych. Całą uroczystość i defiladę uświetniła gra Orkiestry Dętej Oddziałów Prewencji Policji w Katowicach na czele z kapelmistrzem asp. sztab. Waldemarem Skotarskim.

Po Ślubowaniu miało miejsce jeszcze jedno wyjątkowe wydarzenie, a mianowicie odsłonięcie tablicy pamiątkowej 7 Pułku Artylerii Lekkiej Wojska Polskiego, która w latach 1919 – 1939 stacjonowała w koszarach na Stradomiu, tu gdzie obecnie znajduje się Centralna Szkoła PSP. Pan Adam Kurus z Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach, wygłosił prelekcję dotyczącą 7 Dywizji Piechoty w bitwach kampanii obronnej po 1 września 1939 r. Odsłonięcia pamiątkowej tablicy dokonali: Zastępca Komendanta Głównego PSP, Z-ca Komendanta WKU w Częstochowie oraz Komendant Centralnej Szkoły.

Ślubowanie zaszczycili swoją obecnością:

• Zastępca Komendanta Głównego PSP Pan nadbryg. Marek Jasiński

• Poseł Rzeczypospolitej Polskiej Pani Lidia Burzyńska

• Poseł Rzeczypospolitej Polskiej Pan Mariusz Trepka

• Senator Rzeczypospolitej Polskiej Pan Ryszard Majer

• Senator Rzeczypospolitej Polskiej Pan Artur Warzocha

• II Wice Wojewoda Śląski Pan Robert Magdziarz

• W imieniu Śląskiego Kuratora Oświaty - Dyrektor delegatury w Częstochowie Pani Alicja Janowska

• Krajowy Kapelan Strażaków Ks. st. bryg. dr Jan Krynicki

• Kapelan Ewangelicko Augsburski Strażaków Ks. mł. bryg. Adam Glajcar

• Kapelan Archidiecezji Przemyskiej Ks. Henryk Psonka

• Proboszcz Parafii pw Najświętszego Serca Jezusowego Ks. Grzegorz Sochacki

• Śląski Kapelan Strażaków Ks. Michał Palowski

• Rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie Ks. Grzegorz Szumera

• Administrator Klasztoru Jasnej Góry Ojciec Czesław Brud

• Śląski Komendant Wojewódzki PSP Pan nadbryg. Jacek Kleszczewski

• Opolski Komendant Wojewódzki PSP Pan st. bryg. Krzysztof Kędryk

• Komendant Szkoły Aspirantów PSP w Krakowie Pan st. kpt. Marek Chwała

• Komendant Szkoły Aspirantów PSP w Poznaniu Pan st. bryg. Jan Kołdej

• Komendant Szkoły Podoficerskiej w Bydgoszczy Pan st. bryg. Jacek Antos

• Komendant Miejski PSP w Częstochowie Pan st. bryg. Jarosław Piotrowski

• Komendant Powiatowy PSP w Myszkowie Pan bryg. Sergiusz Wiśniewski

• Komendant Miejski PSP w Gliwicach Pan st. bryg. Roman Klecha

• Komendant Powiatowy PSP w Kłobucku Pan bryg. Robert Ladra

• Komendant Powiatowy PSP w Zawierciu Pan bryg. Artur Łągiewka

• Komendant Powiatowy PSP w Tarnowskich Górach Pan bryg. Piotr Krężel

• Komendant Powiatowy PSP w Będzinie Pan st. kpt. Arkadiusz Spera

• Komendant Miejski PSP w Sosnowcu Pan bryg. Radosław Lendor

• Komendant Miejski PSP w Jastrzębiu Zdroju Pan bryg. Wojciech Piechaczek

• Zastępca Komendanta Miejskiego PSP w Dąbrowie Górniczej Pan bryg. Andrzej Płóciniczak

• Komendant Miejski Policji w Częstochowie Pan insp. Dariusz Atłasik

• Zastępca Komendanta Miejskiego Policji w Częstochowie Pan ml. insp. Michał Strzelecki

• W imieniu Dolnośląskiego Komendanta Wojewódzkiego PSP - Naczelnik Ośrodka Szkolenia Komendy Wojewódzkiej PSP we Wrocławiu Pan bryg. Jerzy Ciężki

• W imieniu Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego PSP – Naczelnik Wydziału Kwatermistrzowskiego Pan bryg. Piotr Stępień

• Dowódca Samodzielnego Pododdziału Prewencji Policji w Częstochowie Pan mł. insp. Dariusz Kondas

• Zastępca Wojskowego Komendanta Uzupełnień w Częstochowie Pan mjr Paweł Kowalczyk

• W imieniu Komendanta Śląskiego Oddziału Straży Granicznej Pan mjr SG Zygmunt Lubik

• Kierownik Sekcji Ochrony Informacji Niejawnych i Kontroli Szkoły Policji w Katowicach Pan nadkom. Mariusz Milowski

• Szef Sztabu 13 Śląskiej Brygady Obrony Terytorialnej Pan ppłk Sławomir Machniewicz

• Komendant wojskowej straży Jednostki Wojskowej Komandosów w Lublińcu Pan chorąży Dawid Burzyk

• Rektor Wyższej Szkoły Zarządzania Ochroną Pracy w Katowicach Pan prof. dr hab. inż. Bohdan Mochnacki

• Prorektor Akademii Polonijnej w Częstochowie Pani prof. dr Paulina Winiarska

• Prorektor ds. nauczania Uniwersytetu im. Jana Długosza w Częstochowie Pan prof. dr hab. Inż. Tomasz Popławski

• Prodziekan ds. programowo - organizacyjnych Politechniki Częstochowskiej Pan dr inż. Marcin Zawada

• W imieniu Prezydent miasta Częstochowy - Naczelnik Wydziału Zarządzania Kryzysowego, Ochrony Ludności i Spraw Obronnych Pan Rafał Kusal

• W imieniu Starosty Powiatu Częstochowskiego - Główny specjalista Wydziału Zarządzania Kryzysowego i Spraw Obywatelskich Pani Anetta Ujma

• Burmistrz Miasta i Gminy Koziegłowy Pan Jacek Ślęczka

• Przewodniczący Śląskiej Sekcji Pożarnictwa NSZZ Solidarność Pan Damian Kochoń

• Zastępca Przewodniczącego Zarządu Regionu Częstochowskiego NSZZ Solidarność Pani Dorota Kaczmarek

• Przedstawiciel Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach Pan Adam Kurus

• W imieniu Kierownika Wydziału Egzaminów Zawodowych OKE Jaworzno Pani Katarzyna Wyrwas

• Redaktor Naczelna Gazety Częstochowskiej Pani Urszula Giżyńska

Komendant Centralnej Szkoły PSP w Częstochowie Pan mł. bryg. mgr Piotr Placek w raz z zastępcą Panem st. bryg. mgr inż. Pawłem Borówką składają serdeczne podziękowania wszystkim obecnym na uroczystości Gościom oraz rodzicom i przyjaciołom ślubujących. Podziękowania kierowane są również do wszystkich pracowników i funkcjonariuszy Szkoły za przygotowanie i organizację całej uroczystości Ślubowania i obchodów 25-lecia Centralnej Szkoły PSP w Częstochowie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem