Reklama

Niedziela Kielecka

(Nie)atrakcyjna czystość

– Jeśli chcemy być ludźmi czystego serca, musimy zawalczyć o Chrystusa. To jest wyzwanie, bo niestety to nieczystość jest dziś mocno promowana – mówi ks. Dariusz Węgrzyn, odpowiedzialny za Ruch Czystych Serc w naszej diecezji, który skupia blisko trzydzieści osób

Niedziela kielecka 40/2019, str. 4-5

[ TEMATY ]

Ruch Czystych Serc

czystość

arch.

RCS z relikwiami swojej patronki

Ksiądz Węgrzyn zaznacza, że fundamentem wyboru czystości jest relacja z Chrystusem. – RCS to wspólnota dla ludzi, którzy chcą być ludźmi czystego serca. Są tutaj osoby, które zmagają się o czystość, które doświadczyły czystości odzyskanej i przez to wiedzą, jak przywraca ona godność i wartość, bo widzą że Bóg kocha ich za to, że są Jego dziećmi, za darmo. Są tacy, którzy szukają wsparcia, bo nie radzą sobie z zachowaniem czystości oraz osoby, które Bóg zachował w czystości – one świadczą, że takie życie jest życiem w prawdziwej wolności, że człowiek zdolny do miłości to człowiek czysty – opowiada.

Na początku myślał, że RCS będzie gromadziło licealistów, młodzież po bierzmowaniu, której na katechezach zaszczepi się takie wartości. Okazuje się jednak, że przychodzą ludzie w różnym wieku, z różnych środowisk, szukający pogłębionej formacji, dzięki której ich serca będą mocne Miłością, do której zdolny jest człowiek czystego serca. – „Świat” zabiera im często tę czystość, oni stają w opozycji do ducha tego świata – mówi ks. Dariusz. – Jednak często powtarzam, że my nie walczymy z tym światem czy z pornografią i rozwiązłością. RCS troszczy się o Chrystusa w życiu. Kiedy człowiek zawalczy o Chrystusa, o zjednoczenie z nim w sakramentach – wtedy przychodzi czystość. To jest cnota, którą nie raz tracimy, bo tracimy bliskość, bo serce nie jest z Jezusem.

Gródek

Latem grupa kielecka z RCS uczestniczyła w ogólnopolskich rekolekcjach w Gródku nad Dunajcem. Był to dla nich czas umocnienia i pogłębionej formacji. – Zobaczyłem ludzi, którzy w tej wspólnocie doświadczyli Boga, który uzdrawia, wyzwala i ratuje życie, szczęśliwych, dlatego że czystych, którzy nie są turystami chrześcijaństwa, ale autentycznie wyznawcami Chrystusa. Potrafią o Nim dawać świadectwo i godziny spędzić przed Najświętszym Sakramentem. Były młode małżeństwa z dziećmi, studenci. To było doświadczenie młodego Kościoła.

Reklama

Jej historia daje młodym do myślenia

Czy czystość może być dziś atrakcyjna dla młodych? Ks. Węgrzyn zauważa, że młodzież przez media i otaczający świat nie jest wychowywana do czystości. Lansuje się sposób życia, w którym człowiek ma prawo do zaspakajania swoich potrzeb seksualnych do woli i nie postrzega się tego w kategorii grzechu. Nie idzie to w zgodzie z normą moralną, z Dekalogiem. Aby być czystym, trzeba mieć pewną wrażliwość, a świat niszczy w młodym człowieku tę wrażliwość i poczucie wstydu. Dziś granice wstydu są brutalnie przesuwane, seksualizacja i próby deprawacji dotyczą również dzieci. – Czasem na katechezie młodzi mówią mi: „Proszę księdza, nikt dziś nie zachowuje czystości”. Oczywiście odpowiadam wtedy, że „jeśli ktoś mówi „nikt i zawsze”, to kłamie. Bo wśród tego pokolenia są tacy młodzi, dla który czystość była i jest stylem życia i są młodzi, którzy są świadectwem, że nie zawsze droga życia musi przecinać się z drogami nieczystości. Ks. Węgrzyn podkreśla, że trzeba pokazywać ludzi, którzy zawalczyli o czystość i widzą konkretne owoce. Warto także pokazać konsekwencje wyboru tej drogi łatwiejszej. Na tej płaszczyźnie jest dużo argumentów: rozbite małżeństwa, zdrada, nieszczęśliwe dzieci, aborcja. RCS ma swoją wielką patronkę. To Karolina Kózkówna. Jej relikwie przywieźli pod koniec sierpnia z sanktuarium w Zabawie. Przechowywane są w kościele akademickim. – Jej historia świętości daje młodym do myślenia. Jeżeli jakaś wartość jest okupiona życiem w tak młodym wieku, w takich okolicznościach, młody człowiek zaczyna się pytać o wartość czystości.

Nie chodzi tylko o trwanie do ślubu w czystości

– Na katechezie tłumaczę, że często w związki wchodzą ludzie, którzy są uzależnieni od siebie emocjonalnie, niestety przez nieczystość są również uzależnieni od siebie seksualnie, nie mają natomiast głębokiej więzi z sobą. Dziś mamy problem z wartością życia i poszanowaniem życia ludzkiego, bo mamy problem z czystością. Ale jeśli ktoś wybierze czystość, to zawsze wybierze sakramentalne małżeństwo, będzie otwarty na życie, z zaufaniem do Pana Boga. Kto zawalczy o czyste serce, o swoją świętość u jej podstaw, zawsze zawalczy o życie u jego początku. Kto stanie po stronie czystości, zawsze stanie po stronie świętości życia. Nie chodzi tylko o trwanie do ślubu w czystości, ale o to, aby z czystym sercem, nie zniewolonym i otwartym na życie wchodzić w małżeństwo. Warto promować i mówić o RCS także w naszych parafiach, bo to jest także wspólnota w służbie rodzinie i małżeństwu, bo wychowuje ludzi zdolnych do budowania trwałych związków. Przykładowo parafia Masłów od roku ma w ofercie w ramach duszpasterstwa parafialnego Ruch Czystych Serc – zauważa ks. Darek.

Mam dziś radość z małżeństwa

Piotr Sobota z żoną Kasią należą do RCS od kilku lat. – Kiedy poprzedni opiekun RCS ks. Marek Dumin zaproponował mi, abym pomógł mu prowadzić wspólnotę, zastanawiałam się, czy się angażować. Jednak Duch Święty przyprowadził mnie tutaj i na pierwszym spotkaniu poznałem moją przyszłą żonę! (śmiech). Dlatego mogę powiedzieć, że w RCS jestem także z wdzięczności Bogu, że tak poukładał moje życie. RCS daje mi poczucie, że z tymi wartościami, które są dla mnie ważne, nie jestem sam. Poznajemy nauczanie Kościoła w kwestiach moralności, bo wiara musi być podparta rozumem. To pomaga prostować ścieżki. Obecność w RCS daje ogromną radość, formacja pomaga nam obojgu w małżeństwie. Razem przychodzimy na adorację, otrzymujemy błogosławieństwo. To nas bardzo umacnia. Owszem, czasem przychodzi zniechęcenie i myśli: a może tak zajęlibyśmy się urządzaniem mieszkania, zamiast angażować się we wspólnotę? Ale widzimy, jak Pan Bóg to wszystko układa i znajdujemy czas. A potem po prostu dostrzegamy dobre owoce. Reakcje otoczenia są różne. Niektórzy znajomi dziwią się i mówią, że działam kompletnie niezgodnie z naturą. Próbuję wtedy odkłamać ich poglądy i wyjaśniam, że właśnie jest to jak najbardziej zgodne z naturą i zamysłem Stwórcy. Wiem, że kiedy o tym mówię, mam podparcie w wiedzy, którą uzyskałem i opieram się na własnym doświadczeniu. Pewnie, że nie było łatwo, ale trwałem w tych zasadach i mam teraz radość z małżeństwa.

Reklama

Zbieram owoce

Katarzyna Wojkowska, świeżo upieczona mężatka, we wspólnocie jest od kilku lat. – RCS daje mi dużo siły, wsparcia i wiedzy. Bez tej pomocy byłoby mi ciężko. Za każdym razem po spotkaniu, wspólnej modlitwie wychodziłam pełna energii. Zaufałam, że Bóg wie najlepiej, co jest dla mnie dobre i On daje mi Dekalog po to, abym była jak najbardziej szczęśliwa. Dziś wiem, że zbieram owoce tych decyzji, szczególnie widać to w relacji z moim mężem. Czy było łatwo? Czasem byłam traktowana jako dziwaczka, a wiadomo człowiek chce być akceptowany. Jednak co do wartości czystości przedmałżeńskiej nie wstydziłam się tego, byłam z tego dumna. Chciałam wytrwać w czystości do ślubu, by mój mąż był pierwszym mężczyzną i jedynym. W RCS spotkałam się ze zrozumieniem. Czułam, że oddycham pełną piersią, że jestem wewnętrznie wolna. Patrząc na moich znajomych, którzy poszli inną drogą i weszli wcześniej w intymność, dostrzegam, że często ich relacje prysły. Dlatego chciałabym zachęcić wszystkich, dla których czystość serca jest wartością. W RCS uczymy się, że miłość to decyzja, to nie tylko porywy uczuć i namiętności. Warto powiedzieć, że tutaj odnajdzie się każdy, kto pragnie wybrać Chrystusa i czyste serce, niezależnie od wcześniejszych doświadczeń i upadków.

Nie dla wybranych i najlepszych

Ks. Węgrzynowi pomaga we wspólnocie s. Agnieszka ze zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej. Wcześniej już uczestniczyła w rekolekcjach w Gródku i tam zdobywała doświadczenie i formację. Tutaj poznała ks. Marka Dumina, który poprosił ją o współpracę i pomoc w organizacji wspólnoty w Kielcach. Pierwsze spotkanie było w Domu zgromadzenia przy ul. Wydryńskiej pięć lat temu. Spotykam się z zaufaniem we wspólnocie. Młodzi proszą o rozmowę, zwłaszcza dziewczyny, które potrzebują czasem pogadać jak kobieta z kobietą. W wspólnocie mamy trzy małżeństwa, zapraszałam je na katechezę do moich uczniów. Muszę przyznać, że słuchali z zainteresowaniem ich świadectw i zadawali wiele pytań. – Często mówię, że ta wspólnota jest kliniką czystych serc. Nie jest dla wybranych i najlepszych. Jezus może przywrócić czyste serce człowiekowi, każdy ma szansę, niezależnie jak dotychczas układała się jego historia. Program formacji RCS zawiera zagadnienia, które pomagają młodym w budowaniu zdrowych i dojrzałych relacji, w pogłębieniu wiary i więzi z Bogiem, dotykają również tematyki miłości, płciowości, problemów z seksualnością, małżeństwa i rodziny. To ważne dla ich rozwoju i wzrostu.

Ks. Węgrzyn zachęca do uczestnictwa w spotkaniach. – Zawsze podkreślam, że nieważne, z jakiego powodu ktoś przychodzi do RCS, najważniejsze, że czystość dla niego jest wartością, o którą chce zabiegać. Czasem niektórzy myślą sobie „nie nadaję się tutaj, bo nie jestem czysty”. To jest przekłamanie, bo czystość to pewna droga i nie ma chrześcijaństwa bez czystego serca i zjednoczenia z Bogiem.

Przez ostatnie pół roku do RCS dołączyło sporo nowych osób. Dwa razy w miesiącu spotykają się w kościele akademickim. W pierwszy poniedziałek miesiąca modlą się na Mszy św., słuchają słowa Bożego, a potem uczestniczą w adoracji, a w trzeci poniedziałek jest spotkanie formacyjne i czas na rozmowę, bo jak podkreśla ks. Węgrzyn – młodzi ludzie potrzebują autentycznych relacji.

2019-10-01 13:55

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Masz mieć czyste ręce

Ewangeliczna czystość jest uznaną przez Boga i pożyteczną dla świata marką, gwarantującą najwyższą jakość życiowych i eklezjalnych aktywności.

W Muzeum Narodowym Ziemi Przemyskiej w sierpniu 2018 roku miał miejsce koncert Niepodległa w wykonaniu Diakonii Muzycznej. Wieczór patriotyczny został wzbogacony świadectwami księży wcielonych do wojska w czasie studiów seminaryjnych. Jednym ze świadków był ks. prał. Julian Bieleń (powołany do wojska z III roku, w 1961). Dosłownie zamienił sutannę na żołnierski mundur. Ksiądz Julian przywołał poruszające zdarzenie z wojska.

– Był czas sprzątania rejonów na kompanii – mówił – zostałem skierowany do sprzątania kibli. Zanim rozeszliśmy się do wyznaczonych rejonów, podszedł do mnie jeden z kolegów i powiedział: „Słuchaj Julian, ty będziesz księdzem, więc musisz mieć czyste ręce. Pozwól, że ja za ciebie posprzątam ten rejon”.

Słuchaczom ciarki przeszły po plecach po wysłuchaniu tych słów. Przywołuję to świadectwo w czasie, gdy nasza archidiecezja cieszy się nowo wyświęconymi kapłanami. Dziewięciu neoprezbiterów dołączyło do przemyskiego prezbiterium, które obecnie liczy 980 kapłanów. To, dzięki Bogu, spora armia ludzi podejmujących posługę duszpasterską na pierwszej linii frontu. Z niepokojem jednak obserwujemy spadek liczby powołań kapłańskich i zakonnych. Ten uzasadniony niepokój podpowiada, aby z głębszą refleksją i modlitwą pochylić się nad słowami Pana Jezusa: „Żniwo wielkie, ale robotników mało” (Łk 10,2). Na klęczkach rodzi się nowa wyobraźnia pastoralna, która zdolna jest ogarnąć wielkie wyzwanie Mistrza.

Bardzo potrzeba nam dzisiaj jakościowo dobrych księży, którzy głosić będą, że Jezus Chrystus jest jedynym zbawicielem człowieka.

Z twórczym suplementem przychodzi nam św. Jan Paweł II. Podczas charyzmatycznego pontyfikatu podkreślał, że słowa „robotników mało” wskazują nie tylko na ilość, ale przede wszystkim na jakość głoszących Ewangelię. Z tego nasuwają się takie wnioski:

– bardzo potrzeba nam dzisiaj jakościowo dobrych księży, którzy głosić będą, że Jezus Chrystus jest jedynym zbawicielem człowieka;

– potrzeba również jakościowo dobrych sióstr zakonnych, które zaświadczą jak błogosławiona jest droga rad ewangelicznych;

– bardzo potrzeba dzisiaj jakościowo dobrych świeckich katolików, by ukazywali, że Jezus Chrystus jest najpiękniejszym sposobem na życie. „Masz mieć czyste ręce” – w wypowiedzi owego żołnierza słyszymy jakby echo słów Pana skierowanych do Piotra: „Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć” (J 13, 10). Ewangeliczną czystość osiągamy przez systematyczne zanurzanie się w sakramentalnych źródłach łaski. Jest ona uznaną przez Boga i pożyteczną dla świata marką, gwarantującą najwyższą jakość życiowych i eklezjalnych aktywności. Rodzi także nadzieję, że Chrystus znajdzie większą siłę przebicia do wielu ludzkich serc, które czekają na Ewangelię.

CZYTAJ DALEJ

Od 25 lat chodzi z krzyżem po Polsce i Europie, wcześniej był rolnikiem

2020-08-07 11:48

[ TEMATY ]

pielgrzymka

krzyż

pokuta

Pielgrzymka 2020

facebook.com/NowinyGliwickie

Pan Mieczysław pochodzi spod Elbląga, ma prawie 70 lat i od 25 lat chodzi z krzyżem po Polsce jak i całej Europie. Najdalej był w Paryżu. Jak sam o sobie mówi: Nawróciłem się. Chcę ludziom przybliżyć Jezusa, chcę im przekazać, żeby strzegli się grzechu, że człowiek, który przesiąknie grzechem jest stracony, ale może się zawsze od niego uwolnić – czytamy w Dzienniku Elbląskim.

Pielgrzym, który wcześniej był rolnikiem chodzi ubrany w pokutną szatę, na barkach niesie drewniany krzyż, a na plecach niewielkich rozmiarów plecak, w którym jak mówi nosi ze sobą swój nocleg. Ma śpiwór, bieliznę, folię przeciwdeszczową. Dużą uwagę przywiązuje do pism ewangelizacyjnych, którymi może pomagać innym.

 — Jezus daje mi znaki. Czasem w drodze dzieją się cuda, to daje mi wiarę w sens tej pielgrzymki — mówi p. Mieczysław w Dzienniku Elbląskim.

Spotyka przyjaciół krzyża, ale są też i jego wrogowie, którzy krzyczą „do tartaku idziesz z tym drzewem?” — I takich trzeba wysłuchać — podsumowuje z uśmiechem pan Mieczysław.

Pan Mieczysław swoje pielgrzymowanie finansuje z własnej emerytury, czasem dostaje od ludzi także drobne datki i wsparcie.

- Moje ciało jest niczym, a ja tylko imieniem - bez Boga nie byłoby mnie, to niesamowite, jak wypełnia moje ciało i pozwala mu żyć – mówi pokutnik.

— Nawróciłem się. Chcę ludziom przybliżyć Jezusa, chcę im przekazać, żeby strzegli się grzechu, że człowiek, który przesiąknie grzechem jest stracony, ale może się zawsze od niego uwolnić.

— Piłem, żyłem w grzechu. Było źle. Wtedy przyszedł do mnie Pan Jezus i zrozumiałem, że tak dalej być nie może. Bóg mnie uzdrowił i poczułem się zobowiązany, by głosić ludziom Jego imię — czytamy w Dzienniku Elbląskim.

Przeczytaj także: 27-latek idzie z krzyżem przez Polskę. Modli się o nawrócenie narodu

- Pana Mieczysława z krzyżem i różańcem w ręku, ubranego niczym ksiądz Robak, zauważyłem na ulicy 31 Stycznia. Szedł od skrzyżowania w stronę starostwa. Zanim zawróciłem i zostawiłem samochód na parkingu zdążył wejść do sklepu spożywczego. Jednak wiedziałem, gdzie jest. Pod sklepem zostawił oparty o ścianę duży drewniany krzyż. – Dzień dobry – powiedziałem, gdy wyszedł z drobnymi zakupami spożywczymi – czytamy na portalu chojnice.com opis jednego ze spotykających go ludzi.

Dokąd zmierza? Kogo spotyka? – Nie wiem dokąd idę, o tym czasami decyduje ułamek chwili, jakaś rozmowa – mówi pan Mieczysław. Uważa, że w życiu nie ma nic bez sensu, że wszystko dzieje się po coś. Ludzie, których niby przypadkiem spotyka i którym pomaga, są mu przeznaczeni. Chociażby jeden z rozmówców, który pomylił wagony i zamiast do 12 przyszedł do 15. I już został, bo wciągnął się w rozmowę z panem Mieczysławem i poczuł ulgę, gdy wydusił z siebie swoje problemy.

Pan Mieczysław w miejscowościach które odwiedza szuka kościołów w których może się pomodlić. Nie narzuca się przechodniom, nie wciska nic na siłę. Czeka aż ktoś sam podejdzie, zacznie rozmowę. Dzieli się swoim świadectwem wiary, przekazuje to, co ma najcenniejsze.

 – Wiele razy poczułem, że to co robię ma sens, bo ludzie nawracali się, wracali do Kościoła po wielu latach rozłąki z Bogiem – wyznaje p. Mieczysław.

Pan Mieczysław spotkał się w ostatnich dniach z Michałem, który w te wakacje przemierza Polskę z 3m. krzyżem na plecach.

facebook.com/PanstwoBoze

Przeczytaj także: 27-latek idący z krzyżem przez całą Polskę dotarł na Giewont!
CZYTAJ DALEJ

Jesienne Zebranie Papieskich Dzieł Misyjnych w tym roku w innej formie

2020-08-08 19:15

[ TEMATY ]

Papieskie Dzieła Misyjne

Adobe Stock

Ze względu na epidemię COVID-19 tegoroczne Zebranie Papieskich Dzieł Misyjnych i innych środowisk misyjnych nie odbędzie się w tradycyjnej formie. Dyrektorzy diecezjalni, referentki i promotorzy misyjni żeńskich i męskich zgromadzeń zakonnych oraz animatorzy otrzymają pakiety informacyjne.

"Dyrekcja Krajowa Papieskich Dzieł Misyjnych przygotuje je i roześle na początku września" - podano w informacji przekazanej w sobotę PAP.

Zaznaczono, że w pakietach znajdą się informacje o Synodzie Misyjnym Dzieci 2022, oraz o zaangażowaniu Młodzieżowego Wolontariatu Misyjnego w Ogólnopolskie Spotkanie Młodych w Lednicy.

Zostaną również omówione przygotowania do przypadających w 2022 roku jubileuszy: 400-lecia powołania Kongregacji Ewangelizacji Narodów, 200-lecia Dzieła Rozkrzewiania Wiary i 100-lecia podniesienia do rangi papieskich: Dzieła Misyjnego Dzieci i Dzieła Rozkrzewiania Wiary.

W pakietach będą również informacje o założycielce PDRW i Żywego Różańca – sł. Bożej Paulinie Jaricot. 27 maja br. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych opublikowała dekretów zatwierdzający cud za jej przyczyną, co jest jednym z ważnych warunków w toczącym się procesie jej beatyfikacji.

16 września dyrektor krajowy PDM w Polsce ks. Tomasz Atłas w czasie Apelu Jasnogórskiego o godz. 21. wzorem ubiegłych lat, powierzy opiece Matki Bożej działalność misyjną Kościoła.

We wrześniu br. ruszą oficjalne przygotowania do Misyjnego Synodu Dzieci, który odbędzie się w 2022 r. Potrwają dwa lata. Pomocą w pierwszym roku będą tegoroczne materiały formacyjne.

Ks. Atłas zwrócił uwagę, że synod odbędzie się dokładnie w setną rocznicę nadania dziełom misyjnym ich papieskości, a więc powszechności.

"W roku 1922 Ojciec Święty wobec całego świata uznał je +za swoje+, zapraszając tym samym do bliskiej współpracy. Uczynił jednocześnie jego członków swoimi bezpośrednimi pomocnikami w dziele misyjnym całego Kościoła" – powiedział ks. dr Atłas.

Obrady synodalne odbędą się w siedzibie Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Papieskie Dzieła Misyjne to instytucja podlegająca papieżowi i wspierająca misjonarzy oraz ich podopiecznych. Papieskie Dzieła Misyjne (PDM) – Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary (PDRW), Papieskie Dzieło św. Piotra Apostoła (PDPA), Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci (PDMD) i Papieska Unia Misyjna (PUM) powstały w XIX i w XX w. i mają za cel budzenie świadomości misyjnej wśród dorosłych, młodzieży, dzieci i duchowieństwa. (PAP)

Autor: Magdalena Gronek

mgw/ aj/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję